خرید و دانلود فایل پاورپوینت کامل سخنان امام هفتم(ع) در زندان

تعدادی از کتابهای حدیث به اسم «مسند» شناخته می شود، معمولا مسند به کتابی گفته می شود که احادیث آن با سند پیوسته به رسول خدا(ص) برسد.

بنابراین وقتی گفته می شود «مسند امام موسی بن جعفر علیه السلام » مقصود کتابی است که احادیث آن را امام هفتم علیه السلام با سند و به توسط آباء و اجداد خوداز رسول خدا(علیهم السلام) نقل کرده باشد.

مسند امام موسی بن جعفر علیه السلام مجموعه ۵۹ حدیث است که در سالهای ۱۸۰ تا۱۸۲ که امام در زندان سندی بن شاهک محبوس بودند، ابوعمران موسی بن ابراهیم مروزی به دیدار امام رفته و امام این احادیث را برای او بیان کرده است.

این احادیث از جهات گوناگون دارای اهمیت فراوان است. زیرا اولا در زندان بیان شده اند، ثانیا تمام احادیث آن مستند به پیامبر اکرم(ص) است مگر این دوازده حدیث ۱۶ ، ۲۱ ، ۲۲ ،۲۳ ،۲۹ ، ۳۲ ،۳۷ ، ۳۸ ،۳۹ ، ۴۲ ،۴۳ ،۵۷ و ثالثامحتوی و مضمون بلند آنها مخصوصا در موضوعات اخلاقی سبب شده است که برای عموم مفید باشد. گرچه در کتابهای رجالی از مذهب راوی این احادیث بحثی نشده است ولی از خود این احادیث و با توجه به مسند بودن آنها می توان مذهب راوی را کشف نمودو بخواست خداوند در شرح این احادیث از آن بحث خواهم نمود.

سند کتاب

این کتاب را شیخ ابوالمکارم مبارک بن محمد بن معمر بادرایی ازابوبکر احمد بن علی بن حسن طرثیثی از ابوعبدالله حسین بن شجاع صوفی موصلی ازابوبکر محمد بن عبدالله بن ابراهیم شافعی از ابوعبدالله محمد بن خلف بن ابراهیم بن عبدالسلام مروزی و او از ابوعمران موسی بن ابراهیم مروزی و او ازامام هفتم(ع) نقل کرده است. این کتاب با کوشش آقای محمد حسین حسینی جلالی مکررادر ایران و بیروت چاپ شده است.

احادیث

موسی بن ابراهیم مروزی گوید:

موسی بن جعفر(ع) به من خبر داد، از پدرش جعفر بن محمد، از پدرش محمد بن علی،از پدرش علی بن الحسین، از پدرش حسین بن علی، از پدرش علی بن ابیطالب(علیهم السلام) که فرمود:

رسول خدا(ص) حدیث گفت مرا: «کسی به سن بلوغ نرسید مگر آنکه مرتکب خطایی شده است مگر عیسی بن مریم و مادرش مریم، و یحیی فرزند زکریا درود خدا بر آنان ».

رسول خدا صلی الله علیه و آله فرمود: «کسی که صبح کند و چیزی غیر ازخداوند بزرگترین همت او باشد از خدا نباشد».

رسول خدا(ص) فرمود: «کسی که حدیثی را از من نقل کند در حالیکه می داند آن دروغ است او یکی از دروغگویان است ».

متاسفانه حدیث چهارم از اصل کتاب ساقط شده است.

رسول خدا(ص) نهی کرد از آنکه مردی بین پدری و فرزندش بنشیند.

رسول خدا(ص) فرمود: «بر هر مسلمانی روز جمعه سه چیز لازم است:

غسل، مسواک، بوی خوش ».

رسول خدا(ص) از صدای آرام انسان خوشش می آمد، و از کسی که فریاد بلند داردبدش می آمد.

رسول خدا(ص) از فحش دادن به روزها و ساعتها و باد و خورشید و ماه وستارگان نهی نمود.

رسول خدا(ص) فرمود: «عجب عمل هفتاد سال را از بین می برد».

رسول خدا(ص) فرمود: «هر کس به رزق اندک از خدا راضی باشد خداوند به عمل اندک از او راضی باشد».

رسول خدا(ص) فرمود: «اگر دوست دارید نمازتان افزون گردد خوبانتان را مقدم بدارید».

رسول خدا(ص) فرمود: «قاضی عادل نخستین کسی است که به بهشت فرا خوانده می شود».

آمدن رسول خدا با بوی خوش شناخته می شد.

رسول خدا(ص) فرمود: «اطاعت کسی در نافرمانی خدای عزوجل جایز نیست ».

رسول خدا(ص) فرمود: «هر کس خود را فرزند غیر پدرش بداند روز قیامت بامشرکان محشور می گردد.»

علی(ع) فرمود: «توانگری یاور خوبی بر اطاعت خدااست ».

رسول خدا(ص) فرمود: «هر گاه خدا بنده ای را دوست بدارد گرفتارش می کند تاتضرع او را بشنود».

رسول خدا(ص) فرمود: «هر کس ایمان به خدا و روز آخر دارد …»، متاسفانه بقیه این حدیث از بین رفته است.

رسول خدا(ص) فرمود: «هر کس بر سر راه مسلمانان آنان را اذیت کند لعنت ملائکه بر او واجب است ».

رسول خدا(ص) فرمود: «هر گاه یکی از شما برادرش را دوست می دارد نام و کنیه و لقب و نام قبیله او را سؤال کند».

علی(ع) فرمود: «اشاره هنگام هلال ناپسند است ».

علی(ع) فرمود: «کسی که بر نمازهای پنجگانه به جماعت محافظت کند جزء غافلان نوشته نشود».

علی(ع) فرمود: «کسی که نزد مردم توریه می کند به چیزی که خداوند خلاف آن رامی داند خدا نزد مردم خوارش خواهد کرد».

رسول خدا(ص) فرمود:

«شیطان هر گونه تلاشی را علیه انسان انجام می دهد و وقتی بر او غلبه کرد درمال او عمل می کند و هرگز نمی گذارد چیزی را در اطاعت خدا