خرید و دانلود فایل پاورپوینت کامل برقراری امنیت در قراردادهای الکترونیکی*

با فایل فایل پاورپوینت کامل برقراری امنیت در قراردادهای الکترونیکی* یک ارائه‌ی بی‌نقص بسازید!

پاورپوینتی زیبا و کاربردی:

فایل فایل پاورپوینت کامل برقراری امنیت در قراردادهای الکترونیکی* شامل 74 اسلاید کاملاً حرفه‌ای و چشم‌نواز است که برای ارائه‌ی مستقیم یا چاپ آماده شده‌اند.

آنچه فایل فایل پاورپوینت کامل برقراری امنیت در قراردادهای الکترونیکی* را متمایز می‌کند:

• طراحی مدرن و هدفمند: فایل پاورپوینت کامل برقراری امنیت در قراردادهای الکترونیکی* با ترکیب رنگ‌ها و چیدمان هوشمندانه، به انتقال بهتر مفاهیم کمک می‌کند.
• کاربری راحت و سریع:فایل پاورپوینت کامل برقراری امنیت در قراردادهای الکترونیکی* بدون نیاز به ویرایش‌های پیچیده، فقط فایل را باز کنید و ارائه دهید.
• کیفیت بالا برای نمایش: همه‌ی اسلایدها با رزولوشن مناسب و ساختاری منظم آماده ارائه هستند.

ساخته‌شده با دقت و استانداردهای بالا:

فایل پاورپوینت کامل برقراری امنیت در قراردادهای الکترونیکی* با رعایت جزئیات طراحی شده تا در هر محیطی بدون مشکل نمایش داده شود. هیچ‌گونه بهم‌ریختگی یا ایرادی در اسلایدهای فایل پاورپوینت کامل برقراری امنیت در قراردادهای الکترونیکی* وجود ندارد.

تذکر:

در صورت مشاهده‌ی تفاوت در کیفیت، احتمال استفاده از نسخه‌های غیراصلی وجود دارد. نسخه معتبر فایل پاورپوینت کامل برقراری امنیت در قراردادهای الکترونیکی* با دقت توسط تیم طراحی آماده شده است.

همین حالا دانلود کن و با فایل پاورپوینت کامل برقراری امنیت در قراردادهای الکترونیکی* مخاطب‌هات رو تحت تاثیر قرار بده!

بخشی از متن فایل پاورپوینت کامل برقراری امنیت در قراردادهای الکترونیکی* :

چکیده

یکی از راههای انعقاد قرارداد، تبادل الکترونیکی داده هاست. مسائل حقوقی متعددی در این نوع قرارداد که قرارداد الکترونیکی نامیده می شود، مطرح شده که نیازمند نقد و بررسی است؛ اما آیا استفاده از فن آوری اینترنت در انعقاد قرارداد به اندازه بهره گیری از شیوه های سنتی ایمن و قابل اعتماد است؟

علت اساسی این پرسش آن است که مقدمه فنی و ضروری طرح مسائل حقوقی و فقهی راجع به قراردادها مثل اعتبار اسناد الکترونیکی بعنوان دلیل در دعاوی، انتساب اعلام اراده، مسائل راجع به اشتباه و… حصول اطمینان از صحت اعلام اراده و تمامیت پیام از خطر جعل و تحریف است.

از دیدگاه متخصصان اعلام هویتهای غیر واقعی، جعل محتوای پیام و انکار آن از مهمترین خطراتی است که متوجه قراردادهای الکترونیکی است. لذا، ضرورت دارد با اتخاذ تدابیری مناسب شناسایی طرف قرارداد، حفظ پیام از احتمال جعل و تحریف، سری نگه داشتن تبادلات و ممانعت از انکار و رد پیام ممکن گردد.

واژگان کلیدی

قرارداد الکترونیکی، امنیت، رمزگذاری، شناسایی

هدف نهایی از بحث تجارت الکترونیکی در کشورهای مختلف و بررسی جنبه های حقوقی آن، جایگزین ساختن این شکل از تجارت و قرارداد با اشکال سنتی آن است. اما تأمین این هدف و ترغیب تجار به پذیرش شیوه نوین، تنها با ذکر مطلوبیتها و امتیازات اقتصادی و اجتماعی آن ممکن نیست؛ تجاری که سالها به شیوه های سنتی تجارت خو کرده اند و مطلوبیتهای خاص آن را می شناسند، تنها هنگامی از شیوه جدید استقبال می کنند که قراردادهای الکترونیکی بتوانند قابلیتهای تجارت و قراردادهای سنتی را دارا باشند.

مهمترین قابلیت و مزیت قرارداد سنتی در قیاس با قرارداد الکترونیکی جنبه های امنیتی آن است. برقراری امنیت و محرمانه نگه داشتن اطلاعات در اشکال سنتی یعنی معاملات حضوری و مکاتبه ای بسادگی صورت می گیرد؛ اما در تجارت الکترونیکی که انعقاد قرارداد از طریق شبکه پیچیده ای از رایانه ها انجام می شود و میلیونها نفر به آن دسترسی دارند، قضیه به همان سادگی نخواهد بود. لذا، بعد از تعریف تجارت الکترونیکی و ذکر اهمیت آن – که در شماره پیشین آمد – و قبل از نقد و بررسی جنبه های حقوقی قراردادهای الکترونیکی به شناسایی خطراتی که متوجه تجارت الکترونیکی است، تعیین اهداف امنیتی و بررسی راه کارهای فنی حصول این اهداف می پردازیم.

الف) تهدیدها

تهدیدها اوضاع و حوادثی هستند که امنیت تبادلات الکترونیکی را از میان می برند. آنها از منابع مختلفی ناشی می شوند؛ گاه رخنه گرها با فریب کاربران، آنها را وادار به افشای اطلاعات محرمانه خود می کنند و گاه مستقیماً با از میان بردن اطلاعات با ارزش، جعل هویت، سرقت خدمات و غیره مشکل آفرین می شوند.

مهمترین انعکاس این تهدیدها در تجارت الکترونیکی دغدغه عدم اطمینان از هویت طرف مقابل است. از آنجا که تبادلات الکترونیکی حضوری نیستند، این احتمال وجود دارد که ارسال کننده پیام، هویتی غیر از هویت مورد ادعا داشته باشد. حتی با اطمینان از هویت طرف مقابل، یقینی به مصون ماندن محتوای پیام از تعرض وجود ندارد. میلیونها کاربر به شبکه ای که پیام از طریق آن منتقل می شود، دسترسی دارند. لذا، می توان احتمال داد که تمام یا بخشی از پیام دریافت شده چیزی غیر از داده های ارسالی باشد. مسأله سری نگه داشتن روابط تجاری و نیز ممانعت از انکار بعدی پیام، از دیگر معضلات تجارت الکترونیکی است. بر خلاف قراردادهای سنتی که بسادگی می توانند محرمانه باشند، قراردادهای الکترونیکی – فی نفسه – از این امتیاز برخوردار نیستند. علاوه بر این، تضمینی وجود ندارد که ارسال کننده پیام بعداً منکر آن نگردد.

موارد مذکور بیانگر تمامی مشکلات امنیتی تجارت الکترونیکی نیستند. بیانیه شماره ۵۰۹ و ۸۰۰ اتحادیه بین الملل ارتباطات دور[۱] تهدیدهای اطلاعاتی را به قرار ذیل بر می شمارد:

۱. ممانعت از شناسایی طرفین قرارداد توسط شخص ثالث؛

۲. اعلام هویت جعلی؛

۳. دوباره اجرا کردن تمام یا قسمتی از پیام قبلی بعد از ثبت آن؛

۴. قطع کردن اطلاعات از طریق مشاهده نامشروع یا مخفی مبادلات بوسیله ثالث یا کاربر غیر مجاز (یعنی بگونه غیر مجاز همان تغییراتی را در داده ها می دهد که اصولاً تنها در اختیار سوپروایزر است)؛

۵. دستکاری در محتوای پیام ارسال شده، از طریق جانشین کردن، الحاق، حذف و سازماندهی دوباره پیام کاربر توسط شخص ثالث غیر مجاز؛

۶. انکار تمام یا قسمتی از اطلاعات مبادله شده توسط کاربر؛

۷. محروم کردن کاربر مجاز از دسترسی به منابعی که بطور معمول در دسترس وی بودند، از طریق ایجاد وقفه در برقراری ارتباط یا تحمیل تأخیر بر زمان عملکرد[۲]؛

۸.. رهگزینی نابجای پیام از یک کاربر به دیگری[۳] (یا انتقال اشتباه داده از ایستگاهی خاص در شبکه، به یک ایستگاه راه دور در شبکه ای دیگر)؛

ب ) اهداف

به منظور مقابله با تهدیدهای موجود و با انگیزه ایجاد زمینه های حقوقی لازم برای پذیرش قراردادهای الکترونیکی، تأمین برخی اهداف امنیتی ضروری است؛ این اهداف عبارتند از:

۱. محرمانه بودن[۴]؛ محرمانه بودن پیام به این معناست که ثالث غیر مجاز به پیام ارسال شده دسترسی نداشته باشد تا علاوه بر سری نگه داشتن پیام، امکان دستکاری در پیام نیز منتفی گردد.

۲. شناسایی[۵] ؛ شناسایی اطمینان یافتن از هویت مورد ادعای ارسال دارنده پیام است و غالباً با بررسی ارتباطی که از قبل بین اشخاص و برخی ممیزات آنها مانند پس ورد[۶] یا کلید کریپتوگرافی[۷]، وجود داشته است، حاصل می گردد. شناسایی، دسترسی به منابع شبکه را نیز کنترل می کند[۸]؛ به این معنا که تنها اشخاص مجاز و شناسایی شده قادر به دسترسی به منابع خواهند بود.

۳. تأیید اصالت[۹] ؛ تأیید اصالت احراز ارسال پیام از همان منبع مورد ادعاست که مقدمه عدم قابلیت انکار و رد پیام است و ارتباط نزدیکی با مفهوم شناسایی دارد.

۴. عدم رد[۱۰] ؛ ضروری است که میان داده پیام و مرجع آن، رابطه غیر قابل انکاری برقرار شود تا ارسال کننده پیام پس از ارسال داده و دریافت دارنده پس از دریافت، قادر به رد و انکار آن نباشند.

۵. تمامیت[۱۱]؛ داده پیام باید از وصف تمامیت برخوردار گردد و این در صورتی است که تبادل داده ها مطابق انتظارات کاربران باشد؛ یعنی پیام بعد از ایجاد و قبل از دریافت دچار تغییرات غیر مجاز یا مجاز ولی نابجا یا اشتباه نگردد و در نتیجه کاربران اطمینان یابند که پیام دریافت شده دقیقاً همان چیزی است که ارسال گردیده است.

ج) فن آوری ها و استراتژی های کنونی در خدمت تأمین اهداف امنیتی

پس از تعیین اهداف امنیتی باید به بررسی این موضوع پرداخت که امکانات و فن آوری های موجود چگونه می توانند هر یک از اهداف مذکور را تأمین نمایند.

ج.۱) محرمانه بودن پیام

محرمانه بودن پیام این امر را تضمین می کند که اطلاعات تنها بین کسانی که مجاز به دریافت آن بوده اند، جریان داشته است. با فن آوریهای موجود، محرمانه نمودن یا سری کردن پیام از طریق سیستم رمز نگاری ممکن می گردد(

Guinier, 1999, P.60

). رمزنگاری فرآیندی ریاضی است که پیام اصلی را به متنی غیر قابل خواندن تبدیل می کند. سیستم رمزنگاری بر دو نوع است:

الف) سیستم رمزنگاری سایمتریک[۱۲] : در این سیستم، یک کلید مشترک در اختیار ارسال کننده و دریافت کننده پیام قرار دارد. ارسال کننده با استفاده از این کلید، پیام را به شکل رمز در آورده ارسال می کند، تا دریافت دارنده در مقصد با استفاده از همان کلید، رمز را بگشاید. در واقع، کلیدی که ارسال کننده برای مخفی کردن پیام از آن استفاده می کند، همان کلیدی است که دریافت کننده مجاز از آن بهره می برد (شکل ۱).

در این سیستم، تبادل کلید میان طرفین قبل از انجام معامله صورت می گیرد. مشکل اصلی این نوع رمزنگاری نیز همین است. هنگامی که امکان دیدار حضوری برای تبادل کلید وجود ندارد، انتقال کلید از طریق رایانه ای صورت می گیرد که چندان ایمن نخواهد بود.

شکل ۱ – سیستم رمزنگاری سایمتریک

ب ) رمز نگاری اسایمتریک یا کلید عمومی[۱۳]: به منظور حل مشکل تبادل کلید در سیستم سایمتریک، روش دیگری در سال ۱۹۷۶ ابداع گردید

Diffie,w and Hellman

,

M.E,) 1976, P. 644

.) در این سیستم، طرفین بجای در اختیار داشتن یک کلید مشترک هر کدام یک جفت کلید دارند. این جفت کلیدها که کلید عمومی[۱۴] و کلید خصوصی[۱۵] نامیده می شوند، با یکدیگر قرینه و جفت هستند. کلید عمومی سری نیست و می تواند در اختیار همه مردم از جمله طرف معامله قرار گیرد، اما کلید خصوصی کاملاً محرمانه و تنها در اختیار مالک آن می باشد. از آنجا که کلید خصوصی از کلید عمومی قابل استنباط نیست، می توان از یک کلید برای رمز نگاری و از کلید دیگر برای رمز گشایی استفاده کرد.

برای مثال دو کاربر «الف» و «ب» هر کدام یک جفت کلید دارند؛ طرفین با تبادل اطلاعات یا توسط شخص ثالث، کلید عمومی یکدیگر را در اختیار می گیرند، حال اگر «الف» بخواهد پیامی را به گونه سری و محرمانه برای «ب« ارسال دارد، با استفاده از کلید عمومی«ب» آن را به صورت رمز در آورده، پیام رمز شده را به مقصد «ب» ارسال می کند. از آنجا که «ب» تنها شخصی است که کلید قرینه کلید عمومی خود را داراست، می توان – و البته تنها او می تواند – رمز را بازگشایی کرده، پیام را بخواند.

حال «ب» نیز می تواند پاسخ خود را با استفاده از کلید عمومی «الف» رمزگذاری و ارسال نماید تا «الف» آن را با کلید خصوصی خود بگشاید (شکل ۲).

شکل ۲ – سیستم رمزنگاری کلید عمومی

ب – مخاطب الف – ارسال کننده

اطلاعات مخاطب اطلاعات ارسال کننده

کلید عمومی مخاطب کلید عمومی ارسال کننده

کلید خصوصی مخاطب کلید خصوصی ارسال کننده

کلید عمومی ارسال کننده کلید عمومی مخاطب

ج. ۲) شناسایی متعاملین و کنترل دسترسی

شناسایی، جریان بررسی هویت اشخاص با اتکا بر جنبه های شناسایی منحصر بفرد آنهاست. روشهای متعددی به این منظور طراحی گردیده است که پایه آنها گاه، استفاده از اطلاعات کاربر می باشد مانند «پس ورد»، و گاه چیزهایی است که وی در اختیار دارد مانند کارتهای شناسایی.

شیوه بکارگیری اطلاعات دارای شکل ساده ای است؛ هر کاربر با یک «پس ورد» شناخته می شود، اما از آنجا که اشخاص بطور معمول، پس ورد خود را در یک فایل مرکزی ذخیره می کنند یا رمزی را انتخاب می نمایند که مانند شماره شناسنامه، شماره تلفن، آدرس و تاریخ تولد به نوعی با هویت آنها مرتبط است، امکان کشف آن نیز وجود دارد.

شیوه دیگر استفاده از کارتهای شناسایی است. این کارتها بطور مغناطیسی در بردارنده برخی اطلاعات مانند نام کاربر، شماره شناسایی و نظایر آن می باشند. شخص با قرار دادن کارت شناسایی در دستگاه کارت خوان، شماره خود را وارد می نماید؛ در صورت انطباق شماره مذکور با شماره ذخیره شده در کارت، وی مجاز خواهد بود که به منابع دسترسی داشته باشد، اما استفاده غیر مجاز و ارائه شماره اشتباه منجر به توقیف کارت خواهد شد.

کارت شناسایی امکان دسترسی غیر مجاز را به نحو قابل توجهی کاهش می دهد، اما مشکلی که باقی می ماند، همان محدودیتهای ذاتی پدیده های فیزیکی مانند گم شدن، خرابی یا سرقت است. روش دیگر، شناسایی با اعمال یا خصوصیات فیزیکی کاربر مانند اثر انگشت، صدا، تصویر و مانند آن است[۱۶]. جهت استفاده از این شیوه لازم است که خصوصیات شخص از پیش ذخیره گردد. هنگامی که کاربری ادعای داشتن هویتی خاص را کند، خصوصیات وی با ویژگیهای ذخیره شده سنجیده می شود. اشکال این روش آن است که امکان دستکاری و تقلب در داده های فیزیکی نیز وجود دارد. علاوه بر این با بالا رفتن دقت شناسایی، گاه هویت کاربر مجاز نیز رد می شود (

Scherman, S.A, R.Skibom, and R.S Murray, P.61-72

).

در حال حاضر، امضای دیجیتال یعنی رمز کردن پیام با کلید خصوصی و رمز گشایی آن با کلید عمومی که در اختیار دریافت دارنده پیام است، مطمئن ترین شیوه شناسایی است؛ زیرا کاربر را با علایمی که بین دو طرف قرارداد مشترک است، مرتبط می نماید.

کاربرد عمده شناسایی در کنترل دسترسی است؛ کنترل دسترسی به معنای اطمینان از دسترسی اشخاص مجاز به منابع است. دسترسی های غیر مجاز خطر سوء استفاده، افشاء، تغییر یا از میان بردن اطلاعات را بهمراه دارند. بنابراین لازم است که سیستم امنیتی دسترسی به تمامی موضوعات داخل سیستم مثل فایلها، و دایرکتوری ها را کنترل کند. شیوه چنین است که شرح حالی از کاربران مجاز مشتمل بر نام یا نام مستعار، پس ورد، گروه عضویت و محدودیتها و امتیازات هر یک از آنها در استفاده از منابع مختلف ضبط می گردد تا معین شود که کدام کاربر امکان دسترسی به کدامین منابع و تا چه حدودی را داراست.