خرید و دانلود فایل پاورپوینت کامل سلاطین دهلی در هند

با فایل فایل پاورپوینت کامل سلاطین دهلی در هند یک ارائه‌ی بی‌نقص بسازید!

پاورپوینتی زیبا و کاربردی:

فایل فایل پاورپوینت کامل سلاطین دهلی در هند شامل 39 اسلاید کاملاً حرفه‌ای و چشم‌نواز است که برای ارائه‌ی مستقیم یا چاپ آماده شده‌اند.

آنچه فایل فایل پاورپوینت کامل سلاطین دهلی در هند را متمایز می‌کند:

• طراحی مدرن و هدفمند: فایل پاورپوینت کامل سلاطین دهلی در هند با ترکیب رنگ‌ها و چیدمان هوشمندانه، به انتقال بهتر مفاهیم کمک می‌کند.
• کاربری راحت و سریع:فایل پاورپوینت کامل سلاطین دهلی در هند بدون نیاز به ویرایش‌های پیچیده، فقط فایل را باز کنید و ارائه دهید.
• کیفیت بالا برای نمایش: همه‌ی اسلایدها با رزولوشن مناسب و ساختاری منظم آماده ارائه هستند.

ساخته‌شده با دقت و استانداردهای بالا:

فایل پاورپوینت کامل سلاطین دهلی در هند با رعایت جزئیات طراحی شده تا در هر محیطی بدون مشکل نمایش داده شود. هیچ‌گونه بهم‌ریختگی یا ایرادی در اسلایدهای فایل پاورپوینت کامل سلاطین دهلی در هند وجود ندارد.

تذکر:

در صورت مشاهده‌ی تفاوت در کیفیت، احتمال استفاده از نسخه‌های غیراصلی وجود دارد. نسخه معتبر فایل پاورپوینت کامل سلاطین دهلی در هند با دقت توسط تیم طراحی آماده شده است.

همین حالا دانلود کن و با فایل پاورپوینت کامل سلاطین دهلی در هند مخاطب‌هات رو تحت تاثیر قرار بده!

بخشی از متن فایل پاورپوینت کامل سلاطین دهلی در هند :

۶۰۲ ۹۶۲ ه/۱۲۰۶ ۱۵۵۵ م

پس از آنکه محمد غوری خودش یا بواسطه ی فرماندهان سپاهش شمال هند را تا مصب رود گنگ فتح کرد، غلام ترک خود یعنی قطب الدین ایبک را به حکومت دهلی برگماشت.قطب الدین بلافاصله پس از وفات محمد غوری در سال ۶۰۲ ه (۱۲۰۶ م) خود را حاکم هند خواند و اولین دولت اسلامی را که فقط در هند حکومت می کرد بنا نهاد.زیرا سرزمین هند اسلامی تا این زمان چیزی بیش از یکی از ایالات دور دست دولت غزنویان نبود.این دولت اسلامی که در هند تأسیس شد و به دولت ممالیک معروف گردید، اولین دولت از دول پنجگانه ای بود که قبل از فتوحات مغول در هند پای گرفت.

این دولتها به یک خاندان واحد منسوب نبودند و نام عمومی «سلاطین دهلی» فقط از آن جهت بر آنان اطلاق می گردد که همگی در دهلی حکومت داشتند.

پس از آنکه ایلتتمش یا ایلتمش غلام و داماد ایبک مشهورترین فرمانروایان این دولت ناصر الدین قباجه حاکم سند را به اطاعت خود درآورد، والی بنگال را نیز در همان سال مجبور کرد که به اطاعت حکومت دهلی گردن نهد، و موفق شد کوششهای ییلدیز را برای بدست آوردن حکومت خود که خوارزمشاه در غزنه آنرا از او گرفته بود، خنثی کند و در مقابل هجوم جلال الدین خوارزمشاه که پس از شکست از قوای چنگیز میخواست دولتی در آنجا تشکیل دهد، بخوبی مقاومت نماید و سرزمین خود را تا کوههای هندوکش گسترش دهد.

گر چه حملات مغول، منبع بروز اضطرابات و تشویشهای شدیدی در مدت چند سال بر هند بود ولی از حسن اقبال هند، مغولان مدت طولانی در منطقه ی سند باقی نماندند.

ایلتتمش همچنان با قدرت به حکومت خود بر تمامی مناطق واقع در شمال کوههای «ویندها«~ Vindhya ~»» ادامه می داد و خلیفه ی بغداد نیز این اولین دولت اسلامی هند را تأئید کرد و طی فرمانی، فرمانروائی را به ایلتتمش داد! رضیه دختر ایلتتمش اولین بانوئی بود که به فرماندهی دهلی رسید اما ممالیک بعدی، جرئت و جسارت محمد غوری و ایلتتمش را از دست دادند و با اینکه غیاث الدین بلبان داماد ایلتتمش سیاست سرکوبگرانه را برای رهائی از سلطه ی والیان مملوک ایالات در پیش گرفت ولی این روش سرانجام به اضمحلال این دولت منجر گردید.

خلج یا خلجیون، مؤسسین اولین دولت اسلامی هند، حکومت اسلامی را تا حدود منطقه ی دکن ۱۲۷ در آن سوی کوههای ویندها وسعت بخشیدند، و در سال ۶۹۶ ه (۱۲۹۷ م) علاء الدین محمد خلجی، گجرات را فتح کرد و در سال ۷۰۳ ه (۱۳۰۳ م) منطقه ی «جیتور» را تصرف نمود و راچپوت ها به طور موقت به اطاعت او گردن نهادند.فرمانده ی سپاهش یعنی ملک کافور نیز بر دو شهر «دیوکیر» و «ورنکل» مستولی شد و در دکن حکومتی مرتبط به دولت دهلی تأسیس کرد.

اما این توسعه موجب ضعف دولت شد و با قتل ناصر الدین خسرو شاه آخرین فرمانروای خلجی ها در سال ۷۲۰ ه (۱۳۲۰ م) در جنگی با تغلق شاه، دولت آنها منقرض شد.

با انقراض دولت مزبور به این صورت، تغلقی ها به جای خلجی ها بر مسند فرمانروائی دهلی دست یافتند و غیاث الدین تغلق شاه ۱۲۸ اولین فرمانروای این سلسله در سال ۷۲۰ هجری به سلطنت نشست ولی در سال ۷۲۵ هجری درگذشت.پس از او پسرش محمد دوم که حرکاتی عجیب داشت اما بسیار با هوش بود و از قدرتمندترین فرمانروایان دولت تغلقی به شمار می رود به حکومت نشست.او دریافت که نمی تواند در دهلی باشد و بر تمام دکن حکم براند، بنابر این پایتخت خود را همراه با ساکنین آن جبرا به شهر «دیوکیر» منتقل کرد و آنرا دولت آباد نامید.اما با این همه نتوانست از شورشهای جدائی طلبانه ای که در ایالات مختلف به وجود آمده بود مانع شود.تغلق نزدیک بود این نهضت های جدائی طلبانه را سرکوب کند ولی جانشینانش در قلع و قمع این حرکات شکست خوردند و موجب شد تا ایالات قلمرو این دولت استقلال یابند و نفوذ و سلطه ی پادشاه دهلی فقط به پایتخت و برخی قسمتهای کوچک اطراف منحصر شد.

با وفات ناصر الدین محمود شاه آخرین سلطان تغلقی در سال ۸۱۵ هجری (۱۴۱۲ م) دولت آنان سرنگون شد و با اینکه اشراف دهلی، دولت خان (از خاندان لودیه) را بر مسند فرمانروائی تغلقی ها نشاندند اما حمله ی تیمور در سالهای ۸۰۱ و ۸۰۲ ه (۱۳۹۸ ۱۳۹۹ م) شمال هند را به خون آغشت.

سادات یا خضر خانها به جانشینی خاندان تغلق، دولت خود را در دهلی تأسیس کردند.خضر خان سر سلسله ی خضر خانها یکی از امرای فیروز شاه تغلقی بود و ولایت ملتان را در دست داشت و تا هنگام هجوم تیمور بر سر کار باقی بود با مرگ محمود شاه تغلقی در سال ۸۱۷ هجری اعلان استقلال کرد اما سکه به نام شاهرخ پسر تیمور ضرب می کرد. ۱۲۹

مورخان در نسب خضرخان اختلاف دارند.

عالم شاه بن محمد آخرین فرمانروای خاندان خضرخان در اثر غلبه ی بهلول لودی در سال ۸۵۵ ه (۱۴۵۱ م) به نفع بهلول از حکومت کناره گرفت.

لودی ها که جای سادات را گرفته بودند در میان ایالاتی که تحت نفوذ مسلمانان بود فقط بر یک ایالت حکم می راندند و هر یک از مناطق بنگال و جونپور و مالوه و گجرات در آن وقت، پایتخت دولتی مستقل بود.بت پرستان راجپوتی دکن نیز در آن ایام توانستند بخشهای بزرگی از قلمرو قدیم خود را مجددا تصرف کنند.لودی ها هم چنین یکی از فروع خاندان خضر خانیان محسوب می گردند.

بهلول لودی، اولین حاکم این خاندان، مردی افغانی بود که در خدمت محمد شاه خضرخانی می زیست و در سال ۸۵۵ ه به حکومت دهلی دست یافت و مدت چند سال با ملوک شرق همانطور که بعدا خواهد آمد جنگید.پس از بهلول، از میان سه فرزندش بزرگترین آنها یعنی نظام خان ملقب به سکندر به جای پدر نشست و با طغیان برادرانش عالم خان و باریک شاه روبرو شد ولی بر آنها غلبه کرد و بسیاری از معابد بتها را ویران نموده و به جای آنها مساجد متعدد بنا نهاد.او در سال ۹۲۲ یا ۹۲۴ هجری در اثنای بازگشت از محاصره ی قلعه ی «رشهپور» درگذشت .ابراهیم بن سکندر، آخرین حاکم این خاندان نیز در سال ۹۳۲ هجری در نبردی که بین او و بابر شاه در گرفت کشته شد و سلسله ی لودی ها منقرض گردید.

با اینکه امرای افغان، یکی از برادران هفتگانه ی ابراهیم بن سکندر به نام محمود را در «کالنجر» به حکومت نشاندند، و با اینکه محمود تا سال ۹۴۰ هجری به حکومت خود ادامه داد ولی او نیز در اثر هجوم بابر سقوط کرد.

ارتش بابر به فرماندهی خود او بین سالهای ۹۳۲ تا ۹۳۷ ه (۱۵۲۶ تا ۱۵۳۰ م)، بخش عظیم شمال هند را به استثنای بنگال به اطاعت درآورد و در نتیجه، خلجی