خرید و دانلود فایل پاورپوینت کامل آگاهی ساسانیان از ظهور پیامبر اسلام صلی الله علیه و آله (۴)

فایل پاورپوینت فایل پاورپوینت کامل آگاهی ساسانیان از ظهور پیامبر اسلام صلی الله علیه و آله (۴)؛ راهکاری شایسته برای ارائه‌های موفق

اگر به‌دنبال یک فایل ارائه‌ی آماده با کیفیت بالا و طراحی حرفه‌ای هستید، فایل فایل پاورپوینت کامل آگاهی ساسانیان از ظهور پیامبر اسلام صلی الله علیه و آله (۴) انتخابی مناسب برای شماست. این مجموعه شامل 39 اسلاید استاندارد و دقیق است که با هدف ارتقاء کیفیت ارائه‌های شما تهیه شده‌اند.

دلایل انتخاب فایل فایل پاورپوینت کامل آگاهی ساسانیان از ظهور پیامبر اسلام صلی الله علیه و آله (۴):

• طراحی ساختارمند و چشم‌نواز: هر اسلاید با دقت بالا و توجه به اصول طراحی گرافیکی تهیه شده است تا محتوای شما به‌خوبی دیده و درک شود.
• آمادگی کامل برای ارائه: نیازی به ویرایش مجدد نیست؛ فایل فایل پاورپوینت کامل آگاهی ساسانیان از ظهور پیامبر اسلام صلی الله علیه و آله (۴) آماده‌ی استفاده در کلاس، جلسه یا کنفرانس است.
• سازگاری کامل با پاورپوینت: نمایش صحیح اسلایدها در تمامی نسخه‌های PowerPoint بدون بهم‌ریختگی یا مشکل ظاهری تضمین شده است.

تولید شده با رویکرد حرفه‌ای:

تمامی بخش‌های فایل پاورپوینت کامل آگاهی ساسانیان از ظهور پیامبر اسلام صلی الله علیه و آله (۴) با هدف ایجاد یک تجربه کاربری روان و بی‌نقص طراحی شده‌اند. جزئیات با دقت بالا تنظیم شده‌اند تا ارائه‌ای حرفه‌ای و تأثیرگذار داشته باشید.

توجه:

تنها نسخه رسمی فایل فایل پاورپوینت کامل آگاهی ساسانیان از ظهور پیامبر اسلام صلی الله علیه و آله (۴) از کیفیت کامل برخوردار است. نسخه‌های غیرمجاز ممکن است شامل اشکالات طراحی باشند و توصیه نمی‌شود از آن‌ها استفاده شود.

با تهیه فایل فایل پاورپوینت کامل آگاهی ساسانیان از ظهور پیامبر اسلام صلی الله علیه و آله (۴)، سطح ارائه‌های خود را ارتقاء دهید و مخاطبان خود را تحت تأثیر قرار دهید

بخشی از متن فایل پاورپوینت کامل آگاهی ساسانیان از ظهور پیامبر اسلام صلی الله علیه و آله (۴) :

آشنایی اعراب و ایرانیان با یکدیگر

اسناد و شواهد گوناگون تاریخی، حکایت از روابط گوناگون ایرانیان با مردم جزیره العرب دارد .

نقش دولت حیره

بخش اعظم رابطه ایرانیان و اعراب به وجود دولت «حیره » مربوط می شود . «حیره » شهری در کرانه فرات در یک فرسخی جنوب کوفه بود . واژه «حیره » واژه ای سریانی به معنی خیمه گاه و به ویژه خیمه گاه نظامی است . دولت «حیره » در حقیقت حائلی میان ایران و اعراب به شمار می رفت . ساسانیان خصوصا به دلیل جلوگیری از نفوذ و حملات اعراب به مرزهای ایران، دولت «حیره » را پشتیبانی می نمودند . خانواده های متعددی از پارسیان به «حیره » کوچیده بودند حتی پادشاهان ساسانی، دسته های ورزیده سپاهی در اختیار امیران «حیره » قرار می دادند . از آن جمله است سپاهی که به «شهباء» یا «وضائع » شهرت یافته و در تحت فرماندهی «نعمان » اول، پادشاه «حیره » قرار داشت . نام یکی دیگر از دسته های سپاه او «دوسر» بوده که ظاهرا نامی است فارسی . اهل «حیره » فرزندان خود را برای یادگیری خواندن و نوشتن به مکتب هایی که برخی از آنها مخصوص آموختن آداب و زبان فارسی بود، می فرستادند .

ساسانیان به سبب منافع سیاسی و تجاری که در عربستان داشتند، سیستم چاپاری منظمی در عربستان برقرار کرده بودند . «جاحظ » دانشمند و نویسنده قرن سوم در مورد این شبکه «برید» می نویسد:

«تمام بادیه های عربستان و آبادیهای آن به بریدهای کسری آکنده بود مگر شام که آن هم در زمان تسلط ایران بر روم دارای برید بود» ^(۱) .

تنی چند از بزرگان عرب را می شناسیم که در «حیره » آموزش دیده بودند مانند «نضر بن حارث » که علم پزشکی و داستانهای ایرانی را در میان مردم «حیره » آموخته بود و همو بود که در مقابل دعوت پیامبر که حاوی داستانهایی از اقوام پیشین نیز بود، به داستان سرایی ایرانی از جمله داستان های رستم و افراسیاب می پرداخت . دیگری «حارث بن کلده ثقفی » از اهالی طائف است که پزشکی و نواختن عود را از ایرانیان آموخته بود و در روزگار پیامبر، دوران خلفا تا معاویه زنده بود .

با دقت در روابط مفصل ایران و حیره، حتم داریم که آئین زرتشتی از نظر حیرویان ناآشنا نبود . راویان عرب اشاره می کنند که زندقه و مجوسیت از راه «حیره » به دیگر نقاط عربستان راه یافت .

«ابن قتیبه » گوید:

«نصرانیت در ربیعه و غسان و یهودیت در حمیر و بنی کنانه و بنی الحارث بن کعب و کنده و مجوسیت در بنی تمیم بود و نیز زندقه در قریش بود و آن را از «حیره » اخذ کرده بودند» ^(۲) .

«ابن رسته » نیز گوید:

«اهل حیره، قریشیان را در جاهلیت ^(۳) زندقه می آموختند و در عصر اسلام خط; زندقه در قریش بود و آن را از «حیره » گرفته بودند» ^(۴) .

می دانیم که پیروان مانی ایرانی را به نام «زندیک » می نامیدند و «زندیق » معرب «زندیک » است حتی بعد از اسلام نیز پیروان مانی را زندیق می گفتند . دین مانویت چنان اشاعه ای یافت که در سوریه، مصر، آفریقای شمالی، اسپانیا و حتی فرانسه پیروانی یافت .

رفت و آمد ایرانیان به جزیره العرب

به نوشته «آلوسی » ، گروهی از اعراب آتش پرست شده و این آئین را از ایرانیان و مجوس آموخته بودند ^(۵) در معادن نقره با اهمیتی که در مغرب «یمامه » و کوه «نیر» (میان ذریه و وادی دواسیر) به نام «شمام » و «عوسج » قرار داشتند و به خاطر اهمیت آنها، ایرانیان خود; کار استخراج نقره را به عهده گرفته بودند، هزاران تن از مجوسیان کار می کردند و دو آتشکده در آنجا برپا ساخته و در آنها به پرستش می پرداختند .

احتمالا در میان مهاجران بیگانه ای که در مکه ساکن بودند، گروهی ایرانی نیز حضور داشتند . ثروتمندان مکه اغلب دارای بردگانی سیاه و سفید بودند . بردگان سفید همان افراد رومی و ایرانی بودند که از راه اسارت یا تجارت به مکه حمل شده بودند .

«عبدالله بن جدعان » غلامی ایرانی خریده با خود به مکه برد . همچنین بزرگان مکه کنیزکانی یونانی و ایرانی داشت و به احتمال قوی بخشی از واژه های فارسی و رومی از طریق همین بردگان به زبان عربی راه یافته است .

اشاراتی نیز مؤید ارتباط تجاری بین ایران و اعراب وجود دارد . در روایت های مربوط به وفات اشراف قریش می بینیم که می نویسند در راه «حیره » یا هنگام بازگشت از «حیره » درگذشت .

«ابن اثیر» به روابط اهل مکه و خاصه حضرت رسول با «حیره » اشاره می نماید ^(۶) قبل از حضرت رسول نیز ظاهرا این روابط وجود داشت .

«طبری » می نویسد:

«هاشم و برادران او نخستین کسانی بودند که برای قریشیان از پادشاهان بیگانه پیمان دوستی گرفتند، هریک از ایشان، «حبلی » ^(۷) از یکی از پادشاهان بیگانه (روم، غسان و حبشه) گرفتند . «نوفل » برادر «هاشم » ، حبلی از خسروان ایران و شهریاران عراق گرفت و به این جهت قریشیان به آن حدود رفت و آمد می کردند ^(۸) .

روابط تجاری ایران و حجاز باعث می شد اعراب که سکه ضرب نمی کردند، با اجزاء پول ایرانی آشنا شده و در معاملات خود از آنها استفاده نمایند . ظاهرا درهم های بغلی (بغل نام فردی یهودی که ضراب سکه بود، بغل شهری بین هرات و مروالروذات، درهم بغلی، درهم ایرانی بود) ^(۹) . در مکه رواج بیشتری داشته است » .

«بلاذری » می نویسد:

«در روزگار جاهلیت، دینارهای «هرقل » و درهم های بغلی ایرانیان به دست اهل مکه می رسید . اگر این سکه ها از زر و سیم خالص نبودند، اهل مکه بدانها معامله نمی کردند» ^(۱۰) .

اشراف قریش به دربار شاهان «حیره » و حتی پادشاهان ساسانی روی می آوردند .

چنانکه گذشت، هاشم و برادرانش با بزرگان ایرانی و دیگر کشورها روابط داشته و پیمان نامه هایی اخذ می کردند . یکی از بزرگترین و ثروتمندترین مردان مکه، «ابوسفیان » بود که در سفر تجارتی به ایران، توانست به حضور «خسروپرویز» بار یابد . «ابن عبد ربه » داستان باریابی را از زبان ابوسفیان چنین نقل می نماید:

«چندین اسب و مقداری پوست به کسری هدیه کردم . او اسبها را پذیرفت و پوستها را رد کرد، سپس به حضورش وارد شدم . او بالشی را که نزد خود داشت به سوی من انداخت . گفتم: ای دریغ، سهم من از کسری بن هرمز این است؟ سپس از نزد او خارج شدم . هرکس از خدم و حشم که می دیدم آن بالش را بزرگ می داشت . آن را به خزانه دار دادم . وی آن را گرفت و هشتصد ظرف زر و سیم به من داد» .