خرید و دانلود فایل پاورپوینت کامل دانشگاه و دانشجو (۱)

ارائه‌ی فایل پاورپوینت کامل دانشگاه و دانشجو (۱) – تجربه‌ای خاص و متمایز!

پاورپوینتی حرفه‌ای و متفاوت:

فایل فایل پاورپوینت کامل دانشگاه و دانشجو (۱) شامل 81 اسلاید جذاب و کاملاً استاندارد است که برای چاپ یا ارائه در PowerPoint آماده شده‌اند.

ویژگی‌های برجسته فایل فایل پاورپوینت کامل دانشگاه و دانشجو (۱):

• طراحی خلاقانه و حرفه‌ای: فایل فایل پاورپوینت کامل دانشگاه و دانشجو (۱) به شما این امکان را می‌دهد که مخاطبان خود را با یک طراحی خیره‌کننده جذب کرده و پیام خود را به بهترین شکل انتقال دهید.
• سادگی در استفاده: اسلایدهای فایل پاورپوینت کامل دانشگاه و دانشجو (۱) به گونه‌ای طراحی شده‌اند که استفاده از آن‌ها بسیار آسان باشد و نیاز به تنظیمات اضافی نداشته باشید.
• آماده برای ارائه: تمامی اسلایدهای فایل پاورپوینت کامل دانشگاه و دانشجو (۱) با کیفیت بالا و بدون نیاز به ویرایش، آماده استفاده هستند.

کیفیت تضمین‌شده با دقت بالا:

فایل فایل پاورپوینت کامل دانشگاه و دانشجو (۱) با رعایت بالاترین استانداردهای طراحی تولید شده است. بدون نقص یا بهم‌ریختگی، تمامی اسلایدها آماده برای یک ارائه بی‌نقص و حرفه‌ای هستند.

نکته مهم:

هرگونه تفاوت احتمالی در توضیحات ممکن است به دلیل نسخه‌های غیررسمی باشد. نسخه اصلی فایل پاورپوینت کامل دانشگاه و دانشجو (۱) با دقت و حرفه‌ای تنظیم شده است.

همین حالا فایل فایل پاورپوینت کامل دانشگاه و دانشجو (۱) را دانلود کنید و ارائه‌ای حرفه‌ای و تأثیرگذار داشته باشید!

بخشی از متن فایل پاورپوینت کامل دانشگاه و دانشجو (۱) :

جایگاه دانشگاه

دانشگاه، ضربان سنج حیات ملی جامعه است.در این نوار فعال یا راکد، می توان آیینه ی تمام نمای زندگی ملت را در فرادید نهاد و به تماشای آینده ی پربار و یا رقت آور آن پرداخت :

دانشگاه انصافا مسأله ی مهمی است…و ما به این اهمیت از بن دندان معتقدیم.اگر ما دانشگاه را امروز نداشته باشیم، پس فردا هیچ چیز نداریم و مجبوریم به طرف این و آن دست دراز کنیم؛ امروز برای گندممان، برای آهنمان، برای ماشین آلاتمان به دیگران مراجعه می کنیم و گدایی می کنیم، فردا برای کسی که این آهن آلات را برای ما سرهم و سوار هم بکند، باید از دیگران گدایی بکنیم، یعنی سازندگی مملکت برای آینده، دیگر یک افسانه و یک سراب بیش نخواهد بود.البته اینهایی که من مثال زدم، مسایل فنی و سازندگیهای فنی است؛ سازندگیهای معنوی و فرهنگ و معارف و این قبیل چیزها، دیگر بدتر.این است که دانشگاه را شوخی نباید گرفت. ^(۱)

نقش دانشگاه، تنها تعامل و ترابط با دیگر اقشار و نهادهای اجتماعی نبوده و نیست.در این سطح از ارتباط، تمامی مؤسسات و گروههای اجتماعی سهیم هستند و چونان حلقه یی درهم تنیده، در سمت و سوی زندگی جمعی مؤثرند.تمایز دانشگاه در این بوده و هست که این نهاد از یک سو، ساخت و پرورش نیروهای ویژه ی کشور را بر عهده دارد و برگزیدگان و مؤثران زندگی اجتماعی را می پرورد و مراکز حساس را در اختیار ایشان قرار می دهد؛ از سوی دیگر، به عنوان کانون اصلی علم و پژوهش، جایگاه جامعه را در منظومه ی جهانی تعیین و تعریف می کند وارتقاء و توسعه ی ملی را جهت می بخشد.

با چنین تلقی یی، مقام معظم رهبری در سخنان گوناگون خود، از شأن و مرتبت دانشگاه سخن گفته اند و اهمیت آن را در برنامه ریزیهای کلان علمی، فنی و دینی کشور بازگو کرده اند، از جمله در سخنان مبسوط فرموده اند:

درست است که محیطهای اسلامی و انقلابی زیاد است محیطهای شهری کسب و کار، محیط کارگری، محیط حوزه ی علمیه و محیطهای گوناگون دیگر اما هیچکدام از این محیطها مشغول ساختن انسانهایی نیست که با تخصص و دانش خودشان، باید در فردای این مملکت، چرخی از چرخهای زندگی را حرکت بدهند.البته از این جهت، حوزه ی علمیه مختصرا وجه شباهتی با دانشگاه دارد؛ اما آن هم باز تفاوتهای خیلی زیادی دارد.در امر اداره ی آینده ی کشور، دانشگاه جلوتر و مهمتر است.دانشگاه است که مدیران و سیاسیون و مهندسان آینده ی کشور را تربیت می کند؛ متخصصان و دانشمندانی که باید در زمینه های مختلف زندگی از صنعت و کشاورزی و تسلیحات و از همه ی شؤون جامعه کشور را در فردا اداره کنند، دارد تربیت می کند.پس ببینید، دانشگاه این قدر مهم است.اگر حقیقتا دانشگاه جایی شد که در آن تربیت دینی بدرستی انجام بگیرد، می توان اطمینان پیدا کرد که فردا مدیران کشور و همه ی کسانی که چرخی از چرخهای کشور در دستشان است، اسلامی هستند و با دید و نگرش اسلامی حرکت می کنند. ^(۲)

بدین گونه می توان دعوی آن را داشت که دانشگاه امروز، شاخص حیات فردای کشور است.در جام جم آن، می توان به تماشای آینده ی نسل آتی پرداخت و پیشگویانه بر بام تاریخ ایستاد و با قوت و اطمینان، از فردا و فرداها خبر داد:

دانشگاه برای هر کشوری، در واقع همه چیز است.دانشجو، تضمین کننده ی فردای هر جامعه است .در واقع از روی دانشجوی امروز می شود فردای هر جامعه را شناخت یا حدس زد.آن کسانی که با نیت ریشه کن کردن ایمان دینی در کشور ایران به دانشگاه پرداختند و محیط دانشجویی را به تفکرات ضد دینی یا اوهام ضد دینی یا سرگرمیهای ضد دینی آلوده کردند، خیلی خوب فهمیدند که چه کار می کنند، و برای اجرای هدف پلیدشان، حقا بر روی نقطه ی اصلی تکیه کردند. ^(۳)

دانشگاه موجود، در دو بعد، شاخص روشن زندگی آینده است.از سویی، تحرک و نشاط و مدیریت علمی در آن می تواند نمای پویایی و رفاه و توسعه ی ملی به حساب آید و امیدهایی را به رشد و باروری توانهای ذخیره ی بومی بیافریند.از سوی دیگر، اهتمام به تربیت اخلاقی و دینی و فضای دین پرورانه در آن، می تواند رؤیای جامعه ی دینی را به بار بنشاند و حرکت به سوی مدینه ی فاضله ی اسلامی را شتاب بخشد:

دانشگاه، نقطه ی اساسی هر جامعه و کشوری است.اگر دانشگاه اصلاح بشود، آینده ی آن جامعه اصلاح خواهد شد.اگر دانشگاه فاسد بشود، سرنوشت آن جامعه فساد است.این فسادی که در دانشگاه فرض می کنیم، ممکن است فساد اخلاقی باشد، یا فساد علمی.فساد علمی معنایش این است که در دانشگاه نه معلم برای درس دادن و یاددادن دلسوزی کند، نه متعلم و دانشجو برای یادگرفتن دلسوزی کند.نتیجه، بی سواد بارآمدن، بد فهمیدن و نفهمیدن و عدم رشد استعدادهاست.فساد اخلاقی، معنایش این است که آن که درس می خواند یا نمی خواند، از لحاظ اخلاقی، شرافت و شرف و غیرت و انگیزه و ایمان لازم را در خود پرورش ندهد.این هم نتیجه اش با شق اول یکی است؛ شاید هم گاهی بدتر.آن عالمی که شریف نباشد، حمیت و غیرت دفاع از کشور و ملت و آرمانها و ارزشهای ملی و دینی خود را نداشته باشد، آن عالمی که دشمن را بر خودی ترجیح بدهد و خود را در اختیار دشمن ملت قرار بدهد، آن عالم از هر جاهلی بدتر است؛ همان دزدی است که با چراغ به دزدی می رود و بیشتر صدمه می زند. ^(۴)

جایگاه دانشگاه در پیکره ی کشور، موجب آن بود و هست که قدرتهای جهانی، این نهاد را هدف اصلی تحرکات خویش قرار دهند و به شیوه های گوناگون، برای تغییر و دگرسازی این کانون تلاش ورزند.مستکبران با توجه به جایگاه مؤثر و نیز بافت ویژه ی دانشگاه و دانشجو که از آن سخن خواهیم گفت به تلاش متمرکزی دست یازیده اند:

امروز دانشجویید، امروز دانش آموزید؛ اما فردا گردانندگان چرخهای این کشور شمایید.امروز خودتان را بسازید، دانشگاهها را بسازید، محیط دانشگاه را محیط انقلابی و اسلامی کنید؛ محیط دبیرستانها را هم همین طور.نمی بینید که دشمن بیشترین توجهش را به این محیطها معطوف کرده است؟ ^(۵)

حساسیت طبیعی دانشگاه و نیز تلاش متمرکز دشمنان جهانی، ایجاب می کند که این مؤسسه ی اجتماعی، کانون توجه برنامه ریزان کشور باشد و آن را در رأس مسایل کلان به حساب آورند و تلاشی همه جانبه برای رفع تنگناهای مختلف آن به عمل آورند؛ مسیری مطمئن در فراراه حرکت آن به وجود آورند و چشم اندازی روشن از آینده ی آن ترسیم نمایند.

امام راحل (ره)، با چنین درک ژرف و واقع بینانه، بر اهمیت مسأله ی دانشگاه تأکید مداوم نشان دادند و آن را به عنوان مهمترین مسأله ی کشور، مکررا گوشزد فرمودند.خاطره ی زیر، گوشه یی از این اهتمام را نشان می دهد:

ما می توانیم به صورت قاطع ادعا کنیم که در نظر رهبر کبیر فقید ما، مسأله ی دانشگاهها، جزو مسایل طراز اول برای انقلاب و کشور بوده است.یک وقت در دیدار جمعی از مسؤولان فرهنگی کشور ایشان فرمودند: مسأله ی جنگ یک امر موقت است؛ در صورتی که مسأله ی مهم و ماندگار و اساسی ما دانشگاههاست. ^(۶)

محیط شناخت دانشگاه

دانشگاه، مکان ویژه، پیچیده و ظریف است.برخوردهای ناآشنا با این نهاد، می تواند آفت زا باشد و پیامدهای منفی بر جای نهد.از این رو، هرگونه حضور، برنامه ریزی، ارتباط و تعامل با این مکان آموزشی فرهنگی، به درک صحیح و عینی از آن نیازمند است.

در مواردی بسیار، برنامه ریزان علمی فرهنگی این نهاد، نتوانسته اند با واقعیتهای بافت دانشگاه ارتباط جویند و آن را در شکل و شمایل واقعی خود دریابند و مطابق با آن برنامه ریزی کنند و یا ره ترابط بیابند.این مشکل عام، موجب آن بوده و هست که بسیاری از برنامه ریزیهای فرهنگی دینی در این ساختار عقیم بماند و با تمامی علاقه و پشتکار و نیز انگیزه های خالص و پاک، باروری متناسب با حجم هزینه های مصرف شده نیابد و همچنان این مؤسسه ی عظیم علمی انسانی، با انبوه مشکلات دست به گریبان باشد.

در خصوص برنامه ریزیهای بنیادی دانشگاه، می بایست نکات زیر مورد توجه جدی باشد:

۱) محیط نسل جوان: دانشگاه، با نسل دانشجو پیوند می خورد و این مجموعه، عنصر اصلی کمی دانشگاه را شکل می دهد.همچنین دانشجویان، یکی از سه ضلع عناصر کیفی آن محیط به شمار می آیند و دانشگاه علاوه بر مدیریت و اساتید، به نسل دانشجو متکی می باشد.

این ویژگی، چهره یی جوانانه به دانشگاه می دهد و توجه به ویژگیها و خصوصیات نسل جوان را بر می طلبد.بی توجهی به خصلتهای عام نسل جوان و یا تغافل از آن، برنامه ریزیها را ناکام می سازد و راه ارتباطات همدلانه را برمی بندد و سدی پولادین در برابر ایده ها و آرمانهای بلند برمی افرازد:

محیط دانشگاه خواصی دارد که تقریبا از محیط دانشجویی انفکاک ناپذیر است…؛ مثلا یک محیط جوان است، و جوان آسیب پذیریش در مقابل مسایل اخلاقی زیاد است. ^(۷)

۲) فضای باز فکری: دانشگاه در تمامی نقاط گیتی، محیط دربسته و محصور نیست، دریچه های متعددی به افکار و آرای مطرح در سطح دنیا در اختیار دارد؛ از طریق نوشته ها، مجلات، سفرها و مأموریتهای آموزشی و پژوهشی و موارد دیگر، با دیدگاههای نو در ترابط است؛ و به ایده ها، شبهه ها، موجها و خیزشهای فکری در سطح جهان ارتباط دارد.راههای کنترل و سانسور فکر و اندیشه در محیط دانشگاه، نه مصلحت است و نه ممکن.از این رو، برنامه سازان باید این موقعیت باز را در نظر گیرند و اهداف تربیتی خویش را با توجه به این شرایط بررسی و اعمال کنند:

دانشگاه یک محیط باز است و در آن کنترل زیادی بر روی افراد نیست….چیزهایی هست که خصوصیات طبیعی دانشگاههاست و تقریبا از آنها قابل تفکیک نیست، یا به دشواری قابل تفکیک است. ^(۸)

در سخنی دیگر، مقام معظم رهبری به این نکته چنین اشارت داشته اند:

محیط دانشگاه، محیط روشنفکری است؛ محیط دریچه های باز به سوی اندیشه های جهانی است؛ محیط تبادل فرهنگ و تبادل علم است؛ محیط دربسته یی نیست؛ محیط دربازی است. ^(۹)

۳) آثار درازمدت: برنامه ریزی و برخوردهای غلط در محیط دانشگاه، آفات درازمدت دارد.شاید در کوتاه زمان عکس العمل نیافریند، موج آشکاری را پدید نیاورد و خلل و فساد و اعتراض را مشهود نسازد؛ اما در مرور زمان، زخم کهنه و چرکین را می ماند که تمامی پیکره ی جامعه و نظام را می آزارد و کارایی سیستم را مختل می سازد.

محیط دانشگاه، چونان ارزاق یومیه نیست که واکنشهای روزانه بیافریند؛ اما به همان دلیل بطیئ بودن پیامدها، گاه غفلت زا می شود و برنامه ریزان و یا مرتبطان دانشگاه، بی توجه به آفات درازمدت، به کارروزانه مشغول می شوند و خود را برئ الذمه می پندارند؛ ظاهر آرام آن محیط، رهزن می شود و گونه یی اعتماد کاذب در ایشان می آفریند:

نکته یی را برادرمان گفتند که نکته ی کاملا درستی است و من همیشه به همین می اندیشم، و آن این است که خلل دانشگاهها به فاصله ی کوتاه معلوم نخواهد شد.به قول ایشان، دانشگاه وزارت بازرگانی نیست که اگر اختلال پیدا شد، فردا در دکانها صف به وجود بیاید و بفهمند که چیزی از آن جنس نیست.البته ایشان می گویند پنج سال، ولی من گمان نمی کنم که آثار فساد و انحطاط یک دانشگاه در پنج سال هم ظاهر بشود؛ در درازمدت تر از این که دیگر وقت اقدام گذشته ظاهر خواهد شد.ده سال می گذرد، ولی ما می بینیم که فرهنگ مملکت عقب است، سواد در مملکت وجود ندارد و متخصصانی که با نامهای مختلف و با مدارک گوناگون سرکار آمده اند، تخصص ندارند؛ یک عده آدمهای ناباب آمدند درس خواندند و بر امور مسلط شدند .انسان چنین چیزهایی را وقتی خواهد دید که دیگر قابل جبران نیست، و این چیز بسیار دشواری است. ^(۱۰)

۴) اختلاط جنسیت: در مراکز آموزشی کشور قبل از دانشگاه، تفکیک بین دو جنس پسر و دختر در آن رخ داده است.در دبستانها، مدارس راهنمایی و دبیرستانها، ارتباطی بین دختر و پسر وجود ندارد و مدارس ویژه ی هر یک از دو جنس، عهده دار امور آموزشی هستند.در دانشگاه، اولین ارتباطات رخ می دهد و این روابط، در گدازنده ترین و حادترین شرایط سنی تحقق پیدا می کند.این پدیده، به دانشگاه شرایط و حالت ویژه یی می بخشد و آن را از مراکز پیشین تحصیلی پسر و دختر دانش پژوه، متمایز می گرداند.این شرایط، طبیعتا بایستی مورد توجه برنامه ریزان علمی، اخلاقی و نیز رابطه جویان با این نهاد قرار گیرد و متناسب با این شرایط حاکم، برنامه ها و روابط سمت و سو بیابد:

چیزهایی در دانشگاه هست که حالا ذکر دانه دانه ی آنها لزومی ندارد…یک محیط مختلط است، و محیطهای مختلط از لحاظ آسیب پذیریهای اخلاقی، آمادگی بیشتری دارند. ^(۱۱)

۵) نوگرایی: محیط دانشگاه، تحول طلب