خرید و دانلود فایل پاورپوینت کامل رحیل الإمام علی الهادی الی سامراء و اسبابه

تحولی در ارائه‌ها با فایل پاورپوینت کامل رحیل الإمام علی الهادی الی سامراء و اسبابه!

اگر به دنبال یک روش ساده اما حرفه‌ای برای ارائه‌ی مطالب خود هستید، فایل پاورپوینت کامل رحیل الإمام علی الهادی الی سامراء و اسبابه بهترین انتخاب شما خواهد بود. فایل پاورپوینت کامل رحیل الإمام علی الهادی الی سامراء و اسبابه از پایه بر اساس اصول طراحی مدرن ساخته شده و تضمین می‌کند که اسلایدهای شما جذاب، منظم و آماده‌ی استفاده باشند.

فایل پاورپوینت کامل رحیل الإمام علی الهادی الی سامراء و اسبابه شامل 49 اسلاید است که با ترکیب بصری زیبا و چیدمانی حرفه‌ای، ارائه‌ی شما را به سطحی بالاتر می‌برد.

چرا باید از فایل پاورپوینت کامل رحیل الإمام علی الهادی الی سامراء و اسبابه استفاده کنید؟

✔ طراحی حرفه‌ای: هر اسلاید فایل پاورپوینت کامل رحیل الإمام علی الهادی الی سامراء و اسبابه با دقت بالا تنظیم شده تا بیشترین تأثیر را روی مخاطبان بگذارد.

✔ صرفه‌جویی در زمان: نیازی نیست ساعت‌ها وقت خود را برای طراحی پاورپوینت بگذارید، همه چیز آماده است.

✔ استفاده‌ی آسان: بدون نیاز به ویرایش‌های پیچیده، کافی است فایل را باز کنید و ارائه دهید.

✔ فایل پاورپوینت کامل رحیل الإمام علی الهادی الی سامراء و اسبابه قابل استفاده در هر محیطی: چه در دانشگاه، چه در جلسات کاری، فایل پاورپوینت کامل رحیل الإمام علی الهادی الی سامراء و اسبابه حرفه‌ای نیاز شما را کاملاً برآورده خواهد کرد.

متمایز باشید!

دیگر نگران بهم‌ریختگی یا طراحی‌های غیرحرفه‌ای نباشید. فایل پاورپوینت کامل رحیل الإمام علی الهادی الی سامراء و اسبابه به شما این امکان را می‌دهد که بدون دغدغه روی محتوای خود تمرکز کنید و ارائه‌ای تأثیرگذار داشته باشید.

همین حالا دریافت کنید و تجربه‌ای متفاوت از ارائه‌های حرفه‌ای را داشته باشید!

بخشی از متن فایل پاورپوینت کامل رحیل الإمام علی الهادی الی سامراء و اسبابه :

لقد بقی الإمام الهادی بعد وفاه ابیه فی المدینه اکثر من عشرین عاما فأحبه الناس و اجتمعوا علیه و التف حوله العلماء و طلاب العلم کما کان یتصل به الشیعه و کانوا فی عصره اکثر من أی زمان مضی بالمراسله و الکتابه یستفتونه فی امور دینهم و یسألونه الحلول لمشاکلهم، و کان مع ذلک تحت رقابه الحکام فی جمیع حالاته، فکتب بریحه العباسی احد انصار المتوکل الیه: ان کان لک بالحرمین حاجه فأخرج منهما علی بن محمد فانه قد دعا الناس الی نفسه و تبعه خلق کثیر، و تابع کتبه الی المتوکل بهذا المعنی، و لما بلغ ابا الحسن (ع) ان بریحه یراسل المتوکل و یصور له خطره علیه، کتب الی المتوکل یذکر له تحامله علیه و کذبه فیما کتب به و ایذاءه له، فأجابه بکتاب کله دجل و خداع و تضلیل جاء فیه: ان امیر المؤمنین قد علم براءتک مما نسب الیک و صدق نیتک، و انک لم تؤهل نفسک لما یدعیه علیک، و قد ولیت ما کان یلیه عبد اللّه بن محمد، محمد بن الفضل و أمرته باکرامک و تبجیلک و الانتهاء الی امرک و رأیک و التقرب الی اللّه و الی امیر المؤمنین بذلک، و أمیر المؤمنین مشتاق الیک یحب احداث العهد بک و النظر الیک فان نشطت لزیارته و المقام قبله ما احببت شخصت و من اخترت من أهل بیتک و موالیک و حشمک علی مهله و طمأنینه ترحل اذا شئت و تنزل اذا شئت کیف شئت، و ان احببت ان یکون یحیی بن
                   
 
۴۶۶

 
 
 
هرثمه مولی امیر المؤمنین و من معه من الجند یرحلون برحیلک و یسیرون بسیرک فالامر فی ذلک الیک، و قد تقدمنا الیه بطاعتک فاستخر اللّه حتی توافی امیر المؤمنین فما احد من اخوانه و ولده و أهل بیته و خاصته الطف منک منزله و لا احمد له اثره و لا هو لهم انظر و لا علیهم اشفق و بهم أبر و لا هو الیهم أسکن منه الیک و السلام علیک و رحمه اللّه و برکاته.
بهذا الاسلوب الهادئ اللین کتب الیه المتوکل و کأنه من القدیسین الذین یتعاهدون اولیاء اللّه سبحانه بالعطف و البر و الکرامه، فی حین انه کان من اشد الناس عداوه لعلی و آل علی و لکل من یتصل بهم بنسب او سبب، و الإمام یعلم منه ذلک، و یعلم بأنه لا یترکه فی المدینه و لیس بامکانه ان یتهرب من اجابه طلبه، فاستجاب لطلبه، و کان قد اوصی قائده یحیی بن هرثمه و من کان معه بتفتیش الدار تفتیشا دقیقا، لأن اجهزته فی المدینه اخبروه بأنه یجمع السلاح و الرجال للثوره علیه، و لما دخل المدینه أحس الناس بالشرّ و خافوا علی ابی الحسن (ع) من شره لأنهم یعرفون ما کان یضمره المتوکل من سوء لأهل البیت (ع) .
و هنا یروی المسعودی و ابن الجوزی و غیرهما من الرواه عن یحیی بن هرثمه انه قال: فلما دخلت المدینه ضج اهلها ضجیجا عظیما ما سمع الناس بمثله خوفا علی ابی الحسن و قامت الدنیا علی ساق لأنه کان محسنا الیهم ملازما للمسجد و لم یکن عنده میل الی الدنیا، فجعلت اسکنهم و أحلف لهم بأنی لم أومر فیه بسوء و لا مکروه و انه لا بأس علیه، ثم دخلت منزله و فتشته کما امرنی المتوکل فلم اجد فیه الا مصاحف و أدعیه و کتب العلم فعظم فی عینی، و لما تجهز و خرجنا من المدینه تولیت خدمته الی ان قدمت به بغداد.
و روی المسعودی فی مروجه عن یحیی بن هرثمه انه قال: بینما نحن نسیر و السماء صاحیه و الشمس طالعه اذ وضع الإمام علیه ما یقیه المطر، و قد عقب ذنب دابته فعجبت من فعله، فلم یکن بعد ذلک الا هنیهه حتی جاءت
 
 
۴۶۷

 
 
 
سحابه فأرخت عزالیها و نالنا من المطر امر عظیم جدا، فالتفت الی و قال: انا اعلم انک قد انکرت ما رأیت و توهمت انی قد علمت من الأمر ما لا تعلمه و لیس ذلک کما ظننت، و لکنی نشأت بالبادیه فأنا اعرف الریاح التی یکون فی عقبها المطر، فلما اصبحت هبت ریح شممت منها رائحه المطر فتأهبت لذلک و کان الأمر کما رأیت.
و یروی هنا بعض محدثی الشیعه فیما یروونه من کرامات الأئمه (ع) ما محصله ان یحیی بن هرثمه قد ارسله المتوکل مع ثلاثمائه من خاصته و جنده لیکونوا مع ابی الحسن و فی طریقهم الی المدینه فی الصحراء ذکروا ما یرویه الشیعه عن علی بن ابی طالب او غیره من الأئمه انه ما من بقعه من الأرض الا و فیها قبر و کان بعضهم یسخر من هذه المقاله و لما وصلوا المدینه استمهلم الإمام الهادی لکی یتجهز و کان الوقت فی تموز من اشهر الصیف فاستعد علی ملابس الشتاء و لبابید و نحو ذلک فسخروا منه و فی طریقهم تغیر الجو و اسود الفضاء و هبت ریاح هوجاء و جعل المطر یتساقط بشکل لم یعهدوا له نظیرا، و قبل ان یحدث ذلک لبس الإمام و حاشیته اللبابید و وزع ما بقی منها علی یحیی و بعض اصحابه و ظلت الریاح العاتیه تعصف بهم و الامطار تتساقط حتی قتل من اصحاب یحیی جماعه، ثم تقشعت الغیوم و سکنت الریاح و عاد الجو الی ما کان علیه، فقال الإمام (ع) لیحیی: قم و ادفن اصحابک، هکذا یملأ اللّه الأرض قبورا حتی لا تبقی بقعه الا و فیها قبر.
و یدعی الراوی ان یحیی وقع الی الامام یقبله و یقول: اشهد انکم خلفاء اللّه فی ارضه، و لیس ذلک بمحال و لا بغریب علی من اصطفاهم اللّه من عباده و جعلهم حججه علی خلقه و الادلاء علی طاعته، و قد روی الرواه لهم عشرات الکرامات التی لا تجوز الا علی من نذر نفسه للّه و استجاب لأمره و نهیه، و لم یکن ذلک من غیرهم، و انی اذ اهملت هذه الناحیه من سیرتهم لا لأنی اری ذلک کله من صنع المحبین و المغالین، بل لأنی رأیت فی سیرتهم و مواقفهم من الظلم و الظالمین و تضحیاتهم فی سبیل اللّه و خیر الناس ما هو أدل
 

۴۶۸

 
 
 
علی عظمتهم من الغیبیات التی لم یعد یؤمن بها الا القلیل النادر من الناس.
و یتابع المؤرخون و المحدثون فی وصفهم لرحله الإمام من المدینه الی سرمن رأی و یروون عن یحیی بن هرثمه انه قال: فلما قدمت به مدینه السلام بدأت باسحاق بن ابراهیم الطاهری و کان علی بغداد، فقال: یا یحیی ان هذا الرجل قد ولده رسول اللّه و المتوکل من تعلم فان حرضته علی قتله کان رسول اللّه (ص) خصمک، فقلت: و اللّه ما وقفت له الا علی کل امر جمیل، و مضی یحیی بن هرثمه یقول کما جاء فی مروج الذهب و غیره، فصرت الی سامراء فبدأت بوصیف الترکی و کنت من اصحابه، فقال لی: و اللّه لئن سقطت من رأس هذا الرجل شعره لا یکون المطالب بها غیری، فعجبت من توافقهما فی الرأی، و لما دخلت علی المتوکل سألنی عنه فأخبرته بحسن سیرته و سلامه طریقته و ورعه و زهده و انی فتشت داره فلم اجد فیها غیر المصاحف و کتب العلم و ان اهل المدینه خافوا علیه لما وردت المدینه و ضجوا بأجمعهم، و لم یهدأوا الا بعد ان حلفت لهم بأن الأمیر لا یرید به سوءا، فأکرمه المتوکل و أحسن جائزته و أجزل بره و أنزله فی دار قد اعدها له.
و لکن روایه المفید تنص علی انه لم یأذن له بالدخول علیه فی الیوم الذی وصل به الی سامراء، و أنزله فی خان یعرف بخان الصعالیک فأقام فیه یومه، و فی الیوم الثانی اذن له بالدخول علیه، ثم افرد له دارا لیسکن فیها.
و یبدو ان الإمام بقی فی سامراء منذ ان دخلها و کان المتوکل کما تجمع الروایات یتظاهر بتعظیمه و اکرامه، و یراقب جمیع تحرکاته و تصرفاته و الشیعه یتصلون به فی الغالب بالمراسله و الکتابه کما ذکرنا و کان یستدعیه لمجلسه بین الحین و الآخر، و حدث المسعودی فی المجلد الثانی من مروج الذهب ان امرأه فی عهد المتوکل ادعت بأنها زینب بنت علی بن ابی طالب (ع) و قد اطال اللّه عمرها الی ذلک الوقت فأدخلت علی المتوکل فأرسل الی الإمام الهادی فلما حضر قال لها ان السباع لا تأکل من لحوم بنی فاطمه (ع) فاذا صح ذلک فادخلی برکه السباع، فتهیبت ذلک، فقام الإمام و دخل بین السباع فلاذت