خرید و دانلود فایل پاورپوینت کامل سخن سردبیر ؛ فرهنگ عزل و استعفا در حکومت علوی

بخشی از متن فایل پاورپوینت کامل سخن سردبیر ؛ فرهنگ عزل و استعفا در حکومت علوی :

سال ۱۳۸۳ به عنوان سال پاسخگویی و ارائه گزارش از سوی قوای سه گانه اعلام شده است .

بر اساس اظهارات مقام معظم رهبری، در پی پاسخگویی مسؤولین، افزون بر این که، نقاط قوت آنها آشکار خواهد شد، در این راستا، به نقاط ضعف و کاستیهای خود نیز پی خواهند برد . بر این اساس، گام بعدی برای مسؤولین در رده های مختلف مدیریتی، این است که در صورت کشف خطاهای آشکار خود، شجاعانه بدان اعتراف نموده و به صورت جدی در صدد جبران آنها برآیند . حتی اگر بین خود و خدای خویش، هر یک از مسؤولین در هر رده ای، خود را شایسته آن مقام ندید، سال ۸۳ می تواند سال استعفای این دسته از مدیران هم تلقی شود; زیرا اگر سال ۸۳ سال پاسخگویی است باید به توابع و نتایج منطقی آن نیز تن داد .

البته اگر هر یک از مدیران و مسؤولین در حکومت علوی بتواند آنقدر شجاعانه عمل کند که در صورت کشف کاستیها و عدم شایستگی لازم، در اوج قدرت و اقتدار و در عین حال که عامه مردم می پندارند او شایسته این منصب است ولی خود از واقعیت امر آگاهی دارد، دست کم در یک اقدام نمادین از مقام خود استعفا دهد تا قباحت استعفای مدیران از بین برود، این موضوع می تواند به حاکم شدن شایسته سالاری کمک شایانی نماید . در مدیریت اسلامی، استعفا آنگاه که از روی صداقت باشد، می تواند به یک ارزش تبدیل شود و در نتیجه موجب عزت و سربلندی شخص باشد و نه نشانه ذلت . چنانچه مدیران ناکارآمد با دلبستگی های افراطی و انگیزه های واهی همچنان در راس کار باقی بمانند زیانهای جبران ناپذیری را متوجه جامعه خواهند ساخت .

حضرت علی علیه السلام در باره حاکمیت انسانهای نالایق و نادان که مدعیان سردمداری جامعه بوده و هنوز عدم لیاقت آنان برای مردم آشکار نشده است، می فرمایند:

چنین فردی نادانیها را در خود جمع کرده و مردم نادان را گمراه می کند; عوام او را دانا می پندارند، در حالی که او نادان است; در خلط نمودن شبهات مانند تنیدن تار عنکبوت است; به واسطه نادانی نمی تواند پاسخ قاطع و دندان شکنی بدهد; روایات را به باد می دهد مانند بادی که گیاه خشک و بی فایده را پراکنده می سازد (کنایه از این که معنای روایات و احکام دین را نمی فهمد) . ^(۱)

بنابراین، از دیدگاه امام علی علیه السلام، در حکومت اسلامی، مدیران نباید از افراد نالایق و نادان باشند; زیرا نادانی آنان موجب گمراهی مردم می شود . ^(۲)

به اعتقاد برخی مفسرین نهج البلاغه، مقصود آن حضرت از نادانی مسؤولان در حکومت اسلامی، جهل آنان به «مقررات دینی » و «تدبیر امور کشور» است . ^(۳) از این رو، در حکومت علوی، کسانی که در پستهای حساس حکومتی قرار می گیرند، باید افزون بر آگاهی نسبت به احکام و قوانین اسلامی، از شایستگی و توانایی لازم برای منصب مورد نظر نیز برخوردار باشند و هرگاه خودشان به عدم شایستگی خویش پی بردند باید از مقام خود کناره گیری کنند (اگر چه مردم به دلایلی بر واقعیت امر آگاه نباشند) تا مبادا علاوه بر معذب بودن نزد وجدان خود و خداوند، در حضور ملت نیز احساس شرمندگی نمایند .

اما با کمال تاسف گاهی کسانی اقدام به استعفا می کنند که نه تنها خود بلکه برای مردم نیز عدم کارامدی آنان آشکار شده است و با وجود برخورداری از حمایت درصد اندکی از آرای مردم، به نام مردم (و نه به نام خود) و برای خدمت به ملت ایران و از موضع قوت! اعلام استعفا می کنند! پس چه نیکوست برای آنان که آرای اکثریت ملت را به دست آورده اند و یا در پستهای انتصابی فعالیت دارند درس عبرتی باشد تا در صورت کشف عدم لیاقت و کارایی لازم، صادقانه و با کمال شجاعت استعفا داده و عرصه را بر شایستگان خدمت تنگ نکنند .

شایان ذکر است در حکومت علوی، تنها برای اثبات عدم کارایی لزوما نباید به دنبال کشف خیانت، رشوه، اختلاس و جرایم سنگینی از این دست بود بلکه کافی است فرد با وجود تمام صداقت و امانتداری، کارایی لازم را نداشته باشد . عدم کارایی در چنین افرادی حتی می تواند مستند به عدم وفای به وعده هایی که به مردم داده است باشد و یا بزرگنمایی در ارائه گزارشها و یا تکبر سبت به مردم و بی اعتنایی به آنان در رفتار با آنان .