خرید و دانلود فایل پاورپوینت کامل منشا اقانیم ثلاثه در قرآن

بخشی از متن فایل پاورپوینت کامل منشا اقانیم ثلاثه در قرآن :

قرآن کریم خاطرنشان ساخته که عیسی عبدی بود رسول، واینکه هیچ چیزی جز این ادعا نمی کرد و آنچه به وی نسبت می دادند خود او ادعایش را نکرده و با مردم جز به رسالت خدا سخنی نگفته، همچنانکه قرآن این معنا را در آیه زیر صراحتا از آن جناب نقل کرده می فرماید: و اذ قال الله یا عیسی ابن مریم ء انت قلت للناس اتخذونی و امی الهین من دون الله؟قال سبحانک ما یکون لی ان اقول ما لیس لی بحق، ان کنت قلته فقد علمته تعلم ما فی نفسی و لا اعلم ما فی نفسک، انک انت علام الغیوب، ما قلت لهم الا ماامرتنی به: ان اعبدوا الله ربی و ربکم، و کنت علیهم شهیدا ما دمت فیهم فلما توفیتنی کنت انت الرقیب علیهم و انت علی کل شی ء شهید، ان تعذبهم فانهم عبادک و ان تغفرلهم فانک انت العزیز الحکیم، قال الله هذا یوم ینفع الصادقین صدقهم ^(۱).

و این کلام عجیب که مشتمل بر عصاره ای از عبودیت و متضمن جامع ترین نکات ادب

…………………………………….. (۱)زمانی که خدای تعالی می گوید ای عیسی بن مریم آیا تو، به مردم گفته ای که ای مردم به جای خدا مرا و مادرم را دو معبود برای خود بگیرید؟عیسی جواب می دهد!منزهی تو ای خدا، مرا نمی رسید که به مردم چیزی را بگویم که حقم نبود و به فرض هم گفته باشم تو بدان آگاهی،چون تو می دانی آنچه در نفس من است و من نمی دانم آنچه در نزد تو است، زیرا تو علام الغیوبی، من به مردم نگفتم مگر همان دستورهائی که تو، به من دادی و آن این بود که ای مردم خدای تعالی پروردگار من و پروردگار خود را بپرستید، مادام هم در بین ایشان بودم شاهد رفتارشان بودم، ولی بعد از آنکه مرا گرفتی خودت مراقب وضع آنان بودی و تو برهرچیزی شاهد و ناظری، حال اگر عذابشان کنی کسی حق اعتراض ندارد، چون بندگان خود را عذاب کرده ای و اگر بیامرزی باز هم اعتراضی نیست، چون تو هم عزیزی و شکست ناپذیری و هم کار به حکمت می کنی، خدای تعالی می فرماید امروزروزی است که راستی راستگویان به آنان سود می رساند.سوره مائده، آیه ۱۱۶ – ۱۱۹.

صفحه : ۴۴۶

و حیرت آورترین آن است، کشف می کند از اینکه نسبت به موقعیت خود در برابر ربوبیت پروردگارش و در برابر مردم و اعمال آنان چه دیدی داشته، می فرماید:عیسی ع خود رانسبت به پروردگارش تنها یک بنده می دانسته که جز امتثال کاری ندارد و جز به امر مولایش چیزی اراده نمی کند و جز به امر او عملی انجام نمی دهد و خدای تعالی هم جز این دستوری به وی نداده که مردم را به عبادت او به تنهائی دعوت کند، او نیز به مردم جز این را نگفت که ای مردم الله را که پروردگار من و پروردگار شما است بپرستید.

و از ناحیه مردم هم جز این مسؤولیتی نداشته که رفتار آنان را زیر نظر گرفته، در باره آن تحمل شهادت کند و بس، و اما اینکه خدا در روزی که مردم به سویش برمی گردندبا ایشان ودر ایشان چه حکمی می کند، هیچ ارتباطی با آن جناب ندارد، چه بیامرزد و چه عذاب کند.

ممکن است کسی بگوید: شما در بحث شفاعتی که قبلا در این تفسیر داشتید یکی ازشفیعان روز جزاء را عیسی نام بردید و گفتید که شفاعتش پذیرفته هم می شود و در اینجامی گوئید آن جناب هیچ کاره است؟.

در پاسخ می گوئیم بله، باز هم می گوئیم او از شفیعان روز جزااست، برای اینکه ازشاهدان بحق است و آیه شریفه: و لا یملک الذین یدعون من دونه الشفاعه الا من شهد بالحق و هم یعلمون^(۱) بر شفاعت شاهدان به حق که عالم هستند دلالت دارد،پس به حکم این آیه عیسی ازشفیعان روز جزاء است، برای اینکه در آیه: و یوم القیمه یکون علیهم شهیدا^(۲) آن جناب راشاهدخوانده و در آیه: و اذ علمتک الکتاب و الحکمه و التورایه و الانجیل ^(۳) ، او را عالم به توحید دانسته(چون توحید هم یکی از معارفی است که کتاب و حکمت و تورات و انجیل بر آن ناطقند).

اعتقاد خرافی به تفدیه عیسی علیه السلام(فدا شدن برای رهائی گناهکاران)
با اعتقاد به اینکه آن حضرت از شفیعان روز جزا است فرق دارد

پس اگر در بحث شفاعت گفتیم عیسی ع نیز از شفیعان است در اینجامنکرش نشدیم، لیکن شفاعت کردن آن جناب مساله ای است و اعتقاد مسیحیان به مساله فدیه دادن مساله ای دیگر، آنچه را که در این مقام در صدد بیانش هستیم این است که می خواهیم بگوئیم قرآن کریم تفدیه را برای عیسی ثابت نکرده و چنین قدرت و اختیاری به آن جناب نداده است و تفدیه ای که مسیحیان بدان معتقدند،این است که عیسی ع(با اینکه خدای پسر بود و دارای قدرت خدائی بود و می توانست دشمنان خود را در یک چشم بر هم زدن نابود

…………………………………….. (۱)شرکائی که مشرکین می پرستند و می خوانندمالک شفاعت نیستند، تنها کسانی مالک شفاعتند که شاهد به حق و دارای علم به توحید باشند.سوره زخرف، آیه ۸۶. (۲)سوره نساء، آیه ۱۵۹. (۳)سوره مائده، آیه ۱۱۰.

صفحه : ۴۴۷

کند)، لیکن برای اینکه کیفری را که گنهکاران در قیامت دارند باطل سازد، خود را فدای گنهکاران نمود و حاضر شد به این منظور به بالای دار برود!!.

قرآن این معنا را برای آن جناب نه تنها اثبات نکرده، بلکه آیه ای که از نظر خواننده گذشت آن را نفی نموده، عقل هم نمی تواند آن را بپذیرد، زیرا این معنا مستلزم آن است که قدرت و سلطنت مطلقه الهی با عمل عیسی باطل شود که ان شاء الله بیانش می آید.

و اما شفاعت، در آیه شریفه هیچ تعرضی به آن نشده و از این جهت ساکت است، نه اثبات کرده و نه نفی نموده، چون اگر آیه شریفه در مقام اثبات شفاعت بود(گو اینکه مقام آیه مقام اظهار ذلت است نه اختیارداری)جا داشت بفرماید: و ان تغفر لهم فانک انت الغفورالرحیم ^(۱) ، و اگر درصدد نفی شفاعت بود و می خواست بفرماید عیسی از شفیعان روز جزا نیست دیگر جا نداشت مساله شهادت بر اعمال مردم را به میان بیاورد، آنچه در اینجا گفته شد اجمال مطالبی است که ان شاء الله در تفسیر سوره مائده در ذیل آیات مذکور خواهد آمد.

و اما آنچه مردم در باره عیسی ع گفته اند؟هر چند مردم بعداز آن جناب به مذاهب مختلف و مسلک های گوناگونی – که چه بسا از هفتاد مذهب تجاوز کند- معتقد شده ومتشتت گردیده اند، چه بسا که اگر کلیات و جزئیات مذاهب و آرای شان در نظر گرفته شود، از این مقدار هم تجاوزکند و لیکن قرآن کریم تنها به نقل سخنانی از مسیحیان اهتمام ورزیده که در باره عیسی و مادرش گفته اند،چون همین سخنان است که با مساله توحید برخورد دارد، مساله ای که قرآن کریم – و اصولا دین فطری و قویم – به آن دعوت می کند.واما بعضی ازجزئیات از قبیل مساله تحریف و تفدیه را آنطور که باید مورد اهتمام قرار نداده است.

آیات شریفه ای که عقائد باطل مسیحیان در باره مسیح(ع)را بیان می کنند

و آنچه قرآن کریم از مسیحیان در این باره حکایت کرده و یابه آنان نسبت داده، سخنانی است که آیات زیر بیانگر آنها است: ۱ – وقالت النصاری المسیح ابن الله ^(۲) ، که به حکم این آیه مسیحیان گفته اندمسیح پسر خدا است و آیه: و قالوا اتخذ ، عبارت اخرای همان آیه است، ۲ – لقد کفر الذین قالوا ان الله هو المسیح ابن مریم ^(۴) ، به حکم این آیه مسیحیان رسما

…………………………………….. (۱)واگر ایشان را بیامرزی بسیار بجا است، چون تو آمرزنده مهربان هستی. (۲)سوره توبه، آیه ۳۰. (۳)وگفتند رحمان پسر گرفته، منزه است خدا.سوره انبیاء، آیه ۲۶. (۴)سوره مائده، آیه ۷۲.

صفحه : ۴۴۸

مسیح را خود خدا دانسته اند، ۳ – لقد کفر الذین قالوا ان الله ثالث ثلاثه ^(۱) ، در این آیه که بعد از آیه(۷۲)قرار گرفته، خدا را سومین خدا از خدایان سه گانه دانسته اند، آیه:و لا تقولواثلاثه^(۲) هم به همین معنا اشاره دارد.

و این آیات هر چند به ظاهرش مشتمل بر سه مذهب و سه مضمون و سه معنای مختلف است و به همین جهت بعضی ها از قبیل شهرستانی صاحب کتاب ملل و نحل آنها را حمل بر اختلاف مذاهب کرده و گفته است: مذهب مکانیه قائل به فرزندی حقیقی مسیح برای خدایند و نسطوریه گفته اند: نزول عیسی و فرزندیش برای خدا از قبیل تابش نور بر جسمی شفاف چون بلور است، و یعقوبیه گفته اند: از باب انقلاب ماهیت است، خدای سبحان به گوشت و خون منقلب شده است.^(۳) و لیکن ظاهرا قرآن کریم(العیاذ بالله)کتاب ملل و نحل نیست تا بخواهد به این مذاهب بپردازد و هرگز به خصوصیات مذاهب مختلف آنان اهتمام نمی ورزد بلکه به اعتقادغلطی می پردازد که مشترک بین همه آنان است و آن مساله فرزندی مسیح برای خدای تعالی است و اینکه جنس مسیح از سنخ جنس خدا است و نیز به آثاری می پردازد که بر اساس این اعتقاد غلط مترتب کرده اند که یکی از آنها مساله تثلیث است، هر چند که در تفسیر کلمه تثلیث اختلاف بسیار و مشاجره و نزاع دامنه دار کرده اند، دلیل بر این معنااین است که قرآن کریم به یک زبان و یک بیان علیه آنان احتجاج کرده، معلوم می شودمورد نظر قرآن از کل مسیحیت مساله ای است که همه در آن شریکند.

مساله پدر و پسر بودن خدا و مسیح در انجیل های موجود

توضیح اینکه تورات و انجیل های موجود در دست ما، از یک سو صراحت دارند بر اینکهخدای تعالی یکی