خرید و دانلود فایل پاورپوینت کامل اقتراح: تجربه دینی

فایل پاورپوینت فایل پاورپوینت کامل اقتراح: تجربه دینی؛ راهکاری شایسته برای ارائه‌های موفق

اگر به‌دنبال یک فایل ارائه‌ی آماده با کیفیت بالا و طراحی حرفه‌ای هستید، فایل فایل پاورپوینت کامل اقتراح: تجربه دینی انتخابی مناسب برای شماست. این مجموعه شامل 35 اسلاید استاندارد و دقیق است که با هدف ارتقاء کیفیت ارائه‌های شما تهیه شده‌اند.

دلایل انتخاب فایل فایل پاورپوینت کامل اقتراح: تجربه دینی:

• طراحی ساختارمند و چشم‌نواز: هر اسلاید با دقت بالا و توجه به اصول طراحی گرافیکی تهیه شده است تا محتوای شما به‌خوبی دیده و درک شود.
• آمادگی کامل برای ارائه: نیازی به ویرایش مجدد نیست؛ فایل فایل پاورپوینت کامل اقتراح: تجربه دینی آماده‌ی استفاده در کلاس، جلسه یا کنفرانس است.
• سازگاری کامل با پاورپوینت: نمایش صحیح اسلایدها در تمامی نسخه‌های PowerPoint بدون بهم‌ریختگی یا مشکل ظاهری تضمین شده است.

تولید شده با رویکرد حرفه‌ای:

تمامی بخش‌های فایل پاورپوینت کامل اقتراح: تجربه دینی با هدف ایجاد یک تجربه کاربری روان و بی‌نقص طراحی شده‌اند. جزئیات با دقت بالا تنظیم شده‌اند تا ارائه‌ای حرفه‌ای و تأثیرگذار داشته باشید.

توجه:

تنها نسخه رسمی فایل فایل پاورپوینت کامل اقتراح: تجربه دینی از کیفیت کامل برخوردار است. نسخه‌های غیرمجاز ممکن است شامل اشکالات طراحی باشند و توصیه نمی‌شود از آن‌ها استفاده شود.

با تهیه فایل فایل پاورپوینت کامل اقتراح: تجربه دینی، سطح ارائه‌های خود را ارتقاء دهید و مخاطبان خود را تحت تأثیر قرار دهید

بخشی از متن فایل پاورپوینت کامل اقتراح: تجربه دینی :

نقد و نظر، ش ۲۳ و ۲۴

چکیده:

مساله تجربه دینی، از جمله مسائلی است که امروزه برای جامعه فرهنگی ما مساله ای گشوده و مورد توجه است. در این اقتراح، از معنای تجربه دینی و ربط و نسبت آن با عرفان، ایمان و گزاره های دینی سخن به میان آمده است. همچنین از حجیت معرفت دینی و ارتباط آن با دین شخصی و دین نهادینه شده تاریخی بحث شده است. عوامل تسهیل کننده و موانع وقوع تجربه دینی و نیز آثار و پیامدهای تجربه دینی بر شخصیت و منش صاحب تجربه از دیگر مسائلی است که در اقتراح مطرح شده اند. شرکت کنندگان در این اقتراح، آقای مصطفی ملکیان و آقای محمد لگنهاوزن بوده اند که به جهت رعایت اختصار، نظرات آقای ملکیان را در اینجا منعکس می کنیم.

تجربه دینی لااقل در مورد سه پدیده به کار می رود:

۱. آگاهی مستقیم و غیراستنتاجی و حضوری نسبت به خدا یا امر متعالی یا امر مطلق یا مینوی;

۲. پدیده هایی روان شناختی و معنوی که بر اثر خودکاوی بر آدمی مکشوف می شود و از نظر متدینان تنها با فرض و قبول یک موجود فوق انسانی به نام «خدا» یا نام های دیگر قابل تبیینند;

۳. مشاهده دخالت مستقیم خداوند در حوادث خارق عادت و شگفت انگیز; مثل معجزات، کرامات، استجابت دعا و مانند آن.

در هر سه نوع، شناخت مستقیم و مشاهده ای در کار است و از همین رو «تجربه » نامیده می شوند و هر سه نوع بنا بر ادعای متدینان، مؤید بعضی از گزاره های دینی و مذهبی اند.

تجربه دینی خاستگاه دین نهادینه و تاریخی است. همچنین تجربه دینی می تواند مبدا دین شخصی باشد; یعنی همه انواع سه گانه تجربه دینی می توانند موجب شوند تا یک فرد به طور آگاهانه و خودخواسته به احکام و تعالیم یک دین در ساحت نظر و عمل التزام پیدا کند.

اما درباره اینکه آیا تجربه دینی می تواند مقصد ^(۱) دین شخصی باشد، باید گفت هر سه نوع تجربه دینی می توانند نتیجه ( یکی از معانی مقصد) دین شخصی باشند; اما در مورد هدف ( معنای دیگر مقصد) باید گفت که تجربه دینی از نوع دوم نمی تواند هدف باشد; ولی آن دو نوع دیگر می توانند.

اگر ایمان را به معنای تسلیم به یک حقیقت تصدیق شده بپنداریم، تجربه های دینی می توانند منشا ایمان باشند. اگر ایمان را به معنای تصدیق بعضی از عقاید جزمی و یا قبول این عقاید بگیریم، تجربه های دینی می توانند منشا ایمان شوند. اما اگر ایمان را به معنای اعتقادی فراتر از شواهد موجود بگیریم، تجربه های دینی می توانند ایمان را به علم که شان معرفتی والاتری دارد، ارتقا دهند.

عوامل تسهیل کننده تجربه دینی متفاوتند. از جمله آنها، سنخ شخصیتی افراد است. مثلا سنخ روانی «کنش پذیر – درون گرا» بیش از سنخ های دیگر مستعد تجارب دینی اند. برخی طریقه های عملی، مانند راه «یادآوری »، راه «یکسویگی »، راه برخورداری از آگاهی «ناب » و مانند آن نیز به حصول تجربه های دینی کمک می کنند; اما هیچ کدام از اینها علت کافی برای تجربه های دینی نیستند. عوامل وقوع یا عدم وقوع تجارب دینی هنوز به چنگال علم درنیامده اند.

بزرگترین مانع وقوع تجربه دینی، عامل عقیدتی و معرفتی، یعنی علم زدگی، (scientism) است. علم زدگی، اعتقاد به جهان بینی ای است که به ناحق و با گذری روان شناختی، نه منطقی، از علوم تجربی جدید به دست آمده است. علم زدگی با تشکیکی که در امکان حصول تجربه دینی و نیز در اعتبار و حجیت معرفت شناختی آن می کند، تقریبا همه زمینه های معرفتی، عاطفی و ارادی لازم را برای جد و جهد در طریق نیل به این نوع تجربه در آدمی نابود می کند. به همین دلیل است که انسان متجدد، (modern) ،در قیاس با انسان سنتی، تجارب دینی کمتری دارد.

اما در مورد اینکه آیا باوری که ناشی از تجربه دینی است، اعتبار و حجیت معرفت شناختی دارد یا نه، باید گفت پاسخ آن بستگی دارد به موضعی که در معرفت شناسی در باب مساله توجیه اتخاذ می کنیم. اگر نظرگاه ما بیرونی گروانه، (externatist) باشد، که وثاقت گروی ^(۲) (reliabilism) یکی از مشهورترین آنهاست، استعداد بیشتری برای پذیرش اعتبار و حجیت باور ناشی از تجربه دینی وجود دارد. اما اگر نظرگاه ما درونی گروانه، (internalist) باشد، که مبناگروی ^(۳) (foundationalism) و ^(۴) (coherentism) از مشهورترین آنهایند، در این جهت استعداد کمتری وجود دارد; هرچند کم یا بیش امکان موجه بودن باور ناشی از تجربه دینی بر این اساس نیز وجود دارد.

حال اگر تجربه دینی حجیت معرفت شناختی داشته باشد، آیا می توان آن را پشتوانه باورهای دینی قرار داد؟ در پاسخ به این سؤال باید به چند نکته توجه داشت: یکی سنخیت تجربه دینی با باور دینی است; دیگر اینکه تجربه چه کسی پشتوانه باور چه کسی باشد و کدام نوع تجربه دینی می تواند پشتوانه باور دینی باشد.

برخی، مانند مایلز، معتقدند که تجارب دینی در عین اینکه اصل وقوعشان مورد تردید نیست، پشتوانه هیچ باور دینی ای واقع نمی شوند. به گمان من، این قول قابل دفاع نیست و می توان قائل شد که پاره ای از تجارب دینی، برای بعضی از اشخاص می تواند پشتوانه برخی از باورهای دینی واقع شوند. از سویی، خود صاحبان پاره ای از تجارب دینی جدا و قویا معتقدند که در جریان تجربه دینی، واجد علم یا معرفت خاصی نسبت به عالم واقع شده اند و باوری که از این علم یا معرفت خاص ناشی شده است، در زمره انکارناپذیرترین باورهایی است که در طول عمرشان داش