خرید و دانلود فایل پاورپوینت کامل پیامبر اکرم (ص) شاهد اعمال امت

دانلود و استفاده از فایل پاورپوینت کامل پیامبر اکرم (ص) شاهد اعمال امت – تجربه‌ای بی‌نظیر در ارائه!

پاورپوینتی شیک و استاندارد:

فایل فایل پاورپوینت کامل پیامبر اکرم (ص) شاهد اعمال امت شامل 39 اسلاید طراحی‌شده با دقت بالا است که کاملاً آماده برای ارائه یا چاپ در PowerPoint می‌باشد.

چرا فایل فایل پاورپوینت کامل پیامبر اکرم (ص) شاهد اعمال امت گزینه‌ای عالی است؟

• گرافیک حرفه‌ای و جذاب: اسلایدهای فایل پاورپوینت کامل پیامبر اکرم (ص) شاهد اعمال امت با طراحی مدرن و چشم‌نواز، پیام شما را به بهترین شکل منتقل می‌کنند.
• کاربری آسان: ساختار این پاورپوینت به‌گونه‌ای است که استفاده از آن بدون نیاز به تغییرات پیچیده ممکن باشد.
• آماده استفاده: تمامی اسلایدهای فایل پاورپوینت کامل پیامبر اکرم (ص) شاهد اعمال امت از قبل تنظیم‌شده و بدون نیاز به ویرایش، قابل استفاده هستند.

تضمین کیفیت و دقت بالا:

این مجموعه بر اساس بالاترین استانداردهای طراحی ساخته شده است و کاملاً منسجم و بدون اشکال، مناسب برای ارائه‌های حرفه‌ای می‌باشد.

نکته قابل توجه:

برخی نسخه‌های غیررسمی ممکن است تغییراتی داشته باشند. این نسخه اصلی فایل پاورپوینت کامل پیامبر اکرم (ص) شاهد اعمال امت با دقت و کیفیت بالا طراحی شده است.

همین حالا فایل فایل پاورپوینت کامل پیامبر اکرم (ص) شاهد اعمال امت را دریافت کنید و یک ارائه بی‌نظیر داشته باشید!

بخشی از متن فایل پاورپوینت کامل پیامبر اکرم (ص) شاهد اعمال امت :

بسم الله الرحمن الرحیم

الحمد لله رب العالمین…

اعوذ بالله من الشیطان الرجیم:

انا ارسلناک شاهدا و مبشرا و نذیرا×لتؤمنوا بالله و رسوله و تعزروه و توقروه و تسبحوه بکره و اصیلا×

می فرماید: انا ارسلناک شاهدا و مبشرا و نذیرا .این آیه در سوره احزاب هم با همین عبارت اضافه ای وجود دارد.آنجا می فرماید: یا ایها النبی انا ارسلناک شاهدا و مبشرا و نذیرا ^(۱) ای پیامبر،

ما تو را فرستاده ایم گواه بر مردم و گواه بر امت. «شاهد» و «شهید» معنی حضور را می دهد.در زبان عربی به «گواه » از آن جهت «شاهد» می گویند که کسی حق دارد در مورد واقعه ای گواهی بدهد که در آن واقعه حاضر باشد، یعنی انسان در مورد واقعه ای که در آن حضور دارد و احساس می کند و بالعیان آن را می بیند حق دارد شهادت بدهد.این مساله ای است در باب «قضاء» (قضاوت)، می گویند شهادت به علم جایز نیست، شهادت به عین و به حس جایز است، یعنی اگر شما چیزی را یقین دارید و شک ندارید ولی ندیده اید، مثلا یقین دارید العیاذ بالله زید همسایه شما شراب می خورد، از صد احتمال یک احتمال هم نمی دهید که شراب نخورد، یعنی هیچ احتمال اینکه بتوانید توجیه هم بکنید نمی دهید، یقین دارید شراب می خورد، اما به چشم خودتان ندیده اید، یقین دارید که فلان مرد و زن زنا کرده اند ولی به چشم خود ندیده اید، حق ندارید که این را شهادت بدهید بگویید فلانی زنا کرده یا فلانی شراب خورده است، و اگر شهادت بدهید و قاضی از شما بپرسد که این را که تو شهادت می دهی دیده ای یا ندیده ای، و شما بگویید من ندیده ام ولی یقین دارم، اگر شما عادلترین عادلهای عالم هم باشید، اعدل عدول هم باشید، سلمان فارسی هم باشید قاضی حق ندارد بر این گونه شهادت ترتیب اثر بدهد. حدیثی هست، حضرت صادق علیه السلام فرمودند(با دستشان اشاره کردند): «علی مثل ضوء الشمس » مثل اینکه نور خورشید را می بینی، فقط اگر این طور باشد شهادت بده، غیر از این نه.به همین جهت برای آنچه که ما در فارسی می گوییم «گواه » در زبان عربی کلمه «شاهد» به کار می برند، یعنی حاضر، یعنی آن کسی که حاضر واقعه بوده نه آن کسی که عالم به واقعه است، چون غایب از واقعه هم گاهی عالم به واقعه می شود، ولی کافی نیست.علم به واقعه ولی عن غیاب کافی نیست، حضور آن واقعه و شهود آن لازم است.

یکی از نکات مهم و معارف بزرگ قرآن این مساله است که پیغمبر اکرم و به تعبیر قرآن گروهی از مؤمنین-که آن گروهی از مؤمنین این گونه جز اینکه در مقام صمت باشند کس دیگر نمی تواند باشد-[شاهد امت هستند].خدا پیغمبر را «شاهد امت » نامیده است، شاهدی که در دنیا تحمل شهادت می کند و در آخرت ادای شهادت، یعنی او حاضر و ناظر به افعال و اعمال امت است.همین طور که ما می گوییم ملکین رقیب و عتید ناظر و شاهد اعمال ما هستند، همیشه پیغمبر یک امت شاهد و ناظر بر اعمال امت است، و این است که در مساله امامت گفته می شود که شان اصلی امام این نیست که در میان مردم ظاهر باشد و حکومت در دست داشته باشد که اگر این شان را از او گرفته باشند دیگر امام نباشد و از امامت خلع شده باشد، نه، شان اصلی که از آن این شان نتیجه می شود[این است که امام شاهد امت است]یعنی با وجود کسی که در باطن و از نظر باطن شاهد بر همه امت است دیگر نوبت به کسی که مثل همه افراد امت است و مثل افراد دیگر امت خطا کار است نمی رسد که او خلافت و حکومت را در دست بگیرد.

این است که قرآن در آن آیه می فرماید: یا ایها النبی انا ارسلناک شاهدا ما شما را فرستاده ایم به عنوان شاهد و به عنوان گواه امت.این مساله عرض اعمال-که خودش مساله ای است که بر پیغمبر یا امام عرض اعمال می شود-همان مفهوم «شهادت » را می رساند، که در آن آیه می فرماید: و قل اعملوا فسیری الله عملکم و رسوله و المؤمنون و ستردون الی عالم الغیب و الشهاده ^(۲).این که بعد می فرماید: و ستردون الی عالم الغیب و الشهاده یعنی خیال نکنید این شهادت برای این است که العیاذ بالله خدا نمی داند، شاهدها باید بیایند به اطلاع او برسانند[و او]قاضی این گونه است، این روی آن نظام نیست، این شاهدها هستند و تازه بازگردانده می شوید به کسی که خودش عالم بر غیب و بر شهادت و بر همه چیز است و اعلم است از خود شما و از خود شاهدها بر این مطلب.

انا ارسلناک شاهدا .پس یک شان از شؤون مقام رسالت شهادت است، تحمل شهادت در دنیا و ادای شهادت در آخرت. و مبشرا و نذیرا .شان دیگر تبشیر است و شان دیگر انذار.همیشه پیغمبران مردم را در حال حرکت و در جریان می بینند، یعنی انسان خواه ناخواه این طور است.انسان هیچ وقت ساکن نیست، همیشه در حرکت است، منتها در چه راهی و به کدام سو در حرکت است؟پیامبران مبشر و منذر هستند، یعنی راه را ارائه می دهند و بشارت و نوید می دهند که اگر از این راه بروی به چه فتح و سعادت و کمالی نائل می شوی و اگر از آن راه و آن راه بروی به چه بدبختی و شقاوتی نائل می شوی.

حدیثی هست که پیغمبر اکرم با اصحاب نشسته بودند، چند خط از نقطه ای به نقطه ای رسم کردند، بعد اشاره به خط وسط که خط راست بود کردند و فرمودند این راه من است(صراط مستقیم)و بقیه راهها راههای من نیست، یعنی انسان همیشه در حال حرکت است، منتها یک وقت راه راست را به سوی مقصد در پیش می گیرد و یک وقت از راههای کج می رود، و پیغمبران آمده اند که مبشر به راه راست باشند.

اینجا عمل خاصی از پیغمبر اکرم صورت گرفته که مساله مبشر بودن و منذر بودن پیغمبر را خیلی خوب مجسم می کند، مخصوصا منذر بودن.در سالهای اول بعثت رسول اکرم بعد از نزول آیه و انذر عشیرتک الاقربین ^(۳) (خویشاوندان نزدیک را باید انذار کنی)دو واقعه رخ داده است، یکی انذار نزدیکان خیلی نزدیک، یعنی بنی هاشم و بنی عبد المطلب که این در خانه خود حضرت صورت گرفته، که عده ای را-که ۳۹ یا ۴۰ نفر بودند، عموهای حضرت، عمو زادگان، عمه زادگان، اینهایی که خیلی نزدیک بودند-دعوت کردند، آن داستان معروف که امیر المؤمنین طفل بودند و[پیغمبر اکرم] دستور دادند که آبگوش