خرید و دانلود فایل پاورپوینت کامل مشی تربیتی امام هفتم(ع) از دیدگاه شهید مطهری

بخشی از متن فایل پاورپوینت کامل مشی تربیتی امام هفتم(ع) از دیدگاه شهید مطهری :

یکی از مهم ترین جاذبه های سیره امام موسی کاظم(ع)، اهتمام آن حضرت به تبلیغ عملی است. طبق روایات معتبر، آن امام بزرگوار، مدتی طولانی از زندگانی خود را در زندان های دستگاه خلافت عباسی گذراندند؛ با این حال، جاذبه شخصیت امام(ع) که در مشی و سیره عملی آن حضرت متبلور بود، حتی قلب های سنگین از بار گناهان را، نرم و با نور حقیقت آشنا می کرد. این ویژگی اساسی در سیره امام کاظم(ع)، می تواند الگویی برای تمام کسانی باشد که در جهت تبلیغ معارف دینی گام بر می دارند. آن چه در پی می آید، فرازهایی از کتاب ارزشمند «سیری در سیره ائمه اطهار(ع)» اثر استاد شهید، آیت ا… مرتضی مطهری است که در آن، به ویژگی تبلیغ عملی در سیره امام کاظم(ع) پرداخته شده است

زندان بانانی مرید زندانی

این که موسی بن جعفر(ع) شهید شده، از مسلمات تاریخ است و هیچ کس انکار نمی کند. بنا بر معتبرترین و مشهورترین روایات، موسی بن جعفر(ع)، چهار سال در کنج سیاه چال های زندان به سر برد و در زندان هم به شهادت رسید. در زندان، مکرر به امام(ع) پیشنهاد شد که یک اعتراف زبانی [به نفع دستگاه خلافت عباسی] از او بگیرند و آن حضرت حاضر نشد؛ این متن تاریخ است. امام(ع) در یک زندان به سر نبرد، در زندان های متعدد به سر برد. او را از این زندان به آن زندان منتقل می کردند و راز مطلب این بود که در هر زندانی که امام(ع) را می بردند، بعد از اندک مدتی، زندانبان مرید [آن حضرت] می شد.

ورود امام(ع) به زندان بصره

اول امام کاظم(ع) را به زندان بصره بردند. عیسی بن جعفر بن ابی جعفر منصور، یعنی نوه منصور دوانیقی، والی بصره بود. امام(ع) را تحویل او دادند که یک مرد عیاش شراب خوار و اهل رقص و آواز بود. در هفتم ماه ذی الحجه سال ۱۷۸ امام را به زندان بصره بردند. امام(ع) مدتی در زندان عیسی بن جعفر بود. کم کم خود این عیسی بن جعفر، علاقه مند و مرید آن حضرت شد. او هم قبلاً خیال می کرد که شاید واقعاً موسی بن جعفر(ع)، همان طور که دستگاه خلافت عباسی تبلیغ می کند، مردی است یاغی که فقط هنرش این است که مدعی خلافت است، یعنی عشق به ریاست دارد؛ اما دید که نه! او مرد معنویت است و دنیاطلب نیست. بعدها وضع عوض شد. دستور داد یک اتاق بسیار خوبی را در اختیار امام(ع) قرار دادند و رسماً از امام پذیرایی می کرد. هارون محرمانه پیغام داد که این زندانی را از بین ببرید؛ عیسی جواب داد که من چنین کاری نمی کنم. در اواخر دوران زندانی شدن امام کاظم(ع) در بصره، خود عیسی به خلیفه نوشت که دستور بده این زندانی را از من تحویل بگیرند؛ والا خودم او را آزاد می کنم؛ من نمی توانم چنین مردی را به عنوان یک زندانی نزد خود نگه دارم و چون پسر عموی خلیفه و نوه منصور بود، البته حرفش خریدار داشت.

اعجاز شخصیت امام کاظم(ع) در زندان بغداد

امام(ع) را به بغداد آوردند و تحویل فضل بن ربیع دادند. فضل بن ربیع، پسر «ربیع»، حاجب معروف است. هارون، امام(ع) را به او سپرد. او هم بعد از مدتی به امام(ع) علاقه مند شد؛ وضع امام(ع) را تغییر داد و یک وضع بهتری برای آن حضرت به وجود آورد. جاسوس ها به هارون خبر دادند که موسی بن جعفر(ع) در زندان فضل بن ربیع به راحتی زندگی می کند و در واقع زندانی نیست و باز هم مهمان است. هارون، امام کاظم(ع) را از او گرفت و تحویل فضل بن یحیی برمکی داد. فضل بن یحیی هم بعد از مدتی با امام(ع) همین طور رفتار کرد و هارون، خیلی از این قضیه خشمگین شد و بالاخره هم امام کاظم(ع) را از فضل گرفت و او مغضوب واقع شد.

سخت گرفتن بر امام(ع)

بعد از مغضوب شدن فضل، پدرش یحیی، برای این که مبادا بچه هایش از چشم هارون بیفتند، در یک مجلس، سر زده از پشت سر هارون رفت، سرش را به گوش خلیفه نزدیک کرد و گفت: اگر پسرم تقصیر کرده است، من خودم حاضرم هر امری شما دارید اطاعت کنم، پسرم توبه کرده است. بعد آمد به بغداد و امام(ع) را از پسرش تحویل گرفت و تحویل زن