خرید و دانلود فایل پاورپوینت کامل معارف قرآن و طرح های دسته بندی آن

با فایل فایل پاورپوینت کامل معارف قرآن و طرح های دسته بندی آن یک ارائه‌ی بی‌نقص بسازید!

پاورپوینتی زیبا و کاربردی:

فایل فایل پاورپوینت کامل معارف قرآن و طرح های دسته بندی آن شامل 79 اسلاید کاملاً حرفه‌ای و چشم‌نواز است که برای ارائه‌ی مستقیم یا چاپ آماده شده‌اند.

آنچه فایل فایل پاورپوینت کامل معارف قرآن و طرح های دسته بندی آن را متمایز می‌کند:

• طراحی مدرن و هدفمند: فایل پاورپوینت کامل معارف قرآن و طرح های دسته بندی آن با ترکیب رنگ‌ها و چیدمان هوشمندانه، به انتقال بهتر مفاهیم کمک می‌کند.
• کاربری راحت و سریع:فایل پاورپوینت کامل معارف قرآن و طرح های دسته بندی آن بدون نیاز به ویرایش‌های پیچیده، فقط فایل را باز کنید و ارائه دهید.
• کیفیت بالا برای نمایش: همه‌ی اسلایدها با رزولوشن مناسب و ساختاری منظم آماده ارائه هستند.

ساخته‌شده با دقت و استانداردهای بالا:

فایل پاورپوینت کامل معارف قرآن و طرح های دسته بندی آن با رعایت جزئیات طراحی شده تا در هر محیطی بدون مشکل نمایش داده شود. هیچ‌گونه بهم‌ریختگی یا ایرادی در اسلایدهای فایل پاورپوینت کامل معارف قرآن و طرح های دسته بندی آن وجود ندارد.

تذکر:

در صورت مشاهده‌ی تفاوت در کیفیت، احتمال استفاده از نسخه‌های غیراصلی وجود دارد. نسخه معتبر فایل پاورپوینت کامل معارف قرآن و طرح های دسته بندی آن با دقت توسط تیم طراحی آماده شده است.

همین حالا دانلود کن و با فایل پاورپوینت کامل معارف قرآن و طرح های دسته بندی آن مخاطب‌هات رو تحت تاثیر قرار بده!

بخشی از متن فایل پاورپوینت کامل معارف قرآن و طرح های دسته بندی آن :

بسم الله الرحمن الرحیم

همانطور که امیر المؤمنین «صلوات الله علیه » فرموده اند، قرآن کریم اقیانوس بی کرانی است که رسیدن به اعماق آن جز برای معصومان «صلوات الله علیهم اجمعین » میسر نیست، با این حال، هم خود قرآن و هم حضرات معصومان (ص) به مردم توصیه می فرمایند که در آیات قرآن تدبر کنند.قرآن کریم می فرماید:

ص/۲۹:

کتاب انزلناه الیک مبارک لیدبروا آیاته .

(کتاب پر برکتی را بر تو نازل کردیم تا در آیات آن تدبر کنند.) قرآن به این اندازه هم بسنده نمی کند بلکه کسانی را که تدبر در قرآن نمی کنند مورد مؤاخذه قرار می دهد:

محمد/۲۴:

افلا یتدبرون القرآن ام علی قلوب اقفالها .

(آیا در قرآن نمی اندیشند یا اینکه بر دلهاشان قفل زده شده است؟) .

نیز پیغمبر اکرم (ص) و ائمه ی اطهار (ع) سفارش های بسیار در رجوع به قرآن و تدبر در آیات آن فرموده اند.بویژه هنگامیکه فکر جامعه دچار آشفتگی و تیرگی گردد و شبهه هایی در میان مسلمانان رخ دهد که موجب انحرافات فکری و عقیدتی شود، در چنین شرایطی تاکید شده است که حتما به قرآن مراجعه کنید:

اصول کافی/ج ۲، ص ۴۳۸:

اذا التبست علیکم الفتن کقطع اللیل المظلم فعلیکم بالقران .

(هنگامی که فتنه ها همانند پاره های شب تیره شما را فرا گیرد به قرآن روی آورید.).

با اینکه در بسیاری از روایات می خوانیم که علم کامل قرآن نزد پیغمبر اکرم (ص) و ائمه ی اطهار (ع) است و آنان معلم و مفسر حقیقی قرآن هستند[چنانکه قرآن درباره ی پیغمبر اکرم (ص) می فرماید که: معلم و مبین قرآن، خود پیغمبر اکرم است].با این حال، می بینیم که هم خود پیغمبر اکرم و هم ائمه ی اطهار (ع) تاکید می کنند که به قرآن مراجعه کنید، و حتی می فرمایند: «اگر در صحت روایات منقول از ما شک کردید آنها را با قرآن بسنجید» .

در روایات بابی وجود دارد به نام عرض علی الکتاب ^(۱) و در کتابهای اصول در باب تعادل و ترجیح ذکر می شود، که یکی از مرجحات و یا شرایط اعتبار روایت، موافقت و عدم مخالفت آن با قرآن است.

پس، وقتی ما بخواهیم برای احراز اعتبار روایتی و یا دست کم ترجیح آن بر روایت دیگر، آن را به قرآن عرضه کنیم، باید مفهوم آیه برای ما روشن باشد تا بتوانیم روایت را بر آن تطبیق کنیم و اگر به گونه ای باشد که مفهوم آیه هم با روایت باید شناخته شود، دور لازم می آید و لذا، این شبهه که هیچکس حق ندارد بدون مراجعه به روایت درباره ی قرآن تدبر کند و از مفاهیم قرآن استفاده نماید، شبهه ای واهی ست، و ما ماموریم هم از طرف خود قرآن و خدای متعال، و هم بنا بر تاکیدهای پیغمبر اکرم (ص) و توصیه های ائمه ی اطهار (ع) ، در آیات قرآن تدبر کنیم، متاسفانه در این مورد در گذشته، کوتاهیهایی شده، تا اینکه مرحوم استاد علامه طباطبایی رضوان الله علیه این توفیق را یافتند که تفسیر قرآن را در حوزه ی علمیه ی قم احیاء کنند و این یکی از بزرگترین افتخاراتی بود که نصیب ایشان شد و همه ی ما به ایشان وامداریم و امروز یکی از بزرگترین مآخذ و برترین مدارک اسلامی برای شناختن معارف اسلامی همین تفسیر شریفی است که ایشان تالیف فرمودند (یعنی تفسیر المیزان) .خدای متعالی ایشان را با اجداد طاهرشان محشور فرماید و به ما توفیق دنبال کردن راه و قدردانی از زحمات ایشان و مانندهای ایشان را عطا فرماید.

بهر حال ما به عنوان وظیفه ای که از طرف خدا و پیغمبر برایمان تعیین شده است، باید در قرآن بیندیشیم، تدبر کنیم و از گوهرهای گرانبهایی که خداوند در این کتاب برای ما مردم ذخیره فرموده است بهره ور شویم.

امروز بحمد الله اهمیت تعلیم و تفسیر قرآن تا حدود زیادی برای مردم ما روشن و اقبال بی سابقه ای نسبت به تفسیر قرآن پیدا شده است، ولی در حالی که از این استقبال مردم دلشادیم، باید خائف باشیم از اینکه کجروی هایی در تفسیر قرآن پیدا شود، زیرا نه تنها جامعه را به حقایق اسلام نزدیک نمی کند، بلکه راههایی را به مقاصد شیطان باز خواهد کرد، و می دانیم که متاسفانه چنین چیزهایی هم واقع شده است، و امروز گروههایی با نام های مختلف وجود دارند که به گمان خودشان از قرآن استفاده و افکار خودشان را با آیات قرآن اثبات می کنند.بعضی از اینها کاملا شناخته شده اند، و بعضی هم آنچنانکه باید هنوز شناخته شده نیستند ولی فعالیتشان در این زمینه بسیار است و ما در حالی که از اقبال مردم، به ویژه جوانان، به فهمیدن قرآن خرسندیم، باید بیمناک باشیم از اینکه روشهایی انحرافی در تفسیر قرآن پیدا شود و خدای ناخواسته مسیر جامعه را تغییر دهد.

البته در این مورد، سنگینی بار باز هم به دوش روحانیت است که باید راه صحیح را به آنهائی که می خواهند قرآن را بیاموزند ارائه دهند، چرا که منحرفان همه از روی عمد و غرض، دشمن اسلام و دولت اسلامی نشده اند، بلکه بسیاری از اینها-شاید اکثر-در اثر اشتباه و تعلیمات و تلقینات غلط به این راه کشانده شده اند و با هزار تاسف، گاهی بعضی از اینها در گذشته، مورد تایید بعضی از روحانیون هم واقع می گردیدند.

به هر حال ما باید هوشیارانه با این مسائل برخورد کنیم و مواظب باشیم که راه صحیح قرآن را آنطور که خود قرآن و پیغمبر اکرم (ص) و ائمه ی اطهار (ع) نشان داده اند، دنبال کنیم و با کمال بی غرضی، به جای اینکه بخواهیم قرآن را بر مقاصد و افکار خودتطبیق کنیم، بکوشیم که افکار خود را بر قرآن منطبق نماییم، چرا که آن بلایی است که در زمان امیر المؤمنین (ع) هم رایج بوده است و در نهج البلاغه یکی از دردهایی که حضرت علی (ع) از آن می نالد همین است که کسانی می کوشند تا قرآن را بر افکار خودشان منطبق نمایند.

وقتی در آن زمان، حتی با نزدیک بودن عهد پیغمبر اکرم (ص) و با وجود کسانی همچون حضرت امیر المؤمنین (ع) چنین انحرافاتی پیدا می شده است هیچ بعید نیست که در این زمان و با ضعف علمی ما، این کژی در سطح بسیار وسیع تری پیدا شود.

پس بی شک، یکی از واجب ترین وظائف روحانیت اینست که تلاش کند تا تمام مفاهیم قرآن را هرچه صحیح تر و متقنن تر در سطوح مختلف (عالی، متوسط، و ساده) تبیین کند و در دسترس جامعه قرار دهد و این کار حتما باید صورت پذیرد و گرنه علاوه بر آنچه که اکنون جریان دارد، منتظر انحرافات دیگری هم باید بود.

امروز بیشتر جوانان مسلمان عمیقا در صددند و بی تابانه می خواهند تا مفاهیم قرآن را یاد بگیرند و حتی به خیال خودشان با رجوع به معجم و امثال آن، می خواهند تحقیق هم بکنند و خیال می کنند این، کار ساده ای ست.شاید آنها در این گمان خود معذور باشند، ولی کسانی که سالها در حوزه های علمیه بوده اند و دقت در آیات و روایات را از بزرگان آموخته اند، اگر آنها هم چنین بیندیشند، حقا معذور نخواهند بود.

وظیفه ی ماست از موازینی که علما و مفسران بزرگوار به دست ما سپرده اند بهره گیری و با تدبر بیشتر سعی کنیم که مفاهیم روشنی از قرآن به دست آوریم و به جامعه عرضه کنیم تا دین خود را به اسلام و قرآن ادا کرده باشیم.از سوی دیگر، اگر چه فهمیدن معانی و تفسیر قرآن به سادگی میسر نیست، اما اگر به کسی که می خواهد قرآن را بفهمد بگوییم که باید ۳۰ سال کار کند و درس بخواند تا قرآن را بفهمد، او را از فراگیری معنای قرآن مایوس کرده ایم.و نتیجه آن، افکندن او در دامن منحرفان است.درست است که فهمیدن قرآن، احتیاج به زحمت های ویژه و تخصصهایی دارد، ولی سرانجام این زحمات را باید عده ای بکشند و حاصلش را در اختیار دیگران قرار دهند تا استفاده کنند.

آنچه عرضه می کنیم باید مطالبی باشد که استنادش به قرآن جای هیچ شکی نداشته باشد و در عین حال به صورت پراکنده و بدون ارتباط و نظم هم نباشد، زیرا اگر مطالبی را پراکنده عرضه کنیم، علاوه بر اینکه یادگیری مشکل است، فایده ای را که از یک نظام فکری صحیح در مقابل نظامهای فکری غلط باید گرفت، نیز نخواهد داشت.همه ی مکتبهای منحرف، کوشیده اند به افکار و اندیشه های خود شکل و نظامی بدهند، یعنی برای مطالبشان ریشه ای معرفی کنند و با ارتباط و پیوند با سلسله مسائلی منسجم، یک کل منظم و همآهنگ به وجود آورند، ما که در جهت صحیح هستیم، در مقابل آنها عینا باید همین کار را بکنیم.یعنی معارف قرآن را به صورت سیستماتیک و منظم عرضه کنیم.به صورتی که پژوهشگر بتواند از یک نقطه شروع کند و زنجیروار حلقه های معارف اسلامی را به هم ربط بدهد و در نهایت به آنچه هدف قرآن و اسلام است، نائل شود.

پس ناچاریم معارف قرآنی را دسته بندی کنیم و به آنها شکلی بدهیم تا آموختن آنها برای جوانانی که وقت کمی دارند، آسان و نیز در مقابل نظامهای فکری دیگر قابل عرضه باشد.

دسته بندی معارف قرآن که توام با تفسیر موضوعی است (یعنی آیات را بر حسب موضوعات دسته بندی می کنیم و مفاهیم آنها را به دست می آوریم و رابطه ی بین آنها را در نظر می گیریم) گر چه ضرور می باشد اما اشکالاتی هم در بر دارد.

برای دسته بندی معارف قرآن باید نظام خاصی را برای موضوعات در نظر بگیریم، آنگاه برای هر موضوعی، آیاتی را پیدا کنیم، و در کنار یکدیگر قرار دهیم و بعد درباره ی آنها بیندیشیم و از همدیگر برای روشن کردن نقطه های ابهامی که احیانا وجود دارد کمک بگیریم.یعنی تفسیر القرآن بالقرآن-همان راهی که علامه ی بزرگوار طباطبائی در تفسیر المیزان نشان داده اند و عمل کرده اند-ولی باید توجه داشت که وقتی ما آیه ای را از سیاق ویژه ی آن، خارج کردیم و آن را تنها و بدون رعایت قبل و بعد در نظر گرفتیم، ممکن است مفاد واقعیتش بدست نیاید.به عبارت دیگر آیات قرآن دارای «قرائن کلامی » ست که گاهی در آیه ی قبل و گاهی در آیه ی بعد و حتی گاهی در سوره ی دیگری یافته می شود و بدون توجه به این قرائن، مفاد واقعی آیات بدست نمی آید.

برای اینکه به این محذور دچار نشویم و آیات، مثله و تکه تکه نشود و از مفاد واقعیش خارج نگردد، باید خیلی دقت کنیم یعنی وقتی می خواهیم آیه ای را زیر موضوعی و عنوانی قرار دهیم، باید آیات قبل و بعد را هم در نظر بگیریم و اگر احتمال می دهیم که در آیات قبل و بعد قرینه ای وجود دارد، آنها را هم ذکر کنیم.

هیچ مانعی ندارد آیه ای را که می خواهیم مورد استفاده قرار دهیم، با آیه ای قبل و بعد ذکر کنیم و آن دو آیه را بین پرانتز قرار دهیم تا موقع مراجعه به آیه، آن «قرائن کلامی » مورد غفلت واقع نشود.این نکته را باز تکرار می کنم که همیشه باید به قرائن قبل و بعد، توجه داشته باشیم، به طوری که حتی برای صاحب این قلم پیش آمده است که گاهی روی آیه ای فکر و استظهاری می کنم و بعد از مدتی متوجه می شوم که در آیه ی قبلی، قرینه ای بوده است که از آن غفلت کرده ام و اگر آن را می دیدم، استظهار کاملتری بود و یا استظهار دیگری می کردم.و لذا این نکته را نباید فراموش کنیم.

ما که ناچاریم معارف و مفاهیم قرآن را دسته بندی کنیم و طبعا به تبع این دسته بندی، باید آیات هم دسته بندی شود.[یعنی برای هر بابی چند آیه ذکر کنیم]، باید ببینیم که این دسته بندی را باید بر چه اساسی و طبق چه نظامی انجام دهیم؟.

می دانیم که قرآن کریم دسته بندیهای مرسوم در کتب بشری را مورد نظر قرار نداده است.کمتر سوره ای-حتی سوره های یک سطری-را می توان پیدا کرد که تنها راجع به یک موضوع صحبت کرده باشد.غالبا، حتی در یک آیه، چند مطلب گنجانده شده و مفاد آیه دارای ابعاد مختلف و چهره های گوناگون است.

مثلا یک آیه، هم بعد اعتقادی، هم بعد اخلاقی، هم بعد تاریخی، هم بعد تشریعی و…دارد.که این نیز مشکلی برای تجزیه ی آیات است.ولی همین مشکل را می توان چنین حل کرد که آیات را به مناسبتهای گوناگون تکرار کنیم.

طرح دسته بندی آیات

پیدا کردن عنوانی کلی برای مفهوم یک یا چند آیه مثلا آیاتی که درباره ی نماز یا جهاد یا امر به معروف و نهی از منکر است، کار مشکلی نیست ولی شکل دادن و گنجانیدن عناوین در یک نظام مشکل است.یعنی فرض کنید که ما همه ی قرآن را بررسی کردیم و مفاهیمی که به دست می آید مثلا زیر صد عنوان دسته بندی کردیم، حال خود این عناوین را چگونه تنظیم نمائیم تا یک نظام منسجمی بوجود بیاید؟مثلا آیه ی اول قرآن حمد خداست.پس اولین عنوان «حمد خدا» و آیه ی اول سوره ی بقره راجع به کسانی ست که هدایت قرآن شامل حال آنها می گردد.پس عنوان دوم، هدایت خواهد بود و همین طور سایر عناوین، آیا به همین ترتیب عناوین را دسته بندی کنیم؟یا می توان در بین اینها نیز نظامی برقرار کرد و یک نقطه ی شروع طبیعی و