خرید و دانلود فایل پاورپوینت کامل حدیث فطرت و شریعت

فایل پاورپوینت فایل پاورپوینت کامل حدیث فطرت و شریعت؛ راهکاری شایسته برای ارائه‌های موفق

اگر به‌دنبال یک فایل ارائه‌ی آماده با کیفیت بالا و طراحی حرفه‌ای هستید، فایل فایل پاورپوینت کامل حدیث فطرت و شریعت انتخابی مناسب برای شماست. این مجموعه شامل 80 اسلاید استاندارد و دقیق است که با هدف ارتقاء کیفیت ارائه‌های شما تهیه شده‌اند.

دلایل انتخاب فایل فایل پاورپوینت کامل حدیث فطرت و شریعت:

• طراحی ساختارمند و چشم‌نواز: هر اسلاید با دقت بالا و توجه به اصول طراحی گرافیکی تهیه شده است تا محتوای شما به‌خوبی دیده و درک شود.
• آمادگی کامل برای ارائه: نیازی به ویرایش مجدد نیست؛ فایل فایل پاورپوینت کامل حدیث فطرت و شریعت آماده‌ی استفاده در کلاس، جلسه یا کنفرانس است.
• سازگاری کامل با پاورپوینت: نمایش صحیح اسلایدها در تمامی نسخه‌های PowerPoint بدون بهم‌ریختگی یا مشکل ظاهری تضمین شده است.

تولید شده با رویکرد حرفه‌ای:

تمامی بخش‌های فایل پاورپوینت کامل حدیث فطرت و شریعت با هدف ایجاد یک تجربه کاربری روان و بی‌نقص طراحی شده‌اند. جزئیات با دقت بالا تنظیم شده‌اند تا ارائه‌ای حرفه‌ای و تأثیرگذار داشته باشید.

توجه:

تنها نسخه رسمی فایل فایل پاورپوینت کامل حدیث فطرت و شریعت از کیفیت کامل برخوردار است. نسخه‌های غیرمجاز ممکن است شامل اشکالات طراحی باشند و توصیه نمی‌شود از آن‌ها استفاده شود.

با تهیه فایل فایل پاورپوینت کامل حدیث فطرت و شریعت، سطح ارائه‌های خود را ارتقاء دهید و مخاطبان خود را تحت تأثیر قرار دهید

بخشی از متن فایل پاورپوینت کامل حدیث فطرت و شریعت :

چکیده

شریعت و فطرت دو پدیده الهی اند که همگرایی و توافق وجودی و ذاتی با هم داشته و به تعبیر آموزه های اسلامی فطرت، شریعت متصل و شریعت، فطرت منفصل است که در حقیقت «انسانیت » آدمی را تشکیل داده است . دین برای هدایت و تامین سعادت انسان و شریعت با هدف شکوفاسازی فطرت آدمی ظهور یافته است و «صراط مستقیم » تکامل و تعالی وجودی انسان را تشکیل می دهند . به همین جهت، انسان باید فطرت شناسی و شریعت شناسی نماید و از سوی دیگر فطرتش را جلا یافته و پر فروغ نگه دارد و از حجابهای ظلمانی، نجاتش دهد تا قابلیت تامه هدایتهای شریعت را یافته و به رستگاری و فلاح نایل گردد .

انسان شریعت گرا و فطرت محور; انسان خداگرا، خداپرست و کمال طلبی است که در جهت فردسازی و جامعه سازی دینی تلاش می نماید و به سوی فتح قله های کمال و سعادت به پیش می رود; چه این که فطرت پایه و اساس همه حقایق، معارف و کمالات وجودی انسان است و شریعت نیز در خدمت فطرت است . پس همه انسانها باید روزگار وصل به فطرت خویش را جستجو نمایند و از فصل و فراق با جوهره و انسانیت خویش رهایی یابند که هدف همه بعثت ها و امامتها بازگشت دادن انسان به فطرت خویش و تکمیل ارزشهای ذاتی و فطری اوست .

در کتاب خلقت و صحیفه آفرینش، پدیده هایی از دو عالم «امر» و «خلق » و دو نشئه «غیب و شهود» ، اگر چه در اصل تلبس به لباس هستی و تبتل از نقص نیستی به سوی کمال وجود، اشتراک و اتحاد دارند ولی کثرت حقیقی نیز به مشیت الهی بر تمام موجودات حاکم بوده و معیار غیریت، و کثرت، همانا در ذات و جوهره هر کدام از موجودات، مکنون می باشد و باید فصل ممیز یک هستی از هستی های دیگر را تحصیل نمود . پس اگر چه همه پدیده ها در این که از عالم امر و غیبند، مبدا واحدی داشته به سوی همان مبدا، معادی در یک صیرورت خواهند داشت و از وحدت به سوی وحدت در سیرند اما حقیقتی جوهری و ذاتی، آنها را از هم جدا می نماید . این فصل جوهری تمیز دهنده انسان از سایر موجودات، همانا «فطرت » ^(۲) اوست که او را تنها، یگانه، تافته جدا بافته، گل سر سبد آفرینش، نسخه منتخب هستی، معیار حدوث و بقای عالم، امانت پذیر، خلافت پیشه، وحی پذیر، مرید و مختار، تکامل گرا، حقیقت جو، عرفان یاب، خلاق و مبتکر، مسخر عالم، مسجود ملائکه، صعودیابنده، معراج اندیش، تجلی جمال و جلال الهی، جدول بحر وجود، دفتر غیب و شهود، تبلور وحدت امر و خلق و کانون ملک و ملکوت قرار داده است . به همین جهت، نغمه فطرت، نغمه دیار قرب و لقا و ندای فطرت، ندای «ارجعی » ^(۳) و نوای فطرت، نوای «استجیبوا» ^(۴) و حدیث فطرت، حدیث «تعالوا» است که: آیا گوش جان را برای شنیدن ناله ها و نواهای فطرت گشوده اید؟ آیا چشم دل در شهود جمال فطرت باز کرده اید؟ آیا با خود، با جان، با روح و روان با فطرت خویش; خلوت و تنهایی، گفتگو و درد دل، مصاحبت و محاشرت، معاشرت و مؤانست داشته اید؟ آیا اخبار تعالی دهنده و احوال تکامل بخش «فطرت » را در کتاب نفس خوانده اید؟ ^(۵) آیا اشعار اشعار دهنده و ابیات به بیت الله رساننده فطرت را دیده اید؟ آیا آیات «و فی انفسکم ا فلا تبصرون » و کریمه «علیکم انفسکم » ^(۶) را در کتاب شریعت تلاوت نموده اید؟ آیا «بل الانسان علی نفسه بصیره » ^(۷) و «سنریهم آیاتنا فی الآفاق و فی انفسهم » ^(۸) را قرائت کرده اید؟ آیا بانگ کوبنده «و لا تکونوا کالذین نسوا الله فانساهم انفسهم » ^(۹) و … را هشدار خویشتن خویش و بیداری دل خود نهاده اید؟

آری! گرچه هر چیزی در دریای وجود بهره ای از کمالات الهی داشته و نشانه ای از «وجود مطلق » است اما به قدر سعه وجودی خود و قابلیت هستی اش آن بی نشان را، نشان می دهد و چون انسان، عصاره هستی و چکیده خلقت است پس عصاره تجلی عالم از خداست و از آنجایی که سعه وجودی داشته و گام بر دو لبه مجرد و ماده نهاده و غیب و شهود را نشانه گرفته، بیشتر و کاملتر از هر موجودی آیت جمال حق سبحانه است . بر همین اساس، حدیث فطرت، حدیث «فاطر السماوات و الارض » ^(۱۰) و کتاب فطرت، همان کتاب کامل فطرت آفرین است .

گرچه سنت هدایت «تکوینی » و «عامه » بر عالم و آدم به صورت موجبه کلیه حاکم است و کل هستی محکوم به حکم هدایت الهی می باشد ولی چون انسان از سرمایه ها و استعدادهای متنوع و سرشار در نیل به عالیترین درجات تکاملی و وصول به بلندترین قله های کمال نوعی خویش بهره مند است خداوند نیز مظهر فضل و کمال و جود و احسان است و عدالت برای فعلیت و شکوفایی آن قوای وجودی و کشف و کاوش معادن انسانی «هدایت تشریعی » را نیز در کنار هدایت تکوینی و هدایت فطری ^(۱۱) نهاده تا «حجت » بر انسان تمام شده به سوی غایت خلقتش حرکت و پویایی داشته باشد و کتاب شریعت در پاسخ به سؤال فطرت از کتاب مکنون و لوح محفوظ الهی تنزیل یافت; چون «و آتاکم من کل ما سالتموه » ^(۱۲) . به همین جهت، رابطه دین و دل و شریعت و فطرت; رابطه طالب و مطلوب، عاشق و معشوق و مکمل و مستکمل است که هدف این مقاله نیز تبیین چهره این ترابط است .

شریعت ^(۱۳) با همه ظاهر و باطن خویش و پیوند «امری » و «خلقی » شان نزول یافت تا فطرت تنها نباشد و غریب نماند . شریعت به لقای فطرت در زندان طبیعت و به دیدار «یار» در ظلمتکده مادیت آمد و چه نکوست که شریعت از همان راهی تنزیل یافت که فطرت از همان جا هبوط کرد; آن «من امرنا» بود این «من روحی » ^(۱۴) ، شریعت آمد تا فطرت را از اسارت «ماندن » حریت بخشد که «مسیح فطرت » ، شریعت بود . اینک به متن اصلی مقاله پیرامون شریعت و فطرت و اشتراکها و افتراقهای آنها می پردازیم:

شریعت، فطرت منفصل و فطرت، شریعت متصل و هر دو از «مبدا» واحد با معانی واحد هستند که شریعت و فطرت عین همند و حال فطرت در قال شریعت و هوای شریعت در «نی » فطرت دمیده شد و هر دو سر انسان و راز عالمی را به جلوه آورده اند . «من » فطری با وحی الهی مرتبط و قرآن با قلب و دین با دل متصل که «اسلام » ، تفسیر انسان و انسان، تقریر اسلام ^(۱۵) و هر دو مظهر اراده تکوینی و تشریعی الهی که اگر دین ظهور نمی داشت دل به چه می آرمید و در پرتو چه چیزی به تعالی و کمال می رسید؟ و اگر دل نبود دین به چه می ارزید؟ که این دو، بهر هم آفریده شده که فطرت از خداست و شریعت نیز، این طلبید و آن عاشقانه به سویش دوید .

شریعت، سروش سر فطرت است و آهنگ دل آن، که اگر فطرت بر سنت «تقویم » ^(۱۶) گشته، شریعت بر قانون «اقوم » ^(۱۷) منزل می گزیده است . این کتاب تکوین به آن کتاب تدوین، عجین و این «ارشاد» خواست و آن «رشد» عطا فرمود که فطرت در رهایی خویش از ظلمت، «معتصم » به «حبل » شریعت و متمسک به «عروه وثیق » شریعت شد که این به آن محتاج است و آن به این مشتاق .

حال دمی با قرآن، مانوس و لحظه ای با وحی، محشور شویم . از دفتر وحی قصه های کتاب دل خویش خوانیم و با تلاوت قرآن، تعالی فطرت و با قرائت آن به قرب فطرت واصل گردیم که قرآن سخن قلب است . تلاوتش تبتل و قرائتش قرب آور، پیامش جعت به فطرت و آرمانش آرمیدن در شبستان فطرت است که فروغ وحی، فرقان حق و ایقان مبین و عرفان وزین و برهان شریف و دانش دین و بینش دل عطا کند که تعلیم و تزکیه; غایت بعثت و شریعت، و تعلم و تزکی; جوهره جبلت و فطرت، و شریعت; برهان، نور، رحمت، هدایت، بصیرت، بشارت، حکمت، موعظه، فرقان، بلاغ و بیان است . پس فطرت شناسی و فطرت یابی، شریعت شناسی و شریعت یابی است . خطوط منقش بر صحیفه مطهره شریعت همانا خطوط مصور بر کتاب زیبای فطرت است و تفکر در کتاب خدا، تفکر در کتاب خود است .

اوصاف و ویژگیهای مشترک شریعت و فطرت یا هماهنگی و وحدت این دو با هم

۱ – کتاب شریعت (با ظاهر و یا باطن و غیب و شهودش) تجلی خداست:

و فطرت نیز محل ظهور و تجلی خداست: «ان الله خلق آدم علی صورته .» ^(۱۹) و هر دو نمایش علم و قدرت و حیات الهی، که تجلی اسمای حسنای الهی اند «فاینما تولوا فثم وجه الله » ^(۲۰) و هر دو از آیات و نشانه های عرفان و ادراک خدای سبحانند .

۲ – هر دو (شریعت و فطرت) با تمام ابعاد و درجات وجودیشان از «مبدا واحد» سرچشمه گرفته و به سوی آن «مبدا واحد» در حرکتند که نازل کننده هر دو، خداست «انا انزلناه فی لیله القدر» ^(۲۱) و «اهبطوا منها جمیعا» ^(۲۲) که مبدا و معاد هر دو واحد است .

۳ – هم شریعت و هم فطرت از کلمات الهی اند; یکی کلام تشریعی و دیگری کلام تکوینی . ^(۲۳)

۴ – نه در شریعت الهی (مجموعه آیات قرآن) تغییر و تبدیل وجود دارد نه در فطرت، که هیچ کدام تغییر یابنده و تبدیل پذیر نیستند . ^(۲۴)

۵ – هر دو (شریعت و فطرت) از مصادیق جهان خلقت و نیز معجزه اند و دعوت به تحدی پیرامون اسلام و انسان شده «قل لئن اجتمعت الانس و الجن علی ان یاتوا بمثل هذا القرآن لا یاتون بمثله » ^(۲۵) و «ان الذین تدعون من دون الله لن یخلقوا ذبابا و لو اجتمعوا له » ^(۲۶) و انسان مرموزترین و اسرارآمیزترین مخلوق الهی است که در رابطه با آن به طریقی اولی، این حکم صادق است .

۶ – هم شریعت «نور» است و هم فطرت، و ظلمت بطلان در هیچ کدام راه ندارد و «لا یاتیه الباطل من بین یدیه و لا من خلفه …» ^(۲۷) در هر دو صدق می کند .

۷ – هم شریعت و قرآن از کثرت و اختلاف و تخلف مصون است و هم فطرت و حقیقت وجودی انسان . ^(۲۸)

۸ – هم قرآن و وحی در آنچه که می دهد و فرا می خواند «معصوم » است و هم فطرت در آنچه که می طلبد و می خواند . به همین جهت، در عصمت، هم حریم وحی از معصیت مبراست و هم حرم فطرت از گناه بری است . ^(۲۹)

۹ – هم قرآن غیب و شهود و ظاهر و باطن و ملک و ملکوت و جسم و جان دارد و هم فطرت انسان دارای مراحل و مراتب و درجات وجودی است و انسان به مقدار لیاقت و توانمندی ذهنی و ذاتی هم از «انوار» شریعت و هم از انوار و لمعات فطرت بهره مند می باشد .

۱۰ – هر دو کتاب تدوین و تکوین، شریعت و فطرت را «عالمان » دانند که چیست؟ و در آنجا به تدبر و تفکر می پردازند «بل هو آیات بینات فی صدور الذین اوتوا العلم » ^(۳۰) و …

۱۱ – هم دین، عمیق و ژرف و بی انتهاست و معارف مکنون در آن وسیع و گسترده، هم دل حاوی معالم و معارف گسترده و جامعی است که حکم «ظاهره انیق و باطنه عمیق .» ^(۳۱) حکم و وصف عنوانی شریعت و فطرت است .

۱۲ – هم شریعت، جاودان و ابدی است و هم فطرت، نه دین مردنی است و نه فطرت زوال پذیر که هر دو، باقی به بقای الهی اند; «لا تبدیل لخلق الله » . ^(۳۲)

۱۳ – هم در شناخت و تفسیر شریعت باید به همه آیات توجه داشت و هم در شناخت فطرت باید به همه مقوله ها و ابعادش نظر نمود . بر همین اساس، قرآن شناسی و انسان شناسی هم با توجه به همه جوانب و ابعاد، ممکن و میسر می باشد . ^(۳۳)

۱۴ – در مشکلات و تحیرها، هم می توان به قرآن و دین مراجعه کرد و هم سری به خانه دل زد که: «فعلیکم بالقرآن .» ^(۳۴) و «علیکم انفسکم » ^(۳۵) دال بر آن می باشد .

۱۵ – در تفسیر آیه امانت ^(۳۶) ، امانت به قرآن و شریعت و نیز به فطرت تفسیر شده است .

۱۶ – هم شریعت، دعوت کننده به توحید (خداشناسی و خداپرستی موحدانه و مطلق شناسی) است و هم فطرت، فراخوان به سوی توحید (وحدت در دعوت) است .

۱۷ – هم شریعت، حامل علم حصولی و علم حضوری است و با علم مفهومی و علم شهودی قابل ادراک و شناخت است و هم فطرت .

۱۸ – همان طوری که انحراف از شریعت ممکن است، انحراف از فطرت نیز ممکن است و مبدا انحراف از هر دو، واحد و مشترک می باشد .

۱۹ – هم وجود شریعت در متن و نهاد حیات بشری ضروری است و هم فطرت در کانون زندگی انسان، واجب که این نیاز از طرف انسان به شریعت و فطرت، خود ذاتی و حقیقی است .

۲۰ – هم شریعت و وحی، برهانی بر شناخت خداست و منبع معرفت و هم فطرت دلیل و حد وسطی برای دریافت حق متعالی . از این رو، در هر دو راه قرآن و فطرت امر به تفکر و تدبر شده است .

۲۱ – منطق و پیام شریعت همان منطق و پیام فطرت است، اگر چه در اجمال و تفصیل با هم فرق دارند .

۲۲ – نه وجود فطرت در انسان مخالف اصل آزادی است و نه نزول شریعت با آزادی منافات دارد بلکه هر دو، برهانی بر اثبات آزادی و آزادگی انسانند . ^(۳۷)

۲۳ – هم هر کس به قدر افکار و اندیشه های خویش از شریعت و وحی بهره مند خواهد شد و هم به هر کسی به قدر آگاهیها و تاملات خود، از فطرت عطا خواهد شد که: «ان هذه القلوب اوعیه فخیرها اوعاها .» ^(۳۸)

۲۴ – فطرت و شریعت (اسلام) هر دو همگانی و جهانی است و فتح و ظفر در نهایت نیز از آن شریعت و فطرت است که حاکمیت و زمام بشریت را به عهده خواهند گرفت .

۲۵ – هم شریعت احسن الحدیث است و هم فطرت احسن المخلوقین که فطرت بر «تقویم » و شریعت بر «اقوم » بنا نهاده شده است .

۲۶ – رجوع و بازگشت به فطرت بر سبیل حقیقت همانا رجوع و انابه به سوی شریعت بوده، چنان که رجوع و ایمان به شریعت بر صراط حقیقت همانا رجوع و ایمان به فطرت است که مؤمن به شریعت، مؤمن به فطرت و مؤمن به فطرت، مؤمن به شریعت می باشد .

۲۷ – نه فطرت کهنه شدنی و قدیمی خواهد شد و نه شریعت (دین) بلکه هم فطرت و هم شریعت، همیشه زنده، تازه، با طراوت و جذابند .

پایان سخن

چون شریعت تکلیف