خرید و دانلود فایل پاورپوینت کامل دروغ پردازان در حوزه حدیث شیعه

فایل پاورپوینت فایل پاورپوینت کامل دروغ پردازان در حوزه حدیث شیعه؛ راهکاری شایسته برای ارائه‌های موفق

اگر به‌دنبال یک فایل ارائه‌ی آماده با کیفیت بالا و طراحی حرفه‌ای هستید، فایل فایل پاورپوینت کامل دروغ پردازان در حوزه حدیث شیعه انتخابی مناسب برای شماست. این مجموعه شامل 107 اسلاید استاندارد و دقیق است که با هدف ارتقاء کیفیت ارائه‌های شما تهیه شده‌اند.

دلایل انتخاب فایل فایل پاورپوینت کامل دروغ پردازان در حوزه حدیث شیعه:

• طراحی ساختارمند و چشم‌نواز: هر اسلاید با دقت بالا و توجه به اصول طراحی گرافیکی تهیه شده است تا محتوای شما به‌خوبی دیده و درک شود.
• آمادگی کامل برای ارائه: نیازی به ویرایش مجدد نیست؛ فایل فایل پاورپوینت کامل دروغ پردازان در حوزه حدیث شیعه آماده‌ی استفاده در کلاس، جلسه یا کنفرانس است.
• سازگاری کامل با پاورپوینت: نمایش صحیح اسلایدها در تمامی نسخه‌های PowerPoint بدون بهم‌ریختگی یا مشکل ظاهری تضمین شده است.

تولید شده با رویکرد حرفه‌ای:

تمامی بخش‌های فایل پاورپوینت کامل دروغ پردازان در حوزه حدیث شیعه با هدف ایجاد یک تجربه کاربری روان و بی‌نقص طراحی شده‌اند. جزئیات با دقت بالا تنظیم شده‌اند تا ارائه‌ای حرفه‌ای و تأثیرگذار داشته باشید.

توجه:

تنها نسخه رسمی فایل فایل پاورپوینت کامل دروغ پردازان در حوزه حدیث شیعه از کیفیت کامل برخوردار است. نسخه‌های غیرمجاز ممکن است شامل اشکالات طراحی باشند و توصیه نمی‌شود از آن‌ها استفاده شود.

با تهیه فایل فایل پاورپوینت کامل دروغ پردازان در حوزه حدیث شیعه، سطح ارائه‌های خود را ارتقاء دهید و مخاطبان خود را تحت تأثیر قرار دهید

بخشی از متن فایل پاورپوینت کامل دروغ پردازان در حوزه حدیث شیعه :

 در آمد:
تنها راه دستیابی به وحی الهی و کلام حق، به اقتضای حدیث ثقلین، قرآن و سنّت است. ما از طریق حدیث، به سنّت عملی و قولی و تقریر پیامبر(ص) و ائمه اطهار(ع) دست می یابیم و از همین جاست که جایگاه حدیث صحیح و اهمیّت آن، بیش از پیش روشن می شود و لذا امام باقر(ع) به جابر فرمود:
یا جابر واللّه لحدیث تصیبه من صادق فی حلال و حرام خیر لک ممّا طلعت علیه الشّمس حتّی تغرب.۱
ای جابر به خدا قسم اگر حدیثی از شخص صادقی در مورد حلال و حرام به تو برسد، از آنچه آفتاب بر آن می تابد برایت بهتر است.
امّا در طول تاریخ معارف بشری و در بستر تاریخ ادیان الهی، همیشه مردمانی دروغ ساز و دجّال صفت بوده اند که حقایق الهی و علمی را به سخریه می گرفتند و با اهداف گوناگون و در اثر عوامل مختلف (مثل: تعصبات مذهبی، انحرافات عقیدتی، خدمت به حاکم ستمگر، کسب مال یا مقام، غلوّ در مذهب و عقاید، بزرگ کردن خود و یا تأثیر عناصر یهودی و مسیحی۲) دست به تحریف حقایق، جعل احادیث و دروغگویی می زدند.

پیشینه تحقیق
یک. پیدایش جدّی پدیده جعل و کذب در احادیث، به عصر ائمّه(ع) بویژه زمان امام صادق(ع) و امام رضا(ع) بر می گردد.
ائمه اطهار(ع) با قاطعیّت و شدّت با این پدیده که بلای حدیث محسوب می شد برخورد کردند و حتّی در مواردی، از این دروغ سازان نام می بردند و آنها را لعنت می کردند ( مثل «مغیره» و «ابوالخطّاب» که در این نوشتار به آنها اشاره خواهیم کرد) و همین مطلب موجب شد که این بیماری، در شیعه رشد چندانی پیدا نکند.
دو . کسانی که کتابهای رجال نوشته اند، به صورت پراکنده به این مطلب پرداخته اند. برای مثال، نجاشی (۳۷۲ ۴۵۰ق) در رجال خود، در موارد متعدّد به جاعلان و دروغگویان اشاره می کند. سایر کتب رجالی نیز تا عصر حاضر (و در بهترین شکل، معجم الرّجال مرحوم آیه اللّه خویی) به این مطلب پرداخته اند؛ اگر چه کمتر بحث مستقل یا کتاب مستقلّی به این موضوع، اختصاص یافته است.
سه . کتابهایی که در عامّه و خاصّه به صورت کلّی یا جزئی به این مطلب پرداخته اند، عبارتند از:
1 الموضوعات ابن جوزی (متوفّای ۵۹۷ق) که مطالب آن از کتاب الأباطیل جورکانی اخذ شده است.
2 اللّئالی المصنوعه، از سیوطی، که پیرامون کتاب ابن جوزی است.
3 تذکره الموضوعات و قانون الموضوعات، از محمّد بن طاهر مقدسی هندی ملقّب به قتنی (م۹۷۶ق).
4 اللّؤلؤ المرصوع، از ابوالمحاسن قاوقچی.
5 الموضوعات صنعانی.
6 الموضوعات الکبیر، از ملاّ علی قاری.
7 الموضوعات الصّغری، از همان نویسنده.
8 أضواء علی السّنه المحمّدیه، از محمود ابوریّه، که در بخشی از کتاب به موضوع جعل پرداخته است.
9 شیخ المضیره، از همان نویسنده، که در بخشی از کتاب به موضوع جعل پرداخته است.
10 علم الحدیث، از کاظم مدیر شانه چی، که در بخشی از کتاب به موضوع جعل پرداخته است.
11 مقباس الهدایه، از علامه مامقانی (۱۲۹۰ ۱۳۵۱ق) با تلخیص استاد علی اکبر غفاری.
البته در این میان، عامّه (اهل سنّت) بیشترین کتابها را نوشته اند؛ چرا که در طول تاریخ حدیث خود، بیشتر به بلای جعل گرفتار شده اند.

منابع عمده تحقیق
در این نوشتار، بیشتر از روش تحقیق کتابخانه ای (میدانی) و با استفاده از کتابهای رجال (یعنی شهادت دیگران بر کذب و جعل احادیث توسّط افراد) استفاده شده است. از جمله مهمترین آن منابع عبارتند از:
رجال: نجاشی، معجم الرّجال: آیه اللّه خویی، مقباس الهدایه: علامه مامقانی، علم الحدیث: کاظم مدیر شانه چی، بهجه الآمال فی شرح زبده المقال: علاّمه ملاّ علی علیاری تبریزی.
همچنین، از خلاصه الأقوال و رجال الکشّی و رجال الطّوسی و کتاب ابن غضائری، با واسطه نقل شده است.

موضوع تحقیق
دو محور اساسی در این نوشتار دنبال می شود:
الف . شناسایی راویانی که مطالب خلاف واقع (اعم از قول و فعل و تقریر) از پیامبر(ص) و ائمه اطهار(ع) نقل کرده اند؛
ب . معرّفی افرادی که مطالبی را ساخته و به صورت حدیث به آن بزرگواران نسبت داده اند.

ضرورت تحقیق
شناخت دروغ پردازان و متّهمان به جعل و کذب و منحرفان از صراط حق، آثار و فواید بسیاری دارد که برخی از آنها عبارتند از:
الف . پالایش احادیث حق از احادیث دروغین؛
ب . شناخت دروغگویان در سلسله اسناد احادیث و ردّ سخنان آنان؛
پ . جلوگیری از انحراف مردم و خطای علما، با معرّفی دروغگویان و احادیث جعلی آنان؛
ت . عبرت گرفتن تماشاگران و ایجاد ترس در دل افراد سهل انگار و دروغ دوست و در نتیجه، جلوگیری از جعل دروغ در آینده؛
ث . شناخت بهتر قرآن به کمک طرح و نقد تفسیرهای نادرست دروغ پردازان؛
ج . آشکار شدن چهره نورانی و بی عیب ائمّه اطهار(ع) با ردّ احادیث دروغین و غلو آمیز که درمورد آنان جعل شده است.
نگارنده، با توجه به آثار فوق، سعی دارد تا دروغ پردازان و جاعلان روایات را در کتابهای عامّه و خاصّه معرفی کند. البته سعی ما بر آن است که تنها افرادی که کذّاب یا جاعل بودن آنها محرز گردیده، یاد شوند و از ذکر افراد مشکوک پرهیز نموده ایم.
این بخش از نوشتار، درباره جاعلان و کذّابان در راویان خاصّه است و ان شاء اللّه در مقالات آینده، به راویان عامّه خواهیم پرداخت. البته ممکن است فرد یا افرادی از قلم افتاده باشند و یا در موردی تأمّل کافی درباره یک راوی صورت نگرفته باشد (و در نتیجه، قضاوت ناصحیحی شکل گرفته باشد)؛ لذا امید است با راهنمایی های منصفانه و دلسوزانه فرهیختگان امّت، این نوشتار، کاملتر شود، تا به حال امّت سودمندتر افتد.

اینک، متن:
1 أبان بن أبی عیاش، فیروز، أبواسماعیل البصری:
اتّهام: او متّهم است که کتاب «سلیم بن قیس» را جعل کرده است.۳
دلیل:
الف . ابن غضائری(ره) در کتاب رجال خود می گوید:
اوتابعی است که از انس بن مالک و امام سجّاد(ع) نقل حدیث می کند و او ضعیف است، و اصحاب ما «شیعیان» به او نسبت داده اند که کتاب «سلیم بن قیس» را جعل کرده است.۴
ب . شیخ طوسی(ره) در رجال خود می گوید:
او تابعی (بصری) ضعیف است و از اصحاب امام سجاد(ع) و امام باقر(ع) و امام صادق(ع) شمرده می شود.۵

۲ احمد بن محمّد بن سیّار، ابوعبداللّه السیّاری (البصری الاصفهانی):
اتهام: دروغگو و ضعیف، بلکه فاسد المذهب است؛ محرّف نه غالی۶ و مجفّو الروایه است و روایات مرسل زیادی را نقل کرده است۷ و تناسخ را قبول داشته است.۸
دلیل: کسانی او را تضعیف کرده اند:
شیخ(ره) در رجال۹ و استبصار۱۰، ابن غضائری۱۱، نجاشی در رجال۱۲ و ابن ولید۱۳ و شیخ صدوق(ره) و کشّی۱۴ و مامقانی در مقباس الهدایه۱۵.
آیه الله خویی(ره) می گوید: علمای رجال اتفاق دارند که او فاسد المذهب است.۱۶
شرح حال: او از اهالی بصره بود و از نویسندگان آل طاهر محسوب می شد۱۷ و از اصحاب امام هادی(ع) و عسکری(ع) شمرده شده است.۱۸
شیوخ قمی فقط در مورد کتاب «نوادر الحکمه» که او نقل کرده است، استثنا قائل شده اند و آن را ضعیف ندانسته اند.۱۹
ولی در عین حال، شیخ در استبصار، بعد از ذکر کتاب «نوادر» می گوید: من طبق آن عمل نمی کنم و فتوا نمی دهم، چرا که ضعیف است.۲۰
مرحوم آیه الله خویی(ره) می گوید: برخی روایات تحریف قرآن، از کتاب احمد بن محمّد السیّاری نقل شده است.۲۱
تألیفات: این شخص، دارای کتابهای متعدّدی است که عبارتند از:
1 کتاب ثواب القران،
2 کتاب الطّب،
3 کتاب القرائات،
4 کتاب النّوادر،
5 کتاب الغارات.۲۲

۳ احمد بن محمّد، أبوعبداللّه الخلیلی الآملی (الطّبری):
اتهام: دروغگو، جاعل حدیث و فاسداست که مورد التفات نیست.۲۳
دلیل: نجاشی در کتاب خود او را جدا ضعیف می داند۲۴ و ابن غضائری۲۵ نیز او را دروغگو و جاعل حدیث و فاسد شمرده است.۲۶
تألیفات:
1 کتاب «الوصول الی معرفه الأصول»،
2 کتاب الکشف.۲۷

۴ اسحاق بن محمّدبن احمد بن أبان (ابویعقوب الأحمر) بن مرار بن عبداللّه، یعرف عبدالله عقبه و عقاب بن الحارث النخعی (أخ الأشتر):
اتّهام: دروغگو، جاعل حدیث و اصلا معدن تخلیط احادیث است۲۸ و فاسد المذهب نیز بوده است.۲۹
دلیل: نجاشی در رجال خود او را معدن تخلیط می نامد.۳۰ علاّمه نیز در خلاصه، او را معدن تخلیط می خواند۳۱ وابن غضائری او را فاسد المذهب و دروغگو و جاعل حدیث می داند و نیز عیاشی خبری در مورد وضع حدیث او نقل می کند.۳۲
شرح حال و تألیفات: او را رئیس گروه «اسحاقیّه» می دانند و صاحب کتابهای متعددّی است که عبارتند از:
1 کتاب اخبار السّیّد،
2 کتاب المجالس،
3 کتابهایی در مورد تخلیط.۳۳

۵ اسماعیل بن علی بن رزین بن عثمان بن عبدالرّحمن بن عبداللّه بن بدیل بن ورقاء الخزاعی، ابن أخی دعبل، ابوالقاسم:
اتهام: دروغگو، جاعل حدیث، مختلط در حدیث بوده است.
دلیل: نجاشی و شیخ و مامقانی او را مختلط می دانند.۳۴
ابن غضائری او را دروغگو و جاعل حدیث می داند.۳۵
و شیخ در رجالش می گوید که او از ائمه(ع) حدیث نقل نمی کند.۳۶
شرح حال: او پسر برادر دعبل خزاعی بود که در واسط می زیست و سرپرست امور حسبیّه آنجا بود.۳۷
تألیفات:
1 کتاب «تاریخ الأئمه»،
2 کتاب النکاح.۳۸

۶ الحسن بن العبّاس بن الحریش الرّاوی، ابوعلی:
اتّهام: ضعیف است و کتابی در مورد فضیلت سوره قدر جعل کرده است.۳۹
دلیل: نجاشی در «رجال» خود می گوید که جدّا ضعیف است و کتابی در مورد «انّا أنزلناه» دارد که مضطرب الالفاظ است.۴۰ ابن غضائری نیز این کتاب را فاسد الالفاظ و جعل می داند.۴۱
تذکّر: بر برخی کتب رجالی گفته شده که «حسن بن عبّاس» از امام جواد(ع) حدیث نقل می کند؛ در حالی که اکثر کتابهای حدیث، گفته اند که از امام باقر(ع) نقل می کند. شیخ نیز در رجال، یک بار او را در اصحاب امام جواد(ع) و یک بار در باب «من لم» ذکر کرده است.
این مطالب می رساند که دو نفر به این اسم وجود دارند؛ هر چند هر دو را ضعیف دانسته اند.۴۲
تألیفات: کتابی داشته در مورد فضیلت «انّا انزلناه فی لیله القدر» که گفته شده روایات آن مضطرب است.۴۳
امّا مرحوم کلینی در اول کافی می گوید: روایت و کتابی غیر از کتاب الحسن بن العباس درمورد شأن «سوره قدر» نیست.۴۴

۷ الحسن بن علی بن أبی حمزه البطائنی (سالم البطائنی):
اتهام: کذّاب، ملعون و واقفی است.۴۵
دلیل: رجال نجاشی، او را از بزرگان واقفیّه شمرده است.۴۶
و نیز مرحوم مامقانی از خلاصه الأقوال و کشّی نقل کرده اند که دروغگو و ملعون و واقفی است.۴۷
تألیفات:
1 کتاب الفتن (الملاحم)،
2 کتاب فضائل القرآن،
3 کتاب القائم الصغیر،
4 کتاب الدّلائل،
5 کتاب المتعه،
6 کتاب الغیبه،
7 کتاب الصّلاه،
8 کتاب الرّجعه،
9 کتاب فضائل أمیرالمؤمنین(ع)،
10 کتاب الفرائض.۴۸

۸ الحسن بن محمّد بن یحیی بن الحسن بن جعفر بن عبداللّه بن الحسین بن علی بن الحسین بن علیّ امیرالمؤمنین(ع)، ابومحمّد، المعروف بإبن أخی طاهر:
اتّهام: کذّاب و جاعل حدیث است؛ روایاتی را از افراد مجهول نقل می کرد که مورد انکار (منکّره) بود؛ ضعیف است.۴۹
دلیل: علاّمه مامقانی (ره)، او را مورد تضعیف اصحاب می داند که از افراد مجهول روایات منکّره نقل می کند.۵۰
و نیز نجاشی می گوید که از افراد مجهول، روایات منکّره نقل می کند و دیدم که اصحاب ما، او را تضعیف می کردند۵۱ و ابن غضائری و ابن داود، او را دروغگو و جاعل حدیث می دانند و توقّف در روایات او را انتخاب می کنند.۵۲
امّا برخی رجالیان، او را موثّق می دانند؛ چرا که صدوق(ره) از او نقل حدیث کرده و اجازه گرفته است و شیخ مفید(ره) نیز در ارشاد، از او روایات بسیاری نقل کرده است.۵۳
او از جدّ خویش (یحی بن الحسن) و غیر از او روایت نقل می کند.
تألیفات:
1 کتاب المثالب،
2 کتاب الغیبه و ذکر القائم(عج).۵۴

۹ سالم بن أبی حفصه العجلی (م۳۷۰ه)، مولی بنی عجل، کوفیّ یکنّی أبا الحسین و أبا یونس، اسمه زیاد:
اتهام: مورد تکذیب و تکفیر و لعنت امام صادق(ع) قرار گرفته است.۵۵
غالی، ضعیف و کذّاب است و به امام باقر(ع) دروغ می بست.۵۶
دلیل: صاحب الوجیزه او را ضعیف دانسته است۵۷؛ و علامه مامقانی(ره) نیز او را جزو متّهمان به کذب قرار داده است.۵۸
صاحب بهجه الآمال نقل کرده که مورد تکذیب و تکفیر و لعنت امام صادق(ع) واقع شده؛ چرا که به امام باقر(ع) دروغ بسته است.۵۹
برخی او را شیعه ای غلو کننده دانسته اند۶۰، ولی این مطلب با روایاتی که درمورد عقاید او نقل شده، سازش ندارد.۶۱
تالیفات: دو کتاب داشته است که نجاشی از آنها خبر می دهد ولی نام آنها را نمی گوید.۶۲

۱۰ سلیمان بن عبداللّه الدّیلمی، أبو محمّد (و ابنه محمّد بن سلیمان):
اتّهام: غالی و کذّاب است۶۳ و به روایات منفرد او (و فرزندش) عمل نمی شود.۶۴
دلیل: علاّمه در «الخلاصه» او را از بزرگان غلات می شمارد۶۵؛ و به نقل علامه مامقانی(ره) و ابن غضائری، غالی و کذّاب است.۶۶
در خلاصه، نام او «سلیمان الدّیلمی» و در کتاب ابن غضائری، نام او «سلیمان بن زکریّا» ذکر شده، امّا علامه مامقانی و برخی از رجالیان، آنها را اشاره به افراد متعدّدی نمی دانند.۶۷
شرح حال: او مردی تا جر بود که اسرای دیلمی را به کوفه می برد و اموال تجارتی را به خراسان حمل می کرد؛ ولی در اصل از «بجیله الکوفه» بود.۶۸
تألیفات:
کتاب یوم و لیله، که پسرش (محمّد بن سلیمان) از او نقل می کند.۶۹

۱۱ سلیمان بن عمرو بن عبداللّه بن وهب النّخعی، أبو داود الکوفی:
اتّهام: جاعل حدیث بوده است۷۰؛ به طوری که محدّثین او را «کذّاب النّخع» لقب داده اند؛ ضعیف است.۷۱
دلیل: در «الوجیزه» او را ضعیف شمرده اند.۷۲
علامه مامقانی او را به وضع حدیث متّهم می داند.۷۳
ابن غضائری او را ضعیف و کذّاب معرّفی می کند.۷۴
شرح حال: سلیمان فردی زاهد بود؛ به طوری که شبها را به نماز و روزها را به روزه داری می گذراند. او از امام صادق(ع) نقل حدیث می کند.۷۵

۱۲ عبداللّه بن محمّد البلوی (بن عمیر بن محفوظ البلوی، أبو محمّد المصری):
اتهام: کذّاب و جاعل حدیث بوده است.۷۶
دلیل: نجاشی او را ضعیف و ابن غضائری او را دروغگو و جاعل حدیث دانسته است.۷۷
علاّمه مامقانی(ره) او را جزو افراد کذّاب و جاعل نام برده است.۷۸
شرح حال: او شخصی فقیه و واعظ، از اهالی مصر و از قبیله «بلی» بوده است.۷۹
برخی گفته اند که از «بلی بن عمرو بن الجاف بنی قضاعه» بوده است.۸۰
تألیفات:
1 کتاب الأبواب،
2 کتاب المعرفه،
3 کتاب الدّین و فرائضه.۸۰

۱۳ علیّ بن أحمد الکوفی، أبوالقاسم:
اتّهام: کذّاب، صاحب بدعت و غالی بوده است.۸۲
دلیل: نجاشی او را فاسد المذهب و غالی معرّفی می کند.۸۳
ابن غضائری و صاحب خلاصه الأقوال و علاّمه مامقانی، او را غالی و صاحب بدعت معرفی کرده اند۸۴. مرحوم آیه الله خویی، او را کذّاب و فاسد المذهب می داند و می گوید برخی روایات تحریف قرآن را او نقل کرده است.
شرح حال: او ادّعا می کرده که از «آل ابی طالب» است. در آخر عمرش به غلو دچار شد و مذهب او فاسد گشت و در ناحیه ای به نام «کرمی» در سال ۳۵۲ درگذشت، که آن ناحیه در پنج فرسخی فسا و بیست فرسخی شیراز است. غلات مقام او را بلند می دانند.۸۵
تألیفات:
1 کتابی در موضوع غلو و تخلیط۸۶، ۲ تا ۵۱ کتابهایی با عناوین: الأنبیاء الأوصیاء البدع المحدثه التّبدیل والتّحریف تحقیق اللّسان فی وجوه البیان الإستشهاد تحقیق ما الّفه البلخی فی المقالات منازل النّظر و الإختیار أدب النّظر والتّحقیق تناقض أحکام المذاهب الفاسده الأصول فی تحقیق المقالات الإبتداء معرفه وجوه الحکمه معرفه ترتیب ظواهر الشّریعه التّوحید مختصر فی فضل التّوبه تثبیت نبوّه الأنبیاء مختصر فی الأمه مختصر فی الأرکان الأربعه الفقه علی ترتیب المزنیّ الآداب و مکارم الأخلاق فساد أقاویل الإسماعیلیه الرّدّ علی أرسطاطالیس المسائل والجوابات فساد قول البراهمه تناقض أقاویل المعتزله الرّدّ علی محمّد بن بحر الرّهنی الفحص عن مناهج الإعتبار الإستدلال فی طلب الحقّ تثبیت المعجزات الردّ علی من یقول إنّ المعرفه من قبل الموجود إبطال مذهب داود بن علی الإصبهانی الردّ علی الزّیدیه تحقیق وجوه المعرفه ما تفرّد به أمیرالمؤمنین(ع) من الفضائل الصّلاه والتسلیم علی النّبی وأمیرالمؤمنین الرّساله فی تحقیق الدّلاله الرّد علی أصحاب الإجتهاد فی الأحکام فی الإمامه فساد الإختیار رساله إلی بعض الرؤساء الردّ علی المثبته الرّاعی والمرعی الدّلائل والمعجزات ماهیه النّفس میزان العقل ابّان حکم الغیبه الرّد علی الإسماعیلیه فی المعاد تفسیر القرآن کتاب فی النفس.
نجاشی در پایان عناوین تألیفات او می افزاید که اکثر کتابهای او فاسد است.۸۷

۱۴ محمّد بن بشیر، کوفی (من موالی بنی أسد):
اتهام: ملعون، غالی و واقفی است؛ به امام کاظم(ع) دروغ می بست.۸۸
دلیل: کشّی می گوید که او به امام کاظم(ع) دروغ می بست.۸۹
صاحب خلاصه الأقوال می گوید که او ملعون و غالی است.۹۰ علاّمه مامقانی نیز او را ملعون می داند.۹۱
امام رضا(ع) او را لعنت و نفرین کرد و نیز اما