خرید و دانلود فایل پاورپوینت کامل سخن ماه ؛ همه امیدها به انتفاضه است

ما، نه با جوهر و مرکب، بلکه با خون دل خویش می نویسیم، اگر در سطور نوشته های ما، خون و جراحت به چشم می خورد، پوزشخواهیم!

طی هیجده ماهی که از عمر خونین و پرحماسه انتفاضه جدید فلسطین گذشته، هرگز وضع این سرزمین مغصوب و مردم مبارز و مظلوم آن به اندازه روزهای اخیر، بحرانی نشده بود . فشارها و کشتارهای بی رحمانه ارتش تا دندان مسلح رژیم صهیونیستی از یک سو، و عملیات قهرآمیز و شهادت طلبانه مبارزان فلسطین که اخبار تکان دهنده آن در منطقه و جهان انعکاس می یابد، از سوی دیگر; باعث جلب توجه افکار عمومی جهان، به ویژه ملت های مسلمان منطقه گشته و در کشورهای مختلف به ویژه کشورهای اسلامی، تظاهرات و اجتماعات فراوان و مکرری در حمایت از ملت مظلوم فلسطین و محکومیت رژیم غاصب و جنایتکار صهیونیستی برپا می گردد . ملت های مسلمان به شدت از این وضع خشمگین و متنفرند و در هر فرصت مناسبی، فریاد اعتراض برمی آورند .

موج محکومیت رژیم جنایتکار صهیونیستی محدود به ملتهای اسلامی یا محافل دانشجویی نیست، بلکه سران و زمامداران مختلف کشورها نیز (به جز آمریکا) هرکدام به نحوی، جنایات صهیونیستها را در فلسطین محکوم کرده و می کنند .

چهاردهمین اجلاس سران کشورهای عضو اتحادیه عرب، در هفتم و هشتم فروردین گذشته در چنین فضای ملتهب، در بیروت تشکیل گردید .

گرچه اتحادیه عرب، مسائل و موضوعات دیگری را نیز در دستور کار خود داشتند، اما با توجه به شرائط بحرانی کنونی فلسطین، به صورت طبیعی انتظار می رفت سران اتحادیه عرب – برخلاف گذشته ها – گام عملی مؤثری در این جهت بردارند و از انتفاضه حمایت کنند، و انتظارات ملت هایشان را برآورده سازند . اما کنفرانس در غیاب «یاسر عرفات » (که رژیم صیهونیستی از خروج او از رام الله جلوگیری کرد!) و با شرکت تقریبا نیمی از سران اتحادیه تشکیل گردید! .

در نشست دو روزه، مساله فلسطین بر محور پیشنهاد «ملک عبدالله » (ولیعهد عربستان سعودی) مبنی بر صلح در مقابل زمین مورد بحث و گفتگو قرار گرفت و سرانجام در قطعنامه پایانی بندهای مربوط به فلسطین، در واقع مضمون و مفاد قطعنامه های تکراری و اجرا نشده شورای امنیت سازمان ملل متحد بود، که برای چندمین بار به عنوان راه حل مشکل فلسطین ارائه گردید! یعنی در یک کلام «برقراری روابط طبیعی کشورهای عربی با اسرائیل در صورت تخلیه سرزمین های اشغال شده در سال ۱۹۶۷میلادی (۱۳۴۶شمسی) و تشکیل دولت مستقل فلسطینی به پایتختی قدس شریف » ، بدون آن که سازوکار و ضمانت اجرایی مناسب و