خرید و دانلود فایل پاورپوینت کامل تاریخ ایران اسلامی ؛ نقدی بر کتاب ‹‹تاریخ ایران اسلامی›› اثر رسول جعفریان

فایل پاورپوینت فایل پاورپوینت کامل تاریخ ایران اسلامی ؛ نقدی بر کتاب ‹‹تاریخ ایران اسلامی›› اثر رسول جعفریان؛ راهکاری شایسته برای ارائه‌های موفق

اگر به‌دنبال یک فایل ارائه‌ی آماده با کیفیت بالا و طراحی حرفه‌ای هستید، فایل فایل پاورپوینت کامل تاریخ ایران اسلامی ؛ نقدی بر کتاب ‹‹تاریخ ایران اسلامی›› اثر رسول جعفریان انتخابی مناسب برای شماست. این مجموعه شامل 72 اسلاید استاندارد و دقیق است که با هدف ارتقاء کیفیت ارائه‌های شما تهیه شده‌اند.

دلایل انتخاب فایل فایل پاورپوینت کامل تاریخ ایران اسلامی ؛ نقدی بر کتاب ‹‹تاریخ ایران اسلامی›› اثر رسول جعفریان:

• طراحی ساختارمند و چشم‌نواز: هر اسلاید با دقت بالا و توجه به اصول طراحی گرافیکی تهیه شده است تا محتوای شما به‌خوبی دیده و درک شود.
• آمادگی کامل برای ارائه: نیازی به ویرایش مجدد نیست؛ فایل فایل پاورپوینت کامل تاریخ ایران اسلامی ؛ نقدی بر کتاب ‹‹تاریخ ایران اسلامی›› اثر رسول جعفریان آماده‌ی استفاده در کلاس، جلسه یا کنفرانس است.
• سازگاری کامل با پاورپوینت: نمایش صحیح اسلایدها در تمامی نسخه‌های PowerPoint بدون بهم‌ریختگی یا مشکل ظاهری تضمین شده است.

تولید شده با رویکرد حرفه‌ای:

تمامی بخش‌های فایل پاورپوینت کامل تاریخ ایران اسلامی ؛ نقدی بر کتاب ‹‹تاریخ ایران اسلامی›› اثر رسول جعفریان با هدف ایجاد یک تجربه کاربری روان و بی‌نقص طراحی شده‌اند. جزئیات با دقت بالا تنظیم شده‌اند تا ارائه‌ای حرفه‌ای و تأثیرگذار داشته باشید.

توجه:

تنها نسخه رسمی فایل فایل پاورپوینت کامل تاریخ ایران اسلامی ؛ نقدی بر کتاب ‹‹تاریخ ایران اسلامی›› اثر رسول جعفریان از کیفیت کامل برخوردار است. نسخه‌های غیرمجاز ممکن است شامل اشکالات طراحی باشند و توصیه نمی‌شود از آن‌ها استفاده شود.

با تهیه فایل فایل پاورپوینت کامل تاریخ ایران اسلامی ؛ نقدی بر کتاب ‹‹تاریخ ایران اسلامی›› اثر رسول جعفریان، سطح ارائه‌های خود را ارتقاء دهید و مخاطبان خود را تحت تأثیر قرار دهید

بخشی از متن فایل پاورپوینت کامل تاریخ ایران اسلامی ؛ نقدی بر کتاب ‹‹تاریخ ایران اسلامی›› اثر رسول جعفریان :

نقد کتاب کاریست به ارزشمندی نگارش آن و در اصلاحات و توفیقات آن کتاب البته که می تواند بسیار مؤثر باشد. در غالب شماره های زمانه به نقد کتاب های مختلف در زمینه های گوناگون پرداخته شده است. در این شماره کتاب «تاریخ ایران اسلامی» نوشته آقای رسول جعفریان، مورخ پرکار تاریخ ایران و اسلام، از سوی یکی از صاحب نظران مورد دقت و بازبینی و نقد قرار گرفته است که مطالعه آن قبل یا بعد از مطالعه کتاب مذکور، می تواند مفید باشد و در عین حال برای مؤلف کتاب و سایر مؤلفان حوزه تاریخ نکته های قابل توجهی داشته باشد. شما عزیزان علاقمند را به مطالعه آن کتاب و این نقد دعوت می کنیم.

تاریخ ایران اسلامی عنوان کتابی است در چهار جلد که هر یک به بررسی دوره ای کوتاه یا بلند از تاریخ کشور پهناور ایران در طی قرون متمادی از ورود اسلام تا زوال پادشاهی صفوی می پردازد. هر دفتر بر حسب دوره ای که بدان تعلق دارد، به نامی خاص موسوم شده است، بدین شرح:

دفتر اول: از پیدایش اسلام تا ایران اسلامی(۳۵۴ صفحه)

دفتر دوم: از طلوع طاهریان تا غروب خوارزمشاهیان (۳۸۴ صفحه)

دفتر سوم: از یورش مغولان تا زوال ترکمانان (۳۵۲ صفحه)

دفتر چهارم: صفویه از ظهور تا زوال( ۴۶۸ صفحه)

این مجموعه نوشته آقای رسول جعفریان است که نامبرده تاکنون آثار فراوان و متنوعی در حوزه های مختلف تاریخ ایران و اسلام در قالبهای ترجمه، تالیف وتصحیح منتشر کرده است. نویسنده کتاب ‹‹تاریخ ایران اسلامی›› نخست در دهه هفتاد شمسی با انتشار کتابی درباره زندگانی پیامبر(ص) وتاریخ تشیع در ایران به عرصه تاریخ نگاری پا گذاشت و از آن زمان تاکنون آثار مهم و ارزشمند دیگری از ایشان منتشر شده، که از مقطع زمانی ظهور اسلام تا جریانهای سیاسی و مذهبی معاصر ایران را در بر می گیرد. وجه اشتراک همه این آثار و متون، تاریخ و تاریخ نگاری است. جعفریان علاوه بر نگارش در قلمرو تاریخ، اقدامات دیگری هم در این حوزه انجام داده است که تاسیس و اداره کتابخانه تخصصی تاریخ ایران و اسلام از مهمترین و نیز قابل تقدیر ترین آنهاست.

کتاب ‹‹تاریخ ایران اسلامی›› مروری است نسبتا گذرا به دوره ای بس طولانی از تاریخ ایران اسلامی که معرفی بیش از یازده قرن تحولات عمده سیاسی، نظامی و تا حدودی فرهنگی- تمدنی و علمی – اجتماعی ایران را در بردارد. مخاطب این اثر به تصریح نویسنده و ناشر، نسل جوان ایرانی است و البته از این جهت کار جالب و موفقی به نظر می رسد که استقبال مخاطبان دلیل این ادعا می تواند باشد.

معرفی تحولات چندین قرن از تاریخ پر فراز و نشیب ایران زمین در عرصه های سیاسی- نظامی و شناخت حکومتها و سلسله هایی که با استقلال یا تحت رهبری و حمایت خلافت مدینه، دمشق و یا بغداد بر این مرز و بوم فرمانروایی کرده اند، آن هم در چند دفتر محدود، کار سهل و آسانی نیست. با این وجود نویسنده محترم در برشمردن این تحولات متعدد و متوالی به خوبی از عهده کار بر آمده و سیمایی نسبتا روشن از این بابت به خواننده و مخاطب خود ارائه می کند.

خواننده با مطالعه این دفترها به استواری و عظمت ایران اسلامی پی برده و در خواهد یافت که ایران و اسلام از آن روز که همدیگر را یافتند، چگونه در مسیر هدایت کاروان بشری به سوی تکامل و توسعه فرهنگ، دانش و مبارزات حق طلبانه درکنار هم حرکت کرده، با خدمات متقابل خود، دستاوردهای شایان توجه و ارزشمندی در زمینه های مختلف به جامعه بشری ارزانی داشتند. تاریخ ایستادگی و راست قامتی ایران در سایه تعالیم رهایی بخش اسلام چیزی نیست که نیاز به تاکید داشته باشد. به عنوان مثال هر چند لشکر ویرانگر، وحشی و بت پرست مغول، این مرز و بوم را آماج تهاجم بی رحمانه خویش قرار داد اما بزودی در فرهنگ ایران اسلامی جذب شد تا جاییکه قوم ایرانی مسلمان با جلب و جذب حاکمان مغول به آیین و دیانت اسلامی گامهای مهم و اساسی در ترویج اسلام و مذهب شیعه وگسترش زبان و ادب فارسی برداشتند.

خواننده با مطالعه این اثر با گوشه هایی از این دستاوردهای مهم تمدنی و فرهنگی ایرانیان در پرتو تعالیم اسلام آشنا می شود. از سوی دیگر خوانندگان پس از مطالعه این کتاب خود را مشتاق خواهند دید تا آگاهیهای اجمالی بدست آورده از این اثر پیرامون تاریخ ایران اسلامی را با مطالعه کتابهای مفصل و تخصصی در حوزه های گوناگون تکمیل کنند. از این رو کتاب رسول جعفریان موفق ارزیابی می شود.

از ویژگیهای مثبت دیگر کتاب باید از حروف چینی، صفحه بندی و مهمتر از همه، کم بودن غلط های چاپی آن یاد کنیم که با عنایت به حجم مفصل این کتاب در قیاس با سایر آثاری که این سالها منتشر شده، مطلوب به نظر می رسد. البته این امر به معنی بی غلط بودن تمام متن نمی باشد و غلطهایی در آن راه یافته است که امید می رود نسبت به اصلاح آن اقدام شود.

چهار طرح و رنگ متفاوت برای هر جلد، هر چند موجب تنوع می باشد اما نظر به این که هر چهار دفتر تحت عنوان؛ ‹‹ تاریخ ایران اسلامی›› از وحدت موضوعی برخوردار است، بهتر آن بود که به جای طرحهای متفاوت، از یک طرح کلی که گویای موضوع اصلی باشد، استفاده می شد. در ادامه این گفتار سعی می کنیم تا حد امکان به برخی کاستیها و نواقص در این کتاب اشاره نماییم.

متن عربی آیات و روایات

در سراسر کتاب، به هیچ عنوان متن عربی آیات قرآن و روایات معصومین (ع) که مورد استفاده قرارگرفته است دیده نمی شود و تنها به ترجمه فارسی آنها بسنده شده است. اگر این کار در مورد روایات و احادیث قابل قبول باشد؛ در مورد آیات قرآنی پسندیده به نظر نمی رسد. همچنین ممکن است که ترجمه ها برپایه تفاسیر مختلف، متفاوت باشد. همچنین در برخی موارد که نویسنده محترم مطلبی را از آیات قرانی اخذ کرده، در ارجاع دو روش متفاوت مشاهده می شود. به این طریق که گاهی اوقات نام سوره وشماره آیه را در داخل متن آورده است( به عنوان مثال این روش در صفحات ۵۲ و ۱۱۹ مشاهده می شود) در مقابل گاهی اوقات نام سوره و شماره آیه به صورت زیر نویس آمده است (صفحه ۴۹). بسیار مناسب بود که این کار از وحدت رویه مناسب برخوردار می گردید.

آسان سازی یا فرار از مستند نگاری

نویسنده ارجمند در مقدمه ای که بر دفتر اول(ص ۱۳-۱۴) نگاشته ضمن بیان هدف خویش از تالیف این اثر، تصریح کرده است: ((برای ساده تر کردن مطلب، از ارائه هر نوع ارجاع وماخذ خودداری شده و به گزیده گویی بسنده شده است.)) چنان که در مقدمه دفتر دوم نیز به صراحت می گوید: (( هدف ما تنها مرور بر رویدادها، جریان های سیاسی و فکری بوده و به هیچ روی قصد تفصیل و تحقیق نداشته ایم. هدف، آشنا ساختن خواننده با مطالبی که تقریبا، چون و چرایی در آنها وجود نداشته و بیشتر آنها بیان اصل رخدادهاست که طبعا مورد قبول همه مورخان است. در این باره تلاش کرده ایم تا از منابع کهن و نیز منابع تازه بهره ببریم.)) (ج۲، ص ۱۲).

لازم می دانیم نکاتی را در این باره بیان کنیم:

۱. نیازی به توضیح نیست که بیان مرجع و ماخذ هر سخنی به استواری و اعتبار نوشته می افزاید. در میان اهل تحقیق و پژوهش، آن دسته از متون تاریخی که در دوره های متاخر نگاشته شده و مستند نمی باشد ارزش و اعتبار لازم را ندارد و به چنین نوشته هایی توجه نمی شود؛ به ویژه اگر مطالب کتاب پیرامون رخدادهایی باشد که قرنها پیش رخ داده و نویسنده در آن دوران حضور نداشته است. پر واضح است که ذکر منابع و مراجع، در هر نوشته ای، امانتداری و صداقت نویسنده را بازگو نموده و به اعتماد خواننده می افزاید.

۲. اگر بیان سند به سادگی و پذیرش بهتر مطلب نیفزاید قطعا موجب دشواری آن نخواهد شد. گاهی اوقات خواننده لازم می بیندکه حوادث قبل و بعد از یک واقعه را در منبع اصلی مطالعه کند. حال وقتی که هیچ ماخذی بیان نشده، این فرصت حقیقت جویی را از او سلب کرده ایم.

۳. نویسنده محترم دراین باره روش یکسانی در پیش نگرفته بلکه در نقل قول دیدگاه دیگران گونه های متفاوتی پیموده است که عبارتند از:

الف: در غالب موارد کوچکترین اشاره ای به ماخذ و مرجع سخن وجود ندارد، درحالی که عبارت با قلمی متفاوت از قلم متن آمده است که نشان می دهد این مطلب دیدگاه دیگران و مندرج در منبع و ماخذ دیگری می باشد. این موارد بسی فراوان است و با یک ورق زدن اجمالی کاملا نمایان می شود. به نمونه هایی از دفتر چهارم توجه کنید:

ص ۳۰: نقل قول اول و سوم

ص۶۴: فرمان شاه اسماعیل صفوی به کمال الدین بهزاد.

ص ۸۷ : نامه شاه طهماسب به سلطان سلیمان عثمانی در میانه صفحه.

ص ۱۷۰: فرمان قتل عام مردم تبریز توسط عثمان پاشا.

ص ۲۰۷: نامه شاه عباس به عبدالمؤمن خان.

ص ۲۲۰: دیدگاه پل سیمون درباره شاه عباس.

ص ۲۳۵: نقل قول پنج سطری درباره جشن آیین سپند توسط شاه عباس دوم.

ص ۲۵۳: خاطرات میرداماد که بخشی از صفحه ۲۵۴ را نیز در بردارد.

ص۲۶۸: دیدگاه یک محقق ( نام این محقق مشخص نشده) درباره تشیع سلسله بهمنی.

ص۲۷۱: نامه قاضی نورالله شوشتری به شیخ بهایی.

ب: در برخی موارد به گوینده سخن بسنده شده است مانند:

ص ۳۰: فضل بن روزبهان به طعن درباره جنید می گوید.

ص ۳۹: مورخی از همان روزگار با نام امیر محمود بن میرخواند می نویسد.

ص ۵۹: روملو در مهارت سپاه روم می نویسد.

ص ۷۵: قاضی احمد قمی در ذیل حوادث سال ۹۶۲ .ش می نویسد.

ص ۱۰۶: روملو می نویسد.

ص ۱۲۵: به گزارش قاضی احمد قمی.

ص ۱۲۷: به نوشته اسکندر بیک.

ص ۲۲۴-۲۲۵: یک مسافر خارجی به نام توماس هربرت … اینگونه وصف کرده است؛

ج: در مواردی به کتاب مورد نظر، و نویسنده آن اشاره دارد. مثل:

ص ۳۹: در تاریخ جهان آرای عباسی آمده است.

ص۴۰: روملو در کتاب احسن التواریخ می نویسد.

ص ۸۹ : میرزا زکی در کتاب تاریخ عثمانی می نویسد.

ص۹۸: میرزا اصفهانی در کتاب ریاض العلماء…. چنین نوشت.

ص ۱۱۰: واله اصفهانی … در کتاب خلد برین از جمله می نویسد.

ص ۱۲۶: وی در مقدمه کتاب طراوت اللطائف… می نویسد.

د: در برخی موارد همچون دفتر چهارم ص ۸۶ منبع خود را به طور کامل بیان می کند شاه طهماسب صفوی، عبدالحسین نوایی، (تهران،۱۳۵۰) صص ۲۰۰-۲۳۷.

۴. هر چند نویسنده محترم بر ساده کردن مطالب تاکید دارد اما در عمل، این هدف