خرید و دانلود فایل پاورپوینت کامل اولین همایش زن وسینما / گفتگوبابتول محتشمی دبیرهمایش

دانلود و استفاده از فایل پاورپوینت کامل اولین همایش زن وسینما / گفتگوبابتول محتشمی دبیرهمایش – تجربه‌ای بی‌نظیر در ارائه!

پاورپوینتی شیک و استاندارد:

فایل فایل پاورپوینت کامل اولین همایش زن وسینما / گفتگوبابتول محتشمی دبیرهمایش شامل 62 اسلاید طراحی‌شده با دقت بالا است که کاملاً آماده برای ارائه یا چاپ در PowerPoint می‌باشد.

چرا فایل فایل پاورپوینت کامل اولین همایش زن وسینما / گفتگوبابتول محتشمی دبیرهمایش گزینه‌ای عالی است؟

• گرافیک حرفه‌ای و جذاب: اسلایدهای فایل پاورپوینت کامل اولین همایش زن وسینما / گفتگوبابتول محتشمی دبیرهمایش با طراحی مدرن و چشم‌نواز، پیام شما را به بهترین شکل منتقل می‌کنند.
• کاربری آسان: ساختار این پاورپوینت به‌گونه‌ای است که استفاده از آن بدون نیاز به تغییرات پیچیده ممکن باشد.
• آماده استفاده: تمامی اسلایدهای فایل پاورپوینت کامل اولین همایش زن وسینما / گفتگوبابتول محتشمی دبیرهمایش از قبل تنظیم‌شده و بدون نیاز به ویرایش، قابل استفاده هستند.

تضمین کیفیت و دقت بالا:

این مجموعه بر اساس بالاترین استانداردهای طراحی ساخته شده است و کاملاً منسجم و بدون اشکال، مناسب برای ارائه‌های حرفه‌ای می‌باشد.

نکته قابل توجه:

برخی نسخه‌های غیررسمی ممکن است تغییراتی داشته باشند. این نسخه اصلی فایل پاورپوینت کامل اولین همایش زن وسینما / گفتگوبابتول محتشمی دبیرهمایش با دقت و کیفیت بالا طراحی شده است.

همین حالا فایل فایل پاورپوینت کامل اولین همایش زن وسینما / گفتگوبابتول محتشمی دبیرهمایش را دریافت کنید و یک ارائه بی‌نظیر داشته باشید!

بخشی از متن فایل پاورپوینت کامل اولین همایش زن وسینما / گفتگوبابتول محتشمی دبیرهمایش :

به منظور تبیین رسالت هنر سینما در دوران پرشکوه جمهوری اسلامی ایران، به عنوان یکی از فراگیرترین و تأثیرگذارترین ابزارهای هنری معاصر و با هدف کوشش در دستیابی به الگوی رفتاری ایده آل زن مسلمان و تثبیت ارزشهای نظام اسلامی، «شورای فرهنگی – اجتماعی زنان» وابسته به «شورای عالی انقلاب فرهنگی»، در نظر دارد با استعانت از خداوند متعال، به منظور فراهم آوردن زمینه بحث و تبادل نظر در این خصوص، نخستین دوره همایش «زن و سینما» را در تاریخ ۲۶ و ۲۷ دی ماه ۱۳۷۸ برگزار نماید.

به همین مناسبت فصلنامه شورای فرهنگی – اجتماعی زنان، مصاحبه ای را با سرکار خانم محتشمی، دبیر محترم همایش «زن و سینما» ترتیب داده است.

به منظور تبیین رسالت هنر سینما در دوران پرشکوه جمهوری اسلامی ایران، به عنوان یکی از فراگیرترین و تأثیرگذارترین ابزارهای هنری معاصر و با هدف کوشش در دستیابی به الگوی رفتاری ایده آل زن مسلمان و تثبیت ارزشهای نظام اسلامی، «شورای فرهنگی – اجتماعی زنان» وابسته به «شورای عالی انقلاب فرهنگی»، در نظر دارد با استعانت از خداوند متعال، به منظور فراهم آوردن زمینه بحث و تبادل نظر در این خصوص، نخستین دوره همایش «زن و سینما» را در تاریخ ۲۶ و ۲۷ دی ماه ۱۳۷۸ برگزار نماید.

به همین مناسبت فصلنامه شورای فرهنگی – اجتماعی زنان، مصاحبه ای را با سرکار خانم محتشمی، دبیر محترم همایش «زن و سینما» ترتیب داده است.

به نظر حضرتعالی مهمترین مسایل فرهنگی اجتماعی که موجب گردید تا همایشی تحت عنوان «زن و سینما» در دی ماه ۷۸ برگزار شود، چیست؟

به اعتقاد ما، اساسی ترین و زیر بنایی ترین عنصر یک جامعه فرهنگ آن جامعه است. چرا که سایر شئون سیاسی، اقتصادی، اجتماعی و حقوقی یک جامعه از فرهنگ آن متأثر می شود. فرهنگ یک جامعه، مقررات اجتماعی و ارزشهای حقوقی و اخلاقی را تبیین می کند و روح وجان و باطن تمدن است. از این روست که فرهنگ را روح و مایه حیات تمدنها می نامیم و ستیز و رویارویی تمدنها در اصل ستیز و مقابله فرهنگهاست. فرهنگ به عنوان یکی از عوامل زیربنایی در زندگی اجتماعی انسانها جایگاه بسیار والایی دارد و به مثابه قلب در بدن انسان است که خون را در شریانهای حیاتی جامعه تزریق می کند و کلیه ارکان جامعه مانند ارگانهای مختلف بدن از آن تغذیه می کند. با توجه به نقش فرهنگ و جایگاه هنر و رسانه های تصویری در جاودانه کردن فرهنگ و ارزشها، سینما به عنوان بالاترین و مؤثرترین هنر و ملقمه ای از هنر هفتم، جایگاه خاصی دارد و از همه رسانه ها رساتر، بلیغ تر و جاذب تر می باشد و می تواند تأثیراتی شگرف بر نگرش، نقش و ابعاد مختلف زندگی مردم جامعه بر جای گذارد، به حدی که هیچ هنری، واجد چنین ویژگی نمی باشد؛ به فرموده مقام معظم رهبری «ما امروز برای بیان دقیقترین حقایق دینی مجبور هستیم از عادی ترین و نارساترین وسیله یعنی همین بیان استفاده بکنیم و این مسئله مقداری ظرفیت دارد و همه حقایق را منعکس نمی کند و بیان هنری به خصوص هنر نمایشی ظرفیتی دارد که با حرف زدن عادی قابل مقایسه نیست و ما باید از این وسیله رسا، یعنی سینما برای ارائه برترین حقایق عالم یعنی حقیقت دین بهترین استفاده را بنمائیم. ارزشهای اسلامی والاترین ارزشها و برترین حقایق است که یک انسان را می تواند به خود مجذوب و در مقابل خود خاضع نماید.» ایشان در جایی دیگر می فرمایند: «ما ضمن اینکه نسبت به همه کسانی که در زمینه هنر تلاش صادقانه و مخلصانه می کنند و دارای اهداف بلند هستند، اخلاص و ارادت داریم و تشکر می کنیم ولی هنوز بین این واقعیت و آنچه که باید باشد فاصله زیاد است.»

سینما که در آغاز به انگیزه خدمت به بشریت در جهات مختلف به وجود آمده بود، به تدریج همانند دیگر بدایع بشری به علت سود جویی برخی افراد، در خدمت تجار و تجارت قرار گرفت و وسیله ای برای بدآموزی و تباهی مردم گردید به گونه ای که مردم را به جهنم فساد اخلاقی و انواع تبهکاریها سوق داد و اثرات اخلاقی آن، گاه از تسلیحات نظامی کمتر نبوده است. قبل از انقلاب اسلامی سینمای ما یک سینمای ضد دین، ضد زن و در جهت تعمیق بخشیدن به مسایل مادی بود که باندهای اشاعه فساد به نام ترویج هنر سینما، از زن استفاده ابزاری نمود، به طوری که جاذبه های جنسی محور ارزشگذاری شخصیت زن، در اغلب فیلمها بود. نمایش سکس و خشونت صرفا اهداف اقتصادی را پیگیری می نمود. در این سینما حجاب زن مسلمان به بدترین شکل ارائه شد و دهها فیلم مهوع و مفتضح به اکران درآمدند و فرهنگ ارزشی و مذهبی مردم مسلمان ایران را به باد فنا دادند و خلاصه سینما به دامی مهیب و مرگبار برای دختران و پسران مبدل شد و این ابزار در یک کلام مظهر و سمبل فساد و بدبختی در جامعه بود.

با پیروزی انقلاب اسلامی حضرت امام استراتژی نظام را در خصوص سینما معین نموده و فرمودند که ما با سینما مخالف نیستیم، بلکه با فساد و فحشاء مخالفیم. ایشان معتقد بودند که با توجه به مبانی فکری، دینی و ارزشی نظام اسلامی و با توجه به سطح تأثیر گذاری این هنر بر مخاطبین سینما، باید از پتانسیل هنر سینما در ترویج ارزشها استفاده نمود.

از طرفی تفکر حاکم بر نظام اسلامی این بود که زن و شخصیت او دچار بی مهریها و ناملایمات زیادی در ادوار گذشته و جاهلیت مدرن قرار گرفته است که باید اصلاح گردد و زنان همیشه با دو تفکر جاهلانه روبرو بوده اند؛ یکی تفکری که جسم زن را در زیر خاک مدفون می کرد و تفکر دیگری که شخصیت او را به همراه تبلیغات گمراه کننده به اسارت برده است و محور ارزشگذاری شخصیت زن را جاذبه های ظاهری او قرار می دهد. به برکت انقلاب اسلامی و تلاشهای حکیمانه رهبر فرزانه انقلاب اسلامی، آفتاب اسلام از افق ایران مجددا طلوع کرد و زن در جایگاه واقعی خود قرار گرفت و زنان با توجه به تحولی اساسی که در ساختار فرهنگی و اجتماعی جامعه پدید آمد به ایفای رسالت خود در همه عرصه ها پرداختند به طوری که در پیروزی انقلاب پیشگام صف مرصوص مردان بودند و در هشت سال دفاع مقدس با عشق و علاقه و تدبیر و صبر خودشان عامل خلق حماسه های جاویدان مردان شدند و این ناشی از تحولاتی بود که در مبانی فکری و بالطبع ایفای نقش آنها پدیدار شده بود. به دنبال این تحولات بعد از انقلاب، انتظار بر این بود که سینمای ایران به عنوان مؤثرترین ابزار فرهنگی، به شناسایی و معرفی هویت واقعی زن و تبیین و ترسیم دیدگاه اسلام و رهبران بزرگوار نظام بپردازد. اما آنگونه که باید و شاید به طور موفق عمل نکرد. همان نگاهی که مقام معظم رهبری می فرمایند: «زن و مرد از اجزاء اتم نظام آفرینش هستند و اگر جوامع بشری شناخت درستی از هویت، جایگاه و نقش زن و مرد در عرصه های مختلف به دست آورند و آن را درست به کار گیرند، از فیض همکاری و همگنی همه جانبه زن و مرد بهره مند خواهند شد». البته علی رغم اینکه سینمای بعد از انقلاب، گامهای اساسی در جهت تبیین این موقعیت، جایگاه و حقوق و مسئولیت برداشته است و نمادهای مثبتی را به تصویر کشانیده، اما هنوز به نظر می رسد راه طولانی در پیش روی خود دارد و باید این نمادها را به جریانی مستمر تبدیل کند. در این خصوص سؤالهای جدی مطرح است از جمله آنکه آیا سینمای ما توانسته است بطور صحیح با این دو تفکر جاهلانه (افراطی و تفریطی) مبارزه کند و یک دیدگاه متعادلی ارائه کند که زن را ضعیفه و ظریفه تلقی نکند و یا او را فقط در محدوده خانه و برای مرد و بقاء نسل ضروری نداند و یا زن را وسیله ای برای سوداگری جهان سرمایه داری و لذت واقتصاد جهان غرب در نظر نگیرد.

در این دیدگاه متعادل که برخاسته از اسلام ناب محمدی صلی الله علیه و آله می باشد، زن یک انسان و دارای هویت و موجودیت مستقل است که می تواند راه تکامل را در زندگی انسانی، خانوادگی و اجتماعی طی کند و به وظایف خود در قلمرو زندگی خانوادگی واجتماعی بصورت توأمان بپردازد. حال سؤال می شود آیا سینما توانسته است شخصیت زن را از پیرایه ها و رسوم بدوی و خرافی گذشته، پاک نماید و پیشرفتهای زنان را به عنوان محور اصلی در توسعه فرهنگ، معنویت، آموزش و تربیت نیروی انسانی بالنده و پویا به تصویر بکشاند؟ آیا سینما در تبیین مبانی خانواده و ترسیم راههای تحکیم بنیان آن و نقش زنان در پاسداری و حفظ این عمود و خیمه جامعه و سست بودن این بنیان در غرب به درستی عمل نموده است؟ و بالاخره آیا سینمای ما سهمی در افزایش آگاهی زنان از حقوق و مسئولیت آنها مطابق با اسلام داشته است؟ و بالاخره سینمای بعد از انقلاب چه چهره ای از زنان ما را ترسیم نموده است؟! آیا چهره ای پویا، ارزشمدار، توانمند، عامل به ارزشها و فرهنگ دینی و دارای حیات معنوی و عزت روحانی آن گونه که در مدنیت دینی عصر پیامبر بوده، ارائه کرده است؟

متأسفانه شخصیت ارائه شده از زن در سینما، زنان را به عنوان افراد ساده نگر، سطحی، احساساتی، فاقد شعور، خرافه پرست و بدون داشتن قوه تشخیص، زنان سلطه پذیر و نوکر صفت و یا نقش معشوقه، مظنون و طلسم شده، معرفی نموده است. در سینمای بعد از انقلاب، دیدگاه مذهبی زنان و نمادهایی که این سلوک را نشان دهد، همواره بسیار کم رنگ و رنگ پریده، تاریک و غبار گرفته بوده است و اگر یک زن دارای تفکرات مذهبی باشد از تدبیر همه چیز عاجر است و یا در ساختن و ایفای نقش های اجتماعی بسیار ضعیف عمل می کند. به همین دلیل با توجه به اینکه رسانه های تصویری به عنوان مهمترین ابزار تقویت هویت فرهنگی و القای اندیشه های سازنده، تصحیح گونه های جامعه و ارائه الگوهای مطلوب مبتنی بر اسلام از جایگاه و موقعیت خاصی برخ