خرید و دانلود فایل پاورپوینت کامل زنان دین گستر در تاریخ اسلام

تحولی در ارائه‌ها با فایل پاورپوینت کامل زنان دین گستر در تاریخ اسلام!

اگر به دنبال یک روش ساده اما حرفه‌ای برای ارائه‌ی مطالب خود هستید، فایل پاورپوینت کامل زنان دین گستر در تاریخ اسلام بهترین انتخاب شما خواهد بود. فایل پاورپوینت کامل زنان دین گستر در تاریخ اسلام از پایه بر اساس اصول طراحی مدرن ساخته شده و تضمین می‌کند که اسلایدهای شما جذاب، منظم و آماده‌ی استفاده باشند.

فایل پاورپوینت کامل زنان دین گستر در تاریخ اسلام شامل 103 اسلاید است که با ترکیب بصری زیبا و چیدمانی حرفه‌ای، ارائه‌ی شما را به سطحی بالاتر می‌برد.

چرا باید از فایل پاورپوینت کامل زنان دین گستر در تاریخ اسلام استفاده کنید؟

✔ طراحی حرفه‌ای: هر اسلاید فایل پاورپوینت کامل زنان دین گستر در تاریخ اسلام با دقت بالا تنظیم شده تا بیشترین تأثیر را روی مخاطبان بگذارد.

✔ صرفه‌جویی در زمان: نیازی نیست ساعت‌ها وقت خود را برای طراحی پاورپوینت بگذارید، همه چیز آماده است.

✔ استفاده‌ی آسان: بدون نیاز به ویرایش‌های پیچیده، کافی است فایل را باز کنید و ارائه دهید.

✔ فایل پاورپوینت کامل زنان دین گستر در تاریخ اسلام قابل استفاده در هر محیطی: چه در دانشگاه، چه در جلسات کاری، فایل پاورپوینت کامل زنان دین گستر در تاریخ اسلام حرفه‌ای نیاز شما را کاملاً برآورده خواهد کرد.

متمایز باشید!

دیگر نگران بهم‌ریختگی یا طراحی‌های غیرحرفه‌ای نباشید. فایل پاورپوینت کامل زنان دین گستر در تاریخ اسلام به شما این امکان را می‌دهد که بدون دغدغه روی محتوای خود تمرکز کنید و ارائه‌ای تأثیرگذار داشته باشید.

همین حالا دریافت کنید و تجربه‌ای متفاوت از ارائه‌های حرفه‌ای را داشته باشید!

بخشی از متن فایل پاورپوینت کامل زنان دین گستر در تاریخ اسلام :

مقدمه:

یکی از موضوعات اساسی در مباحث زنان، مسأله مشارکت سیاسی آنها می باشد. این امر تنها از یک قرن قبل در غرب به شکل جدی مدنظر قرار گرفته، لکن در میان مسلمین، از چهارده قرن قبل، همراه با اولین حضور اجتماعی مسلمانان همواره مورد توجه بوده است. از آنجا که سالیان متمادی تحجّر برخی مقدس مآبان و عداوت بعضی اسلام ستیزان، این جلوه روشن از مظاهر کمال اسلام را مخدوش نموده است، سعی شد تا نمونه هایی از گستره مشارکت سیاسی زنان در تاریخ اسلام عرضه گردد. در دو شماره قبل نشریه، بحث حضور فعال زنان در بیعت، یا به تعبیری حضور فعال آنها در تصمیم گیریهای نظام سیاسی اسلام و نیز مسأله هجرت به عنوان حرکتی اساسی در ساختن زیربنای تمدن باشکوه اسلامی و سپس روشنگری و هدایت افکار جامعه توسط زنان ارائه شد.

در بحث هدایت جامعه یا همان امر به معروف و نهی از منکر در عرصه سیاست، پس از اشارتی مختصر به آیات و روایات، مواردی از تاریخ صدر اسلام از ابتدای رسالت پیامبر صلی الله علیه و آله تا پایان خلافت معاویه ذکر گردید.

در ادامه به نمونه هایی از این تلاش گسترده تا عصر حکومت منجی بشریت، حضرت مهدی موعود علیه السلام اشاره می شود:

PAGE

ه) دوران امامت امام حسین علیه السلام

با طرح خلافت یزید، در اواخر عمر معاویه، نمونه های دیگری از تلاش مؤمنان برای آگاهی مردم آغاز شد، زیرا فسق یزید آشکارتر از آن بود که وجدان نیمه بیدار مسلمانان بتواند آن را نادیده بگیرد. یک سال قبل از مرگ معاویه، امام حسین علیه السلام جهت سفر حج، به مکه رفت و از مردان و زنان بنی هاشم و خدمتکاران آنان، خواست تا با مهاجران و انصار تجمع کنند. در کتاب های تاریخی نوشته اند که در منی بیش از هفتصد تن از تابعان و دویست نفر از صحابیان تجمع کردند. آن حضرت برای آنان سخنرانی نمودند و جنایات حکومت بنی امیه و فضایل اهل بیت علیهم السلام را به آنان یادآور شدند و دستور دادند تا تمامی مردان و زنان شنونده، این کلام را به مسلمانان مورد اعتماد خود برسانند.^(۱) در این واقعه، آن حضرت از زنان نیز تقاضا نمودند تا روشنگر اذهان خفته امت گردند.

یک سال بعد، پس از مرگ معاویه، سلطنت یزید، آغاز شد. با بیعت نکردن امام حسین علیه السلام با یزید، حجت بر شیعیان روشن شد.

– در بصره، شیعیان در خانه زنی از قبیله عبدالقیس به نام «ماریه دختر سعد» جمع می شدند. از امام باقر علیه السلام روایت شده که فرموده اند: «انها کانت تشیع و کانت دارها مألفا للشیعه یتحدثون فیها.» «ماریه زنی شیعه بود و خانه اش محل اجتماع و مذاکرات شیعیان بود.» همین اجتماع درون خانه این زن موجب شد که یزید بن نبیط همراه دو پسر خود به امام حسین علیه السلام بپیوندند و در کربلا نیز به شهادت رسند. عامر، سیف بن مالک، ادهم بن امیه نیز از خانه آن زن، عازم کربلا می شوند.^(۲) در سرزمین پهناور حکومت اسلامی، امام حسین علیه السلام فقط به کوفه و بصره و تا حدی مکه و مدینه، امید نشان دادند و به هیچ منطقه دیگری از طرابلس، مصر، شام، خراسان، مرو، طبرستان، ارمنستان، کوفه و بصره امیدی نداشتند. امام حسین علیه السلام نامه ای خطاب به هفت تن از بزرگان بصره نوشتند که در بصره یکی از آنان، نامه رسان را تحویل ابن زیاد داد و ابن زیاد نیز بی درنگ او را کشت و جنازه اش را به دار آویخت. تلاش این زن در این میانه، اهمیت خود را به خوبی به ما می نمایاند. بخصوص با عنایت به اینکه در بصره نیز ابن زیادِ غدّار و ستم پیشه تسلط داشت و هر حرکتی که نشانگر ولایت بود، سخت خطرآفرین می نمود.

موارد دیگری از تلاش زنان در هدایت امت، زنانی هستند که مشوّق مردان خود برای یاری امام حسین علیه السلام بودند.

– دیلم همسر زهیر یکی از این زنان است که اگر هشدار اولیه او نبود، زهیر توفیق نمی یافت تا با دریای نور وجود مولا علیه السلام آشنا گردد و خویش را در صفای نگاه و کلام امام علیه السلام شستشو دهد و بریده دل ازهرچه او را به ماندن می خواند، بار سفر بربندد و به حیات جاوید دست یابد.

– نقش قمر همسر عبداللّه عمیر کلبی بر شوهرش، تأثیر ام خلف همسر مسلم بن عوسجه بر همسر و فرزند، اثر مادر و همسر وهب بن حباب بر او، نقش همسر جناده بر فرزندش عمروبن جناده را می توان نمونه های دیگری از امر به معروف زنان بر شمرد.

از بین این گروه که هر یک حماسه بزرگی را آفریدند، تنها به شرح عمل یکی از آنان بسنده می کنیم.

– در روز عاشورا آنگاه که اصحاب هر یک در اثبات محبت خویش به مولایشان، امام حسین علیه السلام از همدیگر سبقت می گرفتند، بحریه، مادر عمروبن جناده است که پس از شهادت همسرش، عمرو، (پسرش) را که تنها یازده سال سن داشت، امر به رفتن به میدان و حمایت از امام علیه السلام می کند. وقتی پس از شهادت او، دشمن سرش را به سوی این مادر پرتاب می کند، بحریه این سر بریده خون آلود را به سینه می چسباند و بی هیچ شکوه و ناله و شیونی که متناسب آن لحظه است، تنها می گوید: آفرین بر تو پسرم، ای شادی قلبم و ای نور دیدگانم! بعد آن چنان این سر را با شدت به سوی سینه مردی از سپاه دشمن پرتاب می کند که او می میرد. آنگاه باز از پای نمی نشیند و ستون خیمه را از جا می کند و در حالی که این رجز را می خواند به سوی دشمن حمله می برد:

«من زنی ضعیف و لاغر و ناتوانم که در حمایت از فرزند فاطمه (س) با شما می جنگم».

سپس با رجز خوانی با همان تیرک خیمه، دو مرد از سپاه دشمن را به قتل می رساند تا اینکه امام علیه السلام مانع می شوند و به او دستور بازگشت به خیمه ها را می دهند.^(۳) توجه به بیتهایی که این زن هنگام مبارزه می خواند، بهترین گواه عظمت وجود اوست. او که همسر عزیزش را در راه مولا علیه السلام فدا کرده، خود اسماعیلش را تا کشتارگاه بدرقه می کند تا در حمایت از آن حضرت، جان خود را فدا کند و بعد در ابیاتی که پس از شهادت فرزندش می خواند، حتی نامی از قربانیان خود به زبان نمی آورد بلکه با خلوصی که تنها می تواند نتیجه علقه و علاقه کامل او به ولایت باشد، فقط نام فرزندان فاطمه (س) را بر زبان جاری می کند. او از انتقام خون عزیزانش در این شعر حرفی به میان نمی آورد و آنچه هست، حمایت از فرزند فاطمه (س) است. هرچند نمونه این زنان را در لشکر امام حسین علیه السلام باید یافت، ولی گاه حتی در لشکر دشمن نیز زنانی آسیه وار به جنایت ستم پیشگان کربلا اعتراض می نمایند از جمله آنکه:

– بعدازظهر عاشورا زنی از بنی بکر که همسرش در لشکر عمربن سعد بود، آنگاه که جسارت لشکر را نسبت به خاندان امام حسین علیه السلام می بیند، شمشیری به دست می گیرد و به سوی آنان هجوم می برد و فریاد می زند. «آیا حیا نمی کنید با دختران پیامبر صلی الله علیه و آله ، چنین می کنید؟ همسر شقی او با خشونت تمام دست او را می گیرد و به زور او را درون خیمه می کشاند و فریاد بیدارگر او را خاموش می سازد.

و) پس از شهادت امام حسین علیه السلام

پس از حماسه کربلا، آنگاه که مردان نامرد از وحشت خشونت یزید، سر در گریبان فرو بردند و کر و کور گردیدند، یا به طمع دنیای دنی، در صف کاسه لیسان حکومت قرار گرفتند، در حلب، زنانی شجاع، بر علیه جور بپا می خیزند.

رهبر آنان، زنی به نام دره الصدف است که پس از شنیدن حمل سر امام حسین علیه السلام به سوی یزید، گروهی را جمع می کند به قصد آنکه با حمله به سپاه حامل سر ابا عبداللّه علیه السلام آن سر مبارک را بگیرد و به خانه آورد و دفن کند و بر تمام اهل زمین، بدان سبب افتخار نماید. در نتیجه سخنان روشنگرانه او، تعدادی از جوانان مسلح می شوند و به لشکر یزید حمله می کنند که در نتیجه درگیری، خود به همراه دوازده زن دیگر و شش مرد به شهادت می رسند.^(۴)

– فاطمه بنت الحسین، زن جوان، عالم عابد و فاضلی است که امام حسین علیه السلام در وصف او فرموده بودند: «اما فی الدین فتقوم اللیل کله و تصوم النهار» فاطمه در رفتارهای دینی چنان است که شبها را به عبادت می گذراند و روزها را با روزه سپری می کرد.

سخنرانی فاطمه بنت الحسین علیه السلام در کوفه، مصداق با شکوهی از نهی از منکر زنان در عالم سیاست است. تأثیر سخنان او بر اهل کوفه چنان بود که پس از سخنان بلیغ او صدای گریه مردم بلند شد که می گفتند: «ای دختر پاکان بس است، دلهای ما را کباب کردی و سینه های ما را سوزاندی و آتش به جانمان افکندی.»

فاطمه پس از آن همواره می کوشید در محیط پراختناق آن روز، روایاتی را در فضل اهل بیت علیهم السلام برای مردم نقل نماید. او این روایات را زمانی بیان می کند که امام باقر علیه السلام وضع جامعه آن روز را چنین توصیف می فرمایند: «شیعیان ما را در هر شهری می کشتند و هر کس را که گمان می بردند از طرفداران ماست، دست و پایش را می بریدند یا به زندانش می انداختند و اموالش را غارت می کردند و خانه اش را ویران می ساختند.»^(۵)

فاطمه بنت الحسین علیهاالسلام روایاتی از پیامبر صلی الله علیه و آله را که در فضایل حضرت علی علیه السلام بوده، نقل می نماید. از جمله آنکه پیامبر صلی الله علیه و آله در شب عرفه ای به ما فرمودند: «ان السعید کل السعید من احب علیا فی حیاته و بعد موته.» بدرستی که سعادتمندی که به تمام سعادت دست یافته، آن کسی است که علی علیه السلام را در زمان حیاتش و نیز بعد از مرگش دوست داشته باشد. یکی از راویان حدیث غدیر نیز فاطمه بنت الحسین می باشد. او روایات دیگری در زمینه های مختلف اعتقادی، اخلاقی، عبادی و سیاسی از پدر، عمو و برادران خود (امامان حسن و حسین و سجاد علیهم السلام ) به امت می آموزد. این بانو به قدری در بیان احادیث مورد اطمینان بوده که امام باقر علیه السلام نیز با اعتماد به احادیث او آن را برای دیگران نقل می نمودند.

– از زنان دیگر خاندان بنی هاشم که پس از واقعه کربلا بیدارگر اذهان خفته بودند می توان از اسماء دختر عقیل نام برد. اسماء آنگاه که مشاهده می نماید وابستگان حکومتی، قتل امام حسین علیه السلام را به یکدیگر تبریک می گویند در کمال شهامت، اشعاری هشدار دهنده را می سراید و آنان را مورد عتاب قرار می دهد: «در روز حشر وقتی که پیامبر صلی الله علیه و آله از شما سؤال کرد که با عترت من چه کردید، چه می گویید؟ حال آنکه اگر به شما سفارش بدرفتاری با آنان را نموده بودم، باز هم اسارت و قتل و آغشته به خون کردن، جواب آنان نبود.»

اساسا آنچنان که امام صادق علیه السلام بیان فرموده اند: «مااکتحلت هاشمیه ولااختضبت… خمس سنین حتی قتل عبیداللّه بن زیاد» «هیچ زنی از بنی هاشم تا قتل ابن زیاد به مدت ۵ سال زینت ننمود.» بدین گونه تمام زنان بنی هاشم با عکس العملی منسجم و همگانی نسبت به جنایات یزید، پرچم هدایتی برای امت در خواب فرو رفته آن ایام بودند. از فاطمه دختر علی علیه السلام نیز نقل شده: «زنان ما نه حنابستند و نه به چشمها سرمه کشیدند و نه آرایش نمودند تا زمانی که مختار سرِ ابن زیاد را از بدن جدا نمود.

فریاد پیام آوران کربلا بود که سبب بیداری امت شد و تاریخ شاهد قیامهایی چند بر علیه بنی امیه بود. مشابه این حرکتِ تشکیلاتی زنان بنی هاشم، واقعه ای است که چند سال بعد تکرار شد. در تاریخ آمده بعد از شهادت یحیی بن زید تا یک سال هر زنی در کوفه پسری می زایید، نام او را یحیی می گذاشت تا بدین ترتیب با حرکتی منسجم نام این شهید و قیام او بر علیه خلیفه ظالم ماندگار گردد.

پس از گذشت چندین سال از شهادت امام حسین علیه السلام و سستی مردم کوفه در یاری نمودن امام، حکومت استبدادی حجاج بن یوسف بر عراق و ایران آغاز گردید و خونهای فراوانی ریخته شد. حجاج بزرگترین لذت را کشتار و خونریزی می دانست او همچنین می گفت: «کارهایی را انجام داده ام که هیچ کس جرأت انجام آن را ندارد.»^(۶) او تعداد غیرقابل شمارشی از صحابه و تابعان را، علاوه بر سایران به قتل رساند.^(۷) در زمان حکومت حجاج، بیش از پنجاه هزار مرد و سی هزار زن که نیمی از آنها مجرد بودند، در زندانهای مختلط به صورتی وحشتناک بسر می بردند.^(۸) حجاج بیش از همه، شیعیان و دوستداران علی علیه السلام را مورد آزار قرار می داد. کینه او نسبت به اهل بیت علیهم السلام به میزانی بود که با افتخار می گفت: «هیچ کس از قبیله ما نبوده که به او گفته شود بر ابوتراب لعنت بفرست و او لعنت نکند و حسن و حسین و فاطمه را نیز بر آن نیفزاید.» در میانه این همه زجر و آزار، بسیاری از اعتقادات خویش دست شستند و عافیت دنیا را بر سعادت اخری ترجیح دادند و تنها اندکی، با وجود این همه سختی، مردانه ایستادگی نمودند.

– از جمله این آزادگان، حره دختر حلیمه سعدیه بود که وقتی حجاج درباره علی علیه السلام از او سؤال کرد، در کمال شهامت با تسلط فراوان بر آیات قرآن، در مقابل هر سؤال حجاج، با استناد به آیات، فضایل علی علیه السلام را نسبت به آدم و نوح و لوط وابراهیم و داوود و سلیمان و سایر انبیای الهی بیان نمود.^(۹)

– نمونه دیگر از زنان اهل ولایت، حبابه والبیه می باشد. او در عصر امام سجاد علیه السلام و حکومت حجاج خونریز، به حدی پیر بود که با وجود لرزش دایمی بدنش به نزد امام علیه السلام آمد تا دریابد که آیا امام سجاد علیه السلام ، امام واجب الاطاعه است یا خیر، تا مبادا از خط رهبری جدا گردد. حبابه در عصر چند امام زیسته بود و در تمامی دوران ها، سعی فراوان می نمود تا امام علیه السلام را بشناسد و تابع مطلق او گردد. او که اهمیت ولایت را بخوبی دریافته بود در زمانه تهدیدهای شدید علیه راویان احادیث مربوط به ولایت، می کوشید تا روشنگر اذهان گمراه باشد و احادیثی را در این زمینه برای امت بازگو نماید. از جمله آنکه می گفت: «سمعت الحسین بن علی علیه السلام یقول: نحن وشیعتنا علی الفطره التی بعث اللّه علیهما محمدا صلی اللّه علیه و آله و سائر الناس منها براء» ما و شیعیانمان بر فطرتی هستیم که خداوند، محمد صلی الله علیه و آله را بر آن فطرت مبعوث گرداند و سایر مردم از ما جدا می باشند.

در دیداری دیگر وقتی که حبابه برای زیارت امام حسین علیه السلام نزد آن حضرت می رود، حضرت از او می پرسند: حبابه چرا کم به دیدار ما می آیی؟ حبابه می گوید: بیمار می باشم. حضرت در حق او دعا می نمایند و او شفا می یابد. آنگاه پس از تصرف تکوینی، انوار هدایت را بر وجود او می تابانند که «یا حبابه لیس احد علی مله ابراهیم فی هذه الامه غیرنا و غیرشیعتنا و من سواهم منها براء» ای حبابه! در این امت، کسی جز ما و شیعیانمان بر ملت ابراهیم علیه السلام نیست و سایر مردم از ملت ابراهیم علیه السلام جدا می باشند.» به این ترتیب امام علیه السلام اتصال موحدان را در طول تاریخ بیان داشته اند و کسی را که تابع ولایت امام علیه السلام نباشد، جدا شده از امت واحده، معرفی می نمایند.

حبابه با فراگیری معارف و هدایت امت به مرحله ای از فضل رسیده بود که امام صادق علیه السلام در مدح او فرمودند: «ان حبابه الوالبیه کان اذا وفدالناس الی معاویه و فدت هی الی الحسین علیه السلام و کانت امرأه شدیده الاجتهاد» «بدرستی که حبابه زنی است که وقتی مردم گروه گروه به معاویه می پیوستند او به امام حسین علیه السلام روی آورد. حبابه زنی پرتلاش بود.»

حبابه در کانون خانواده خود نیز در جهت هدایت نزدیکانش سعی فراوان می نمود. او فرزندش، فاطمه را چنان می پرورد که از زنان فاضله وعالمه و در زمره اصحاب امام حسن علیه السلام و امام حسین علیه السلام ^(۱۰)می گردد. امام صادق علیه السلام بیان می کنند که چگونه حبابه نگران از گمراهی نزدیکان، پسرعموی خود را نزد امام سجاد علیه السلام می برد تا حضرت بیان فرمایند که آیا او اهل ولایت وتابع رهبری و نجات یابنده است یا خیر. حضرت به او اطمینان می دهند که آن مرد، تابع رهبری است و لذا اهل نجات می باشد.^(۱۱)

– نمونه دیگری از زنان آمر به معروف، ام الاسود م