خرید و دانلود فایل پاورپوینت کامل ترویج سکولاریسم از رهگذر نفی عصمت ائمه (ع)

تحولی در ارائه‌ها با فایل پاورپوینت کامل ترویج سکولاریسم از رهگذر نفی عصمت ائمه (ع)!

اگر به دنبال یک روش ساده اما حرفه‌ای برای ارائه‌ی مطالب خود هستید، فایل پاورپوینت کامل ترویج سکولاریسم از رهگذر نفی عصمت ائمه (ع) بهترین انتخاب شما خواهد بود. فایل پاورپوینت کامل ترویج سکولاریسم از رهگذر نفی عصمت ائمه (ع) از پایه بر اساس اصول طراحی مدرن ساخته شده و تضمین می‌کند که اسلایدهای شما جذاب، منظم و آماده‌ی استفاده باشند.

فایل پاورپوینت کامل ترویج سکولاریسم از رهگذر نفی عصمت ائمه (ع) شامل 32 اسلاید است که با ترکیب بصری زیبا و چیدمانی حرفه‌ای، ارائه‌ی شما را به سطحی بالاتر می‌برد.

چرا باید از فایل پاورپوینت کامل ترویج سکولاریسم از رهگذر نفی عصمت ائمه (ع) استفاده کنید؟

✔ طراحی حرفه‌ای: هر اسلاید فایل پاورپوینت کامل ترویج سکولاریسم از رهگذر نفی عصمت ائمه (ع) با دقت بالا تنظیم شده تا بیشترین تأثیر را روی مخاطبان بگذارد.

✔ صرفه‌جویی در زمان: نیازی نیست ساعت‌ها وقت خود را برای طراحی پاورپوینت بگذارید، همه چیز آماده است.

✔ استفاده‌ی آسان: بدون نیاز به ویرایش‌های پیچیده، کافی است فایل را باز کنید و ارائه دهید.

✔ فایل پاورپوینت کامل ترویج سکولاریسم از رهگذر نفی عصمت ائمه (ع) قابل استفاده در هر محیطی: چه در دانشگاه، چه در جلسات کاری، فایل پاورپوینت کامل ترویج سکولاریسم از رهگذر نفی عصمت ائمه (ع) حرفه‌ای نیاز شما را کاملاً برآورده خواهد کرد.

متمایز باشید!

دیگر نگران بهم‌ریختگی یا طراحی‌های غیرحرفه‌ای نباشید. فایل پاورپوینت کامل ترویج سکولاریسم از رهگذر نفی عصمت ائمه (ع) به شما این امکان را می‌دهد که بدون دغدغه روی محتوای خود تمرکز کنید و ارائه‌ای تأثیرگذار داشته باشید.

همین حالا دریافت کنید و تجربه‌ای متفاوت از ارائه‌های حرفه‌ای را داشته باشید!

بخشی از متن فایل پاورپوینت کامل ترویج سکولاریسم از رهگذر نفی عصمت ائمه (ع) :

کیهان، ۲۷/۶/۷۹

چکیده:

نویسنده در این مقاله با اشاره به مطالب دکتر سروش در خصوص «ولایت باطنی و
ولایت سیاسی » و تفکیک این دو مقوله از یکدیگر، ادله این مطلب را مورد نقد قرار
داده است.

آقای عبدالکریم سروش در فروردین ۱۳۷۷، بحثی در مورد «ولایت باطنی و
ولایت سیاسی » در ضمن یک سخنرانی مطرح و مطالبی را پیرامون تحریف ولایت باطنی و
سیاسی و تفکیک آن دو از یکدیگر عنوان نموده و از جمله گفته است: «بنابراین علی، در
مقام رهبری جامعه، علی امام بود نه علی ولی خدا. همین علی به مردم می گفت: «انی فی
نفسی لست بفوق ان اخطی » من به خودی خود فوق خطا نیستم، ممکن است خطا بکنم،
«فلاتکفوا عن مشوره بعدل او مقاله بحق ». بنابراین از دادن مشورت عادلانه به من
دریغ نورزید، سخن شما به کار من می آید. وقتی امیرالمؤمنین علیه السلام این عبارت
را می فرمود، با مردم تعارف نمی کرد و مردم هم آن را تعارف تلقی نمی کردند.»

سخن در این است که چرا شخصی در هیات یک اندیشمند فرهیخته برای به کرسی نشاندن
نظریه موردپسند خویش، به گونه ای غیرمتناسب با روشهای علمی به نصوص مورد اعتماد
متشرعان دست می یازد!؟ روش علمی استفاده از نصوص قرآن و نهج البلاغه این است که نص
موردنظر به صورت کامل و با ملاحظه همه قرائن متصل و منفصل، عقلی و نقلی، از قبیل
سیاق، شان نزول و متعلقات آن، اعم از قیود و استثناها و نیز مسائل اعتقادی قطعی
مرتبط با موضوع و فارغ از هرگونه پیش داوری مورد مداقه قرار می گیرد. در غیر این
صورت تحلیلگر از تفسیر به رای و تحریف معنوی آن نصوص و یا تفکر التقاطی سر در
می آورد. متاسفانه آقای سروش در نقل قولی که از امیرالمؤمنین علیه السلام نموده
گرفتار این مشکل شده است. این مدعا از سه نظر قابل اثبات است:

اولا: عبارت «من به خودی خود فوق خطا نیستم » به فرض آنکه ظهور در معصوم نبودن
حضرت علی علیه السلام داشته باشد در مقابل یکی از اصول مسلم و قطعی اعتقادات شیعه،
قرار می گیرد، چراکه عصمت ائمه علیهم السلام به صورت مطلق در همه زمینه ها، چه در
زمینه تبیین احکام شرعی و چه در زمینه مسائل سیاسی و اجتماعی، در جای خود با ادله
قطعی ثابت است; بنابراین ظاهر آن روایت، بر فرض صحت سند آن، حجت نیست و باید تاویل
شود.

ثانیا: سخن حضرت علی علیه السلام به صورت ناقص و بدون در نظر گرفتن صدر و ذیل آن
نقل و تفسیر به رای شده است. اصل سخن امیرالمؤمنین علیه السلام در خطبه ۲۱۶
نهج البلاغه قرار دارد که حضرت آن را در صفین ایراد نموده اند، در اثنای این خطبه
مردی از اصحاب ضمن گفتاری طولانی حضرتش را ثنای فراوان گفته و پیروی و گوش به فرمان
بودنش را متذکر می گردد و به خیال خود مولا را پاسخی شایسته می گوید. در اینجاست که
حضرت سخن خویش را پیرامون تواضع در مقابل پروردگار و اجتناب حاکمان از شنیدن سخنان
چاپلوسانه پیگیری می نمایند و مردم را نیز از انجام رفتاری که بعضا با حاکمان متکبر
و جبار داشته اند نسبت به حاکم اسلامی برحذر می دارند و در ادامه بلافاصله برای دفع
توهم نفی عصمت از خویش این امکان را با جمله استثنائیه نفی می فرمایند: «الا ان
یکفی الله من نفسی ما هو املک به منی » یعنی «مگر اینکه خداوند مرا در برابر خویشتن
خویشم کفایت کند که او بیش از خود من قلمرو هستیم را مالک می باشد.» به عبارت دیگر
حضرت با این تعبیر یکی از زیباترین مظاهر توحید افعالی را رقم زده و صریحا بیان
فرموده اند که: «اگر لطف خدا شامل حال بنده اش نگردد هیچ کس نمی تواند فی نفسه و با
استقلال خود را از خطا و لغزش مصونیت بخشد.»

ثالثا: با مراجعه به سخنان حضرت امیرعلیه السلام در خطبه ها، نامه ها و کلمات
قصار می توان نمونه های فراوانی را یافت که اگر فرض کنیم سخن حضرت در خطبه ۲۱۶ مبهم
و دوپهلو است، ابهام آن را به طور کامل برطرف می سازد از جمله:

الف) نهج البلاغه (خطبه ۲۰۵): در این خطبه امیرالمؤمنین علیه السلام در پاسخ به
طلحه و زبیر، که آن حضرت را به بهانه عدم مشورت با آنان و اینکه از نیرویشان بهره
نمی برد، مورد انتقاد قرار دادند و فرمودند: «به خدا سوگند نه مرا به خلافت میلی
است و نه به زمامداری نیازی، این شما بودید که مرا بدان خواندید و با اصرار بر کرسی
خلافت نشاندید و چون خلافت به من رسید از کتاب خدا قوانینی که برای ما نهاده و ما
را به حکمرانی براساس آن فرمان داده، با نگاهی ژرف پیروی نمودم و نیز از سنت
پیامبرصلی الله علیه وآله وسلم الگو گرفتم. چنین بود که به رای شما و دیگران نیازی
نداشتم، در این میان حکمی پیش نیامد که آن را ندانم، تا با شما و برادران مسلمانم
مشورت کنم و اگر چنین بود، از شما و غیرشما رویگردان نبودم.»

ب) نهج البلاغه (خطبه ۴): در این خطبه حضرت می فرمایند: «من از زمانی که حق را
یافته ام در آن تردید نکرده ام.»

ج) نهج البلاغه (حکمت ۱۸۵): حضرت در صدر این سخن لغزشهای عمومی (کذب) و در ذیل
آن خطاهای غیرعمدی را به طور کلی