خرید و دانلود فایل پاورپوینت کامل اصول دگرگونی در حماسه امام حسین علیه السلام

با فایل فایل پاورپوینت کامل اصول دگرگونی در حماسه امام حسین علیه السلام یک ارائه‌ی بی‌نقص بسازید!

پاورپوینتی زیبا و کاربردی:

فایل فایل پاورپوینت کامل اصول دگرگونی در حماسه امام حسین علیه السلام شامل 41 اسلاید کاملاً حرفه‌ای و چشم‌نواز است که برای ارائه‌ی مستقیم یا چاپ آماده شده‌اند.

آنچه فایل فایل پاورپوینت کامل اصول دگرگونی در حماسه امام حسین علیه السلام را متمایز می‌کند:

• طراحی مدرن و هدفمند: فایل پاورپوینت کامل اصول دگرگونی در حماسه امام حسین علیه السلام با ترکیب رنگ‌ها و چیدمان هوشمندانه، به انتقال بهتر مفاهیم کمک می‌کند.
• کاربری راحت و سریع:فایل پاورپوینت کامل اصول دگرگونی در حماسه امام حسین علیه السلام بدون نیاز به ویرایش‌های پیچیده، فقط فایل را باز کنید و ارائه دهید.
• کیفیت بالا برای نمایش: همه‌ی اسلایدها با رزولوشن مناسب و ساختاری منظم آماده ارائه هستند.

ساخته‌شده با دقت و استانداردهای بالا:

فایل پاورپوینت کامل اصول دگرگونی در حماسه امام حسین علیه السلام با رعایت جزئیات طراحی شده تا در هر محیطی بدون مشکل نمایش داده شود. هیچ‌گونه بهم‌ریختگی یا ایرادی در اسلایدهای فایل پاورپوینت کامل اصول دگرگونی در حماسه امام حسین علیه السلام وجود ندارد.

تذکر:

در صورت مشاهده‌ی تفاوت در کیفیت، احتمال استفاده از نسخه‌های غیراصلی وجود دارد. نسخه معتبر فایل پاورپوینت کامل اصول دگرگونی در حماسه امام حسین علیه السلام با دقت توسط تیم طراحی آماده شده است.

همین حالا دانلود کن و با فایل پاورپوینت کامل اصول دگرگونی در حماسه امام حسین علیه السلام مخاطب‌هات رو تحت تاثیر قرار بده!

بخشی از متن فایل پاورپوینت کامل اصول دگرگونی در حماسه امام حسین علیه السلام :

 امام حسین علیه السلام به هدف اصلاح، دگرگونی و نوسازی در تمام ابعاد شخصی و

اجتماعی، گام برداشت ; راه، منش و روش آن حضرت نیز تفسیر کننده اهتمام و تلاش ایشان

است. حماسه بزرگ کربلا تبلور یک حرکت اصلاحی است که امام آن را برای یک دگرگونی

عظیم آفرید; حرکتی که بر اساس اصول ذیل می توان از آن یاد کرد

:

۱.

تغییر باورها

با رحلت پیامبر، جامعه اسلامی به نوعی دستخوش وارونگی ارزش ها شد و با تثبیت

قدرت معاویه و یزید، جامعه در تمام عرصه های سیاسی، اعتقادی و اجتماعی دچار دگردیسی

فرهنگی گردید; جامعه ای که در آن «به حق عمل نمی شد و باطل نهی نمی گردید» مصیبتی

که در این فرمایش امام حسین علیه السلام مشهود است: «الا ترون الی الحق لایعمل به و

الی الباطل لایتناهی عنه

.»

امام بزرگترین آسیب جامعه را «سکوت مردم در برابر کار زشت و فساد ستمکاران، دوری

از امر به معروف و نهی از منکر و رواداری با ظلم رفته بر اسلام و مسلمین می دانست و

چنین باور و فکر منحطی را خطرناک می انگاشت. امام با یادآوری عبرت های اقوام پیشین

می فرمود

:

«

انما عاب الله ذلک علیهم لانهم کانوا یرون من الظلمه الذین بین اظهرهم المنکر و

الفساد، فلا ینهونهم عن ذلک رغبه فیما کانوا ینالون منهم و رهبه مما یحذرون; به

راستی خداوند ایشان (قوم بنی اسرائیل) را نکوهش کرد، زیرا از آن ستمکارانی که

میانشان بودند کار زشت و فساد بسیار می دیدند، ولی به طمع بهره ای که از آن ستمگران

می بردند و از بیم آن که بی نصیب بمانند، ایشان را باز نمی داشتند

» . ^(۱۶)

از آن جا که آن حضرت «بیم فراموشی حق و ترس از بین رفتن آن را داشت

» ^(۱۷)

هدف خود را اصلاح باورها، فکرها و اندیشه هایی می دانست که در طول سال های

اخیر از سرچشمه وحی منحرف شده و از اصول اسلام ناب فاصله گرفته بودند، از این رو

می فرماید

:

اللهم انک تعلم انه لم یکن ما کان منا تنافسا فی سلطان و لا التماسا من فضول

الحطام، ولکن لنری المعالم من دینک و نظهر الاصلاح فی بلادک و یامن المظلومون من

عبادک و یعمل بفرائضک و سننک و احکامک; بارلها! تو خود می دانی آنچه که از ما بر

آمده از سر رقابت در سلطنت و میل به افزودن کالای دنیا نبوده است، بلکه از آن روست

که پرچم دین تو را افراشته ببینیم و اصلاح را در کشورت آشکار کنیم و بندگان

ستمدیده ات را امانی دهیم تا به فرایض و سنت ها و احکامت عمل شود

» . ^(۱۸)

منشور دگرگونی باورها را می توان در این کلام امام نظاره کرد

:

«

ارید ان آمر بالمعروف و انهی عن المنکر و اسیر بسیره جدی و ابی علی بن ابی

طالب; هدف من امر به معروف و نهی از منکر است و می خواهم سیره ی جدم، پیامبر صلی

الله علیه و آله و پدرم، علی علیه السلام را در پیش گیرم

.

۲.

دگرگونی در قدرت

با روی کار آمدن یزید و تکیه او بر مسند خلافت، حضور نامحرمان و طرد شدگانی چون

مروان و ابن زیاد در ارکان قدرت به اوج خود رسید و حرکتی که توسط معاویه در ترک سنت

پیامبر و مخالف با فرمان او آغاز شده بود تشدید شد، بدان حد که یزید با بی شرمی

تمام مظاهر دین را به سخره گرفت او در قرآن ستیزی و محور آثار اسلام و احکام دین

کاملا بی پروا بود و عرصه را برای دین ستیزان هرزه گو فراهم می ساخت، او حتی در

حضور امام حسین علیه السلام باگستاخی، به باده گساری می پرداخت و در وصف شراب چنین

می سرود

:

و فیهن التی تبلت

فؤادک ثم لم تتب

(۱۹)

باده هایی که جان را تازه می کند، جان تو را هم طراوت می بخشد، آن چنان که هرگز

به توبه نخواهی گرایید

.

امیر علی; مورخ نامدار هندی در ترسیم رفتار زشت این خلیفه می نویسد

:

«

یزید هم بی رحم و قسعی القلب و هم غدار و خیانتکار بود. خوشی های او مانند رفقا

و مصاحبینش که تمام پست و رذل و فاسد بودند، حقارت آور بوده است. به شرب خمر معتاد

بود، حتی وقتی هم که در دربار بود مشروب استعمال کرده و عربده می کشید تا این حد که

در کوچه و خیابان های شهر پایتخت از او تقلید می نمودند

» . ^(۲۰)

در نگاه امام، چنین حاکمی «تبهکار، شرابخور و قاتل انسانهای محترم بود که آشکارا

گناه می کرد

» . ^(۲۱)

امام حسین علیه السلام در واکنش به خلافت یزید آیه استرجاع را بر زبان راند

:

«

انالله و انا الیه راجعون، و علی الاسلام السلام اذ قد بلیت الامه براع مثل

یزید; باید با اسلام خداحافظی کرد که امت اسلامی به فرمانروایی چون یزید گرفتار

آمده است

» . ^(۲۲)

حضرت بر این عقیده بود که حاکمان اموی «تمام سرزمین اسلام، بی دفاع زیر پایشان

افتاده، و دستشان در همه جا باز است و مردم برده وار در اختیار آنانند

»

،

(۲۳)

مسندنشینان «اطاعت خدا را ترک و پیروی از شیطان را بر خود فرض نموده اند،

فساد را ترویج و حدود الهی را تعطیل ساخته اند

» ; ^(۲۴)

فیا عجبا و ما لی الا اعجب و الارض من غاش غشوم و متصدق ظلوم و عامل علی

المؤمنین بهم غیر رحیم

; ^(۲۵)

شگفتا! و چرا در شگفت نباشم که زمین از آن

ستمگری دغل پیشه و باج گیری ظالم و حاکیک (شرور) است که بر مؤمنان رحم نیارد

.

امام حسین علیه السلام برای اصلاح این وضعیت اسفبار تنها به مبارزه برای دگرگونی

می اندیشید و خود را «سزاوارترین فرد برای تغییر این روند واژگونه می دانست

» ^(۲۶)

و می فرمود

:

من به هدایت و رهبری جامعه مسلمان و قیام بر ضد این همه فساد و مفسدین، که دین

جدم را تغییر داده اند، از دیگران شایسته ترم

. ^(۲۷)

۳.

تحول در خواص

امام ریشه بسیاری از مصیبت های وارده بر جهان اسلام را سکوت خواص و چهره های

نامدار و خوش نام اسلام می دانست; آنان که «نامور به دانش و نامدار به نکویی و

معروف به خیر خواهی و به لطف خدا در دل مردم شکوهمند

» ^(۲۸)

بودند، حضرت

خطاب به ایشان می فرماید

:

«

آیا این همه از آن رو نیست که شما به پایگاهی رسیده اید که مردم از شما امید

دارند تا به حق خدا قیام کنید؟

»

امام حسین علیه السلام با گله از بی تحرکی خواص که «نه مالی پراکندند و نه جانی

را در راه جان آفرین به خطر افکندند و نه برای خدا باگروهی در افتادند

» ^(۲۹)

چنین شکوه می کند

:

«

لو صبرتم علی الاذی و تحملتم المؤنه فی ذا