خرید و دانلود فایل پاورپوینت کامل سنن النسائی

ارائه‌ی فایل پاورپوینت کامل سنن النسائی – تجربه‌ای خاص و متمایز!

پاورپوینتی حرفه‌ای و متفاوت:

فایل فایل پاورپوینت کامل سنن النسائی شامل 28 اسلاید جذاب و کاملاً استاندارد است که برای چاپ یا ارائه در PowerPoint آماده شده‌اند.

ویژگی‌های برجسته فایل فایل پاورپوینت کامل سنن النسائی:

• طراحی خلاقانه و حرفه‌ای: فایل فایل پاورپوینت کامل سنن النسائی به شما این امکان را می‌دهد که مخاطبان خود را با یک طراحی خیره‌کننده جذب کرده و پیام خود را به بهترین شکل انتقال دهید.
• سادگی در استفاده: اسلایدهای فایل پاورپوینت کامل سنن النسائی به گونه‌ای طراحی شده‌اند که استفاده از آن‌ها بسیار آسان باشد و نیاز به تنظیمات اضافی نداشته باشید.
• آماده برای ارائه: تمامی اسلایدهای فایل پاورپوینت کامل سنن النسائی با کیفیت بالا و بدون نیاز به ویرایش، آماده استفاده هستند.

کیفیت تضمین‌شده با دقت بالا:

فایل فایل پاورپوینت کامل سنن النسائی با رعایت بالاترین استانداردهای طراحی تولید شده است. بدون نقص یا بهم‌ریختگی، تمامی اسلایدها آماده برای یک ارائه بی‌نقص و حرفه‌ای هستند.

نکته مهم:

هرگونه تفاوت احتمالی در توضیحات ممکن است به دلیل نسخه‌های غیررسمی باشد. نسخه اصلی فایل پاورپوینت کامل سنن النسائی با دقت و حرفه‌ای تنظیم شده است.

همین حالا فایل فایل پاورپوینت کامل سنن النسائی را دانلود کنید و ارائه‌ای حرفه‌ای و تأثیرگذار داشته باشید!

بخشی از متن فایل پاورپوینت کامل سنن النسائی :

هو أبو عبد الرحمن أحمد بن شعیب النسائی، ولد فی نسا من نیسابور سنه ۲۱۵ ه. قال الدار قطنی: خرج حاجّا فامتحن بدمشق و أدرک الشهاده، فقال احملونی إلی مکه فحمل و توفی بها و دفن بین الصفا و المروه و کان وفاته سنه ۳۰۳ ه
قال الذهبی: سئل بدمشق عن فضائل معاویه، فقال: ألا یرضی رأسا برأس حتی یفضل!قال: فما زالوا یدفعونه حتی أخرج من المسجد. ثم حمل إلی مکه فتوفی بها کذا فی هذه الروایه إلی (مکه) و صوابه (الرمله) و أنه قال: دخلت دمشق و المنحرف عن علی بها کثیر، فصنفت کتاب الخصائص رجوت أن یهدیهم اللّه.
و روایات النسائی تختلف اختلافا کثیرا، و الذی عد من«الأصول الخمسه» هو«المجتنی»المعروف بفایل پاورپوینت کامل سنن النسائی الصغیر، روایه ابن السنی، و اما روایه ابن حیوه و ابن الاحمر و ابن قاسم فیقال لها النسائی الکبیر. و قال ابن کثیر أن فی فایل پاورپوینت کامل سنن النسائی رجالامجهولین إما اعتبارا و إما حالا، و فیهم المجروح و فیه أحادیث ضعیفه و معلله و منکره[۱] و هناک کتب أخری لا نطیل بذکرها ما داموا قد قالوا.
إن هذه الکتب الخمسه«البخاری و مسلم و أبو داود و الترمذی و النسائی لم یفتها من أحادیث رسول اللّه إلا الیسیر».
قال النووی فی التقریب[۲]: «الصواب أنه لم یفت الأصول الخمسه إلا الیسیر»و قد أشارإلی ذلک السیوطی فی ألفیته فقال :
النووی لم یفت الخمسه من*ما صح إلا النزر فاقبله ودن
335

و قال ابن خلدون بعد أن تکلم عن الموطأ و هذه هی الکتب الخمسه[۳]: هذه هی المسانید المشهوره فی المله و هی أمهات کتب الحدیث فی السنه، و إنها إن تعددت ترجع إلی هذه فی الأغلب[۴] و هاک کلمه للمسیو أمیل درمنغهم قالها فی کتاب«حیاه محمد»:
إن من المنابع الأولی لسیره محمد القرآن و السنه، فالقرآن هو أوثقها سندا و لکنه غیرشامل الشمول الکافی فی هذا الموضوع، و أما الحدیث فبرغم جمیع ما تحراه المحدثون لا سیما البخاری فی جمع أقوال الرسول و الإحاطه بأقل إشاره من إشاراته و ترجمه الرجال الذین روی عنهم الحدیث مسلسلا و معنعنا، لا یزال فیه کثیر مما هو محل للتهمه و مما هوموضوع إلخ. . . .
و علق الأمیر شکیب أرسلان علی کلام در منغهم بقوله:
«. . . هو غیر معتقد بصحه کثیر من الأحادیث حتی الوارد منها فی الصحیحین، و هذامشرب من المشارب الفکریه لا نقدر أن نؤاخذه علیه لا سیما أن کثیرین من المسلمین، و من ذوی الحمیه الإسلامیه و ممن لا ینقصهم شی ء من الإیمان و الإیقان یشارکون المسیو«در منغهم»فی هذا الرأی. . . و لا یرون من الواجب الدینی الإیمان بکل ما جاء فی الصحیحین و غیرهما من الأحادیث لاحتمال أن یکون تطرق إلیها التبدیل و التغییر، أودخلها الزیاده و النقصان، إذ من المعلوم أنهم کانوا یروون الأحادیث بالمعنی. و إذا روی الحدیث بالمعنی لم یخل الامر من ان تتطرق الیه زیادات کثیره قد یتغیر بها المعنی أو یبعدعن أصله، إلی أن قال :
و الأدله التی تستظهر بها هذه الفئه علی وجوب عدم القطع بأکثر الأحادیث و لزوم التوقف فی کثیر مما یسارع الناس فیه هی ما یلی:
336

أولا: عدم إمکان روایه الأحادیث إلا النادر الأندر بدون زیاده أو نقصان مما یعرفه کل إنسان من نفسه، و ذلک أنه إذا أراد أن یعید کلاما سمعه و لو بعد سماعه إیاه بساعه من الزمن تعذر علیه سرده بحرفه.
ثانیا: کونهم یقولون إن ما لا یکاد یحصی من الأحادیث مروی بالمعنی، فیتغیر فیه کثیرمن اللفظ.
ثالثا: جواز السهو و النسیان مما لا یخلو منه إنسان و لا یمکن الجدال فیه أصلا.
رابعا: کون النبی (صلّی اللّه علیه و آله و سلّم) نفسه أشار إلی وضع الأحادیث علیه فی أیامه و أنه من أوثق الأحادیث قوله: لقد کثرت علیّ الکذابه، فمن کذب علی فلیتبوأ مقعده من النار.
ثم قال: و لا یزال الشک یحوم حول أحادیث کثیره وارده فی الصحاح، و هذا الشک لیس من جهه عدم الأمانه فی النقل و لکن من جهه عدم استطاعه البشر إلا ما ندر من روایه کل ما یسمعونه بحرفه، أو من وصف کل حادثه کانوا فیها کما وقعت بلا زیاده و لا نقصان، و قدیکون اثنان فی حادثه من الحوادث و یرویها کل واحد منهما بشکل یختلف قلیلا أو کثیراعن الآخر[۵]
المستخرجات
الاستخراج أن یعمد حافظ إلی البخاری مثلا فیورد أحادیثه حدیثا حدیثا بأسانیدلنفسه غیر ملتزم فیها ثقه الرواه من غیر طرق البخاری إلی أن یلتقی معه فی شیخه أو فیمن فوقه، لکن لا یسوغ للمخرج أن یعدل عن الطریق التی یقرب فیها اجتماعه مع مصنف الأصل إلی الطریق البعیده إلا لغرض مهم، من علو أو زیاده مهمه أو نحو ذلک و ربما ترک المستخرج أحادیث لم یجد له بها إسنادا مرضیا و ربما علقها عن بعض رواتها، و ربما ذکرها <