خرید و دانلود فایل پاورپوینت کامل صحاح ست و مؤلفین آنها

ارائه‌ی فایل پاورپوینت کامل صحاح ست و مؤلفین آنها – تجربه‌ای خاص و متمایز!

پاورپوینتی حرفه‌ای و متفاوت:

فایل فایل پاورپوینت کامل صحاح ست و مؤلفین آنها شامل 90 اسلاید جذاب و کاملاً استاندارد است که برای چاپ یا ارائه در PowerPoint آماده شده‌اند.

ویژگی‌های برجسته فایل فایل پاورپوینت کامل صحاح ست و مؤلفین آنها:

• طراحی خلاقانه و حرفه‌ای: فایل فایل پاورپوینت کامل صحاح ست و مؤلفین آنها به شما این امکان را می‌دهد که مخاطبان خود را با یک طراحی خیره‌کننده جذب کرده و پیام خود را به بهترین شکل انتقال دهید.
• سادگی در استفاده: اسلایدهای فایل پاورپوینت کامل صحاح ست و مؤلفین آنها به گونه‌ای طراحی شده‌اند که استفاده از آن‌ها بسیار آسان باشد و نیاز به تنظیمات اضافی نداشته باشید.
• آماده برای ارائه: تمامی اسلایدهای فایل پاورپوینت کامل صحاح ست و مؤلفین آنها با کیفیت بالا و بدون نیاز به ویرایش، آماده استفاده هستند.

کیفیت تضمین‌شده با دقت بالا:

فایل فایل پاورپوینت کامل صحاح ست و مؤلفین آنها با رعایت بالاترین استانداردهای طراحی تولید شده است. بدون نقص یا بهم‌ریختگی، تمامی اسلایدها آماده برای یک ارائه بی‌نقص و حرفه‌ای هستند.

نکته مهم:

هرگونه تفاوت احتمالی در توضیحات ممکن است به دلیل نسخه‌های غیررسمی باشد. نسخه اصلی فایل پاورپوینت کامل صحاح ست و مؤلفین آنها با دقت و حرفه‌ای تنظیم شده است.

همین حالا فایل فایل پاورپوینت کامل صحاح ست و مؤلفین آنها را دانلود کنید و ارائه‌ای حرفه‌ای و تأثیرگذار داشته باشید!

بخشی از متن فایل پاورپوینت کامل صحاح ست و مؤلفین آنها :

پس از مالک عصر طلائی حدیث شروع می شود و در این عصر است که مجامع حدیث اهل سنت که در رأس آنان صحاح سته (ششگانه) است بوجود آمد.صحاح بترتیب زمان از اینقرار است:

۱ صحیح بخاری ^(۱) یا (الجامع الصحیح) از ابو عبد الله محمد بن اسمعیل بخاری متوفی ۲۵۶ ه.

۲ صحیح مسلم از ابو الحسین مسلم بن حجاج قشیری نیشابوری متوفی ۲۶۱ ه.

۳ سنن ابن ماجه از محمد بن یزید بن ماجه قزوینی متوفی ۲۷۳ ه.

۴ سنن ابی داود از سلیمان بن اشعث بن اسحق سجستانی متوفی ۲۷۵ ه.

۵ جامع ترمذی یا (سنن ترمذی) از ابو عیسی محمد بن عیسی بن سوره ^(۲) متوفی ۲۷۹ ه.

۶ سنن نسائی (مسمی به مجتبی) از ابو عبد الرحمن احمد بن شعیب متوفی ۳۰۳ ه.

کتب ششگانه مذکور در فوق باضافه موطأ و مسند ابن حنبل متوفی ۲۴۱ ه جوامع اولیه حدیث اهل سنت را تشکیل می دهد.

تذییل

مؤلفین صحاح

اینک ترجمه مختصری از مؤلفین جوامع مزبور ضمیمه توضیحاتی درباره هر کتاب تقدیم می شود .

الف (بخاری): ابو عبد الله محمد بن اسمعیل بن ابراهیم بن مغیره جعفی بخاری است که در بخارا بسال ۱۹۴ متولد و در سال ۲۵۶ در گذشت و از وی اولاد ذکور نماند.

اجداد وی زردشتی بودند و اول کسی که از آنان بدین اسلام مشرف شد مغیره (پدر سوم بخاری) بوده و بواسطه انتساب (ولاء) به سعید جعفی (والی خراسان)، بجعفی مشهور شد.

پدرش هنگامی که وی کودک بود در گذشت و ثروت سرشاری برای او بارث گذارد لذا بخاری برای اخذ حدیث و تکمیل معلومات خود به بیشتر بلاد مشهور از قبیل شهرهای خراسان و عراق و حجاز و شام و مصر مسافرت نمود در نیشابور ابتداء مورد تکریم دانشمندان آن شهرستان واقع شد .

ولی بواسطه اختلافی که بین وی و محمد بن یحیی نیشابوری (شیخ حدیث آن سامان) رخ داد مجبور بمهاجرت گردید.

خطیب بغدادی (بنقل ابن خلکان از وی) گوید: چون بخاری وارد بغداد شد محدثین آن سامان برای آزمایش وی صد حدیث انتخاب و در سند یا متن هریک تغییراتی داده آنگاه نزد او قرائت نمودند.بخاری درباره کلیه احادیث مزبور اظهار بی اطلاعی نمود.

آنگاه هریک را بترتیب، با متن و سند صحیح قرائت کرد.اهل مجلس بر تبحر و سعه وی اعتراف کردند.

بخاری بسال ۲۵۶ بشهر خود بازگشت.گویند که برای نوشتن هریک از احادیث کتاب صحیح خود غسل می نموده و دو رکعت نماز می خواند. (رک: التاج ص ۱۳) .

نیز از وی نقل شد که می گفت کتاب صحیح را طی ۱۶ سال از ششصد هزار حدیث (که بین من و خدا حجت است)، انتخاب و تدوین نمودم.

بخاری در ۶۲ سالگی در شب عید فطر سال ۲۵۶ در خرتنک (یکی از قراء سمرقند است که خالد ذهلی امیر خراسان ویرا از بخارا بدانجا تبعید کرد) بدرود جهان گفت.

بخاری نزد ابن حنبل و یحیی بن معین تلمذ کرده و در شاگردی ابن حنبل با مسلم شرکت داشته .از فتاوای عجیب وی قول بنشر حرمت از ارتضاع بشیر حیوان است.یعنی چنانچه دو کودک مدتی از شیر گاوی پرورش یابند با یکدیگر محرم می شوند. (و فیات الاعیان ج ۲ ص ۳۰، ریحانه الادب ج ۱، الکنی و الالقاب قمی) .

ب مسلم: بسال ۲۰۶ (یا ۲۰۴ بنقل تیسیر الوصول و سبل السلام) متولد و برای اخذ حدیث بحجاز و عراق و شام و مصر مسافرت و از مشایخ حدیث و منجمله احمد بن حنبل خوشه چینی کرد آخرین سفر وی ببغداد در سال ۲۵۹ یعنی دو سال بآخر حیات وی صورت گرفته.

از وی نقل شده که صحیح خود را از سیصد هزار حدیث که شنیده بود انتخاب نمود.حافظ ابو علی نیشابوری درباره کتاب وی گوید: در زیر آسمان، کتاب حدیثی بصحت صحیح مسلم نیست.هنگامی که بخاری در نیشابور سکنی گزیده بود و بین او و محمد بن یحیی (بزرگ محدثین نیشابور) اختلاف افتاد همگان از معاشرت بخاری رخ تافتند جز مسلم که با نهی صریح استادش (محمد ابن یحیی) باز از دیدار بخاری و استماع حدیث از وی ابا و استیحاشی نداشت.

وفات مسلم در رجب سال ۲۶۱ بسن ۵۵ سالگی در نیشابور اتفاق افتاد (ابن خلکان ص ۲۰۹ ج ۲) .

ج ابن ماجه قزوینی: بسال ۲۰۹ (یا ۲۰۷ بنقل سبل السلام) متولد و برای اخذ حدیث ببصره و کوفه و بغداد و مکه و شام و مصر و ری مسافرت کرد و در سال ۲۷۳ در گذشت.از مؤلفات وی تفسیری است بر قرآن شریف و تاریخ قزوین (ابن خلکان ج ۲ ص ۵۹) ریحانه الادب ج ۶ ص ۱۳۵، الکنی و الالقاب ج .۱

د ابو داود سجستانی ^(۳): تولدش در سال ۲۰۲ بوده، برای اخذ و استماع حدیث ببلاد خراسان و شام و مصر و حجاز مسافرت نموده و اخیرا در بصره سکنی گزید و در همانجا بسال ۲۷۵ در گذشت.

ترمذی و نسائی و ابو عوانه اسفرائنی از وی سماع حدیث نموده اند.

ابو داود کتاب سنن خود را از مسموعات خویش از ثقات، جمع و بنظر احمد بن حنبل رسانید .احمد از آن بشایستگی تجلیل کرد.

خطابی فرموده: لم یصنف فی حکم الدین کتاب مثله: در احکام دینی کتابی مانند آن نوشته نشده.

ابو داود گوید پانصد هزار حدیث نوشتم و از آنها کتاب (سنن) را انتخاب کردم (فجمعت فیه اربعه آلاف و ثمان مأه حدیث ذکرت الصحیح و ما یشبهه و هو کتاب لا ترد علیک سنه عن النبی (ص) الاوهی فیه)، و در آن چهار هزار و هشتصد حدیث صحیح و مشابه آن گرد آوردم.چنانکه هیچ یک از سنن نبوی در آن فروگزار نشده.

وی نزد ابن حنبل و بعض دیگر از مشایخ بخاری و مسلم تلمذ کرده و جمعی از بزرگان من جمله دوتن از صاحبان صحاح (ترمذی و نسائی) از وی اخذ حدیث کرده اند. (ابن خلکان ج ۱ ص ۲۳۰، تیسیر الوصول ج ۱، مقدمه سنن ابی داوود تحقیق استاد احمد سعد علی) .

ه ترمذی: وی بسال ۲۰۰ یا ۲۰۹ (چنانکه احمد شاکر در مقدمه سنن نوشته) در (بوغ) که قریه ای در شش فرسنگی ترمذ است متولد و نزد بخاری و سایر مشایخ حدیث، تلمذ کرد.و ببلاد خراسان و عراق و حجاز سفر نمود ولی استاد احمد شاکر از اینکه خطیب نام وی را در تاریخ بغداد نیاورده و نیز از اینکه ترمذی از بزرگترین محدث بغداد یعنی احمد بن حنبل (۱۶۴ ۲۴۱ ه) نقل حدیث نکرده است استنباط می کند که ترمذی ببغداد نرفته.ترمذی علاوه بر کتاب جامع (یا سنن) خود، کتاب علل و نیز کتاب شمائل النبی (ص) را تألیف نمود.ترمذی با اینکه یکی از مشاهیر حفاظ حدیث است نابینا بوده.ولی استاد احمد شاکر حکایتی از ادریسی نقل می کند که حاکی از بینائی ترمذی است (رک مقدمه سنن چاپ احمد شاکر) .

فوتش در رجب سال ۲۷۹ اتفاق افتاد (ترمذ: بکسر تاء و میم یا بفتح تاء و کسر میم یا بضم میم از شهرهای ماوراء النهر و در کنار جیحون واقع شده است) . (مراصد الاطلاع) .

جامع ترمذی حاوی بیش از پنجهزار حدیث است و تکرار احادیث در آن کمتر است. (رک: التاج) .

و نسائی: تولدش بسال ۲۱۴ یا ۲۱۵ در نساء بفتح نون (از شهرهای خراسان است که در یک منزلی ابیورد و دو منزلی سرخس واقع شده در نسبت بآن نسوی و نسائی استعمال می شود) بوده و برای کسب حدیث بخراسان و حجاز و عراق و مصر و شام و جزیره مسافرتها کرد.آنگاه در مصر سکونت گزید.

گویند در اواخر عمر از مصر بشام آمد و چون از وی در فضیلت معاویه حدیث خواستند، گفت : غیر حدیث پیغمبر که بوی فرمود (لا اشبع الله بطنه خدا شکمش را سیر نکند) ^(۴) چیزی در فضیلت وی نمی دانم.لذا ویرا بضرب لگد از مسجد بیرون کردند و چون از این آسیب بیمار شده بود (برمله از شهرهای فلسطین) کوچانیدند و در آنجا بر اثر همین بیماری وفات یافت.

دار قطنی گوید: حسب وصیتش ویرا بمکه منتقل کردند و در آنجا در گذشت.نسائی بتشیع منسوب بوده و کتابی بنام (خصائص) در فضائل امیر المؤمنین تألیف نمود و خود در سبب تألیف کتاب مزبور گوید چون بشام وارد شدم مردم آنسامان را از علی (ع) منحرف دیدم لذا بتألیف این کتاب پرداختم.

نسائی مردی متعبد و زاهد بود و طی سال، روز در میان، روزه می گرفته.فوتش در ۳۰۳ در مکه اتفاق افتاد در سنن نسائی بیش از صحاح دیگر احادیث تکرار شده چنانکه حدیث نیت را شانزده بار ذکر نموده. (ابن خلکان ج ۱، الکنی و الالقاب ص ۶۳، ریحانه الادب ج ۲ ص ۱۷۰، سبل السلام ص ۱۰، التاج ص ۱۳) .

ز ابن حنبل: احمد بن حنبل پیشوای مذهب حنبلی (از مذاهب اربعه اهل سنت) بسال ۱۶۴ در بصره متولد گردید.مردی متنسک بود و در عین حال بامر حدیث بسیار اهتمام داشت.و چون قائل بقدم قرآن بود در زمان معتصم عباسی (که خود و قبل از وی برادرش مأمون قائل بحدوث قرآن بودند) تنبیه و حتی بضرب تازیانه کتفش آسیب دید (۲۲۰ ه) این ضرب و حبس باعث اشتهار و محبوبیت بیشتری در نزد مردم شد.

گویند: طبری فقیه و دانشمند بزرگ (صاحب تفسیر و تاریخ مشهور) کتابی در اختلاف فقهاء تألیف نمود که در آن نامی از ابن حنبل نیامده بود چون بر او اعتراض کردند گفت: وی محدث بوده نه فقیه.همین سخن باعث شد که طبری با موقعیت علمی خود منفور عامه اهل بغداد گردید .

از اینجا مقام ابن حنبل نزد عامه آن زمان معلوم می گردد.

ابن حنبل اصلا از مرو بوده و زمانیکه مادرش از مرو ببغدادمهاجرت کرد، بوی حمل داشت.ولی تولد نوزاد در بغداد رخ داد.بعضی گفته اند که تولدش نیز در مرو بوده و در شیر خوارگی ببغداد منتقل شده.

احمد نزد شافعی تلمذ کرده و تا مهاجرت استاد بمصر، ملازم وی بوده و برای اخذ حدیث بشام و حجاز و یمن سفر کرده جماعتی از اعلام چون بخاری و مسلم از او حدیث اخذ کرده اند.در مرتبه حفظ وی گویند یک میلیون حدیث حفظ داشته.و مسند را از ۷۵۰ هزار حدیث انتخاب کرده (علوم الحدیث ۲۹۶) وفاتش بسال ۲۴۱ در بغداد رخ داد و جمع کثیری (که از بسیاری سابقه نداشت) بر جنازه اش نماز خواندند (ابن خلکان ج ۱ ص ۱۶، سبل السلام ص ۸)

توضیحاتی درباره جوامع مزبور

موطأ: چنانکه اشاره نمودیم مالک در ابتداء، موطأ را از احادیث کثیری گرد آورد ولی کم کم بجرح و تعدیل آنها پرداخت و اخیرا حدود هزار حدیث را حاوی است ۴*.

چلبی در کشف الظنون از ابو القاسم شافعی نقل کرده که موطأ مالک بیازده روایت نقل شده که چهار روایت فعلا مستعمل است و اشهر واصح آنها روایت یحیی لیثی مصری است و آن سه روایت دیگر را ضعیف شمرده.از روایات مزبور روایت ابی مصعب احمد بن ابی مکر است که حدود صد حدیث بیش از روایات دیگر دارد (تدریب الراوی ص ۵۴) ولی چاپی را که (المجلس الاعلی للشئون الاسلامیه) الجمهوریه المتحده باتعلیقات و تحقیق عبد الوهاب عبد اللطیف استاد علم الحدیث جامع از هر انتشار داده طبق روایت محمد بن الحسن الشیبانی است.

بر موطأ شروحی نگاشته شده از آنجمله:

۱ شرح عبد الملک بن حبیب مالکی متوفی ۲۳۰ ه.

۲ شرح ابو محمد عبد الله بن محمد بطلمیوسی متوفی ۵۲۱ ه مسمی به (المقتبس) .

۳ شرح جلال الدین سیوطی متوفی ۹۱۱ هجری موسوم به (کشف المغطاء فی شرح الموطأ) .

۴ شرح دیگر جلال الدین سیوطی متوفی ۹۱۱ ه موسوم به (تنویر الحوالک فی شرح موطأ مالک) .

۵ کتاب دیگری از سیوطی در رجال موطأ موسوم به (اسعاف المبطأ) .

۶ التفصی بحدیث الموطأ از ابن عبد البر قرطبی متوفی ۴۶۳ هجری.

۷ التمهید لمافی الموطأ من المعانی و الاسانید، از همین دانشمند. (که در مغرب چاپ شده است)

۸ مختصر کتاب فوق موسوم به (الاستذکار) از همین دانشمند.

۹ شرح ابو الولید باجی متوفی ۴۷۴ مسمی به (المنتقی) .

۱۰ شرح ابو الولید صفار مسمی به (الموعب) .

۱۱ شرح دیگر ابو الولید باجی مسمی به (الاستیفاء) .

۱۲ شرح قاضی ابو بکر، ابن العربی المغربی متوفی ۵۴۹ ه مسمی به (القبس) .

۱۳ شرح زرقانی مصری متوفی ۱۱۲۲ هجری است که از شروح سابق استفاده کرده و مشروحا این کار را بپایان رسانیده و ازاین جهت از شروح سابقه اتم و از لحاظ شهرت مشهورتر است.

(رک: کشف الظنون، تنویر الحوالک سیوطی ص ۱۰ چاپ مکتبه التجاریه مصر، مقدمه موطأ چاپ حلبی و شرکاء بقلم محمد فؤاد عبد الباقی) ۵*.

صحیح بخاری: احادیث صحیح بخاری را ابن صلاح (بنقل چلبی در کشف الظنون ج ۱، ص ۵۴۳) با مکررات ۷۲۷۵ حدیث ضبط کرده و نووی و ابن تیمیه (در منهاج السنه ص ۵۹، ج ۴) نیز در این شمارش از وی تبعیت نموده اند.

ابن خلدون (در مقدمه العبر) ۹۲۰۰ حدیث تعداد نموده.بعضی این شماره را غلط دانسته اند زیرا وی (بظن قوی) از نووی تبعیت کرده منتهی هنگام استنساخ، لفظ سبعه آلاف به (تسعه) تصحیف شده.ولی ابن حجر در تعقیب ابن صلاح و نووی، یکان یکان ابواب صحیح را شماره کرده، سپس گفته:

(کلیه احادیث با حذف مکررات ۲۶۰۲ حدیث است که بر این شماره ۱۵۹ حدیث معلقات مرفوعه و ۱۳۴۱ حدیث کلیه تعالیق اضافه می شود.

آنگاه فرموده کلیه احادیث با مکررات بالغ بر ۹۰۸۲ حدیث است که طی ۳۴۵۰ باب در یکصد و چند کتاب از ۲۸۹ شیخ نقل شده که از آنان بخاری به ۱۳۴ شیخ از مسلم منفرد است) .

با تحقیق ابن حجر معلوم می شود سخن ابن خلدون اشتباه نیست بلکه ممکن است این اشتباه در نقل کلام ابن صلاح شده و نووی هم دچار اشتباه مزبور که مسلما از ناحیه نسخه نویسان رخ داده گردیده باشد.بخاری صحیح را در مدت ۱۶ سال گرد آورد.و در کشف الظنون از ۸۲ شرح بر آن نام می برد.

صحیح بخاری بچند روایت نقل شده و چون در زمان مؤلف تعداد کثیری از محدثین از مؤلف استماع کتاب مزبور و نسخه برداری نموده اند و نیز اختلافی در نسخ (چنانکه در موطأ موجود است)، نمی باشد ذکر آن نیز بی فایده است.

حتی از فربری نقل شده که (صحیح بخاری را نود هزار نفر از مؤلف روایت کرده اند)، در این سخن گرچه مبالغه شده ولی می رساند که روایت صحیح مزبور، متواتر یا اقلا مستفیض است.

از مزایای صحیح بخاری اینست که برای ابواب، عناوینی ذکر می کند که از آنها نظریه وی را در مسائل فقهی می توان استنباط نمود نیز وی در ابتداء هر باب آیات قرآنیه را که متناسب با عنوان بابست آورده.

وجه تسمیه کتاب بخاری بصحیح، آنست که وی شرائطی برای ناقلین حدیث که موجب اطمینان و وثاقت در نقل آنان باشد، مقرر داشت.و صحیح خود را از احادیثی که واجد شرایط مزبور بود، انتخاب و تدوین نمود.

زیرا در موطأ مالک و دیگر از کتب قدما باین معنی توجهی نشده بود.محرک اولیه این کار، اسحق بن راهویه امام حدیث و استاد بخاری است که بشاگردان خود گفت: «لو جمعتم کتابا مختصرا لصحیح سنه رسول الله ص» چه خوب بود اگر کتاب مختصری شامل احادیث صحیح رسول اکرم جمع می شد .