خرید و دانلود فایل پاورپوینت کامل موجز من تاریخ الخلاف فی تدوین السنه

تحولی در ارائه‌ها با فایل پاورپوینت کامل موجز من تاریخ الخلاف فی تدوین السنه!

اگر به دنبال یک روش ساده اما حرفه‌ای برای ارائه‌ی مطالب خود هستید، فایل پاورپوینت کامل موجز من تاریخ الخلاف فی تدوین السنه بهترین انتخاب شما خواهد بود. فایل پاورپوینت کامل موجز من تاریخ الخلاف فی تدوین السنه از پایه بر اساس اصول طراحی مدرن ساخته شده و تضمین می‌کند که اسلایدهای شما جذاب، منظم و آماده‌ی استفاده باشند.

فایل پاورپوینت کامل موجز من تاریخ الخلاف فی تدوین السنه شامل 38 اسلاید است که با ترکیب بصری زیبا و چیدمانی حرفه‌ای، ارائه‌ی شما را به سطحی بالاتر می‌برد.

چرا باید از فایل پاورپوینت کامل موجز من تاریخ الخلاف فی تدوین السنه استفاده کنید؟

✔ طراحی حرفه‌ای: هر اسلاید فایل پاورپوینت کامل موجز من تاریخ الخلاف فی تدوین السنه با دقت بالا تنظیم شده تا بیشترین تأثیر را روی مخاطبان بگذارد.

✔ صرفه‌جویی در زمان: نیازی نیست ساعت‌ها وقت خود را برای طراحی پاورپوینت بگذارید، همه چیز آماده است.

✔ استفاده‌ی آسان: بدون نیاز به ویرایش‌های پیچیده، کافی است فایل را باز کنید و ارائه دهید.

✔ فایل پاورپوینت کامل موجز من تاریخ الخلاف فی تدوین السنه قابل استفاده در هر محیطی: چه در دانشگاه، چه در جلسات کاری، فایل پاورپوینت کامل موجز من تاریخ الخلاف فی تدوین السنه حرفه‌ای نیاز شما را کاملاً برآورده خواهد کرد.

متمایز باشید!

دیگر نگران بهم‌ریختگی یا طراحی‌های غیرحرفه‌ای نباشید. فایل پاورپوینت کامل موجز من تاریخ الخلاف فی تدوین السنه به شما این امکان را می‌دهد که بدون دغدغه روی محتوای خود تمرکز کنید و ارائه‌ای تأثیرگذار داشته باشید.

همین حالا دریافت کنید و تجربه‌ای متفاوت از ارائه‌های حرفه‌ای را داشته باشید!

بخشی از متن فایل پاورپوینت کامل موجز من تاریخ الخلاف فی تدوین السنه :

التزم الکثیرون من العامّه بأنّ الحدیث تأخّر تدوینه إلی نهایه القرن الأوّل من الهجره، و هم بین:
۱ من یقول بأن بدایه التدوین کانت فی أول القرن الثانی.
۲ و من یقول بتأخرها عن ذلک، أیضا.
قالوا: إنّ عمر بن عبد العزیز الخلیفه الامویّ قام بإصدار أوّل أمر رسمیّ بتدوین الحدیث:
قال الحافظ السیوطی (ت ۹۱۱ه) : ابتداء تدوین الحدیث، وقع علی رأس المائه، فی خلافه عمر بن عبد العزیز، بأمره[۱]
و قد نقل أمره بذلک، بنصوص متغایره، و إلی أشخاص متعدّدین، فی جهات مختلفه:
فکتب الی الآفاق، یقول: انظروا حدیث رسول اللّه صلّی اللّه علیه
15

و آله و سلّم، فاجمعوه . [۲]
و کتب إلی أهل المدینه، یقول: انظروا ما کان من حدیث رسول اللّه صلّی اللّه علیه، فاکتبوه، فإنّی خفت دروس العلم و ذهاب العلماء . [۳]
و کتب رساله الی أبی بکر بن حزم، یقول فیها: انظر ما کان من حدیث رسول اللّه صلّی اللّه علیه. . . فاکتبه، فإنّی قد خشیت دروس العلم، و ذهاب العلماء . [۴]
و روی البخاریّ هذه الرساله بزیاده قوله: و لا تقبل إلاّ حدیث النبیّ صلّی اللّه علیه و آله و سلّم، و لتفشوا العلم، و لتجلسوا حتّی یعلم من لا یعلم، فإنّ العلم لا یهلک حتی یکون سرّا .[۵]
و فی بعض المصادر أنّ عمر کتب إلیه، یقول: أمّا بعد، فامر أهل العلم فی أن یذکروا العلم فی مساجدهم، فإنّ السنّه کانت قد امیتت .[۶]
و قام ابن حزم بالمهمّه، فجمع الأحادیث فی کتاب . [۷]
16

و کتب عمر أیضا الی مرّه بن کثیر یامره بتدوین الحدیث . [۸]
کما أصدر إلی ابن شهاب الزهری أمرا بتدوین الحدیث، فقام هذا بالأمر.
و کان عمر یبعث إلی کلّ أرض دفترا من دفاتر الزهری .[۹]
و کان الزهری یذکر تدوینه للحدیث، معتدّا به، فیقول: لم یدوّن هذا العلم أحد قبل تدوینی .[۱۰]
بالرغم من أنّ الزهری کان ممّن یکره الکتابه، و کان یعلن عن کراهته فقد قال: کنّا نکره کتابه العلم، حتّی أکرهنا علیه السلطان، فکرهنا أن نمنعه أحدا . [۱۱]
و قال أیضا: کنّا نکره کتاب العلم، حتّی أکرهنا علیه هؤلاء الامراء، فرأینا أن لا نمنعه أحدا من المسلمین . [۱۲]
و قال: لو لا أحادیث سالت علینا من المشرق، ننکرها لا نعرفها، ما کتبت حدیثا، و لا أذنت فی کتابه .[۱۳]
و یستفاد منه کما یقول ابن حجر ابتداء تدوین الحدیث النبویّ،
17

و أنّ أوّل من دوّنه بأمر عمر، هو ابن شهاب الزهریّ . [۱۴]
و قد طارت شهره الزهری باعتباره أوّل من دوّن الحدیث . [۱۵]
أقول: و بما أنّ عمر بن عبد العزیز قد توفّی سنه (۱۰۱ه) فإنّ هذا التاریخ یکون عند هؤلاء هو بدایه تدوین الحدیث، علی أبعد الفروض.
علی أنّ بعض المصادر تشیر إلی أنّ عمر بن عبد العزیز و إن أصدر أمرا بالتدوین إلاّ أن أمره لم ینفّذ فی حیاته .[۱۶]
و قد یکون مع هذا الرأی کلّ من أخّر تاریخ ابتداء التدوین إلی سنوات أبعد من بدایه القرن الثانی.
قال ابن حجر: جمع الحدیث إلی مثله فی باب واحد، سبق الیه الشعبیّ (ت ۱۰۴ه) . [۱۷]
و هذا النوع من التألیف، و إن کان یعدّ تصنیفا لنوع معیّن من الأحادیث، إلاّ أنّه تدوین له علی کلّ حال، إن لم نقل بأنّه أفضل أشکال التدوین المجرّد، فهو أخصّ أشکاله قطعا .
و قال الذهبیّ: إن خالد بن معدان الحمصی (ت ۱۰۴ه) لقی سبعین
18

صحابیا، و کان یکتب الحدیث، و له مصنّفات، و کان علمه فی مصحف له أزرار و عری . [۱۸]
و قال أبو طالب المکّی (ت ۳۸۱ه) : کره کتب الحدیث الطبقه الاولی من التابعین. . . و أجاز ذلک من بعدهم، و ما حدث التصنیف إلاّ بعد موت الحسن (البصریّ ت ۱۱۰ه) و ابن المسیّب (ت ۹۴ أو ۱۰۵) . [۱۹]
و قال الغزالیّ (ت ۵۰۵ه) : الکتب و التصانیف محدثه و لم یکن شی ء منها زمن الصحابه و صدر التابعین، و إنّما حدث بعد سنه (۱۲۰ه) و بعد وفاه جمیع الصحابه و جلّه التابعین، و بعد وفاه سعید بن المسیّب (ت ۱۰۵ه) و الحسن (البصریّ ت ۱۱۰ه) و خیار التابعین، بل کان الأوّلون یکرهون کتب الحدیث، و تصنیف الکتب . [۲۰]
و أمر هشام بن عبد الملک (ت ۱۲۵ه) ابن شهاب الزهریّ (ت ۱۲۴ه) أن یملی علی أولاده الحدیث، فأملی علیهم أربعمائه حدیث . [۲۱]
و یعتقد البعض: أنّ أوّل مصنّف وضع فی علم الحدیث عامّه! هو کتاب ألّفه همّام بن منبّه (ت ۱۳۱ه) فقد جمع روایات عن أبی هریره، فی کتاب باسم«الصحیفه الصحیحه» . [۲۲]
19

و یری الذهبیّ: أنّ أوّل زمن التصنیف، و تدوین السنن، و تألیف الفروع، بعد انقراض دوله بنی امیّه، و تحوّل الدوله إلی بنی العبّاس (سنه ۱۳۲) .[۲۳]
و قال الذهبیّ أیضا فی حوادث سنه (۱۴۳ه) : و فی هذا العصر، شرع علماء الإسلام فی تدوین الحدیث، و الفقه، و التفسیر، . . . ، و کثر تبویب العلم و تدوینه، . . . ، و قبل هذا العصر کان سائر العلماء یتکلّمون من حفظهم، و یروون العلم عن صحف غیر مرتّبه .[۲۴]
و یعتقد الکثیرون: أنّ أوّل من صنّف هو ابن جریج (ت ۱۵۰) . [۲۵]
قال ابن الأثیر: انتهی الأمر إلی زمن جماعه من الأئمّه مثل: عبد الملک بن جریج، و مالک بن أنس، و غیرهما ممّن کان فی عصرهما، فدونوا الحدیث، حتّی قیل: «إنّ أوّل کتاب صنف فی الإسلام، کتاب ابن جریج» . [۲۶]
و قال ابن حجر: لما انتشر العلماء فی الأمصار، و کثر الابتداع. . . دوّنت [الآثار]ممزوجه بأقوال الصحابه، و فتاوی التابعین و غیرهم، فأوّل من جمع ذلک ابن جریج (ت ۱۵۰ه) بمکه، و ابن اسحاق
20

(ت ۱۵۱ه) أو مالک (ت ۱۷۹ه) بالمدینه، و الربیع بن صبیح (ت ۱۶۰ه) أو سعید بن أبی عروبه (ت ۱۵۶ه) أو حمّاد بن سلمه (ت ۱۶۷ه) بالبصره، و سفیان الثوریّ (ت ۱۶۱ه) بالکوفه، و الأوزاعیّ (ت ۱۵۷ه) بالشام، و هشیم (ت ۱۸۳ه) بواسط، و معمّر (ت ۱۵۳ه) بالیمن، و جریر بن عبد الحمید (ت ۱۸۸ه) بالریّ، و ابن المبارک (ت ۱۸۱ه) بخراسان . [۲۷]
قال العراقیّ و ابن حجر: و کان هؤلاء فی عصر واحد، فلا ندری أیّهم أسبق؟ .[۲۸]
و أضاف الذهبیّ علی هؤلاء من ذکرهم بقوله: و صنّف أبو حنیفه (ت ۱۵۰ه) الفقه و الرأی، بالکوفه، و ابن اسحاق (ت ۱۵۱ه) المغازی، و صنّف اللّیث بن سعد (ت ۱۷۵ه) و عبد اللّه بن لهیعه (ت ۱۷۴ه) و القاضی أبو یوسف (ت ۱۸۲ه) و ابن وهب (ت ۱۹۷ه) .
و قال ابن حجر: ثمّ تلا المذکورین کثیر من أهل عصرهم، إلی أن رأی بعض الأئمّه أن تفرد أحادیث النبیّ صلّی اللّه علیه و آله و سلّم خاصّه، و ذلک علی رأس المائتین، . . . ، ثم اقتفی الأئمّه آثارهم، فقلّ إمام من الحفّاظ إلاّ و صنّف حدیثه علی المسانید، . . . ، و منهم من صنّف علی الأبواب و علی المسانید معا . [۲۹]
و هکذا نج