خرید و دانلود فایل پاورپوینت کامل الأمه الاسلامیه فی عصر الامام الصادق (ع)

ارائه‌ی فایل پاورپوینت کامل الأمه الاسلامیه فی عصر الامام الصادق (ع) – تجربه‌ای خاص و متمایز!

پاورپوینتی حرفه‌ای و متفاوت:

فایل فایل پاورپوینت کامل الأمه الاسلامیه فی عصر الامام الصادق (ع) شامل 108 اسلاید جذاب و کاملاً استاندارد است که برای چاپ یا ارائه در PowerPoint آماده شده‌اند.

ویژگی‌های برجسته فایل فایل پاورپوینت کامل الأمه الاسلامیه فی عصر الامام الصادق (ع):

• طراحی خلاقانه و حرفه‌ای: فایل فایل پاورپوینت کامل الأمه الاسلامیه فی عصر الامام الصادق (ع) به شما این امکان را می‌دهد که مخاطبان خود را با یک طراحی خیره‌کننده جذب کرده و پیام خود را به بهترین شکل انتقال دهید.
• سادگی در استفاده: اسلایدهای فایل پاورپوینت کامل الأمه الاسلامیه فی عصر الامام الصادق (ع) به گونه‌ای طراحی شده‌اند که استفاده از آن‌ها بسیار آسان باشد و نیاز به تنظیمات اضافی نداشته باشید.
• آماده برای ارائه: تمامی اسلایدهای فایل پاورپوینت کامل الأمه الاسلامیه فی عصر الامام الصادق (ع) با کیفیت بالا و بدون نیاز به ویرایش، آماده استفاده هستند.

کیفیت تضمین‌شده با دقت بالا:

فایل فایل پاورپوینت کامل الأمه الاسلامیه فی عصر الامام الصادق (ع) با رعایت بالاترین استانداردهای طراحی تولید شده است. بدون نقص یا بهم‌ریختگی، تمامی اسلایدها آماده برای یک ارائه بی‌نقص و حرفه‌ای هستند.

نکته مهم:

هرگونه تفاوت احتمالی در توضیحات ممکن است به دلیل نسخه‌های غیررسمی باشد. نسخه اصلی فایل پاورپوینت کامل الأمه الاسلامیه فی عصر الامام الصادق (ع) با دقت و حرفه‌ای تنظیم شده است.

همین حالا فایل فایل پاورپوینت کامل الأمه الاسلامیه فی عصر الامام الصادق (ع) را دانلود کنید و ارائه‌ای حرفه‌ای و تأثیرگذار داشته باشید!

بخشی از متن فایل پاورپوینت کامل الأمه الاسلامیه فی عصر الامام الصادق (ع) :

لکی نکتشف العوامل المباشره، و غیر المباشره التی أملت علی الإمام الصادق (ع) سلوکه فی التخطیط، و طریقته فی العمل الدعوتی، علینا أن نحیط و لو بشکل عام بالظروف و الملابسات العامه للأمه فی عصره، و لواقع الحکام آنذاک و نتفهم موقع الإمام بصوره خاصه و موقفه الذی یخطط له من خلال هذه الظروف و الملابسات التی تحدد لنا إکتشاف أبعاد حرکه الإمام (ع) و أعماله و بالتالی نتفهم تاریخه (ع) بوعی، و الحکمه التی کانت تکمن وراء اختیاره لهذا الأسلوب أو ذاک دون غیره من الأسالیب.
کانت الأمه تزخر بمظاهر الفساد، و البعد الفکری و العقائدی عن الحیاه الإسلامیه التی ینشدها الإمام (ع) فی جمیع المجالات فی الحیاه السیاسیه أو الاجتماعیه أو الأخلاقیه أو غیرها.
فعلی الصعید النظری و العملی لم تکن الخطوط العامه للعقیده واضحه فی أذهانهم و سلوکهم، نتیجه لمحاولات التمییع العباسیه الجدیده التی أخذت تقوم بتزویر صوره الفقه و الدین عن طریق الوضع فی الحدیث، و الفتیا بالرأی، و تمییع التشریع الإسلامی بإدخال عناصر غریبه فی مصادره التشریعیه کالقیاس و الإستحسان و المصالح المرسله و غیرها من الأمور التی أفقدت التشریع خاصیته و أصالته الإسلامیه، و محاولات الحکام لتشجیع الغلاه و المتصوفه . . . مما أدی إلی ظهور حرکات غریبه، و مبادی ء فاسده، هیأت لها الظروف و الأوضاع العامه
 
 
۱۶۵

                      
 
 
أن تستشری زمن الإمام (ع) حتی أصبحت خطرا علی وجود و کیان الاسلام التشریعی و العقیدی، بالإضافه إلی ما یعتمد داخل الأمه من صراع سیاسی و مذهبی عنیف بحیث لم تترک فرصه لتتعرف الأمه علی واقع الإسلام أو تحیاه.
فکان لابد للإمام الصادق (ع) أن یواجه کل هذه التناقضات و التیارات المنحرفه التی تعیشها الأمه فی أوضاعها و فی تصوراتها و التی تهدد الإسلام فی الصمیم.
و کان الإمام (ع) یواجه لونین من الإنحراف، انحراف علی الصعید السیاسی متمثلا بالجهاز الحاکم و الدوله، و إنحراف خطیر فی اتجاهات الأمه و جهلها بواقع الرساله.
فالسؤال الآن هو کیف خطط إمامنا (ع) و هو یعالج کل هذه الأوضاع و الظروف البالغه التعقید، و هو یعیش رقابه صارمه و مطارده جاده من قبل الحکام آنذاک؟!. . . اختیار و تخطیط
بعد أن إستوعب إمامنا (ع) واقع أمته الفکری و العملی و الظروف السیاسیه المحیطه به، مقارنا ذلک بواقع ما یملک هو من قوی و إمکانات المواجهه و التحدی السیاسی، رأی أن التفکیر بذهنیه المواجهه السیاسیه للحکم فی مثل ظروفه و واقعه من الأمور التی لا تقع فی حدود ما یملک من استعداد و قدرات«فالإمام (ع) لم یکن یری أن الظهور بالسیف و الإنتصار المسلح الآنی، یکفی لإقامه حکم الإسلام فإن إقامه الحکم و ترسیخه، لا یتوقف فی نظره علی مجرد تهیئه حمله عسکریه، بل یتوقف قبل ذلک علی إعداد جیش عقائدی یؤمن بالإمام و عصمته إیمانا مطلقا و یعی أهدافه الکبیره و یدعم تخطیطه فی مجال الحکم و یحرس ما یحققه للأمه من مکاسب» .[۱]
 
 
۱۶۶

 
و للإمام الصادق حوار مع أحد أصحابه یوضح لنا مضمون ما قلناه. . «عن سدیر الصیرفی قال :
دخلت علی الصادق (ع) فقلت له، و اللّه ما یسعک القعود، فقال: و لم یا سدیر؟قلت لکثره موالیک و شیعتک و أنصارک فقال: و کم عسی أن یکونوا؟قلت: مائه ألف، قال: و مائه ألف؟ !قلت نعم و مائتی ألف. قال: مائتی ألف؟!. قلت نعم و نصف الدنیا. قال فسکت عنی. . . و ذهبا معا إلی ینبع فقال له الإمام و هو ینظر إلی قطیع من الجداء: و اللّه یا سدیر لو کان لی شیعه بعدد هذه الجداء ما وسعنی القعود» .[۲]
و نستنتج من هذا النص«أن الإمام (ع) کان یؤمن بأن تسلم السلطه وحده لا یکفی و لا یمکن من تحقیق عملیه التغییر إسلامیا ما لم تکن هذه السلطه مدعمه بقواعد شعبیه واعیه تعی أهداف تلک السلطه و تؤمن بنظریتها فی الحکم و تعمل فی سبیل حمایتها و تفسیر مواقفها للجماهیر و تصمد فی وجه الأعاصیر».
و أمام هذا الواقع کان لا بد من تخطیط سریع یتجه نحو هدفین:
أحدهما: العمل من أجل بناء هذه القواعد الشعبیه و الإشراف علیها و تنظیم أسالیب عملها فی مواجهتها للإنحراف، و جعلها«کتله مترابطه لها أسالیبها الخاصه فی التنظیم.
فبناء القاعده الشعبیه المتیته ذات الأسالیب المنظمه هی التی تکفل للإمام و لحرکته أرضیه صالحه لتسلم السلطه.
و ثانیهما: العمل علی تحریک ضمیر الأمه الإسلامیه و إرادتها و الإحتفاظ للضمیر الإسلامی و الإراده الإسلامیه بدرجه من الحیاه و الصلابه تحصن الأمه ضد التنازل المطلق عن شخصیتها و کرامتها للحکام المنحرفین و هذا ما سوف نفصل
 
 
۱۶۷

 
 
الحدیث عنه.
«فتخلی الإمام (ع) عن ممارسه العمل المسلح بصوره مباشره ضد الحکام المنحرفین، جاء تعبیرا عن اختلاف صیغ العمل السیاسی التی تحددها الظروف الموضوعیه، و إدراک عمیق لطبیعه العمل التغییری و أسلوب تحقیقه» .[۳]
و رأینا فی حدیث الإمام الصادق قبل قلیل مع سدیر الصیرفی أن الإمام کان مستعدا دائما لخوض عمل مسلح إذا وجدت لدیه القناعه بوجود الأنصار و القدره علی تحقیق الأهداف الإسلامیه من وراء ذلک العمل المسلح غیر أن ملابسات و ظروف عصره کانت لا تشجعه علی التفکیر أو الدخول فی صراع مکشوف مع السیاسه الحاکمه، فهی قضیه غیر مضمونه النتائج، إن لم تکن مؤکده الفشل، و من هنا جاء رفض الإمام لقبوله أی عرض عسکری یستهدف الإطاحه بالحکم کما سنتحدث عنه بالتفصیل .
و لهذا رأی الإمام (ع) أن ینصرف شخصیا و بصوره کلیه عن ممارسه التحدی السیاسی، لیمارس العمل داخل الأمه و بینی فیها قواعده الشعبیه بناء واعیا لتکون أداه تنظیمیه لنشر أفکاره و بث مبادئه، و إعداد القوه الفکریه و طلیعتها المؤمنه لکی تتابع السیر بقناعه و إیمان من أجل إقامه حکم اللّه فی الأرض أو علی الأقل لإبقاء الأسس النظریه لمثله محفوظه لدی الأمه، و لا یهم الإمام کثیرا أن لا یحصل هو علی نتیجه سعیه فی هذا المجال، فقد سبقه آباؤه فی العمل علی هذا المستوی، مبشرین الأمه، أن دولتهم ستظهر یوما ما ما دامت أسسها النظریه محفوظه لدی الأمه.
و الإمام الصادق (ع) واجه فی تخطیطه لعملیه البناء الإسلامی مشکلتین رئیسیتین، کان علیه أن یضعهما موضعا مهما فی حسابه:
 
 
۱۶۸

 
 
۱ الواقع الفاسد و الوضع الإجتماعی و الأخلاقی المائع الذی أخذ بالهبوط و التدنی مهددا بذلک واقع الإسلام و تشریعاته. کما نشطت جمیع المبادی ء الهدامه علی شکل حرکات فکریه کحرکات الزندقه، فقد جمع العباسیون الزنادقه حولهم و لم ینبذوهم إلا فیما بعد ^[۴] و قد انطلقت کثیرا من الدعوات الإلحادیه باسم المانویه، المزدکیه و الخرمیه و الزرادشتیه.[۵]
۲ الرقابه الشدیده التی طوق بها الإمام (ع) و حملات العنف و المطارده و الإضطهاد، الموجهه ضد أصحابه و المنتمین لحرکته، و قد أفرد أبو الفرج الأصفهانی [۶] کتابا خاصا یعرض فیه کل ما جری علیهم من المحن و التنکیل الذی لا یوصف، محاوله منهم لشرذمه أصحاب الإمام و مصادره فعالیه الحرکه، و قد أثمرت محاولاتهم هذه إلی ظهور النزعات و المحاور المختلفه بین الشیعه، و لم یکن للإمام الصادق (ع) أی مجال لتوحید صفوف الشیعه و مصادره النزعات المذهبیه الحادثه فیما بینهم لتعذر الإتصال بهم و إسراف السلطه فی القسوه علی الشیعه و سومهم أشد العذاب .[۷] عناصر نجاح الحرکه
و قبل أن نتحدث عن أسالیب الإمام (ع) العملیه نود أن نتعرف، علی شروط نجاح حرکته و هو یعیش ظروف عصره فحرکته (ع) اعتمدت فی تخطیطها و استراتیجیتها الحقیقتین التالیتین:
أولا: بناء القواعد الشعبیه و الترکیز علی بنائها الداخلی و الإشراف علیها فی حدود الإرتباط الخاص بینه و بین شیعته لیجعلها قاعدته الإرتکازیه، یمتد
 
 
۱۶۹

 
 
من خلالها إلی صفوف الأمه و الإنتشار فی أوساطها، و التأثیر علی مجری الأفکار و الأحداث فیها بسبیل تحقیق الهدف الأکبر الذی یعمل من أجله الإمام (ع) .[۸]
ثانیا: کسب ثقه الأمه بحرکته (ع) «فالدعوه أی دعوه ما لم تکن منتمیه لمطالب الجماهیر معبره عن آمالها فمصیرها الفشل لا محاله، و من ناحیه أخری لا جدوی علی الإطلاق فی دعوه ما مهما کان نبل أهدافها ما لم تستند علی الجماهیر المناصره لها. . . و لذا نجحت الدعوه العباسیه لإستغلالها المکیافیلی لشعار الرضا من أهل البیت»[۹].
فبناء القواعد و کسب ثقه الأمه، هما الشرطان الرئیسان فی توفیر الحمایه لعمل الإمام (ع) و الإبتعاد بحرکته (ع) عن محاولات و احتمالات الإحتواء، و تجییرها لصالح الحکم العباسی .
و علی أساس هاتین الحقیقتین، بادر الإمام (ع) إلی شکلین من أشکال العمل:
أولهما: أعماله الحرکیه: و نعنی بها علاقات التفاعل بقوی الأمه الخارجیه و استمدت مجالها من أمرین:
أ توجیه عواطف الأمه تجاه أطروحه أهل البیت.
ب محاوله تعبئتها بطاقات روحیه و فکریه، لترتفع بوعیها إلی أهداف الإسلام.
ثانیهما: أعماله البنائیه: و تشمل قواعد الإمام الشعبیه المتغیره و الواعیه و المتحمله لمسؤولیاتها، و المرتبطه بالإمام فی مجالات الإشراف و العمل المنظم و التنفیذ.
 
 
۱۷۰

 
 
«و علی هذا الأساس بالإمکان فهم عدد من النصوص التی وردت عن الإمام (ع) بوصفها تعلیم أسالیب للجماعه التی یشرف علی سلوکها الإمام (ع) و کانت تختلف هذه الأسالیب باختلاف الظروف الشیعیه و الملابسات التی یمرون بها، تبعا لصیغ العمل السیاسی التی تحددها الظروف الموضوعیه».[۱۰]
و من هنا لا یمکن الفصل بین أعمال الإمام الحرکیه عن مجال عمله البنائی داخل قواعده أو الکتله المرتبطه به. مع الامام الصادق (ع) فی تخطیطه
باشر الإمام (ع) عمله التغییری بشکلین من أشکال العمل:
۱ أعماله الحرکیه، و کان طابعها علنیا.
۲ أعماله البنائیه، و کان طابعها سریا (التقیه) .
فأعماله الحرکیه: تشمل علاقات التفاعل بقوی و إمکانیات الأمه و قد امتازت نشاطاته الحرکیه بالعلنیه، لأن فتره الإنتقال التی جاءت مباشره بعد زوال حکم بنی أمیه جعلت الإمام (ع) فی مأمن من بطش الحکام، و رقابتهم الشدیده، و کذلک إقبال المسلمین علی الفقهاء و العلماء للتعرف علی التشریع الإسلامی فی حل مشاکلهم الفردیه و الإجتماعیه، هذه العوامل و غیرها ساعدت الإمام (ع) فی أن یباشر عمله بالأسلوب العلنی الظاهر و لکن دون أن یصحب عمله العلنی هذا بعمل سیاسی مکشوف. . . بل إن الإمام (ع) افتتح و لکن دون نشاطه الحرکی فی صفوف الأمه بجهوده العلمیه الجباره و مدرسته الفکریه الرائده، التی تخرج منها أکابر الفقهاء و المفکرین، مخلفا بذلک للأمه من بعده ثروه ثقافیه من تلامذته العقائدیین، أمثال هشام بن الحکم و مؤمن الطاق، و محمد بن مسلم، و زراره بن أعین و غیرهم.
 
 
۱۷۱

 
 
«حتی أن حرکته العملیه اتسعت اتساعا هائلا شملت جمیع المناطق الإسلامیه».[۱۱]
«و نقل عنه الناس من العلوم ما سارت به الرکبان و انتشر صیته فی جمیع البلدان».[۱۲]
و یقول الجاحظ فی الإمام (ع) : «و فجّر الإمام الصادق (ع) ینابیع العلم و الحکمه فی الأرض، و فتح للناس أبوابا من العلوم لم یعهدوها من قبل وقد ملأ الدنیا بعلمه».[۱۳]
و کان یهدف الإمام (ع) من وراء أسلوبه العلنی، و جهره بنشاطه العلمی و الفکری، معالجه جهل الأمه بالرساله، عقیده و نظاما، و الوقوف أمام موجبات الإلحاد و شبهاتهم المضلله و حل المشاکل التی نشأت بفعل تأثیر الإنحراف. . . و اتخذت أعمال الإمام (ع) الحرکیه فی مجالها العلنی أسلوبین من أسالیب العمل: أسلوب الهدم
:
و تمثل فی تصدیه و وقوفه الحاسم للشبهات المغرضه فی العقائد و النظریات الدینیه المفتعله لأغراض سیاسیه، من أجل وأد الروح الإسلامیه الصحیحه لدی الجماهیر.
و جاء أسلوبه فی الهدم بما یلی من الأعمال:
مقابلته للتیارات الغریبه الفاسده التی أوجدتها الأوضاع السیاسیه الفاسده فی العهدین الأموی و العباسی، و ما ارتبط بالعهدین من صراعات مذهبیه و قبلیه
 
 
۱۷۲

 
 
و قومیه، و نتیجه لظهور الفکر الأجنبی عن طرق ترجمه الکتب الإغریقیه و الفارسیه و الهندیه، مما مهد أرضیه صالحه لظهور فئات خطره علی الإسلام من هذه الفئات: الغلاه، و الزنادقه، و الوضاعون، و أهل الرأی و المتصوفه، و قد قاوم الإمام الصادق (ع) هؤلاء جمیعا و صارعهم علی صعید العلم، و کشف خطوره اتجاهاتهم للأمه».[۱۴] أسلوب البناء:
و قد تمثل بجهود علمیه و فکریه دائبه، فی مجالات نشر الفکر الإسلامی و تعمیق مبادئه و أحکامه، و کانت مباشرته لهذا الجانب تتلخص بالآتی:
نشر مفاهیم العقیده و أحکام الشریعه، و بث الوعی العلمی و تجنید جمهره کبیره من العلماء للقیام بتثقیف المسلمین، و قد افتتح الإمام (ع) معهدا من أکبر المعاهد الإسلامیه فی عصره و اختار یثرب دار الهجره و مهبط الوحی مرکزا لمعهده، و جعل من الجامع النبوی محلا لتدریس محاضراته التی خاض فیها جمیع الفنون».[۱۵]
و کان من جمله تلامذته أئمه المذاهب الإسلامیه السنیه کمالک بن أنس، و سفیان الثوری، و ابن عینیه، و أبی حنیفه و کمحمد بن الحسن الشیبانی، و یحی بن سعید و غیرهم من العلماء و المحدثین و الفقهاء أمثال أیوب السجستانی و شعبه بن الحجاج و عبد الملک بن جریج و غیرهم.[۱۶]
و قد بلغ مجموع تلامذه الإمام (ع) أربعه آلاف تلمیذ.[۱۷]
فتح باب التخصص العلمی فی الفلسفه و علم الکلام و الریاضیات و الکیمیاء.
 
 
۱۷۳

 
 
فقد تخصص المفضل بن عمرو و مؤمن الطاق و هشام بن الحکم و هشام بن سالم فی الفلسفه و علم الکلام، و تخصص جابر بن حیان بالریاضیات و الکیمیاء، و زراره و محمد بن مسلم و جمیل بن دراج و حمران بن أعین و أبی بصیر و عبد اللّه بن سنان فی الفقه و أصول التفسیر[۱۸].
وضع القواعد لمسائل الأصول، و الفقه، لیربی فی تلامذته ملکه الإجتهاد و الإستنباط، و من القواعد الأصولیه التی وردت عن الإمام (ع) قاعده البراءه و التخییر، و الإستصحاب . و من القواعد الفقهیه، قاعده الفراغ و التجاوز و قاعده الید و الضمان و غیرها» .[۱۹]
و الإمام (ع) استهدف بعمله هذا ثلاثه أمور مهمه:
أ بناؤه لقاعده متینه للتشریع الإسلامی، و رکیزه قویه للعقیده الإسلامیه، و ضمان استمرار و بقاء الإسلام، وسط التیارات المختلفه.
ب تصحیحه للمفاهیم الخاطئه و الأحادیث المکذوبه.
ج ترکیز و توضیح لمرجعیته القیادیه من الناحیه العلمیه و الفقهیه و فرض إمامته من هذه الناحیه، بحیث لا یملک کبار العلماء من المذاهب الإسلامیه الأخری إلا أن یعترفوا بذلک کإعتراف أبی حنیفه قائلا: «ما رأیت أفقه من جعفر بن محمد، لما أقدمه المنصور بعث إلیّ فقال: یا أبا حنیفه إن الناس قد افتتنوا بجعفر بن محمد فهی ء له من المسائل الشداد، فهیأت له أربعین مسأله، ثم بعث إلی أبو جعفر المنصور فدخلت علیه و جعفر بن محمد جالس عن یمینه، فلما بصرت به دخلتنی من الهیبه لجعفر ما لم یدخلنی لأبی جعفر المنصور فسلمت و أومأ فجلست ثم التفت المنصور فقال: یا أبا حنیفه ألق مسائلک علی أبی عبد اللّه.
 
 
۱۷۴

 
 
فجعلت ألقی علیه فیجیبنی فیقول: أنتم تقولون کذا، و أهل المدینه یقولون کذا، و نحن نقول کذا فربما تابعنا و ربما تابعهم و ربما خالفنا حتی أتیت علی الأربعین مسأله ما أخل منها مسأله واحده، ثم قال أبو حنیفه: أعلم الناس أعلمهم باختلاف الناس» .[۲۰]
و من الواضح أن هذا الإعتراف بإمامه الصادق ما کان لیحدث لولا نشاطه العلمی، و بروزه علی صعید المعارف علی المستوی الذی تحدثنا عنه .[۲۱]
و الصادق (ع) بکلا أسلوبیه الهدم و البناء، کان یمهد لمناخ ملائم لتثبیت دعوته الإسلامیه الشامله، و یمنحها إمکانیه القوه لکی تنتقل إلی مراحل عمل أخری ربما اختلفت فی أسلوبها و طابعها.
أما أعماله البنائیه: فهی تشمل نشاطاته التغییریه، فی حدود إشرافه و رعایته للکتله المرتبطه به و التنسیق معها للعمل الموحد، و کان طابع العمل معها (سریا) و یسمی بالمصطلح الفقهی (بالتقیه) .
و أراد الإمام (ع) بالعمل السری أو التقیه أو ضمان و حمایه دعوته أمام مقاومه الأعداء إلی حین اکتمال مقومات مرحلته بعد أن یمنحها فاعلیه الصمود و مرونه التحرک، و التقیه کما فهمها الإمام (ع) کانت تعنی استمرار العمل مع خفائه.
و قد تناولت أعماله البنائیه بالدرجه الأولی«جوانب الإشراف المباشر علی الشیعه بوصفهم الجماعه المرتبطه بالإمام (ع) و التخطیط لسلوکها و حمایه وجودها و تنمیه وعیها و إمدادها بکل الأسالیب التی تساعدها علی الصمود و الإرتفاع بها إلی مستوی الحاجه الإسلامیه» .[۲۲]
 
 
۱۷۵

 
 
و تمثلت أعمال الإمام (ع) البنائیه بما یلی من الأسالیب التنظیمیه:
الإشراف المباشر علی شیعتهم بوصفهم الجماعه الموالیه له و التخطیط لسلوکهم و تنمیه وعیهم، و حمایه وجودهم، و الإرتفاع بهم إلی مستوی الحاجه الإسلامیه إلی جیش عقائدی و طلیعه واعیه و کان یصل الإشراف إلی درجه تنظیم أسالیب لحل الخلافات الشخصیه بین أفراد الکتله و رصد الأموال لها کما یحدث بذلک المعلّی بن خنیس:
«و قد کان الإمام (ع) یقیم أحکام اللّه تعالی داخل هذا الکیان الخاص من شیعته، فکان یتسلم الضرائب المالیه من موالیه و یوزعها علی شؤون عمله، و قد جلبه المنصور عده مرات بموجب هذه التهمه» .[۲۳]
کما کان الإمام (ع) یأمر أتباعه بعدم اللجوء إلی الحاکم المنحرف و مقاطعتهم إیاه، و تجنب التعامل معه.
یقول الصادق (ع) بهذا الصدد:
«إیاکم أن یخاصم بعضکم بعضا إلی أهل الجور». أیما مؤمن قدم مؤمنا فی خصومه إلی قاض أو سلطان جائر فقضی علیه بغیر حکم اللّه فقد شرکه فی الإثم».
و یقول (ع) : «أیما رجل کان بینه و بین أخ له مماراه فی حق فدعاه إلی رجل من إخوانکم لیحکم بینه و بینه فأبی إلا أن یرفعه إلی هؤلاء کان بمنزله الذین قال اللّه تعالی فیهم : ألم تر الی الذین یزعمون أنهم آمنوا بما أنزل إلیک و ما أنزل من قبلک یریدون أن یتحاکموا إلی الطاغوت، و قد