خرید و دانلود فایل پاورپوینت کامل مثل های زیبای قرآن (۱۴)

فایل پاورپوینت کامل مثل های زیبای قرآن (۱۴)؛ انتخابی مطمئن برای ارائه‌ای حرفه‌ای

اسلایدهایی آماده برای استفاده:

فایل فایل پاورپوینت کامل مثل های زیبای قرآن (۱۴) شامل 34 اسلاید با طراحی دقیق و ساختاری استاندارد است که برای ارائه‌های رسمی یا چاپ، کاملاً مناسب و آماده استفاده می‌باشد.

ویژگی‌هایی که فایل فایل پاورپوینت کامل مثل های زیبای قرآن (۱۴) را متمایز می‌کند:

• طراحی بصری حرفه‌ای:فایل پاورپوینت کامل مثل های زیبای قرآن (۱۴) با بهره‌گیری از رنگ‌بندی هوشمندانه و چیدمان اصولی جهت انتقال بهتر مفاهیم ارائه.
• سهولت در اجرا: تمامی اسلایدها از پیش تنظیم شده‌اند و بدون نیاز به ویرایش، قابل استفاده هستند.
• وضوح بالا و نظم ساختاری: کیفیت بالای عناصر گرافیکی و هماهنگی کامل در نمایش، تجربه‌ای بدون نقص را فراهم می‌سازد.

استاندارد بالا در تولید محتوا:

فایل فایل پاورپوینت کامل مثل های زیبای قرآن (۱۴) با رعایت اصول حرفه‌ای طراحی شده و عاری از هرگونه ایراد گرافیکی یا ناهماهنگی در نمایش می‌باشد.

نکته مهم:

در صورت مشاهده نسخه‌هایی با کیفیت پایین‌تر، توجه داشته باشید که ممکن است نسخه‌های غیررسمی باشند. نسخه اصلی فایل فایل پاورپوینت کامل مثل های زیبای قرآن (۱۴) تنها از طریق منبع معتبر در دسترس است.

هم‌اکنون فایل فایل پاورپوینت کامل مثل های زیبای قرآن (۱۴) را دریافت کرده و ارائه‌ای حرفه‌ای و متمایز تجربه نمایید

بخشی از متن فایل پاورپوینت کامل مثل های زیبای قرآن (۱۴) :

مثل هشتم:

عمل ریاکاران بی ایمان

همچون بذرهای روی سنگ، بی ریشه و بی دوام است.

«یا ایها الذین آمنوا لا تبطلوا صدقاتکم بالمن و الاذی کالذی ینفق ماله رئاء الناس و لا یؤمن بالله والیوم الآخر فمثله کمثل صفوان علیه تراب فاصابه وابل فترکه صلدا لا یقدرون علی شی ء مما کسبوا والله لا یهدی القوم الکافرین » ^(۱).

«ای کسانی که ایمان آورده اید بخششهای خود را با منت و آزار باطل نسازید همانند کسی که مال خود را برای نشان دادن به مردم انفاق می کند و به خدا و روز رستاخیز ایمان نمی آورد، کار او همچون قطعه سنگی است که بر آن قشر نازکی از خاک باشد [و بذرهایی در آن افشانده شود] و رگبار باران به آن برسد، و آن را صاف و خالی از خاک و بذر رها کند آنها از کاری که انجام داده اند، چیزی به دست نمی آورند، و خداوند جمعیت کافران را هدایت نمی کند».

تفسیر واژه ها

۱. «صفوان » جمع «صفوانه »: سنگ صاف.

۲. «صلد» سنگ براق.

۳. «وابل » باران درشت.

دو دیدگاه متفاوت در عمل نیک

در ارزیابی عمل نیک دو دیدگاه متفاوت وجود دارد: یکی مربوط به مکاتب مادی، یعنی افرادی که به مسایل اجتماعی از دیدگاه «منهای مذهب » می نگرند، دیگری از آن انسانهایی که رضای خدا را محور فعالیتهای اجتماعی می دانند، اینک تشریح هر دو نظریه:

۱. نظریه نخست

واقعیت عمل نیک، یک چیز بیش نیست و آن کاری است که گره از جامعه بگشاید، خواه انگیزه آن خدمت به خلق باشد یا خودنمایی و ظاهرسازی، و کسب رضای مردم برای نیل به مقامات و مناصب دنیوی.

در این نظریه معیار ماهیت عمل است و از سرچشمه عمل که نیت و انگیزه است، خبری نیست. در این مکتب، انگیزه هر چند هم آلوده و نفسانی باشد، ضرری به زیبایی عمل نمی زند ولذا هرگاه فردی دست به ساختن بیمارستان بزند که در سایه آن در انتخابات کشوری و یا منطقه ای حائز اکثریت آراء باشد، عمل او مورد ستایش است و در گشایش آن رسانه های گروهی به ستایش سازنده آن می پردازند.

۲. نظریه دوم

در این معیار عمل نیک دو چیز است:

۱. خود عمل زیبا باشد و گرهی از جامعه بگشاید.

۲. انگیزه از عمل کاملا الهی باشد و یا لااقل انسانی باشد، با اجتماع این دو شرط، می توان عمل را نیک و فرد را نیکو کار دانست و از دیگران جدا ساخت.

در این نقطه برتری مکتب تربیتی قرآن بر دیگر مکاتب روشن می گردد، مکاتب «منهای مذهب » ظاهر بین و زودگذرند، با رویه عمل سر و کار دارند نه با ریشه آن، در حالی که در اسلام، هم رویه عمل و هم ریشه آن مطرح است.

تعجب نخواهید کرد که اسلام حق هر نوع مسجد سازی را از مشرکان سلب می کند و آن را از آن افراد با ایمان می داند. در حالی که از نظر گروه نخست کار زیبایی صورت می دهند ولی چون نیت آنان آلوده است، خدا پذیرای عمل آنان نمی باشد، زیرا هدف از مسجدسازی پرستش خداست درحالی که مشرکان به جای خدا بت ها را می پرستند، لذا می فرماید:

«ما کان للمشرکین ان یعمروا مساجد الله شاهدین علی انفسهم بالکفر اولئک حبطت اعمالهم و فی النار هم خالدون)» ^(۲).

«مشرکان حق ندارند مسجدهای خدا را تعمیر و آباد کنند در حالی که بر کفر خویش گواهی می دهند و بر بت پرستی به جای خداپرستی تظاهر می کنند، [اعمال آنان تباه و همیشه در آتش است]».

قرآن در حالی که به اعمال مشرکان هرچند از نظر ظاهر زیبا است، ارزش قائل نمی شود; این حق را تنها به افراد با ایمان می دهد (که به انگیزه الهی دست به مسجدسازی می زنند) و می فرماید:

«انما یعمر مساجد الله من آمن بالله و الیوم الآخر و اقام الصلاه و آتی الزکاه و لم یخش الا الله فعسی اولئک ان یکونوا من المهتدین » ^(۳).

«مساجد خدا را تنها کسی آباد می کند که به خدا و روز قیامت ایمان آورد و نماز را برپا دارد و زکات را بپردازد و جز از خدا نترسد، امید است چنین گروهی از هدایت یافتگان باشند».

با توجه به این اصل، به تشریح آیه می پردازیم:

در تمثیل هفتم – چنانکه گذشت – ، قرآن از انفاق توام با منت و آزار، جلوگیری نمود و در تمثیل هشتم که هم اکنون در صدد تفسیر آن هستیم، علاوه بر انتقاد از انفاق توام با منت و آزار، به نکوهش انفاق ریایی می پردازد، انفاقی که کاملا به ظاهر آراسته ولی در باطن آلوده است، عمل زیبایی که به ظاهر فریبنده است و انسان تصور می کند که عواطف انسانی و یا جلب رضای خدا او را بر این کار وادار کرده است ولی در باطن انگیزه دیگر، او را به این کار کشیده در حالی که قلب او مانند سنگ خارا، سخت و صاف است.

عمل ریایی شاخه ای از نفاق است; نفاقی که عقل و شرع در نکوهش آن همفکرند، سرایندگان شیرین زبان در ادب فارسی در نکوهش ریا تشبیه هایی دارند که آنها را قبل از بیان تشبیه قرآن مطرح می کنیم تا به هنگام مقایسه، برتری تشبیه قرآن کاملا روشن گردد.

فردوسی می گوید:

زنا و ریا آشکارا شود

دل نرم چون سنگ خارا شود

ناصر خسرو می گوید:

اگر احسان کنی با مستحق کن

نه از بهر ریا، از بهر حق کن

خاقانی می گوید:

می خوری، به ز ریا طاعت کنی

گفتم و، تیر از کمان آمد برون

سعدی می گوید:

این درونش برهنه از تقوا

کز برون جامه ریا دارید

در این اشعار و نظایر آن فرد ریاکار و انگیزه او و قلب او به گونه ای تشریح شده اس