خرید و دانلود فایل پاورپوینت کامل الإمام مع حکام عصره

فایل پاورپوینت فایل پاورپوینت کامل الإمام مع حکام عصره؛ راهکاری شایسته برای ارائه‌های موفق

اگر به‌دنبال یک فایل ارائه‌ی آماده با کیفیت بالا و طراحی حرفه‌ای هستید، فایل فایل پاورپوینت کامل الإمام مع حکام عصره انتخابی مناسب برای شماست. این مجموعه شامل 46 اسلاید استاندارد و دقیق است که با هدف ارتقاء کیفیت ارائه‌های شما تهیه شده‌اند.

دلایل انتخاب فایل فایل پاورپوینت کامل الإمام مع حکام عصره:

• طراحی ساختارمند و چشم‌نواز: هر اسلاید با دقت بالا و توجه به اصول طراحی گرافیکی تهیه شده است تا محتوای شما به‌خوبی دیده و درک شود.
• آمادگی کامل برای ارائه: نیازی به ویرایش مجدد نیست؛ فایل فایل پاورپوینت کامل الإمام مع حکام عصره آماده‌ی استفاده در کلاس، جلسه یا کنفرانس است.
• سازگاری کامل با پاورپوینت: نمایش صحیح اسلایدها در تمامی نسخه‌های PowerPoint بدون بهم‌ریختگی یا مشکل ظاهری تضمین شده است.

تولید شده با رویکرد حرفه‌ای:

تمامی بخش‌های فایل پاورپوینت کامل الإمام مع حکام عصره با هدف ایجاد یک تجربه کاربری روان و بی‌نقص طراحی شده‌اند. جزئیات با دقت بالا تنظیم شده‌اند تا ارائه‌ای حرفه‌ای و تأثیرگذار داشته باشید.

توجه:

تنها نسخه رسمی فایل فایل پاورپوینت کامل الإمام مع حکام عصره از کیفیت کامل برخوردار است. نسخه‌های غیرمجاز ممکن است شامل اشکالات طراحی باشند و توصیه نمی‌شود از آن‌ها استفاده شود.

با تهیه فایل فایل پاورپوینت کامل الإمام مع حکام عصره، سطح ارائه‌های خود را ارتقاء دهید و مخاطبان خود را تحت تأثیر قرار دهید

بخشی از متن فایل پاورپوینت کامل الإمام مع حکام عصره :

لقد ذکرنا انه عاش سنی امامته مع ثلاثه من خلفاء بنی العباس: المعتز باللّه و المهتدی و المعتمد، و کانت المده التی قضاها مع المعتز تتراوح بین السنه و الاحد عشر شهرا و بنهایتها ثار علیه الاتراک و قتلوه، و تولاها من بعده المهتدی سنه ۲۵۵ تقریبا فأراد ان یتنسک و یسلک فی الرعیه طریق الخلفاء الأوائل و عمر بن عبد العزیز و یضع حدا للفوضی و البذخ و بنی قبه للمظالم جلس فیها للعام و الخاص کما جاء فی مروج المسعودی فشق ذلک علی الناس عامه و علی الاتراک خاصه الذین کانوا یتصرفون کما تهوی انفسهم، و جری بینه و بین قادته الاتراک حوار جاء فیه: ترید ان تحمل الناس علی سیره عظیمه لم یعرفوها، فقال : ارید ان احملهم علی سیره الرسول و أهل بیته و الخلفاء الراشدین، فقالوا له: ان الرسول (ص) کان مع قوم زهدوا فی الدنیا و رغبوا فی الآخره، و أنت رجالک ما بین ترکی و خزرجی و فرغانی و مغربی و غیر ذلک من انواع الاعاجم لا یعلمون ما یجب علیهم من امر آخرتهم، و انما غرضهم ما استعجلوه فی هذه الدنیا، و بقی مصرا علی مناهضه الاتراک و الموالی بدون جدوی و اصطدم فی قتال معهم ادی الی انهزام جیشه و دخوله الی سامراء وحده یصیح فی شوارعها مستغیثا بأهلها، فلم یجبه احد الی ذلک.
 
 
                                                                     485

 
 
 
و فیما کان المهتدی فی صراع مریر مع الاتراک و الموالی تنبأ الإمام له بالمصیر الذی انتهی الیه، فقد جاء فی تاریخ الغیبه الصغری تألیف محمد الصدر عن اعلام الوری للطبرسی انه خطر فی ذهن بعض اصحاب الإمام ان انشغال المهتدی بذلک یصرفه عن ملاحقه الإمام و تهدیده له، فکتب الیه: الحمد للّه الذی شغله عنک فقد بلغنی انه کان یتهددک، فوقع الإمام بخطه : ذاک اقصر لعمره عد من یومک هذا خمسه أیام و یقتل فی الیوم السادس بعد هوان و استخفاف به.
و یظهر من مناقب ابن شهر اشوب ان المهتدی مع دعوته الی تحقیق العداله فی الرعیه و السیر بهم علی النهج الذی اختاره لنفسه عمر بن عبد العزیز کان یسی ء الی الإمام و قد وضعه فی السجن و أوصی بالتضییق علیه، و قد صرح الإمام فی سجنه لاحد اصحابه المسجونین معه قائلا: فی هذه اللیله یبتر اللّه عمره، قال الراوی: فلما اصبحنا اشتد الاتراک علیه و قتلوه و تولی المعتمد مکانه.
و جاء فی روایه الکلینی عن علی بن محمد بسنده الی علی بن عبد الغفار انه قال: دخل العباسیون علی صالح بن وصیف، و معهم صالح بن علی و غیره من المنحرفین عن هذه الناحیه عند ما حبس ابو محمد الحسن بن علی العسکری و طلبوا منه التضییق علیه، فقال لهم صالح: ما اصنع به و قد وکلت به رجلین أشر من قدرت علیه، فقد صارا من العباده و الصلاه الی امر عظیم، ثم امر باحضار الموکلین به، فقال لهما: ویحکما ما شأنکما فی امر هذا الرجل، فقالا له: ما تقول فی رجل یصوم نهاره و یقوم لیله کله لا یتکلم و لا یتشاغل بغیر العباده، و اذا نظر الینا ارتعدت فرائصنا و داخلنا ما لا نملکه من انفسنا، فلما سمع ذلک العباسیون انصرفوا خاسئین.
و لیس فی هذه الروایه ما یشیر الی ان ذلک کان فی عهد المهتدی او بعد عهده فی ظل غیره، و ان کانت الروایه السابقه تکاد تکون صریحه فی انه کان
 

۴۸۶

 
 
 
محبوسا فی عهده.
و جاء فی القنیه للاربلی عن محمد بن اسماعیل العلوی انه قال: لقد حبس ابو محمد الحسن بن علی العسکری (ع) عند علی بن اوتامش و کان شدید العداوه لآل محمد (ص) غلیظا علی آل ابی طالب، فقیل له: شدد علیه و افعل به و افعل ما یسی ء الیه، فما اقام الا ایاما حتی وضع خدیه له و کان لا یرفع بصره الیه اجلالا و اعظاما و خرج من عنده و هو احسن الناس بصیره و أجودهم قولا فیه. و یبدو من بعض المرویات انه حبس اکثر من مره خلال السنوات الست التی قضاها بعد ابیه من قبل الخلفاء الثلاثه الذین عاصرهم بعد ابیه (ع) .
و کان المعتز العباسی یحقد علی الإمام و یحاول الفتک به کما تشیر الی ذلک روایه المناقب لابن شهر آشوب، و قد جاء فیها انه امر سعید الحاجب بقتل ابی محمد الحسن العسکری بعیدا عن اعین الناس و قال له: اخرج ابا محمد الی الکوفه ثم اضرب عنقه من حیث لا یراک احد، و مضی الراوی یقول: فجاء توقیع الإمام الینا: ان الذی سمعتموه تکفونه ان شاء اللّه، فخلع المعتز بعد ثلاثه ایام و قتل.
و یبدو ان انباء هذه المؤامره علی حیاه الإمام (ع) قد تسربت الی اوساط الشیعه فأراد الإمام ان یطمئنهم بما تنبأ به للمعتز من المصیر الذی ینتظره قبل تنفیذ ما کان یخططه له، و لیس بغریب علی الإمام بل و حتی علی غیره ممن عاصروا الحکم العباسی فی تلک الفتره من تاریخهم اذا اصابوا فیما کانوا یتنبأون به من المصیر السی ء لاولئک الحکام الذین کانوا لا یملکون من امرهم شیئا و قد وصفهم أحد الشعراء بأبیات جاء فیها:
و طغوا فاصبح ملکنا متقسما*و امامنا فیه شبیه الضیف
و فی خلافه المهتدی خرج صاحب الزنج بمن معه من العبید و الفقراء و المستضعفین و استطاع ان یسیطر علی البصره و وجهائها مدعیا بأنه من سلاله
 
 
۴۸۷

 
 
 
النبی (ص) و ینتهی فی نسبه الی الإمام علی بن ابی طالب (ع) و هو ما یدعی بعض المؤرخین علی بن محمد بن احمد بن عیسی بن زید بن علی بن الحسین (ع) .
و جاء فی المجلد الثانی من مروج الذهب للمسعودی انه من بعض قری الری و ان اکثر انصاره کانوا من الموالی و الزنوج فضایق العباسیین و کاد ان یستولی علی عاصمتهم بغداد بعد معارک ضاریه بینه و بینهم و أثار انتسابه الی العلویین موجه من الاستغراب و التساؤل کما یدعی المؤرخون بعد الاعمال المنکره و الفظائع التی مارسها انصاره کما کان لانتسابه الی العلویین اثر واسع فی انتشار دعوته و کثره مؤیدیه مما دعا الإمام ابا محمد العسکری بناء لطلب الحکام و حاشیتهم منه بصفته اکبر مسؤول علوی یوم ذاک الی نفی انتسابه الیهم و تکذیبه فیما ادعاه فقال: (ان صاحب الزنج لیس من أهل البیت) و کان مع ذلک ینکر انتسابه الی العلویین عند ما یجری الحدیث عن ثورته و ما رافقها من قتل الشیوخ و الاطفال و سبی النساء و احراق المدن و المنازل و غیر ذلک من الفظائع التی کان یتحدث بها الناس فی تلک الفتره من تاریخ الدوله الاسلامیه کما یدعی المؤرخون، و کان الی جانب ذلک یری رأی أزارقه الخوارج کما رجح ذلک المسعودی فی مروجه.
و من تتبع احداث تلک الفتره من تاریخ الدوله الاسلامیه التی کان الاتراک و الغلمان فیها یسیطرون علی جمیع مرافق الدوله و مقدرات البلاد و خیراتها، و ما رافق ذلک من ظلم و بلاء شملا جمیع انحاء الدوله و فئات الأمه، و الخلیفه لا یملک من الأمر شیئا، لا یستبعد ان تکون حرکه صاحب الزنج و أتباعه کغیرها من الانتفاضات التی کانت تحدث بین الحین و الآخر بقیاده العلویین و غیرهم للتخلص مما کان یحیط بکل فئات الشعوب الاس