خرید و دانلود فایل پاورپوینت کامل کرامت حضرت معصومه به روایت میرزا علی اکبر فیض تاریخنگار قمی در دوره ناصری

بخشی از متن فایل پاورپوینت کامل کرامت حضرت معصومه به روایت میرزا علی اکبر فیض تاریخنگار قمی در دوره ناصری :

مقدمـه

مـیرزا عـلی اکـبر فیض ادیب و تاریخنگار قمی دور ناصری (۱۲۴۵-۱۳۱۲ق) از کاتبان پرکار و از نویسندگان پر آثار آن دوره محسوب است. او فرزند میرزا علی اکـبر خوانساری است که از ادیبان و نویسندگان همان دوره به شـمار می آید. پس از مرگ فتحعلی شـاه، عم او «علی محمد قـرقی» کـه مورد عنایت همین شاه بود، به تولیت مقبره وی منصوب شد و بهمین مناسبت میرزا علی اکبر در سال ۱۲۵۰ ق بهمراه پدرش و عم خود از تهران به شهر قم – مدفن شاه تازه درگذشته- آمدند. پس از درگذشت عمویش، تـولیت آن مقبره به پدرش مرجوع شد و مدت بیست سال بدان کار اشتغال داشته است. سپس منصب مذکور به عهد خود وی محول می شود.

او بجز نویسندگی، در شاعری و خوشنویسی نیز توانا بوده است. دیوان اشعار او بـه خـط شکسته نستعلیق موجود است و کتیبه های نگاشت او تا چندی پیش در بناهای این شهر وجود داشت وبازماند آن کنون در آستان مقدسه قم وجود دارد.فیض در سال۱۳۱۲ق در کربلا در گذشت و در همان شهر به خاک سـپرده شـد. (تحفه الفاطمیین فی ذکر احوال قم و القمیین،مفلس قمی،۲/۲۳۰)

فیض متعلق به خاندانی علمی – فرهنگی چند صدساله است که سرآمد آنان ملامحسن فیض کاشانی (طبق شجره نامه ناقص چـاپ شـده در تذکر شعرای معاصرین دارالایمان قم، ۲۴) می باشد. فرزند نامدار او آیت الله میرزا محمد فیض است که در دعوت از شیخ عبدالکریم حائری برای آمدن به قم و تاسیس حوزه علمیه شرکت و نقش مـؤثر داشـته اسـت. در مجلس ختم ایشان بود کـه سـپهبد حـاج علی رزم آرا – نخست وزیر وقت – ترور شد. فرزندان و احفاد اخیر الذکر نیز خدمات ارزنده ای به شهر قم و جامع علمی- فرهنگی کـشور نـموده اند کـه مختصراً بدان اشارت می رود:

۱- مرحوم شیخ عباس فـیض از روحـانیون دانشمند و نویسنده گنجین آثار قم و چندین اثر دیگر که همچون جدش از نویسندگان پر کار به شـمار می رفته است (مـتوفی ۱۳۵۳ش و مـدفون در ضـلع شرقی شیخان قم ). قرار است کتاب مذکور را بنیاد قم پژوهـی با کوشش آقای سیدرضا باقریان چاپ نماید. نویسنده در این کتاب مهارت خویش در معماری سنتی و کهن را در ضمن استفاده از اصطلاحات و تـعبیرات مـعماری نـشان داده است. این پرسش به ذهن می آید که او در کدام مکتب این هـنر را فـرا گرفته است؟ جا دارد صاحب همتی این واژه ها را بصورت جداگانه استخراج نماید. نگارنده مقداری از آنها را شتابانه به هـنگام نـگریستن بـر نسخ پیش چاپ آقای باقریان در حاشی آن استخراج نمود، گویا با چاپ فـهرست ایـن اصـطلاحات بعلت حجیم شدن کتاب یا هر علت دیگری موافقت نباشد.

۲- دکتر علیرضا فیض، اسـتاد مـمتاز دانـشگاه تهران در رشته فقه و اصول و نگارند چندین اثر در موضوعات مذکور.

۳- آیت الله حاج میرزا مهدی فـیض، امـام جماعت مسجد امام حسن عسگری (ع). ایشان از نادر امامان جماعت اند که در وقت فـضیلت نـماز عـصر -۲ تا ۵/۲ ساعت به غروب شرعی – نماز ظهر و عصر را با هم اقامه می نمایند.

فـرزندان یـاد شدگان نیز منشاء آثار سودمندی برای کشوراند. جای خوشبختی است که جناب دکـتر مـحمود مـرعشی بیشترین (این واژه در گویش قمی متداول است) آثار خطی خاندان فیض را که در اختیار مرحوم شیخ عـباس بـوده است، به کتابخان آیت الله مرعشی (ره) انتقال داده اند.

آثار فیض در مورد قـم

وصـف تـحلیلی آثار فیض در مورد قم را که از حیث مضمون و تعداد درخور توجه است، جناب دکتر سیدحسین مـدرسی طـباطبایی در «کـتابشناسی آثار مربوط به قم» آورده اند. (همان کتاب، ۱۳۵۳ ش، ۸۲-۱۱۷) مهمترین اثر او در مورد قم «تـاریخ قـم» وی است که امید داریم دستیاب و چاپ شود.

آثار چاپ شده فیض

در چند ده اخیر چند اثـر از وی چـاپ شده است که به شرح مختصر آن می پردازد:

۱- «گزارشی در باب شورش شیخ عـبیداله کـُرد» به کوشش حسین مدرسی طباطبایی، مجل وحـید، ش۲۵۴-۲۵۵ (۱۳۵۸): ۲۰-۲۷ کـه بـرگرفته از جُنگ نگاشت فیض محفوظ به شـماره ۱۶۲ در کـتابخان آیـت الله مرعشی است.

این گزارش در «قمیات» مجموعه نگاشته های جناب مدرسی در مورد قم، انـتشارات زاگـرس، نیوجرسی، ۱۳۸۶، باز نشر شده اسـت. هـمچنین مقدم کـوشنده در «شـناختنام قـم» به کوشش علی بنایی ۵/بخش دومـ ۷۵ -۸۰، ۱۳۹۰ مـجدداً چاپ شده است.

۲- «قم در قحطی بزرگ» به کوشش جان گرنی، منصور صـفت گـل، کتابخانه آیت الله مرعشی قم، ۱۳۸۷. عنوان اصـلی رساله «وقایع قحط سـالی قـم» و در شرح آدم خواریهای قحطی ۱۲۸۸ ق و بـسیار خـواندنی است.

توضیحات مفصل کوشندگان بر ارزش کتاب افزوده است.

صفحات ۹-۱۳۸ کتاب مذکور متضمن مـقداری از تـوضیحات و اصل رساله در «شناختنامه قم»، ۵/۱۴۷-۲۸۷ نـشر مـجدد شـده است.

۳- «خاندان فـیض قـمی» که یکی از دو تحریر او از احـوال خـاندانش است و نخستین بار در مجله میراث شهاب شـماره پیاپی ۳۵ – ۳۶ سال ۱۰ (بهار و تابستان ۱۳۸۳) ۱۵۷ -۱۷۶ که به کـوشش مـیرمحمود موسوی چاپ و بار دیگر در «شناختنام قـم» ۴/۱۶۳-۲۰۲ بـاز نشر شـده اسـت. ایـن اثر به چاپ نـو بهمراه اصلاحات و توضیحات لازم دارد.

۴- «رساله فراقیه