خرید و دانلود فایل پاورپوینت کامل بیانات رهبر معظم انقلاب اسلامی در دیدار اعضاء هیأت دولت ۰۵ / ۰۶/ ۱۳۸۲

ارائه‌ی فایل پاورپوینت کامل بیانات رهبر معظم انقلاب اسلامی در دیدار اعضاء هیأت دولت ۰۵ / ۰۶/ ۱۳۸۲ – تجربه‌ای خاص و متمایز!

پاورپوینتی حرفه‌ای و متفاوت:

فایل فایل پاورپوینت کامل بیانات رهبر معظم انقلاب اسلامی در دیدار اعضاء هیأت دولت ۰۵ / ۰۶/ ۱۳۸۲ شامل 66 اسلاید جذاب و کاملاً استاندارد است که برای چاپ یا ارائه در PowerPoint آماده شده‌اند.

ویژگی‌های برجسته فایل فایل پاورپوینت کامل بیانات رهبر معظم انقلاب اسلامی در دیدار اعضاء هیأت دولت ۰۵ / ۰۶/ ۱۳۸۲:

• طراحی خلاقانه و حرفه‌ای: فایل فایل پاورپوینت کامل بیانات رهبر معظم انقلاب اسلامی در دیدار اعضاء هیأت دولت ۰۵ / ۰۶/ ۱۳۸۲ به شما این امکان را می‌دهد که مخاطبان خود را با یک طراحی خیره‌کننده جذب کرده و پیام خود را به بهترین شکل انتقال دهید.
• سادگی در استفاده: اسلایدهای فایل پاورپوینت کامل بیانات رهبر معظم انقلاب اسلامی در دیدار اعضاء هیأت دولت ۰۵ / ۰۶/ ۱۳۸۲ به گونه‌ای طراحی شده‌اند که استفاده از آن‌ها بسیار آسان باشد و نیاز به تنظیمات اضافی نداشته باشید.
• آماده برای ارائه: تمامی اسلایدهای فایل پاورپوینت کامل بیانات رهبر معظم انقلاب اسلامی در دیدار اعضاء هیأت دولت ۰۵ / ۰۶/ ۱۳۸۲ با کیفیت بالا و بدون نیاز به ویرایش، آماده استفاده هستند.

کیفیت تضمین‌شده با دقت بالا:

فایل فایل پاورپوینت کامل بیانات رهبر معظم انقلاب اسلامی در دیدار اعضاء هیأت دولت ۰۵ / ۰۶/ ۱۳۸۲ با رعایت بالاترین استانداردهای طراحی تولید شده است. بدون نقص یا بهم‌ریختگی، تمامی اسلایدها آماده برای یک ارائه بی‌نقص و حرفه‌ای هستند.

نکته مهم:

هرگونه تفاوت احتمالی در توضیحات ممکن است به دلیل نسخه‌های غیررسمی باشد. نسخه اصلی فایل پاورپوینت کامل بیانات رهبر معظم انقلاب اسلامی در دیدار اعضاء هیأت دولت ۰۵ / ۰۶/ ۱۳۸۲ با دقت و حرفه‌ای تنظیم شده است.

همین حالا فایل فایل پاورپوینت کامل بیانات رهبر معظم انقلاب اسلامی در دیدار اعضاء هیأت دولت ۰۵ / ۰۶/ ۱۳۸۲ را دانلود کنید و ارائه‌ای حرفه‌ای و تأثیرگذار داشته باشید!

بخشی از متن فایل پاورپوینت کامل بیانات رهبر معظم انقلاب اسلامی در دیدار اعضاء هیأت دولت ۰۵ / ۰۶/ ۱۳۸۲ :

بسم الله الرحمن الرحیم

بنده هم در آغاز عرایض خودم لازم می دانم ضمن تجلیل و تکریم از یاد دو شهید بزرگوار؛ رجایی و باهنر – که هرگز خاطره ی مسؤولیت کوتاه مدت درخشان این دو عزیز از یاد ما و ملت بیرون نخواهد رفت – و همچنین تجلیل از همه ی شهدای دولت – که جزو عزیزترین شهدای این ملتند که بعضی در مقامات عالی بودند و در عین حال خود را در معرض فداکاری قرار دادند و شهید شدند – این هفته را به همه ی برادران عزیز دولت بخصوص جناب آقای رئیس جمهور و آقایان وزرای عزیزی که تشریف دارید، تبریک عرض کنم و همین طور از تلاش فراوانی که در بخش های مختلف صورت می گیرد و من البته در جریان این تلاش ها غالباً قرار می گیرم، تشکر کنم.
البته بنده می دانم که بسیاری از ریزه کاری ها و تلاش ها و مجاهدتها و اهتمامها هست که نه در گزارش ها می آید، نه قابل نوشتن است، بلکه بین خود آن انسانِ با اهتمام و دلسوز و بین خدا باقی می ماند که اجر الهی اینها بسیار بالا و باارزش است. گله یی هم من از این معنا دارم که این تلاش ها آن چنان که شایسته است منعکس نمی شود. البته می توان دستگاههای اطلاع رسانی و صدا و سیما و مطبوعات و … را مخاطب قرار داد، از آنها گله کرد؛ لیکن به نظر من از خود دولت باید بیشتر از همه گله کرد. این کارهایی که انجام گرفته، باید به شکل هنرمندانه در خدمت تصحیح ذهنیت بعضی از افرادی که ذهنیت درستی ندارند قرار بگیرد و مردم را آگاه کند؛ روشن بینی بدهد. چون حجم و کیفیت کارها واقعاً بالاست، برایش فکری بکنید، زیرا به صِرف این که انسان بگوید این مقدار کارها را کرده ام یا این مقدار کار در این بخش انجام گرفته، خیلی روش کارآمد و کارسازی نیست؛ واقعاً باید شیوه های کارساز را درنظر گرفت. همین مطالبی که آقایان در این جلسه گفتند، خیلی خوب است که به نحو مناسبی منتقل و منعکس شود، تا مردم بدانند که مسؤولانی که در مسؤولیتهای بالای دولت قرار دارند، چه حجم عظیمی از کارها را انجام می دهند. مثلاً همین آمار کاهش رشد تورم اوائل سال ۸۱ که آقای وزیر بازرگانی گفتند، مهم است. اینها مطالبی است که اگر گفته شود و مردم مطلع شوند، خوب است، چون تلاش هایی که در طول چند سال صورت گرفته تا چنین حادثه یی پیش بیاید، آسان نیست و کنترل رشد تورم کار مهم و دشواری است، که بالاخره صورت گرفته است. البته این رشد اخیر یک مقدار ذهنها را خراب کرد و گله ها را برانگیخت که حالا تلاش می کنید تا جلویش را بگیرید و من می خواهم بگویم این تلاش را متوقف نکنید؛ یعنی کاری کنید که باز همچنان این تلاش ادامه داشته باشد – ستادی که اشاره شد، در اسفند ۸۱ تشکیل شد و این گرانی ها عمدتاً در این یکی دو ماه اول ۸۲ صورت گرفت. گاهی اوقات این ستاد تشکیل می شود؛ اعلان هم می شود، بعد در عمل دو سه ماه این طور قیمتها ناگهان بالا می رود! – و نگذارید که ناهمخوانی دیده شود و به وجود بیاید؛ به طور جدی کارها به همین شکلی که حالا در این یکی دو ماه اخیر دنبال شد، دنبال شود.
من با شما دوستان عزیز حرفهای زیادی برای گفتن دارم، که می دانم مورد علاقه و جالب نظر شما هم هست، منتها الان مجال نیست؛ به تعبیر معروف: «یک سینه حرف موج زند در دهان ما»؛ حرفهایی که بسیاری اش ممکن است امیدبخش باشد.
اولین حرف من این است که این سیره ی تلاش و مجاهدتِ مستقلانه و با اتکاء به خداوند متعال را رها نکنید، چون هرچه خیر و برکت برای کشور وجود دارد، در سایه ی این موضوع است. اساس این است که یک مسؤول برای کار و تلاش همت کند و هدف اصلی اش هم رضای الهی باشد که البته در طول رضای الهی، رضای مردم هست؛ یعنی آن جایی که ما برای رضای خدا کار می کنیم، حتماً رضایت مردم را هم باید در نظر بگیریم تا تأمین شود. هرچه و هرجا که ما کوتاهی کرده ایم، اثرش دیده شده و آن به خاطر عدم استقامت در این راه است. این راه را ادامه دهید؛ راه، راهِ پُربرکتی است.
امروز کشور عزیز ما از لحاظ پیشرفت با بیست و بیست وپنج سال قبل قابل مقایسه نیست و این در حالی است که در این بیست وپنج سال همه ی دستگاههای قدرتمند دنیا از لحاظ سیاسی، فناوری، علمی و تجاری با ما سر ناسازگاری داشته اند؛ این یک واقعیت است. ما البته تلاش کردیم که روابطمان را با دنیا عادی کنیم و به میزان زیادی هم موفق شده ایم؛ اما این طور نبوده که در یک بخش از دنیا انگیزه ی فراوان و عمیقی وجود داشته باشد برای کمک به ما، البته عکسش چرا؛ مراکزی وجود داشته اند که خواسته اند کارشکنی کنند. این توفیقاتی که امروز چه در زمینه ی فناوری، چه در زمینه ی ساختهای زیربنایی و اساسی برای آینده ی کشور و چه در زمینه ی رشد علمی در زمینه های گوناگون ملاحظه می کنید، در سایه ی تلاش هویت ملی و اسلامی خودمان توانسته ایم به دست بیاوریم؛ این را باید ادامه داد.

نکته ی دوم این است که کارهایی که یک دولت باید انجام دهد، به طور کلی دو نوع است: یک نوع کارهای سازندگیِ اساسی است، یک نوع کارهایی است که برای تسهیل زندگی فعلی مردم مورد نیاز است. طبیعت و مقدمات این دو کار با همدیگر تفاوت دارد. اگرچه آن کار نوع اول در نهایت به این نتیجه ی مطلوب از کارهای نوع دوم منتهی خواهد شد؛ یعنی شما که امروز چه در زمینه ی نفت، راه، صنعت، کشاورزی و چه در زمینه ی بازرگانی و … تلاش می کنید، کارهای ماندگاری انجام می دهید که بالاخره سه، پنج یا ده سال دیگر در زندگی مردم منعکس خواهد شد و مردم نتیجه ی کار شما را بلاشک در سفره، خانه و جیب خودشان حس خواهند کرد؛ لیکن این کارها علی العجاله کارهای بلندمدت و سازنده ی قواره ی کلی کشور است؛ اما نوع کار دوم، کارهای روزمره است که به نظر من ظرافتش بیشتر از کارهای اساسی و بنیادی است. روزمره که می گویم، به معنای آن روزمرگی ضد ارزش نیست که بگوییم دچار روزمرگی شده ایم؛ نه، بلکه منظور کارهای نقد است؛ آن چه که امروز احتیاج است که از حضور آن کار، برای پیشبرد کشور و رسیدن به اهداف استفاده کنیم.
ما می خواهیم همه ی کارهایمان را در سایه ی تکیه ی به ملت انجام دهیم – که تا حالا هم همین طور بوده است و همه ی آنچه که در این کشور صورت گرفته، به اتکاء ملت انجام گرفته است – چون ملت با دولت و با مسؤولان کشور دل همراه داشتند؛ همراهی کردند و بر بعضی از مشکلات صبر کردند و در هر جا که لازم بوده، کمک کرده اند و ما هم توانسته ایم این راه دشوار را تا امروز طی کنیم. اولین شرط این است که ما بتوانیم این ملت را همچنان در صحنه نگه داریم. این، مورد اتفاق همه است و همه هم این حرف را می زنند و می گویند، منتها راههای متفاوتی پیشنهاد می شود. آنچه که به نظرم می رسد لازم است که برای حفظ همگرایی مردم با حکومت انجام بدهیم، یکی اش از بین بردن مسأله ی تشنج های سیاسی است. باید هرچه ممکن است، نگذاریم فضای سیاسی کشور متشنج شود. البته ممکن است یک طرف قضیه شما یا بخشی از شما باشد – من نمی خواهم همه ی خطاب را به شما بکنم؛ مخاطب من همه ی دستگاههای کشورند – اما در مجموع وقتی به صحنه ی سیاسی کشور که نگاه می کنم، می بینم که مجادلات بی مورد وجود دارد. این مجادلات فضای سیاسی کشور را زهرآگین می کند و تنفس در آن، مردم را از لحاظ روحی افسرده و بیما
ر می کند و طبیعی است که در علاقه شان به نظام، کشور و مسؤولان اثر می گذارد. البته ممکن است در ماجرایی یک نفر مقداری محبوبیتش بالا برود و نفر دیگری محبوبیتش پایین بیاید؛ یا یک بخش بالا برود و بخش دیگری پایین بیاید؛ اما در قضیه ی دیگری عکس این خواهد شد. البته نتیجه یکسان است؛ نتیجه به زیان کشور است. یکی از اهداف مهم ما و شما دوستانی که در دولت حضور دارید – که از جمله شرکای این مسأله هستید – باید این باشد که سعی کنیم فضای کشور را منطقی، معقول و دور از مجادلات و کشمکش های سیاسی قرار دهیم. مسأله ی دیگری که از موجبات واگرایی و دلسرد شدن مردم است، تبعیض ها و فرصتهای اختصاص داده شده به اشخاص است، که گاهی مشاهده می شود. بالاخره مردم مطلع می شوند و دشمن هم که جنگ روانی با ما دارد، از این مسائل استفاده می کند. من البته نمی خواهم مثال بزنم و خود شما امثله ی فراوانش را می بینید. هرجایی هستید، نگذارید این تبعیض های مُبان و فرصتهای اختصاصی که برای بعضی ها پیش می آید، وجود پیدا کند؛ به نظر من درست نیست. در همین رابطه، مسأله ی مفاسد اقتصادی قرار می گیرد که اتفاقاً آقای مظاهری فرصت نشد بیان کنند، ولی من مقداری از گزارشی که ایشان دادند و گزارشی هم که از دفتر ما تهیه شده بود، به تفصیل نگاه کردم؛ کارهای خوبی شده، بخصوص در آن ستاد مبارزه با مفاسد اقتصادی که آقایان سران سه قوه به وجود آوردند و بعضی از دوستان حاضر در جلسه هم در آن عضو هستند. در آنجا مصوبات خوبی داشته اند که خیلی از آنها غالباً در پیچ و خم اجراییات دولت و مجلس متوقف مانده است. به نظرم در سال گذشته بود که در جلسه یی با شما دوستان دولت یا جلسه ی دیگری گفتم که به اعتقاد من مرکزی که باید مبارزه ی با مفاسد اقتصادی را دنبال کند، دولت است و قوه ی قضاییه در مرحله ی آخر قرار می گیرد. باید دولت سینه سپر کند و به میدان بیاید و مبارزه ی با مفاسد اقتصادی را بجد بخواهد. آنجایی که لایحه می خواهد، تنظیم کند و بلافاصله به مجلس بدهد و از مجلس مطالبه کند؛ وقتی لایحه می آید، به شکل قانون می شود؛ بدقت اجرا کند؛ آن جایی که محتاج قانون نیست، بخشنامه های گوناگون و تصویب نامه های دولت کفایت می کند. بالاخره بجد دنبال کند؛ باید این مسأله را جدی بگیریم.
مشروعیت من و شما وابسته به مبارزه با فساد، تبعیض، و نیز عدالت خواهی است؛ این پایه ی مشروعیت ماست. الان درباره ی مشروعیت حرفهای زیادی زده می شود، بنده هم از این حرفها بلدم؛ اما حقیقت قضیه این است که اگر ما دنبال عدالت نباشیم، حقیقتاً من که این جا نشسته ام، وجودم نامشروع خواهد بود؛ یعنی هرچه اختیار دارم و هرچه تصرف کنم، تصرف نامشروع خواهد بود؛ دیگران هم همین طور. ما برای عدالت و رفع تبعیض آمده ایم. ما آمده ایم جامعه را از مواهب الهی خودش – که مهمترین مواهب الهی در عدالت وجود دارد – و همچنین مواهب اخلاقی و معنوی برخوردار کنیم. البته معن