خرید و دانلود فایل پاورپوینت کامل استقامت در تبلیغ و ارشاد

مورد هفتم از موارد استقامت، استقامت در دعوت و تبلیغ است که از بزرگ ترین صفات پسندیده به شمار می رود و کسی که دارای آن باشد، موفقیت قطعی در مقصود خواهد یافت.

انواع دعوت

دعوت و تبلیغ گاهی با زبان و قلم انجام می شود و گاه با رفتار و کردار.

تبلیغ به وسیله گفتن و نوشتن، دارای شرایطی هست که اساسی ترین شرط آن، پاکی تبلیغ کننده و خوش نامی او نزد مردم است و باید به آن چه مردم را بدان می خواند، معتقد باشد و بدان عمل کند، در غیر این صورت تبلیغات او مؤثر نخواهد بود و نیز باید پایداری خود را در آغاز دعوت بیازماید که تا چه حد می تواند در برابر مخالفان خود پایداری کند، که اگر در خود استقامت در تبلیغ نمی بیند و بیم آن دارد که در اثر خستگی یا تهدید و تطمیع، از مقصد خود دست بردارد، بدین کار خطیر دست نزند که هم خودش نابود خواهد شد و هم مرام و مسلک او از میان خواهد رفت.

یا آن که دعوت را به مقدار توانایی خود و با روشی عاقلانه انجام دهد، زیرا اگر دعوت شدت یابد، به طوری که تمام دستگاه های فساد به مخالفت او برانگیخته شود، جز زیان قطعی از دعوت خود نخواهد برد. گاهی می شود به واسطه خود خواهی که در تبلیغ کننده موجود است به دشمن به نظر حقارت می نگرد و دستگاه های فساد را چیزی نمی شمرد و بی گدار به آب می زند; البته جز شکست و نابودی نتیجه ای نخواهد برد.

روش پیامبر در تبلیغ

نخستین روزی که رسول خدا برای دعوت به اسلام و نجات جهان از گم راهی قد برافراشت، یکه و تنها بود، حتی یک تن از خویشان و دوستانش باوی هم صدا نبودند، ولی به واسطه استقامت آهنین خود که با عقلانه ترین روش توام بود، روز به روز بر مسلمانان و یاران آن حضرت افزوده می شد. دعوت خود را با برنامه منظم و نقشه دقیقی آغاز کرد، قدم به قدم جلو رفت، آن نقشه منظم و دقیق را به قدری خوب اجرا نمود که در هیچ موقعی عقب نشینی نفرمود، عجله و شتاب زدگی به خرج نمی داد، ابتدا نزدیک ترین کسان و خویشان خود را دعوت فرمود، در این قدم که موفقیت پیدا کرد عموم خویشان خود را به اسلام دعوت فرمود، سپس پا را فراتر نهاد و اهل مکه را به طور مخفی دعوت کرد، پس ازاندی، دعوتش را در مکه آشکار ساخت و در محافل و مجالس قریش آنان را به راه خدا می خواند، آن گاه پا را بالاتر گذارد و تمام عرب را به راه راست دعوت کرد، در این مراحل که موفقیت یافت، همه جهانیان را به راه حق و حقیقت دعوت نمود و آن قدر کوشید تا توانست عالی ترین قوانین اصلاحی و اجتماعی که آسایش بشر

استقامت در دعوت

پایداری در دعوت انواع و اقسامی دارد که یکی از آن ها کیفیت دعوت و راهنمایی است; یعنی وظیفه دعوت را در همه جا نباید یک نواخت انجام داد، بلکه باید با هر کسی به گونه ای جداگانه سخن گفت و در هر مقامی، مناسب اقتضای آن مقام باید گفت و گو کرد، جوان را طوری باید دعوت نمود، پیر را به طور دیگر، زن به یک طرز ارشاد می شود، مرد به گونه ای دیگر، سرمایه دار را نباید هم چون بی نوایان به راه حق خواند، حتی ساعات تبلیغ هم در طرز سخن تفاوت می کند. همان طوری که ملل عالم در اخلاق و عادات با یک دیگر مختلف هستند، تبلیغات نیز در آنان باید مختلف باشد و نیز با کسانی که تحصیل کرده اند و فهم سرشار دارند تبلیغ را باید به لباس علمی و فلسفی درآورد، ولی با بی سوادان بازبان ساده سخن گفت.

اقسام تبلیغ از نظرهای مختلف

تبلیغ از نظر تبلیغ کننده هم تفاوت می کند; اگر جوان باشد باید به طوری تبلیغ کند و از بعضی الفاظ خودداری کند، چون مردم از جوانان کاملا شنوایی ندارند و هم چنین موقعیت های مختلفی که تبلیغ کنندگان دارند موجب می شود که باهم در طرف تبلیغات مختلف باشند و همان طوری که در سفره مهمانی انواع و اقسام غذاها و نوشیدنی ها موجود است تا هر غذایی به کام هر کس گوارا آمد از آن تناول کند، تبلیغات نیز چنین است، باید کیفیات مختلفی داشته باشد و اگر همه تبلیغ کنندگان با هم یک نواخت دعوت کنند، آن طوری که با اختلاف طرق تبلیغ نتیجه می گیرند، نتیجه نخواهند گرفت، بلکه در مواردی نتیجه معکوس خواهدداد.

تبلیغ از نظر زمان

تبلیغ به واسطه زمان های مختلف و اختلاف افکار مردم و قدرت های مختلفی که در زمان های مختلف حکومت می کند، تفاوت می کند; اگر در زمانی، تبلیغ به طرزی موثر شده است، دلیل بر آن نیست که در هر زمان باید همان طور تبلیغ کرد.

حضرت سیدالشهدا(ع) در یک زمان به واسطه پیمانی که امام مجتبی(ع) با معاویه بسته بود بر ضد تشکیلات فاسد اموی تبلیغات علنی نمی نمود، ولی به طرز بدیع و نوینی مردم را تبلیغ می فرمود و فساد دستگاه حکومت اموی را به مسلمانان می رسانید; روز عرفه بود، مسلمانان از نقاط مختلف برای عبادت حج آمده بودند، سیدالشهدا(ع) در بیابان عرفات ایستاد و رو به سوی آسمان کرد و در حالی که از شدت تاثر از چشم های مقدسش اشک سرازیر بود دعای معروف عرفه را انشا کرد. کسی که این دعا را دقیقا مطالعه کرده باشد می داند که امام سوم(ع) به چه زبانی و با چه عباراتی عالی و مضامینی دلکش، مردم را به سوی خدا دعوت نموده و کیفیت خدا پرستی را به مردمی که از حقایق دورند تعلیم فرموده و چشم و گوش مسلمانان را باز نموده و به آن ها فهمانیده است که حکومت اموی، حکومتی نیست که اسلام آن را آورده باشد، زمامداران اموی جز یک دسته شهوتران طماع خود خواه چیز دیگری نیستند، ولی همین سیدالشهدا(ع) وقتی که یزید براریکه سلطنت نشست و مدت پیمان با معاویه سر آمد، به طور دیگر قدم برداشت، بزرگان عشایر و رؤسای عراق و نقاط دیگر را برضد حکومت یزید برانگیخت، کسانی را باملاقات و به طور مستقیم تبلیغ فرمود، عده ای را با نامه و فرستادن قاصد ارشاد نمود و خود قد مردانگی بر ضد حکومت یزید علم کرد، آن قدر استقامت وزرید تاجان خود و بهترین جوانان و عزیزانش را در آن راه گذاشت و به دنیا نشان داد که نباید زیر بار ظلم و بیداد گری رفت و مرگ از زندگانی ننگین بالاتر است.

تبلیغات متناسب

تبلیغ گاهی اقتضا می کند که هدف را به طور داستان و قصه برای طرف گفت و او را از راه کج بازداشت و به راه راست راهنمایی کرد و این گونه تبلیغ گاه به قدری موثر می شود که شخص تبلیغ شده اعتقادی راسخ به سخن پیدا نموده و یکی از پشتیبانان آن مقصد و فدا کاران آن راه می شود، داستان هایی که خدای تبارک و تعالی در کتاب خود آورده است شاید تمامی از این قبیل باشند تا مسلمانان از آن سر مشق بگیرند و گرد باطل نگردند.

غربیان همین راه را در فاسد کردن اخلاق مسلمانان به کار بردند، اغلب رمان هایی که از اروپا به کشورهای اسلامی آمده است جز فساد اخلاق نتیجه ای ندارد، چنان چه یا دزدی و خیانت کاری را به خواننده می آموزد و یا غریزه جنسی را در جوانان تحریک کرده و کیفیت به کار بردن آن را به آن ها تعلیم می کند.

نویسندگان ما

بدبختانه نویسندگان ما به جای آن که داستان هایی که موجب تهذیب اخلاق شود بنگارند، از غربیان پیروی کرده نظایر همان داستان های عشقی و جنایی را نگاشته و می نگارند و آتش را دامن زده و می زنند و به یک باره اخلاق دختران و پسرانی که با این داستان ها آشنا هستند را فاسد کرده و می کنند و آن ها را سرازیر سیاه چال فحشا و نابودی نموده و می نمایند. ^(۳)

موانع تبلیغ

موانعی که برای دعوت کننده در هنگام تبلیغ یافت می شود نباید او را از مقصد خود بازدارد، حتی اگر مرگ را هم در برابر چشم خود مجسم دید سخن خود را بگوید و از مرگ نهراسد، زیرا