خرید و دانلود فایل پاورپوینت کامل ضابطه های نواندیشی دینی

این مقاله در صدد تحلیل پدیده نواندیشی دینی و دو قطب مخالف آن، یعنی تحجر و روشن فکری افراطی است . تحجر زمانی شکل می گیرد که پدیدارهای دینی، جدا از مبانی و علل وجودی آنها موضوعیت یابند; یعنی ویژگی های تاریخی یک پدیده تاریخی، از محتوا و روح آن جدا نشود . چنین نگاه پدیدارشناسانه ای، یک حادثه تاریخی را با همه ویژگی هایش برای کل تاریخ تجویز می کند و با ساختارشکنی مخالف است . متحجر دیدگاه وجودشناختی ندارد، و جاودانگی اسلام نیز به معنای بازتولید صدراسلام با همه ویژگی ها، حتی ویژگی های جغرافیایی آن است . برای متحجر، ساختار و صورت پدیده های تاریخی در حکم تابوست . منشا این پدیده، انحراف جریان خلافت و جلوگیری از نقل حدیث و اکتفا به قرآن است; چراکه پیامبر و ائمه علیهم السلام با تکیه بر عنصر اجتهاد و نقادی عقلانی و القای ضوابط کلی (مانند عام و خاص، ناسخ و منسوخ و . .). امکان تفکیک ساختارهای تاریخی و عصری از ساختارهای ثابت و فرا زمانی را فراهم می کردند . برخلاف تحجر، روشن فکران مدعی دین، رویکردی ابزاری به دین دارند و در صدد فهم آزاد از دین هستند . نقطه اعتدال، روشن فکری دینی و نواندیشی دینی است که معتقد به ترکیب عنصر تاریخی و غیرتاریخی و ضرورت جداسازی آنها با روشی مشخص است که به آن اجتهاد می گوییم . اما گروهی که به واقع، صورت تقلب یافته روشن فکر دینی هستند و دین را از روی ناچاری و مصلحت پذیرفته اند (نه به عنوان یک سازمان معرفتی حق)، بدون تکیه بر فهم روشمند دین و تفکیک قالب از محتوا، تفس