خرید و دانلود فایل پاورپوینت کامل نمایش عرفانی آئینی (ذکر خنجر)

دانلود و استفاده از فایل پاورپوینت کامل نمایش عرفانی آئینی (ذکر خنجر) – تجربه‌ای بی‌نظیر در ارائه!

پاورپوینتی شیک و استاندارد:

فایل فایل پاورپوینت کامل نمایش عرفانی آئینی (ذکر خنجر) شامل 39 اسلاید طراحی‌شده با دقت بالا است که کاملاً آماده برای ارائه یا چاپ در PowerPoint می‌باشد.

چرا فایل فایل پاورپوینت کامل نمایش عرفانی آئینی (ذکر خنجر) گزینه‌ای عالی است؟

• گرافیک حرفه‌ای و جذاب: اسلایدهای فایل پاورپوینت کامل نمایش عرفانی آئینی (ذکر خنجر) با طراحی مدرن و چشم‌نواز، پیام شما را به بهترین شکل منتقل می‌کنند.
• کاربری آسان: ساختار این پاورپوینت به‌گونه‌ای است که استفاده از آن بدون نیاز به تغییرات پیچیده ممکن باشد.
• آماده استفاده: تمامی اسلایدهای فایل پاورپوینت کامل نمایش عرفانی آئینی (ذکر خنجر) از قبل تنظیم‌شده و بدون نیاز به ویرایش، قابل استفاده هستند.

تضمین کیفیت و دقت بالا:

این مجموعه بر اساس بالاترین استانداردهای طراحی ساخته شده است و کاملاً منسجم و بدون اشکال، مناسب برای ارائه‌های حرفه‌ای می‌باشد.

نکته قابل توجه:

برخی نسخه‌های غیررسمی ممکن است تغییراتی داشته باشند. این نسخه اصلی فایل پاورپوینت کامل نمایش عرفانی آئینی (ذکر خنجر) با دقت و کیفیت بالا طراحی شده است.

همین حالا فایل فایل پاورپوینت کامل نمایش عرفانی آئینی (ذکر خنجر) را دریافت کنید و یک ارائه بی‌نظیر داشته باشید!

بخشی از متن فایل پاورپوینت کامل نمایش عرفانی آئینی (ذکر خنجر) :

ذکر، یک نوع نمایش هنری رایج در بین ترکمن هاست و مثل بسیاری از بازیهای محلی و بومی، ریشه در گذشته دور دارد. بدون شک، این نمایش هنری که به طور دسته جمعی اجرا می شود، پیش از رواج دین مبین اسلام نیز در آسیای مرکزی، که موطن اصلی قوم ترک بوده، به گونه ای دیگر انجام می شده است. در آن زمان، قوم ترکمن بنا به اقتضای شرایط اجتماعی و اقتصادی جامعه، اکثرا از طریق گله داری و شکار حیوانات و تولید صنایع دستی امرار معاش می کردند و بدین لحاظ شرایط محیط آن دوره ایجاب می کرد که آنان در اوقات فراغت، تمریناتی را انجام بدهند و بدین ترتیب خود را برای مبارزه با دشمنان داخلی و خارجی و یا حیوانات وحشی و دیگر خطرات احتمالی محیط، آماده نمایند و در این وضع، آنان مجبور بودند انواع فنون کشتی و کاربرد صحیح سلاح های جنگی، شمشیربازی، سوارکاری، کاربرد تیر و کمان و انواع شیوه های جنگ و گریز و حمله و دفاع را بیاموزند. در آن دوران، شاید جایگاه این نمایش هنری به شکل و گونه ای ابتدائی تر بوده است. بنابراین عده ای از کارشناسان و پژوهشگران آداب و رسوم و فرهنگ قوم ترکمن، این نمایش هنری را یک نوع آمادگی کامل برای رزم و مبارزه در گذشته های دور می دانند که طی آن جنگجویان و مبارزان صحرا، پیش از عزیمت به میدان نبرد، شمشیرها را به دست گرفته و با دور هم جمع شدن و چرخیدن و انجام حرکات موزون که با نعره و فریاد همراه بوده، خود را برای نبرد یا مقابله با دشمنان آماده کنند و بعد از آن روانه میدان نبرد می شوند و امروز گرفتن خنجر به دست غزل خوان گروه، یادگار آن دوران باستان است.

عده ای از محققان «پُرخوانی» یا «پری خوانی» را اساس و پایه این نمایش هنری در پیش از اسلام و در دوران شامانیسم می دانند. براساس این عقیده، شخص پری خوان که از علم طب سنتی و دانش و تجربه برخوردار است، با گرفتن کارد آتشین بر دست و با انجام حرکات تعجب انگیز، بیماران روانی را معالجه می کرده است. پری خوان معتقد بوده است که اجنبه و پریان، فکر و روان شخص بیمار را به اسارت خود درآورده اند و بایستی روح او را از زندان اجنبه و پریان آزاد کنند تا او بتواند دوباره به زندگی و به کار روزانه اش برگردد و به همین مناسبت حرکات نمایشی خود را، در حالیکه چند نفر دو تارنواز هم در کنار شخص بیمار نشسته اند و آهنگ می نوازند، انجام می دهند تا اینکه این بیمار روحی و روانی مداوا گردد.

جایگاه «ذکر» بعد از رواج دین اسلام

از مطالعه کتابهای تاریخی ایران چنین بر می آید که اسلام در قرون چهارم و پنجم هجری به تدریج در آسیای مرکزی و در میان اقوام ترک، رواج یافته است، به طوریکه بعدها شهرهای خیوه، بخارا و سمرقند در کنار مراکز اسلامی آن زمان مثل بغداد و قسطنطنیه یا روم شرقی به عنوان مراکز دینی و علمی در آسیای مرکزی ظاهر می شوند و بعد شرایط اجتماعی و اقتصادی مردم آسیای مرکزی به دنبال ورود فرهنگ اسلامی و عربی دستخوش تحولات می گردد. «نمایش ذکر» نیز نمی توانست به دور از این جریانات اجتماعی باشد و می بایست خود را با تغییرات و تحولات جدید وفق بدهد تا زنده و پایدار بماند. بنابراین این هنر نمایشی برای بقا و دوام خود در مذهب حل می شود و بعد جنبه مذهبی به خود می گیرد و بعدها صرفا به ذکر اللّه و تقرب به خدای یگانه تبدیل می شود.

طلاب حوزه های علمیه شهرهای بخارا و خیوه و سمرقند در رشد و گسترش ذکر اللّه نقش اساسی داشته اند و به دنبال این تلاش ها است که ذکر جایگاه، خود را در جامعه اسلامی آن زمان پیدا می کند و بعدها در بین مردم رونقی بسیار می کند.

مناسبت های ذکر خنجر

امروزه «ذکر» صرفا به خاطر یاد اللّه و تقرب به خالق یکتا و بی همتاست. غزلهایی هم که در اجرای این هنر نمایشی اجرا می شود، جنبه عرفانی داشته و از اشعار شاعران و عارفان به نام گذشته استفاده می شود. این آئین مذهبی در زمانهای قدیم در جشن و عروسی ها مراسم ختنه سوران، تولد فرزند ضیافت گرامیداشت هم سن شدن افراد با طول سالهای زندگی پیامبر اسلام صلی الله علیه و آله وسلم ، این آئین را برگزار می کنند. شایان ذکر است که ترکمن ها هنوز هم وقتی به سن ۶۳ سالگی، یعنی سال عمر پیامبر اسلام، می رسند جشن می گیرند. در اصطلاح ترکمنی به این آئین مذهبی «آق قویین» یا «آق آش» می گویند. همچنین آئین هنری ذکر اللّه در مراسم ضیافت حج رفتن افراد ختم قرآن کریم و موقع برافراشته شدن آلاچیق جدید برای فرزندان متاهل خانواده و… انجام می شده است.

ذکر اللّه تا پنجاه سال پیش نیز در سطح روستاهای ترکمن نشین با شور و شوق خاصی توسط گروه های ذکر برگزار می شده است. اما از آن پس به دنبال استقرار حاکمیت مطلق غربی و نفوذ فرهنگ غربی و عدم حمایت مسئولان زمان که مانع اشاعه و توسعه فرهنگ بومی و محلی و آئین های مذهبی بودند، این آئین کم کم همانند بسیاری از آئین ها از بین می رود. در حال حاضر چند گروه نمایش ذکر خنجر در شهرهای مختلف استان گلستان مثل بندر ترکمن گمیشان گنبد کلاله و آق قلا وجود دارند که از این هنرمندان فقط در مراسم رسمی دولتی استفاده می شود و گاهی نیز از این گروه ها در محافل جشن و شادی نیز دعوت می گردد و اصولاً جوانان از اصالت و هویت این آئین مذهبی چندان اطلاعی ندارند. البته مراسم ذکر خنجر با نام «گوش و پری» نیز در بین زنان ترکمن رواج داشته است.

نمایش طنز «خان بازی»

کلیات متن نمایش آئینی طنز با نام خان بازی در بین قوم ترکمن

اطلاعات اولیه:

در سالهای قدیم جوانان روستاهای ترکمن صحرا شبها در میدان اصلی هر روستا دور هم جمع شده و انواع بازیهای محلی را که در حال حاضر منسوخ شده، انجام می دادند و در پایان بازیها نمایش طنز خان بازی را اجرا می کردند و بعد با خنده و شادی، محل بازی را ترک می کردند. در دوران گذشته خان ها، بیش از حد به مردم ظلم می کردند و از آنان به زور مالیات می گرفتند و به طور کلی خود را قیم مردم دانسته و هر کاری که دلشان می خواست انجام می دادند. جوانان در برابر این ستم خان و مبارزه منفی با اعمال او شبها در میدان روستا جمع شده و این آئین را به عنوان اعتراض به خان انجام می دادند و طی آن شخصیت خان را کاذب جلوه داده و با انجام این نمایش خان را مسخره می کردند و به او می خندیدند.

در حال حاضر در روستای «پیرواش» در ترکمن صحرا شخصی به نام آق اویلی آقا که بیش از ۸۰ س