خرید و دانلود فایل پاورپوینت کامل سرگذشت علم تفسیر (۴)

تحولی در ارائه‌ها با فایل پاورپوینت کامل سرگذشت علم تفسیر (۴)!

اگر به دنبال یک روش ساده اما حرفه‌ای برای ارائه‌ی مطالب خود هستید، فایل پاورپوینت کامل سرگذشت علم تفسیر (۴) بهترین انتخاب شما خواهد بود. فایل پاورپوینت کامل سرگذشت علم تفسیر (۴) از پایه بر اساس اصول طراحی مدرن ساخته شده و تضمین می‌کند که اسلایدهای شما جذاب، منظم و آماده‌ی استفاده باشند.

فایل پاورپوینت کامل سرگذشت علم تفسیر (۴) شامل 23 اسلاید است که با ترکیب بصری زیبا و چیدمانی حرفه‌ای، ارائه‌ی شما را به سطحی بالاتر می‌برد.

چرا باید از فایل پاورپوینت کامل سرگذشت علم تفسیر (۴) استفاده کنید؟

✔ طراحی حرفه‌ای: هر اسلاید فایل پاورپوینت کامل سرگذشت علم تفسیر (۴) با دقت بالا تنظیم شده تا بیشترین تأثیر را روی مخاطبان بگذارد.

✔ صرفه‌جویی در زمان: نیازی نیست ساعت‌ها وقت خود را برای طراحی پاورپوینت بگذارید، همه چیز آماده است.

✔ استفاده‌ی آسان: بدون نیاز به ویرایش‌های پیچیده، کافی است فایل را باز کنید و ارائه دهید.

✔ فایل پاورپوینت کامل سرگذشت علم تفسیر (۴) قابل استفاده در هر محیطی: چه در دانشگاه، چه در جلسات کاری، فایل پاورپوینت کامل سرگذشت علم تفسیر (۴) حرفه‌ای نیاز شما را کاملاً برآورده خواهد کرد.

متمایز باشید!

دیگر نگران بهم‌ریختگی یا طراحی‌های غیرحرفه‌ای نباشید. فایل پاورپوینت کامل سرگذشت علم تفسیر (۴) به شما این امکان را می‌دهد که بدون دغدغه روی محتوای خود تمرکز کنید و ارائه‌ای تأثیرگذار داشته باشید.

همین حالا دریافت کنید و تجربه‌ای متفاوت از ارائه‌های حرفه‌ای را داشته باشید!

بخشی از متن فایل پاورپوینت کامل سرگذشت علم تفسیر (۴) :

اجتناب از تفسیر به رای

فرج الله
فرج اللهی

یکی از
آفات بی دقتی و بی احتیاطی در تفسیر، گرفتار شدن به «تفسیر به رای » است که بسیار
خطرناک است .

در هر
کاری و هر علمی که انسان وارد می شود، چراغ به دست بودن شرط احتیاط است چرا که
هرقدر احتیاط کند، کمتر اشتباه می کند . مخصوصا در کارهای مهم; بالاخص در تفسیر
کلام خدا .

عظمت و
اهمیت کلام خالق یکتا می طلبد که در تفسیر آن کمال دقت و بررسی اعمال شود . چرا که
اگر کلام، کلام فردی از افراد بشر بود، کار مفسر خیلی آسان بود . اما وقتی سخن از
کلام خدا به میان می آید، باید احتیاط بیشتری به خرج داد تا از عهده این کار خطیر
برآمد . لذا در این مورد علما دو گروهند:

گروهی
می گویند نباید کلام خدا را تفسیر کرد چون تفسیر کردن; روایت کردن از خداست .

گروهی هم
معتقدند که تمام قرآن باید معنا و تفسیر شود .

کسانی که ترس از تفسیر داشتند

از جمله
سعید بن جبیر که وقتی از او درباره تفسیر سؤال می شود، می گوید: «انا لا نقول فی
القرآن شیئا» . «ما در مورد قرآن نمی توانیم چیزی بگوییم » . و همچنین شعبی
می گوید: «والله ما من آیه الا قد سالت عنها و لکنها الروایه عن الله » . «به خدا
قسم آیه ای نیست مگر ا ین که از آن سؤال خواهد شد . و لکن تفسیر; همان روایت کردن
از خداست » . و همچنین جندب بن عبدالله و نافع و عروه و عبیده السلمانی و اصمعی که
به خاطر تقوا و ورع از تفسیر دوری می جسته اند ^(۱) .

ولی
بسیاری از علمای گذشته معتقدند که اخبار و احادیثی که در ترس از تفسیر وارد شده،
حمل بر «تفسیر به رای » است . گرچه در رای خود مصیب باشد; چون از روی علم مصیب
نشده است . چنانکه در حدیث آمده:

«من فسر
القرآن برایه ان اصاب، لم یوجر و ان اخطا، فهو ابعد من السماء . .» .

«کسی که
قرآن را به رای خود تفسیر کند، اگر (تصادفا) مطابق واقع شود، اجر نخواهد داشت، و
اگر خطا کند، آنچنان سقوط می کند که او بدور از آسمان است …» ^(۲) .

اما گروه
زیادی قائل به لزوم تفسیر بوده و معتقدند که کل قرآن باید آموخته و معنی آن فهمیده
شود و الا مفید فایده نخواهد بود و نزول آن معنی پیدا نخواهد کرد و معنی
«الراسخون » را عطف بر آیه «لا یعلم تاویله الا الله » کرده اند و «یقولون آمنا
به » را در به جای حال استفاده کرده اند . پس معنی آیه به این صورت می شود: «انه
لا یعلم تاویل القرآن الا الله و الا الراسخون فی العلم » . «تاویل قرآن را
نمی داند مگر خدا و کسانی که راسخ در علم هستند» .

اما این
که آیا مقصود از «راسخان در علم » پیشوایان معصوم است یا معنی وسیع تری دارد؟ این
مساله فعلا چندان برای ما مطرح نیست ^(۳) .

بسیاری از
مفسرین گفته اند صحیح است که در قرآن آیاتی وجود دارد که چندان قابل تاویل و تفسیر
نمی باشد . ابن عباس می گوید:

«انزل القرآن
علی اربعه اوجه: وجه حلال و حرام لا یسع احد جهالته; و وجه یعرفه العرب; و وجه
یعلم تاویله العالمون; و وجه لا یعلم تاویله الا الله; و من انتحل فیه علما فقد
کذب » .

«قرآن بر
چهار وجه نازل شده: وجه حلال و حرام که همه باید یاد بگیرند; و وجهی که عرب زبانها
می فهمند; و وجهی که تاویل آن را علما می فهمند; و وجهی که غیر از خدا کسی
نمی فهمد و هرکس به سلیقه خود تفسیر کند، دروغ گفته » .

تفسیر به رای

چنان که
از موارد استعمال آن استفاده می شود، به معنی درک عقلانی نیست، بلکه تفسیر به
عقیده و سلیقه