خرید و دانلود فایل پاورپوینت کامل معاد جسمانی – روحانی و لذات جسمانی – روحانی

بخشی از متن فایل پاورپوینت کامل معاد جسمانی – روحانی و لذات جسمانی – روحانی :

در این مساله که آیا عذاب و عقاب آخرت، روحی است یا جسمی آنهایی که معتقدند روحی محض است گفته اند فقط از نوع همان امور روحی است; لذتش مثلا از نوع لذتی است که یک انسان از علم می برد، که در این دنیا آن لذتها خیلی ضعیف است و در آنجا که حاجت و مانع بدن نیست فوق العاده قوی و نیرومند است، کما اینکه در این دنیا هم افرادی که تعلقشان قوی است و عقلشان قوی شده، لذتی که از فهمیدن می برند خیلی بالاتر است از لذتی که دیگران از جسم می برند. این قضیه درباره شیخ طوسی معروف است; می گویند گاهی تا صبح روی مساله ای فکر می کرد و وقتی که موفق به حل آن مشکل می شد آنچنان بهجت و مسرتی به او دست می داد که فریاد می کرد: «این الملوک و ابتاء الملوک » پادشاهان و پادشاه زادگان که شبها را به عیش و عشرت به سر می برند و لذت می برند کجا هستند که بیایند این لذت ما را درک کنند؟! و بدون شک چنین چیزی هست. همین طور آن عارفی که از [حالات] عارفانه خودش لذت می برد، که آن به درجاتی از این هم قویتر است، گو اینکه آنهایی که وارد نیستند اینها را مسخره می کنند (در واقع خودشان را مسخره کرده اند). [اینکه]:

ما در پیاله عکس رخ یار دیده ایم ای بی خبر ز لذت شرب مدام ما

این خودش یک حقیقتی است; یعنی لذتی که او در این وقت می برد، لذتی که از این حالتش می برد هزارها برابر لذات جسمانی است; و چنین آدمی دوره جوانی را طی کرده و لذات جمسانی جوانی را برده ولی وقتی با آن آشنا می شود ناراحتی اش این است که یک وقت در آن دنیا او را سرگرم لذات جسمانی نکنند و مبادا او را از این لذت محروم کنند.

در آن نامه هایی که میان مرحوم آقا سید احمد کربلایی – که از مردان بزرگ قرن اخیر و تقریبا استاد استاد آقای طباطبائی و واحد العین و یک چشمش کور بوده – و مرحوم آقا شیخ محمد حسین اصفهانی در بعضی از مسائل عرفانی رد و بدل شده ^(۱) گفتند نوشته دوست داشتم که چشم دیگرم هم کور می بود که جز جمال او چیزی را نمی دیدم; و این را چنین آدمی روی حقیقت می گوید. این خودش لذت معنوی و روحانی است. به همان درجه که لذت روحانی از لذت جسمانی قویتر و شدیدتر است، مسلم الم و رنج روحانی هم از رنج جسمانی شدیدتر است. «کلا انهم عن ربهم یومئذ لمحجوبون » ^(۲) سخن نگو که اینها در آنجا از پروردگارشان در حجابند. اینجا چیزی احساس نمی کند، ولی آنجا که رفت، احساس می کند که این رنج حجاب از پروردگار برای او از این جهنم جسمانی که تنش را بیندازند در آتش و گر بزند، به درجاتی بالاتر و شدیدتر است; و لهذا آن کسی که در این دنیاست و اینها را می فهمد، می گوید: «هبنی صبرت علی حر نارک، فکیف اصبر علی فراقک، ام کیف اصبر عن النظر الی کرامتک » ^(۳) گیرم بر آتش جهنم تو، بر آتش جسمانی ات بتوانم صبر کنم، بر آن دیگر نمی توانم صبر کنم.

بعضی این جور فکر می کنند که آنچه در آن جهان وجود دارد لذات و آلام روحانی است. البته آنها از ارزش قیامت نکاسته اند; خیال نکنید اگر کسی آن را گفت از ارزش قیامت کاسته است که پس آنجا چیزی نیست. ما که آنچه برایمان اهمیت دارد امور جسمانی مثل خوردن و نوشیدن و نکاح است، خیال می کنیم اگر اینها نبود پس دستمان خالی است و هیچ چیز نیست. ولی آنهایی که نظر محققانه تر داشته اند گفته اند بدون شک لذات و آلام روحانی به جای خود هست، که در خود قرآن روی آنها عجیب تکیه شده است، ولی ما از منطق قرآن این مطلب را درک می کنیم که لذات و آلامی از سنخ لذات و آلام جسمانی هم قطعا وجود دارد، گو اینکه آن هم از نظر درجه طرف مقایسه نیست; یعنی از نوع لذت ذائقه، از نوع لذت نوشیدن، از نوع لذت جنسی، از این نوع لذات هم – که ما اینها را لذات جسمانی می دانیم – در آن جهان قطعا وجود دارد و نص آیه قرآن است. داعی هم ما نداریم که اینها را – مثل بعضی ها – تاویل بکنیم; مثلا اگر اینجا دارد که «بصحاف من ذهب و اکواب » در ظروفی زرین و در جامهایی نوشیدنیها داده می شود، بگوییم مقصود از این ظروف زرین و مقصود از این جامها امور معنوی است