خرید و دانلود فایل پاورپوینت کامل شیخ موسی کاشف الغطاء

بخشی از متن فایل پاورپوینت کامل شیخ موسی کاشف الغطاء :

آل کاشف الغطاء، از خاندان‌های علمی شیعی قرن و ق ساکن در اطراف حله و سپس در نجف، که نسب آنان به مالک اشتر می‌رسد. عالمان بسیاری از این خاندان برخاسته‌اند؛ مشهورترین آنان شیخ جعفر کاشف الغطاء صاحب کشف الغطاء، در صدر این خاندان قرار دارد. محمد حسین کاشف الغطا، از مراجع تقلید شیعه قرن قمری از دیگر عالمان مشهور این خاندان است. مبارز با اخباری گری و گسترش اندیشه‌های اصولی وحید بهبهانی از ویژگی‌های عالمان این خاندان بوده است.

این خاندان از قبیل بنی مالک است و گفته شده است که از مالک بن حارث بن عبدِ یغوث معروف به اَشتر نخعی (شهادت ق) صحابی بنام امام علی(ع) نسب می‌برد. از این‌رو به افراد آن مالکی نیز گفته شده است.

نیاکان آنان در جناجیه یا جناجیا و یا قناقیا، از روستاهای پیرامون حلّه، می‌زیستند و در اواخر سد ق پدر شیخ جعفر به نجف کوچید و بدین جهت افراد آل کاشف الغطاء به جناجی نیز شهرت یافتند.

عالمانی از این خاندان برخاسته‌اند که برخی از آنان، در روزگار خود منشأ اثرات مهمّ علمی و سیاسی در عراق، ایران و برخی از کشورهای اسلامی و جوامع شیعی بوده‌اند. از ویژگی‌های این عالمان، اصولی بودن آنان و مبارز پی‌گیر ایشان با عالمان اخباری است. از این‌رو اینان در گسترش اندیشه‌های اصولی وحید بهبهانی (متوفای ق) و انتقال آن به عالمان و فقیهان سد ق نقش مهمّی ایفا کرده‌اند. شیخ جعفر پس از درگذشت بحرالعلوم، به رهبری دینی شیعیان عراق و ایران و دیگر کشورها دست یافت و بر شهرت و نفوذ اجتماعی و سیاسی او افزوده شد. با اینکه پیش از شیخ مرتضی انصاری نظری وجوب تقلید از اعلم چندان رواج نداشت و از این‌رو مقلّدان شیعی همزمان از مجتهدان مختلف و عمدتاً محلّی و منطقه‌ای تقلید می‌کردند، کاشف الغطاء عملاً مرجع تقلید شیعیان جهان گردید.

در روزگار وی برخورد علمی سختی میان عالمان اصولی و اخباری شیعی پدید آمده بود و هریک از آن دو طایفه می‌کوشید نظر خود را اثبات و نظر مخالف را رد و محکوم کند. شیخ جعفر که از تربیت یافتگان مکتب اصولیِ وحید بهبهانی و طرفدار اجتهاد و استنباط و مدافع به کارگیری عقل و استدلال در درک عقاید و احکام شرعی بود، به دفاع از علم اصول برخاست. نمود برجست این جدال، برخورد شدید او با شیخ محمدبن عبدالنّبی نیشابوری (د ۱۲۳۲ق/۱۸۱۶م) عالم اخباری مشهور بود که بر اثر آن، میرزا محمد احساس خطر کرد و به ایران آمد و به فتحعلی شاه پناه برد. این شخص از بزرگترین دشمنان مراجع اصولی بود که از مباحث علمی پا را فراتر گذاشته و تهمت‌های ناروا و زشت به علما می‌‌زد و در گوشه و کنار فعالیت زیادی بر علیه آنان می‌‌کرد. شیخ جعفر برای کوبیدن او ناچار به ری سفر کرده و به تبلیغ بر علیه آن فرد اخباری مشغول شد و در این زمینه، نامه‌ها و رساله‌های مفصلی در رد میرزا محمد اخباری و مذهب او نوشت وی نخست کتابی زیر عنوان کشف الغطاء عن معایب میرزامحمد عدوّالعلماء در ردّ آرای او نوشت و آن را برای شاه ایران فرستاد (آقابزرگ، الذریعه، ۱۸/۴۵) و آنگاه خود به ایران آمد و کاری کرد که شاه قاجار شیخ محمد را از خود راند (همو، طبقات…، ۲۵۰). شیخ جعفر آن قدر کوشش کرد تا این که حرکت او را در نطفه خفه کرد و میرزای اخباری از ترس او پا به فرار گذاشت. وی سپس ضمن سفر به اصفهان کتاب دیگری به نام الحقّ المبین فی تصویب المجتهدین و تخطئه جهّال الاخباریین برای فرزند خود شیخ علی نوشت و باز هم نظریّات اخباریان را رد و محکوم کرد. (همو، الذریعه، ۷/۳۷). میرزامحمد اخباری نیز کتابی با عنوان الصیّحه بالحقّ علی من اَلْحَدَ و تزندق در ردّ کتاب یاد شده تألیف کرد (همو، همان، ۷/۳۸). باری، کوششهای علمی و عملی او در برابر عالمان اخباری، نقش مهمی در تضعیف نفوذ این عالمان در سالهای پس از آن ایفا کرد.
ستیز دیگر شیخ با وهابیان در عراق انجام گرفت. در سالهای آخر سد ۱۲ق/۱۸م پیروان محمدبن عبدالوهاب (۱۱۱۱-۱۲۰۷ق/۱۶۹۹-۱۷۹۲م) در عربستان سر به شورش برداشتند و با ادعای پیرایشگری دینی، با بسیاری از معتقدات فرقه‌های مختلف اسلامی (و بیش‌تر شیعیان) مخالفت ورزیدند و در عمل تلاش گسترده‌ای را برای مبارزه با آنچه خود مظاهر غیردینی و شرک‌آلود می‌خواندند، آغاز کردند. دامن این طغیان از مرزهای عربستان و مکّه و