خرید و دانلود فایل پاورپوینت کامل گزارش سفر آیه الله سبحانی به کشور اردن (۲)

ارائه‌ی فایل پاورپوینت کامل گزارش سفر آیه الله سبحانی به کشور اردن (۲) – تجربه‌ای خاص و متمایز!

پاورپوینتی حرفه‌ای و متفاوت:

فایل فایل پاورپوینت کامل گزارش سفر آیه الله سبحانی به کشور اردن (۲) شامل 85 اسلاید جذاب و کاملاً استاندارد است که برای چاپ یا ارائه در PowerPoint آماده شده‌اند.

ویژگی‌های برجسته فایل فایل پاورپوینت کامل گزارش سفر آیه الله سبحانی به کشور اردن (۲):

• طراحی خلاقانه و حرفه‌ای: فایل فایل پاورپوینت کامل گزارش سفر آیه الله سبحانی به کشور اردن (۲) به شما این امکان را می‌دهد که مخاطبان خود را با یک طراحی خیره‌کننده جذب کرده و پیام خود را به بهترین شکل انتقال دهید.
• سادگی در استفاده: اسلایدهای فایل پاورپوینت کامل گزارش سفر آیه الله سبحانی به کشور اردن (۲) به گونه‌ای طراحی شده‌اند که استفاده از آن‌ها بسیار آسان باشد و نیاز به تنظیمات اضافی نداشته باشید.
• آماده برای ارائه: تمامی اسلایدهای فایل پاورپوینت کامل گزارش سفر آیه الله سبحانی به کشور اردن (۲) با کیفیت بالا و بدون نیاز به ویرایش، آماده استفاده هستند.

کیفیت تضمین‌شده با دقت بالا:

فایل فایل پاورپوینت کامل گزارش سفر آیه الله سبحانی به کشور اردن (۲) با رعایت بالاترین استانداردهای طراحی تولید شده است. بدون نقص یا بهم‌ریختگی، تمامی اسلایدها آماده برای یک ارائه بی‌نقص و حرفه‌ای هستند.

نکته مهم:

هرگونه تفاوت احتمالی در توضیحات ممکن است به دلیل نسخه‌های غیررسمی باشد. نسخه اصلی فایل پاورپوینت کامل گزارش سفر آیه الله سبحانی به کشور اردن (۲) با دقت و حرفه‌ای تنظیم شده است.

همین حالا فایل فایل پاورپوینت کامل گزارش سفر آیه الله سبحانی به کشور اردن (۲) را دانلود کنید و ارائه‌ای حرفه‌ای و تأثیرگذار داشته باشید!

بخشی از متن فایل پاورپوینت کامل گزارش سفر آیه الله سبحانی به کشور اردن (۲) :

بازدید از مؤسسه آل البیت ( علیهم السلام) و سخنرانی در دانشگاه اردن

برنامه ما در روز (دوشنبه ۱۴/۲/۷۷) در دو بازدید از دو مرکز فرهنگی و علمی خلاصه می شود:

۱ – بازدید از موسسه «آل البیت ( علیهم السلام)» .

۲ – دیدار با رئیس دانشگاه اردن و سخنرانی در جمع اساتید و دانشجویان . دقائقی پیش از ساعت ۹ صبح با جناب آقای عبدالحمید مکارم وابسته فرهنگی سفارت ایران در کشور اردن هاشمی به سوی موسسه حرکت کردیم، و در مدخل موسسه با استقبال گرم آقایان: «دکتر ابراهیم شیوخ » معاون موسسه، و «دکتر فاروق جرار» و «دکتر حسین رواشده » روبه رو شده و به دفتر معاون هدایت شدیم، پس از خیرمقدم گوئی از طرف جناب آقای دکتر شیوخ و ابراز تشکر از طرف ما، محور سخن فعالیت های مختلف موسسه در زمینه های موضوعات اسلامی به ویژه در تقریب بین مذاهب اسلامی بود، آقای دکتر شیوخ، اظهار داشتند که این موسسه که از سال ۱۹۸۲ تاکنون پنج کنفرانس در شهرهای امان، رباط و لندن در زمینه حقوق بشر در اسلام، وقف اسلامی، زکات و تقریب بین مذاهب برپا کرده است، و موضوع کنفرانس برای سال آینده، مساءله «جایگاه اجتهاد در اسلام » است .

وقتی سخن وی به موضوع کنفرانس در سال آینده رسید، که همان مساءله «جایگاه اجتهاد در اسلام » است، بنده فرصت را مغتنم شمرده رشته سخن را به دست گرفته، و در این مورد بیانی داشتم که به گونه ای از نظر خوانندگان می گذرد:

«اجتهاد یکی از پایه های «خاتمیت رسالت رسول خاتم » (ص) است و اگر این اصل را کنار بگذاریم، خاتمیت شریعت اسلام دچار مشکل «لاینحل » می گردد و شریعت اسلامی نخواهد توانست تکلیف رویدادهای جدید و نوظهوری که حکم آنها در قرآن و سنت منعکس نیست، روشن سازد، و لذا مسلمانان با درگذشت پیامبر (ص) با رویدادهائی روبه رو شدند که هرگز در کتاب و سنت مطرح نبوده، هرچند استخراج حکم آنها از قوانین کلی، امکان پذیر بود» .

از این نظر متفکران اسلام در تمام مراحل به اجتهاد پناه برده و مشکلات فقهی جامعه اسلامی را از این رهگذر می گشودند و در نتیجه، مذاهب فقهی متعددی پدید آمد، که برخی از آنها مانند مذهب «لیث » در مصر و «اوزاعی » در شام و غیره، منقرض شدند و تنها چهار مذهب باقی ماندند .

پیروان ائمه اهل البیت ( علیهم السلام) با داشتن چنین مرجعی مهم که در حدیث ثقلین عدل قرآن معرفی شده اند، از اجتهاد نیز بی نیاز نبودند، زیرا دسترسی به امام معصوم در هر زمان و مکانی امکان پذیر نبود، از این جهت مدارس فقهی شیعه در عراق و ایران حتی در حال حیات امامان و حضور پیشوایان معصوم، از اجتهاد بهره می گرفت و در عصر امام باقر و امام صادق ( علیهماالسلام) قهرمانانی مانند: «ابان تغلب » ( ۱۴۱ ) و «زراره بن اءعین » (۸۰ – ۱۵۰) و «محمد بن مسلم طائفی ثقفی » (۸۰ – ۱۵۰) و دیگر شخصیتهای فقهی پا به میدان فقاهت و اجتهاد نهاده و با تلاش علمی خود به فقه شیعه غنا بخشیدند، من در کتاب «الفقه متابعه و ادواره » سیر اجتهاد را در شیعه به تفصیل نگاشته ام و این کتاب به ضمیمه «طبقات الفقهاء» در دست انتشار است . اجتهاد در شیعه، به صورت اجتهاد مطلق است، یعنی مجتهد شیعی می خواهد حکم خدا را از کتاب و سنت و اجماع و عقل به دست آورد و مقید به یک مذهب فقهی خاصی نیست درحالی که اجتهاد در میان اهل سنت در این چند قرن اخیر، اجتهاد در مذهب معین است، مثلا فقیه حنفی با توجه به اصول و فتاوای موروث از ابوحنیفه، می خواهد راءی او را در این رویداد جدید، به دست آورده و کار با حکم واقعی خدا ندارد، چه بسا ممکن است حکم مستنبط از قواعد و اصول معتبر نزد امام فقه خود را با دیگر دلائل مخالف بداند ولی چون مفتی مقلد است به خود اجازه نمی دهد که از دائره فتاوای امام خود خارج شود . گرفتاری اهل سنت از روزی آغاز شد که همه مذاهب فقهی را الغا کردند و فقط به چهار مذهب رسمیت بخشیدند و در حقیقت حق راءی و نظر، حریت و آزاد فکری را از دیگران سلب نمودند و همه را مجبور ساختند که فقط در دائره مذاهب چهارگانه تلاش نمایند از آن زمان مفتیان بلاد که هر یک مقلد امامی بودند کوشش نمودند که فقط راءی امام مذهب را به دست آورند و از دائره مذهب فقهی خود پا فراتر ننهد . بستن باب اجتهاد، برای خود سرگذشت غم انگیزی دارد، مقریزی مصری در کتاب «خطط » می نویسد: «از سال ۶۶۵ هجری قمری باب اجتهاد مطلق بسته شد، و در تمام شهرها جز چهار مذهب فقهی، مکتب فقهی دیگری باقی نماند و هرکس که پیرو مذهب دیگری بود، تنبیه می شد و فردی را بر قضاوت نصب نمی کردند و گواهی شخص را نمی پذیرفتند مگر این که پیرو یکی از مذاهب چهارگانه باشد و فقهای مذاهب چهارگانه، به پیروی از یکی از این فرق، الزاما فتوا داده و رجوع به غیر آنها را حرام دانسته و این حکم تا به امروز باقی است » ^(۱) .

در سفر گذشته، رئیس موسسه آل البیت ( علیهم السلام) جناب آقای «ناصرالدین الاسد» مقداری از آثار چاپ شده موسسه را به کتابخانه امام صادق (ع) اهدا کرده و ما را مرهون الطاف خود قرار داده بود، برای جبران، آن یک دوره کتاب «مفاهیم القرآن » در هفت جلد حضور عزیزان اهدا کردم ضمنا یادآور شدم که مساءله «اجتهاد» و سرگذشت آن در اعصار گذشته در جلد سوم این مجموعه مطرح شده است، احساس کردم که دوستان حاضر در مجلس علاقمندند که جای بحث را مشخص کنم فورا جلد سوم را باز کردم و عرض کردم که در صفحات (۲۷۱ – ۲۸۸) این موضوع مطرح شده است . از رئیس موسسه جناب آقای «ناصرالدین الاسد» ، سراغ گرفتم گفتند: ایشان در مسافرت هستند . وقت دیدار بسیار فشرده بود، بنا بود در دانشگاه اردن دیداری با رئیس و اساتید داشته باشم، و در سالن اجتماعات سخنرانی کنم، در عین حال نخواستم در مساءله تقریب مذاهب نظر خود را بیان نکنم لذا یادآور شدم تقریب یکی از آرزوهای دیرینه مصلحان است، ولی واقعیت تقریب (نه در حد شعار) در گرو شناخت مذاهب اسلامی است، و تقریب بدون شناخت امکان پذیر نیست . و به عبارت دیگر: جهل به عقائد دیگران باعث دوری از هم می باشد، به امید آن که موسسه آل البیت ( علیهم السلام) (والاسماء تنزل من السماء) چهره واقعی مذهب اهل البیت ( علیهم السلام) را بشناساند در این صورت ما خواهیم دید که مشترکات ما بیش از مفترقات ما است . و در حد تعبیر معلم بزرگ مرحوم «سید عبدالحسین شرف الدین » خطاب به علمای اهل سنت در لبنان و غیره «ما یقربنا اءکثر مما یفرقنا» . یادآور شدم جمهوری اسلامی در ایران برای تقریب، گامهای بلندی برداشته و برای همین موضوع موسسه ای به نام «دارالتقریب بین المذاهب » تاءسیس نموده است و پیوسته پیام خود را وسیله مجله ای به نام «رساله التقریب » به علاقمندان تقریب می رساند و این مجله هر دو ماه یکبار منتشر می شود . حاضران در مجلس درخواست نمودند که مجله مزبور برای آنان ارسال گردد، ما هم پس از بازگشت به ایران، به دفتر «تقریب » درخواست آقایان را رسانیدیم . دیدار ما با هیاءت علمی موسسه تحقیقی آل البیت ( علیهم السلام) به پایان رسید، برای اجرای برنامه دوم (سخنرانی در دانشگاه اردن) به سرعت رهسپار سفارت ایران شدیم، تا به اتفاق سفیر محترم جمهوری اسلامی ایران آقای «محمد علی سبحانی » ^(۲) به دانشگاه مزبور برویم . کشور اردن نسبت به کشورهای مجاور، یک کشور دانشگاهی است، از خارج دانشجو می پذیرد، استاد نیز اعزام می کند، یعنی بیش از نیاز جمعیت خود، دانشگاه در رشته های مختلف علمی دارد . و دانشگاه بزرگ آن دانشگاه اردن است که در پایتخت کشور «عمان » است، از نظر وسعت زمین و درختکاری و چمن کاری و مهندسی زیبا، در نوع خود کم نظیر است و درخور کشوری است که می گویند نودوپنج درصد آن با سواد است و مطبوعات روزانه آن، گواه بر صدق نسبت یاد شده می باشد . سخنرانی اینجانب قبلا در جراید امان اعلام شده بود، در روزنامه صبحی «الراءی » مورخ ۴/۵/۹۸ آگهی به شرح زیر چاپ شده بود: فقیه ایرانی بحاضر بالجامعه الاردنیه الیوم «امان – الدستور – تستضیف الجامعه الاردنیه صباح الیوم «الاثنین » سماحه الفقیه آیه الله جعفر السبحانی من الجمهوریه الاسلامیه الایرانیه لاتعاء محاضره بعنوان التقریب بین المذاهب الاسلامیه . و تقام المحاضره فی مدرح محمد علی مدیر فی معنی اداره الجامعه الاردنیه . ترجمه آگهی: طبق گزارش روزنامه «الدستور» دانشگاه اردن صبح روز دوشنبه، پذیرای مهمانی از جمهوری اسلامی ایران – حضرت آیه الله جعفر سبحانی – می باشد سخنرانی تحت عنوان: «تقریب میان مذاهب اسلامی » . محل سخنرانی، آمفی تآتر «محمد علی مدیر» واقع در ساختمان خود دانشگاه . درج آگهی در روزنامه سبب شد که اجتماع بس فشرده ای در سالن پدید آید به گونه ای که پس از ورود به دانشگاه یک سره به سوی سالن هدایت شدیم، دیگر مجال آن نبودکه در دفتر رئیس دانشگاه کمی استراحت کنیم و از خصوصیات دانشگاه اطلاعاتی به دست آوریم . محل الصاق عکس موضوع سخن: «تقریب بین مذاهب » اعلام شده بود، وقتی اینجانب در پشت تریبون قرار گرفتم، مجری برنامه، پس از خیرمقدم گوئی و اظهار تشکر از پذیرش دعوت و ایراد در این جامعه، به معرفی اینجانب پرداخت در ضمن معرفی، سفیر محترم ایران یادداشت کوچکی برای من فرستاد و یادآور شد که شخصیتهای ممتاز کشور مانند: «دکتر عبدالسلام العبادی » وزیر اوقاف و شوون و مقدسات اسلامی، «شیخ عزالدین الخطیب التمیمی » قاضی القضاه و جمع کثیری از تمام طبقات در سالن حضور دارند و این مطلب سبب شد که جدی تر و حساب شده تر سخن بگویم . مجری در معرفی اینجانب (که گویا محتوا را از سفارت ایران و یا از جای دیگر گرفته بود)، پس از ذکر تاریخ و محل ولادت (تبریز سال ۱۳۴۷ هجری قمری برابر با ۱۹۲۸ میلادی) ادامه داد که سخنران پس از طی مراحل در زادگاه، برای تحصیلات عالی به شهر قم، مهاجرت کرده و از اساتید و شخصیتهائی مانند: مرحوم «آیه الله بروجردی » و «آیه الله طباطبائی » و حضرت امام » (ره) بهره گرفته است سپس افزود که سخنران مجلس، قریب سیزده سال، در محضر حضرت امام خمینی به تحصیل فقه و اصول پرداخته و برای اولین بار دروس ایشان را در سه جلد به نام «تهذیب الاصول » نوشته و آثاری فزون از صد جلد در انواع علوم اسلامی منتشر نموده است . محاضر (گوینده) مسوول موسسه پژوهشی و آموزشی به نام «موسسه الامام الصادق » (ع) در قم هستند که در آنجا علاوه بر بخش پژوهش، علم کلام در قالب مسائل قدیم و جدید، تدریس می شود و هر ساله، پنجاه نفر فارغ التحصیل در درجه دکترا تحویل جامعه علمی می دهد . اینک درخواست می کنیم، سخنان خود را پیرامون «تقریب میان مذاهب اسلامی » آغاز کنند . اینجانب به رسم دیرینه خود پس از ذکر نام خدا و حمد و ثنای او، و درود به روان پاک پیامبر خاتم و فرزندان و یاران برگزیده او سخن خود را چنین آغاز کردم: قال الحکیم فی محکم کتابه الکریم: (واعتصموا بحبل الله جمیعا و لا تفرقوا واذکروا نعمه الله علیکم اذ کنتم اءعداء فاءلف بین قلوبکم فاصبحتم بنعمته اخوانا) (آل عمران: ۱۰۳) . با عرض تشکر از ریاست محترم دانشگاه اردن و دیگر همکاران صمیمی او که به اینجانب فرصت داده اند که در چنین فضای مملو از صمیمیت، درباره تقریب مذاهب سخن بگویم، عرض می کنم: خود این گردهمائی و سخن گفتن یک گوینده ایرانی در میان جمعی از برادران اردنی و غیره نشانه نزدیک شدن تحقق یابی یکی از بزرگترین آمال مصلحان دلسوز جامعه ما است، و آن نزدیک ساختن پیروان مذاهب اسلامی به یکدیگر، تا در پرتو تقریب، در برابر دشمن غاصب یک دست بوده و در قلمروهای سیاسی و فرهنگی و اقتصادی همکاری نزدیک داشته باشند . سخن در عوامل سازنده تقریب و موانع از تحقق آن ست یعنی سخنرانی ما دو محور دارد: یکی آشنائی با عوامل زیربنائی تقریب که در حقیقت پایه و ستونهای کاخ دلاویز تقریب به شمار می روند که اگر بر هر یک لطمه ای وارد شود، سقف آن فرو می ریزد . دیگری چیزهائی می تواند، سد راه تحقق تقریب گردد، و تا این موانع از سر راه تقریب برداشته نشود، تقریب امکان پذیر نیست . پیش از آن که در هر یک از دو محور سخن بگویم، نظر عزیزان را به نکته ای جلب می کنم، قرآن در هر مورد که از وحدت و همبستگی مسلمانان سخن می گوید آن را به نیکی می ستاید و هرجا که از تفرقه و دوگانگی سخن به میان می آورد آن را نکوهش می کند و آیات وارد در هر دو موضوع به اندازه ای است که نمی توان همه و یا بخش مهمی از آنها را آورد، از این جهت به کمی از آنها بسنده می کنیم . در آیه ای که در آغاز سخن تلاوت نمودم، خدا دستور می دهد که مسلمانان همگی به ریسمان خدا چنگ بزنند و از هم فاصله نگیرند . به یادآورید، نعمت خدا را درباره خود آنگاه که دشمن یکدیگر بودند، خدا دلهای آنان را بهم نزدیک ساخت تا در سایه نعمت خدا، برادر یکدیگر گردیدند . در این آیه قرآن از واژه «حبل » بهره گرفته است و نکته آن این است که جامعه متفرق بسان قرار گرفته در درون چاه است، و راه نجات او این است که به ریسمان الهی چنگ بزند، تا از قعر چاه نجات یابد . قرآن در سوره انعام پس از یادآوری فرمانهای دهگانه که اصول تشریع اسلام را تشکیل می دهد می فرماید: .(. . هذا صراطی مستقیما فاتبعوه و لاتتبعوا السبل فتفرق بکم عن سبیله ذلکم وصاکم به لعلکم تتقون) (انعام: ۱۵۳) . «یعنی این است راه مستقیم من از آن پیروی کنید (و جز یک راه، راه دیگری پیش پای شما نیست) و از پیروی راههای دیگر بپرهیزید، که شما را از راه خدا دور و جدا می سازد این چیزی است که خدا شما را به آن سفارش می کند تا تقوی پیشه باشید» . اگر در این آیات، از انسجام و بهم پیوستگی ستایش می کند، در آیات دیگر، تفرقه و دودستگی را نکوهش می نماید که برخی را متذکر می شویم: (قل هو القادر علی اءن یبعث علیکم عذابا من فوقکم او من تحت ارجلکم او یلبسکم شیعا و یذیق بعضکم باس بعض انظر کیف نصرف الایات لعلهم یفقهون) (انعام: ۶۵) . «بگو او قادر است عذابی از بالا یا از زیر پای شما بر شما بفرستد، یا شماها را به صورت گروههای پراکنده درآورد، و طعم جنگ را به هر یک از شما وسیله دیگری بچشاند ببین چگونه آیات گوناگون را برای آنها بازگو می کنیم شاید بفهمند» . در این آیه، تفرقه و دودستگی از نظر خسارت و زیانباری در کنار عذابهای آسمانی و ز