خرید و دانلود فایل پاورپوینت کامل آداب زیارت

بخشی از متن فایل پاورپوینت کامل آداب زیارت :

تشرف به دیدار امام معصوم «ع »چه در حال حیات و چه پس از شهادت و هنگام زیارت قبور ائمه «ع »آدابی دارد که آن را از دیدارهای معمولی جدا می کند.رعایت طهارت،ادب،متانت،توجه،حضور قلب از جمله این آداب است. ^(۱)

زیارت قبر سید الشهدا«ع »آداب ویژه تری دارد، از قبیل:نماز خواندن،حاجت خواستن،بی آلایش وغمگین و غبار آلود،راه زیارت را پیمودن،پیاده رفتن،غسل زیارت کردن،تکبیر گفتن،وداع کردن. ^(۲) شهید ثانی در کتاب «دروس »،چهارده آداب برای زیارت می شمارد که خلاصه آنها چنین است:

اول:غسل،پیش از ورود به حرم،با طهارت بودن و با لباس تمیز و خشوع وارد شدن دوم:بر آستانه حرم ایستادن،دعا خواندن و اذن ورود طلبیدن سوم:کنار ضریح مطهر ایستادن و خود را به قبر نزدیک ساختن چهارم:رو به حرم و پشت به قبله ایستادن در حال زیارت،سپس صورت بر قبر نهادن سپس به بالای سر رفتن پنجم:زیارتهای وارده را خواندن و سلام گفتن ششم:پس از زیارت،دو رکعت نماز خواندن هفتم:پس از نماز،دعا کردن و حاجت خواستن هشتم:کنار ضریح مقداری قرآن خواندن و ثواب آن را هدیه به امام کردن نهم:در همه حال،حضور قلب داشتن و استغفار کردن از گناه دهم:به نگهبانان و خادمان حرم احسان و احترام کردن یازدهم:پس از باز گشت به خانه،دوباره به حرم و زیارت رفتن و در آخرین زیارت،دعای وداع خواندن دوازدهم:پس از زیارت،بهتر از قبل از زیارت بودن سیزدهم:بعد از تمام شدن زیارت،زود از حرم بیرون آمدن تا شوق،افزون تر شود،وهنگام خروج،عقب عقب بیرون آمدن چهاردهم:صدقه دادن به نیازمندان آن شهر و آستانه،بویژه به تنگدستان از دودمان رسول خدا احسان کردن. ^(۳) رعایت این آداب،قرب روحی و معنوی می آورد و سازندگی زیارت را افزون می سازد و فلسفه تشریع زیارت نیز،همین بهره وری از معنویات مزارات اولیاء خداست. ^(۴)

آداب وعظ و منبر

اهل منبر و وعظ،که در محافل دینی و مجالس حسینی برای مردم القای سخن و ایرادموعظه و ذکر مصیبت می کنند، چون با دل و دین مردم سر و کار دارند و شنوندگان،کلامشان را حجت می شمارند،باید خود به حرفهایشان معتقد و عامل باشند،تا هم سخن تاثیر کند و هم از وجهه دین و علمای دینی کاسته نشود.

بنا بر این بر فراز منبر رفتن و به موعظه خلایق یا نشر خلایق پرداختن،کار هر کس نیست و صلاحیتها و شرایطی می طلبد.علمای بزرگ که دلسوز دین بوده اند،همواره چه کتبی و چه شفاهی به اندرز و رهنمود در این زمینه ها پرداخته اند.از جمله مرحوم میرزاحسین نوری در کتاب ارزنده خود(لؤلؤ و م