خرید و دانلود فایل پاورپوینت کامل بیانات رهبر معظم انقلاب اسلامی در اجتماع بزرگ مردم قزوین

دانلود و استفاده از فایل پاورپوینت کامل بیانات رهبر معظم انقلاب اسلامی در اجتماع بزرگ مردم قزوین – تجربه‌ای بی‌نظیر در ارائه!

پاورپوینتی شیک و استاندارد:

فایل فایل پاورپوینت کامل بیانات رهبر معظم انقلاب اسلامی در اجتماع بزرگ مردم قزوین شامل 67 اسلاید طراحی‌شده با دقت بالا است که کاملاً آماده برای ارائه یا چاپ در PowerPoint می‌باشد.

چرا فایل فایل پاورپوینت کامل بیانات رهبر معظم انقلاب اسلامی در اجتماع بزرگ مردم قزوین گزینه‌ای عالی است؟

• گرافیک حرفه‌ای و جذاب: اسلایدهای فایل پاورپوینت کامل بیانات رهبر معظم انقلاب اسلامی در اجتماع بزرگ مردم قزوین با طراحی مدرن و چشم‌نواز، پیام شما را به بهترین شکل منتقل می‌کنند.
• کاربری آسان: ساختار این پاورپوینت به‌گونه‌ای است که استفاده از آن بدون نیاز به تغییرات پیچیده ممکن باشد.
• آماده استفاده: تمامی اسلایدهای فایل پاورپوینت کامل بیانات رهبر معظم انقلاب اسلامی در اجتماع بزرگ مردم قزوین از قبل تنظیم‌شده و بدون نیاز به ویرایش، قابل استفاده هستند.

تضمین کیفیت و دقت بالا:

این مجموعه بر اساس بالاترین استانداردهای طراحی ساخته شده است و کاملاً منسجم و بدون اشکال، مناسب برای ارائه‌های حرفه‌ای می‌باشد.

نکته قابل توجه:

برخی نسخه‌های غیررسمی ممکن است تغییراتی داشته باشند. این نسخه اصلی فایل پاورپوینت کامل بیانات رهبر معظم انقلاب اسلامی در اجتماع بزرگ مردم قزوین با دقت و کیفیت بالا طراحی شده است.

همین حالا فایل فایل پاورپوینت کامل بیانات رهبر معظم انقلاب اسلامی در اجتماع بزرگ مردم قزوین را دریافت کنید و یک ارائه بی‌نظیر داشته باشید!

بخشی از متن فایل پاورپوینت کامل بیانات رهبر معظم انقلاب اسلامی در اجتماع بزرگ مردم قزوین :

25/ ۹/ ۱۳۸۲

بسم الله الرحمن الرحیم

الحمدللَّه ربّ العالمین و الصّلاه و السّلام علی سیّدنا و نبیّنا ابی القاسم المصطفی محمّد و علی اله الأطیبین الأطهرین المنتجبین الهداه المهدیّین المعصومین سیّما بقیّهاللَّه فی الأرضین.
خداوند متعال را شاکرم که توفیق دیدار این شهر تاریخی و کهن و شما مردم متدین و انقلابی و خونگرم را به بنده عنایت کرد.
مردم قزوین را، چه در قضایای انقلاب و چه در همه ی حوادثِ بعد از انقلاب، مجموعه یی از انسانهای وفادار و مؤمن یافتیم؛ مردمی متدین، دارای مناعت طبع، فداکار، سخاوتمند، اهل شرکتِ در کارهای بزرگ و کارهای خیر. این مطالب، خُلقیات مردم قزوین از دیرزمان است؛ مخصوص دوره ی خاصی نیست. وقتی به تاریخ مراجعه می کنیم، مناقب قزوین و منطقه ی قزوین و اهل قزوین را به صورت چشمگیری مشاهده می کنیم؛ اینها اهمیت دارد. فرق است بین ملتی که دارای پیشینه ی تاریخی و فرهنگی است و در تاریخ ریشه دارد، با ملتی که هیچ ریشه یی در تاریخ ندارد؛ هیچ سابقه و سلسله ی نسبِ فرهنگی یی ندارد. ملت بزرگ ایران با همین سابقه هایی که نمونه ی آن را در شهر کهن و پُرعمق شما مشاهده می کنیم، توانسته است در میان ملتهای دنیا به عنوان یک ملت ریشه دار و کهن معرفی شود.
من وقتی به گذشته ی قزوین نگاه می کنم، می بینم هزار سال پیش یک جغرافیدانِ معروف دنیای اسلام – مقدسی – که از شهر قزوین بازدید کرده است، این شهر را مرکز فقه و فلسفه معرفی می کند. نهصد سال قبل از این، شخصیت دانشمند معروفی مثل عبدالجلیل قزوینی از این شهر برخاسته است. «النقضِ» عبدالجلیل قزوینیِ رازی امروز در دست متکلمین و صاحبان فکر و اندیشه، یکی از کتابهای معتبر و جالب توجه است. هشتصد سال پیش، دانشمندی درباره ی قزوین کتابی نوشته است به نام «التدوین» که سه جلد است. در آن تاریخ، سه جلد کتاب شرح حال شخصیتهای علمی و فرهنگی و دینی و سیاسیِ قزوین را تهیه کرده است. این سوابق، خیلی حایز اهمیت است. آن وقتی که خیلی از شهرهای ایران روستای کوچکی بود یا اصلاً نبود، در قزوین آنقدر عالم و شخصیت و چهره ی معروف وجود داشت که سه جلد کتاب «التدوین» درباره ی شرح حال اینهاست. هفتصد سال پیش، یک شخصیت برجسته و یک مورخ بزرگ مثل حمداللَّه مستوفی از این شهر برخاسته است. هفتصد سال پیش، یک شاعر بزرگ مثل عبید زاکانی از این شهر برخاسته است. چهارصد و پنجاه سال قبل، مرکز سیاسی این کشورِ بزرگ قزوین بوده است. در جایی خواندم که نتیجه ی آنچه از مطالعات مربوط به قزوین و استان قزوین به دست می آید، این است که به قدری از این شهر شخصیتهای برجسته، از فقیه و حکیم و طبیب و ریاضیدان و مورخ و هنرمند برخاسته که اگر کسی بخواهد اسم همه ی آنها را بگوید، اقلاً دو سه ساعت وقت لازم است. شما جوانهای اهل قزوین، شما دختران و پسرانی که در این فضای اقلیمی و فرهنگی تنفس و رشد می کنید، به این سابقه ی کهن تکیه کنید.
من خودم از دوران جوانی و طلبگی، به مناسبت وجود دو استاد بزرگ در حوزه ی علمیه ی مشهد، با نام قزوین و قزوینی آشنا شدم؛ شخصیت برجسته ی مرحوم حاج شیخ هاشم قزوینی، و شخصیت ممتاز مرحوم حاج شیخ مجتبی قزوینی؛ دو ستاره ی درخشان در حوزه ی علمیه ی مشهد که ما از دوران جوانی و نوجوانی نگاهمان به این دو چهره ی ارزشمند بود. نام قزوینی در ذهن طلبه ی مشهدی، به برکت وجود این دو شخصیت بزرگوار، یک نام درخشان و همراه با افتخار تلقی شده است. این دو نفر – بخصوص مرحوم حاج شیخ مجتبی – جزو ارادتمندان و شاگردان یک شخصیت برجسته ی دیگر قزوینی بودند؛ مرحوم سید موسی زِرآبادی؛ شخصیت عظیمی که در همین شهر، مرکز پرتوفشانیِ معنوی و سلوکی و عرفانی به شعاع وسیعی از طلاب و جویندگان معرفت محسوب می شد.
قبل از دوره ی ما هم علمای بزرگ فراوانی از این شهر برخاسته اند؛ شهید ثالث که مقبره ی او همین جاست؛ مرحوم ملامحمد تقی برقانی و برادر او ملامحمدصالح برقانی؛ فقهای مبارز، نه فقهای گوشه گیر، نه آدمهای منزوی؛ مردان دین که به سرنوشت مردم می اندیشیدند؛ برای آنها مبارزه می کردند و جان خود را هم در این راه فدا می کردند.
وقتی به دوره ی انقلاب نگاه می کنید، می بینید همه ی کشور شهدای بزرگی تقدیم کردند؛ اما چهره ی شهدا و برجستگان و ایثارگران قزوینی ممتاز است؛ مثل شهید رجایی. در انقلاب، ما مثل شهید رجایی کم داریم. در میان رزمندگان – چه ارتش و چه سپاه – شهید بابایی یک انسان بزرگ و یک چهره ی ماندگار و فراموش نشدنی است. در میان آزادگان، معلم معنوی آنها، مرحوم ابوترابی هم از این نمونه هاست. من این سه چهره ی برجسته را از نزدیک می شناختم؛ با خصوصیاتشان آشنا بودم و می دانم اینها چقدر ممتاز بودند؛ اینها شهدای قزوین اند. شهر قزوین دو هزار، و استان قزوین نزدیک سه هزار شهید دارد؛ اینها افتخارات مردم قزوین است. درباره ی مردم قزوین، از قرنها پیش کسانی گفته اند اینها مردمی هستند دیندار، بلندهمت، با مناعت، سخاوتمند و قانع.
بعد از انقلاب، نگاه به همه ی مناطق کشور – از جمله قزوین – نگاه ویژه یی بوده و با دورانهای گذشته متفاوت بوده است؛ نگاه خدمت رسانی. خدای متعال از امکانات طبیعی به مردم این منطقه بسیار داده است. همان طور که امام جمعه ی محترم اشاره کردند، این استان دارای خاک و استعداد کشاورزی و دشت پُربرکت است. آبها را هم باید مهار کرد. مقداری کار کرده اند، مقداری دیگر هم باید تلاش و کار کنند. مردم قزوین مثل بقیه ی مناطق کشور از حکومت و مسؤولان توقعاتی دارند؛ توقعاتشان بجا هم هست و باید به آنها عمل شود.
من در همه ی سفرها قبل از ورود به هر شهری، نظرات مردم را از راه نظرخواهی و جستجو و گفتگو، چه با مسؤولان و چه با آحاد مردم به دست می آورم. وقتی از مردم قزوین درباره ی انتظاراتشان از دولت سؤال می کنند، همان پاسخی را می دهند که در بسیاری از مناطق دیگرِ کشور هم پاسخ همین است. انتظارات مردم، رفع مشکلات اقتصادی، رفع مشکلات مربوط به جوانان – مسأله ی تحصیل و مسکن و ازدواج و بیکاری – رفع مسائل مربوط به گرانی و برطرف شدن مسائل مربوط به عمران شهری و روستایی است. انتظار از مسؤولان این است که به اندازه ی توانِ خود و امکانات کشور به نیازهای مردم برسند؛ این انتظار بجاست و من هم آن را تأیید می کنم. یکی از دلایل سفر ما به مناطق و شهرهای مختلف همین است. مقصود این است که با رفتن به هر شهر و استانی، مسائل آن شهر و استان یک بار دیگر با تفصیل و جزییات برای مسؤولان کشور مطرح شود. مسؤولان در حال خدمتگزاری اند و قصد خدمتگزاری دارند؛ باید به آنها کمک کرد تا بتوانند این خدمات را هرچه بیشتر و سریعتر کنند.
البته در بین پاسخهایی که مردم به سؤال کننده های قبل از سفرِ ما داده اند، این هم هست که به مسؤولان – بخصوص مسؤولانی که در رابطه ی با این منطقه هستند – از طرف ما تذکر داده شود و به پیگیری کارها نصیحت شوند، که البته این کار را هم می کنیم. من در این چند روزی که در استان و شهر قزوین هستم، با مسؤولان و جهات مختلف تماس دایمی خواهم داشت و امیدوارم بسیاری از تذکرات و نصایح و حرفهایی که باید گفته شود، به مسؤولان گفته شود.
آنچه می خواهم به همه ی شما عزیزان و برادران و خواهران و فرزندانِ خودم عرض کنم، چند نکته است:
نکته ی اول این است که در کشور ما – بخصوص در سطوح بالای مسؤولیت – نیت، خدمت به مردم است. البته توان همه ی مسؤولان یکسان نیست؛ ممکن است بعضی توان و امکان بیشتر و بعضی کمتر داشته باشند؛ ولی همه می خواهند خدمت کنند. مهم این است که نظام جمهوری اسلامی بر پایه ی خواست و میل و گرایش و محبت مردم بنا شده است. مردم مسؤولان کشور را با اراده ی خودشان انتخاب کرده اند. در صحنه ی آزمون هم نگاه می کنند، عملکرد مسؤولان را می بینند، قضاوت می کنند و ترتیب اثر می دهند.
نکته ی دوم این است که نظام جمهوری اسلامی و کشور عزیز و بزرگ و غنیِ طبیعی ما در تحولات جهانی، هم با فرصتهایی مواجه است، هم با تهدیدهایی. ما فرصتهای زیادی در پیش روی خود داشتیم و داریم. برای مسؤولان مهمترین مسأله این است که از همه ی فرصتهایی که پیش می آید، با حفظ عزت ملی، برای پیشرفت کشور – هم از لحاظ مادی و هم از لحاظ معنوی – استفاده کنند. هدف جمهوری اسلامی فقط این نیست که با ارقام و اعداد، تولید ناخالص ملی را در مجموع رقم بالایی نشان دهد؛ این کافی نیست. ما معتقدیم در کشور باید عدالت باشد و ثروت ملی میان همه ی مردم تقسیم شود؛ این آرزوی بزرگ ماست و برای آن تلاش و مبارزه می کنیم.
فلسفه ی نظام جمهوری اسلامی این است که بتواند همچنان که اسلام از مسؤولان، انسانها و ملتها خواسته است، در میان مردم، هم عدالت، هم اخلاق، هم معنویت و هم رفاه مادی را به وجود آورد. این کار، مقدس و بسیار بزرگ و البته دشوار است. همه ی تلاش جمهوری اسلامی در طول بیست و پنج سال گذشته برای این بوده است که به این مقصود دست پیدا کند.
کسانی که راه را عوضی بروند و عدالت را ندیده بگیرند، اشتباه می کنند. کسانی که معنویت را ندیده بگیرند، اشتباه می کنند. کسانی که شایسته سالاری را ندیده بگیرند، اشتباه می کنند. کسانی که مردمی بودنِ مسؤولان را فراموش کنند، اشتباه می کنند. راه از این جهت دشوار است، و حرکت در این راه از این جهت با موانع بزرگ مواجه است که در آن باید همه ی این معیارها رعایت شود.
ما نمی توانیم دل خود را خوش کنیم به این که چیزی بگوییم و چند صباحی را در مسند مسؤولیت – یا به تعبیر رایج، در مسند قدرت – باقی بمانیم؛ اما فکر حال و آینده ی کشور و فکر رشد مادی و معنوی ملت را نکنیم؛ این نمی شود. نظام اسلامی از مسؤول می خواهد خود را در مقابل خدا ببیند؛ این که مردم خدمت او را بفهمند یا نفهمند، از او تشکر بکنند یا نکنند، در درجه ی بعد باشد. در درجه ی اول، مسؤول باید احساس کند در مقابل خدای متعال برای خدمت به مردم و استقرار عدالت در میان آنها مسؤول است. محاسبه ی ما این طور نشان می دهد که نظام جمهوری اسلامی در طول بیست و پنج سال گذشته در این راه پیشرفتهای زیادی کرده است. نمی گوییم تماماً به هدفهای خود رسیده ایم؛ نه، باز هم باید حرکت و تلاش کنیم؛ اما می گوییم و ادعا می کنیم که در این راه نظام جمهوری اسلامی پیشرفت کرده است.
امروز اعتماد به نفس و امید ملت ایران از همه ی دوره های گذشته بیشتر و چشمش بازتر است. امید و نشاط در میان ملت بز