خرید و دانلود فایل پاورپوینت کامل چند معما در مورد قدرت مطلق (۱)

بخشی از متن فایل پاورپوینت کامل چند معما در مورد قدرت مطلق (۱) :

چکیده

آموزه «قدرت مطلق » درصدد است تا در کنار علم لایتناهی و حیات و حضور همه جانبه خداوند، اثبات نماید که خداوند هر چیزی را می تواند انجام دهد . آنچه این مقاله در پی آن است، پاسخ به اشکالاتی است که از سوی منکران این نظریه وارد شده; یعنی نویسنده مقاله با بررسی و تحلیل آن اشکالات، نتیجه می گیرد که هیچ یک از آن اعتراضات وارد نیستند و نمی توانند بر آموزه «قدرت مطلق » نقصی وارد سازند .

جورج ماورودس، استاد فلسفه در دانشگاه میشیگان و نویسنده کتاب اعتقاد به خدا ^(۲) است . ایشان در این مقاله ^(۳) ، مفهوم توماسی ^(۴) قدرت مطلق الهی را درباره «پارادوکس سنگ » به بحث می گذارد و استدلال می کند که در خصوص قدرت مطلق خداوند، مشکلی وجود ندارد; زیرا «پارادوکس سنگ » در بردارنده توصیفات خود متناقض ^(۵) است .

آموزه «قدرت مطلق الهی » مدعی است که خداوند می تواند هر کاری را انجام دهد . از این رو، برخی با طرح مثال ها و نمونه هایی که خداوند قادر بر انجام آن ها نیست، درصدد برآمده اند این آموزه را رد کنند; مثلا، گفته اند: خداوند نمی تواند «دایره ای مربع » رسم کند .

سنت توماس در پاسخ به این گونه ایرادها متذکر شده است که در آموزه مزبور، باید واژه «هر کار» را به گونه ای تفسیر کرد که تنها موضوعات، رفتارها یا وضعیت هایی را در بر بگیرد که توصیف آن ها خود متناقض نباشد; ^(۶) زیرا فقط در مورد چنین چیزهایی است که می توان نبود آن ها را به نحوی معقول، به نبود قدرت در یک فاعل مستند ساخت . برای مثال، چنانچه من نتوانم در جلسه امتحان دایره ای را رسم کنم، ممکن است بیانگر این باشد که من در هندسه مهارت ندارم . اما ناتوانی من در رسم یک دایره مربع چنین کمبود و نقصانی را در من نشان نمی دهد . بنابراین، کاذب (یا شاید بی معنا) بودن این سخن که «خداوند می تواند دایره مربع رسم کند» به آموزه قدرت مطلق خدا هیچ ضرری نمی رساند .

اما آنچه پیچیده تر و غامض تر است، مساله ای است که با پرسشی همچون پرسش ذیل مطرح می شود: آیا خداوند می تواند سنگ بزرگی بیافریند که خود نتواند آن را بلند کند؟ این مشکل از آن جا که موجب یک معضل دو گانه (dilemma) است، ظاهرا از مشکل قبلی قوی تر است: اگر بگوییم خداوند می تواند چنین سنگی بیافریند، در این صورت، وجود چنین سنگی ممکن است و اگر چنین سنگی وجود داشته باشد، بدون تردید خداوند قادر مطلق نیست; چون نمی تواند آن را بلند کند . اما اگر بگوییم خداوند نمی تواند چنین سنگی را خلق کند، در این صورت، قادر مطلق بودن خدا را کنار گذاشته ایم . پس پاسخ مثبت و منفی به این پرسش ما را به یک نتیجه واحد می رساند که خداوند قادر مطلق نیست .

علاوه بر آن، به نظر می رسد که مشکل «پارادوکس سنگ » با راه حل پیشنهادی سنت توماس به وضوح حل نشود . صورت این قادر است یک دایره مربع رسم کند» ، آشکارا متضمن تناقض است، در حالی که صورت قضیه X ] قادر است سنگی بیافریند که خود نمی تواند آن را بلند کند» این گونه نیست; زیرا کاملا درست می نماید که من بتوانم قایق بزرگی را بسازم که نتوانم آن را بلند کنم . از این رو، چرا نباید برای خداوند این امکان وجود داشته باشد که سنگی بیافریند که نتواند آن را بلند کند؟

به رغم تفاوت روشنی که میان این دو معما وجود دارد، اساسا پاسخ معمای دوم نیز همان پاسخی است که به معمای اول داده شد . این استدلال جدلی الطرفین باطل است; زیرا لازمه آن این است که بپرسیم: آیا خداوند می تواند کاری خود متناقض انجام دهد یا خیر؟ و این جواب که خداوند توان انجام چنین امری را ندارد، به آموزه قدرت مطلق ضرری نمی زند .

ماهیت غلط انداز ^(۷) این مشکل ممکن است بدین گونه تقریر شود: خداوند یا قادر مطلق است یا قادر مطلق نیست . ^(۸)

نخست فرض می کنیم که خداوند قادر مطلق نیست . در این صورت، قضیه «سنگ بزرگی که خداوند نمی تواند آن را بلند کند» ممکن است خود متناقض نباشد . و البته با توجه به این فرض، اگر ثابت کردیم که خداوند می تواند چنین سنگی بیافریند و یا ثابت کردیم که خداوند نمی تواند چنین سنگی بیافریند، در هر دو صورت، می توانیم نتیجه بگیریم که خداوند قادر مطلق نیست . و این نتیجه چیزی بیش از همان فرض نخست نیست که بعد از یک چرخش دوباره به آن رسیده ایم . و اگر این همه آن چیزی باشد که آن معضل دوگانه «استدلال جدلی الطرفین » می تواند آن را ثابت کند، این امری ناچیز و کم اهمیت است . و چنانچه بخواهیم استدلال جدلی الطرفین مزبور مهم باشد، باید همین نتیجه را از این فرض، که خداوند قادر مطلق است، به دست دهد; یعنی آن استدلال جدلی الطرفین باید نشان دهد که فرض قادر مطلق بودن خداوند به خلف ^(۹) منجر می شود . اما آیا می تواند چنین چیزی را نشان دهد؟

حال اگر فرض کنیم که خداوند قادر مطلق است . در این صورت، قضیه «سنگ بزرگی که خداوند نمی تواند آن را بلند کند» خود متناقض می شود; زیرا به این معنا می باشد که «خداوندی که برای بلند کردن هر چیزی قدرت دارد، نمی تواند این سنگ را بلند کند .» اما این «چیز» ی که گزاره خود متناقض مزبور توصیف می کند، کاملا غیرممکن است و از این رو، هیچ ربطی به آموزه قدرت مطلق ندارد; زیرا به هیچ وجه، متعلق