خرید و دانلود فایل پاورپوینت کامل تأسیس دولت فاطمیان

با فایل فایل پاورپوینت کامل تأسیس دولت فاطمیان یک ارائه‌ی بی‌نقص بسازید!

پاورپوینتی زیبا و کاربردی:

فایل فایل پاورپوینت کامل تأسیس دولت فاطمیان شامل 93 اسلاید کاملاً حرفه‌ای و چشم‌نواز است که برای ارائه‌ی مستقیم یا چاپ آماده شده‌اند.

آنچه فایل فایل پاورپوینت کامل تأسیس دولت فاطمیان را متمایز می‌کند:

• طراحی مدرن و هدفمند: فایل پاورپوینت کامل تأسیس دولت فاطمیان با ترکیب رنگ‌ها و چیدمان هوشمندانه، به انتقال بهتر مفاهیم کمک می‌کند.
• کاربری راحت و سریع:فایل پاورپوینت کامل تأسیس دولت فاطمیان بدون نیاز به ویرایش‌های پیچیده، فقط فایل را باز کنید و ارائه دهید.
• کیفیت بالا برای نمایش: همه‌ی اسلایدها با رزولوشن مناسب و ساختاری منظم آماده ارائه هستند.

ساخته‌شده با دقت و استانداردهای بالا:

فایل پاورپوینت کامل تأسیس دولت فاطمیان با رعایت جزئیات طراحی شده تا در هر محیطی بدون مشکل نمایش داده شود. هیچ‌گونه بهم‌ریختگی یا ایرادی در اسلایدهای فایل پاورپوینت کامل تأسیس دولت فاطمیان وجود ندارد.

تذکر:

در صورت مشاهده‌ی تفاوت در کیفیت، احتمال استفاده از نسخه‌های غیراصلی وجود دارد. نسخه معتبر فایل پاورپوینت کامل تأسیس دولت فاطمیان با دقت توسط تیم طراحی آماده شده است.

همین حالا دانلود کن و با فایل پاورپوینت کامل تأسیس دولت فاطمیان مخاطب‌هات رو تحت تاثیر قرار بده!

بخشی از متن فایل پاورپوینت کامل تأسیس دولت فاطمیان :

از جمله مشکلات عباسیان، اداره سرزمینهای دور دست شمال افریقا بود.علاوه بر رقیب خطرناکی چون امویان اندلس که به شمال افریقا نظر داشتند، استقرار گروههای ناراضی مانند خوارج در این ناحیه نیز بر مشکلات می افزود. ^(۱) خوارج با پناه بردن به قبایل بربر، آنان را علیه عباسیان به قیام وا می داشتند.دوری راه و وسعت صحراها نیز مانع از سرکوب آنان توسط سپاهیان خلیفه عباسی می شد.

آخرین فرمانروای پرقدرت عباسی در شمال افریقا یزید بن حاتم نام داشت. ^(۲) او اگر چه اختیارات فراوانی از جانب خلیفه عباسی داشت و تا حدود زیادی در کار خود مستقل بود، اما وفاداری خود را به خلافت عباسیان حفظ کرد.

یزید بن حاتم در سال ۱۷۰ ه. ^(۳) درگذشت.بلافاصله پس از مرگ او دو تحول در شمال افریقا رخ داد که هیچیک به نفع عباسیان نبود.این دو تحول عبارت بودند از:

۱ در سال ۱۷۲ ه. ^(۴) یکی از نوادگان امام حسن (ع) به نام ادریس، از دست مأموران عباسی فرار کرد و به شمال افریقا وارد شد.او در مراکش برای خود پیروانی به دست آورد و سلسله ای تأسیس کرد که به ادریسیان موسوم شده است.دولت عباسیان توانایی مقابله با ادریسیان را نداشت.قبایل بربر نیز با حمایت از آنان در اندیشه کسب استقلال بودند.در همان حال چون ادریسیان با امویان اندلس دشمن بودند، دولت بنی عباس با این امید که آنان سدی در برابر نفوذ بنی امیه به شمال افریقا باشند، دیگر مزاحمتی برایشان فراهم نکرد.در عوض عباسیان با افزودن بر اختیارات حکمران شمال افریقا که در تونس سکونت می گزید، کوشیدند ادریسیان را در مراکش محدود کنند .

۲ پس از مرگ یزید بن حاتم و در حالی که ادریسیان، در مراکش قدرت یافته بودند، یکی از مأموران عباسی به نام ابراهیم بن اغلب به حکومت شمال افریقا منصوب شد.او با اختیارات فراوان وارد تونس گشت و چون زمینه را برای استقلال طلبی خویش مساعد یافت، در سال ۱۸۴ ه. ^(۵) خود را مستقل اعلام کرد و سلسله ای به وجود آورد که به بنی اغلب مشهور شده است.بنی اغلب اگر چه همراهی با بنی عباس را فرو نگذاشتند، اما به جای آن که توان خود را صرف مقابله با ادریسیان نمایند، به توسعه قدرت خود در دریای مدیترانه پرداختند.آنان با تشکیل نیروی دریایی قدرتمندی توانستند بسیاری از جزایر دریای مدیترانه از جمله سیسیل را تصرف کنند .تجارت مسلمانان و نیروی دریایی آنان در این زمان در مدیترانه بی رقیب بود.پادشاهان اروپایی تنها با کمک خواستن از نورمانها ^(۶) که دریانوردانی از شمال اروپا بودند، توانستند با بنی اغلب مقابله کنند.

در حالی که بنی اغلب به دریانوردی روی آورده بودند، در صحرای افریقا وقایعی جریان داشت که به سود آنها نبود.بدین معنی که یکی از اسماعیلیان ^(۷) به نام عبید الله المهدی توانسته بود در میان قبایل بربر طرفدارانی برای خود به دست آورد .سر انجام عبید الله در سال ۲۹۷ ه. ^(۸) ، بنی اغلب را سرنگون و در مراکش و تونس دولتی به نام فاطمیان تأسیس کرد.اسماعیلیان از دشمنان سرسخت بنی عباس بودند.آنان با کمک قبایل بربر، به سمت مصر پیشروی کردند و توانستند در سال ۳۵۶ ه. ^(۹) ، آن سرزمین را تصرف کنند. ^(۱۰) با تصرف مصر، سراسر شمال افریقا از دست عباسیان خارج شد ^(۱۱) فاطمیان به صورت رقیب خطرناکی برای عباسیان در آمدند، زیرا مدعی خلافت بودند و بر خود عنوان خلیفه می گذاشتند.با انتقال مقر قدرت فاطمیان به مصر، آنان بسرعت تسلط خود بر نواحی دور دست شمال افریقا را از دست دادند.قبایل سرکش و استقلال طلب بربر، سر از اطاعت آنان پیچیدند.در همان حال، خلفای اموی اندلس نیز با حمله به مراکش، دولت ادریسیان را در سال ۳۷۵ ه. ^(۱۲) منقرض ساختند.

در قرن چهارم هجری سه خلافت در جهان اسلام وجود داشت:

۱ خلافت عباسی در عراق

۲ خلافت اموی در اندلس

۳ خلافت فاطمی در مصر

فاطمیان هدف اصلی حمله خود را خلافت عباسی قرار دادند.آنان به خلافت امویان در اندلس و مراکش توجهی نکردند و به جای درگیر شدن با قبایل بربر، متوجه شام و عراق و ایران شدند؛ به همین جهت داعیان و مبلغان اسماعیلی را به این نواحی روانه کردند.این مبلغان که مخفیانه فعالیت می کردند، مشکلات فراوانی برای عباسیان فراهم ساختند.از جمله این مبلغان، ناصر خسرو قبادیانی و حسن صباح ^(۱۳) بودند.در زمانی که در ایران، حکومتهای سامانی، غزنوی و آل بویه قدرت داشتند، داعیان اسماعیلی بسیار فعال بودند.سپاهیان فاطمی نیز توانستند شام را به تصرف در آورند.چون در این زمان آل بویه بغداد و خلیفه عباسی را زیر سلطه خود داشتند، خلفای عباسی از هر گونه مقابله ای با پیشروی فاطمیان عاجز بودند.حتی فاطمیان برای مدت کوتاهی بغداد را نیز در اختیار گرفتند ^(۱۴) ، اما در این احوال دولت سلجوقیان در ایران به قدرت رسید.سلجوقیان به کمک خلفای عباسی شتافتند و فاطمیان را از عراق و شام عقب راندند.در نتیجه قلمرو فاطمیان محدود به مصر و فلسطین گردید.

در حالی که فاطمیان با حریف قدرتمندی چون سلجوقیان روبرو شده بودند، جنگجویان صلیبی نیز به فلسطین هجوم آوردند.صلیبیون شهر بیت المقدس را از دست فاطمیان خارج ساختند و بر اعتبار سیاسی و نظامی آن دولت، ضربه ای شدید وارد ساختند.در آستانه جنگهای صلیبی، دولت فاطمیان بسیار ضعیف شده بود، زیرا از درون دچار انشعاب گشته و اسماعیلیان ایران هم از آن جدا شده بودند. ^(۱۵) کشمکش در دولت فاطمیان همراه بانارضایی مردم مصر از آنان بود.مأموران دولت فاطمی از اداره امور آن کشور عاجز بودند و دولت فاطمیان نیز اقدامی برای بهبود وضع کشاورزان که ساکنان اصلی مصر بودند، نمی کرد.بدین ترتیب از قدرت دولت فاطمیان بسیار کاسته شد و بنی عباس در پرتو شمشیر جنگاوران سلجوقی بار دیگر (هر چند بطور موقت) آوازه ای به دست آوردند، اما هیچ گاه به موقعیت سابق خود بازنگشتند.امیران و سلاطین در سراسر جهان اسلام قدرت یافته بودند و خلفای عباسی دیگر اعتباری نداشتند.

بخش ششم: تهاجم به جهان اسلام

جنگهای صلیبی و نتایج آن

نظر اجمالی: یکی از رخدادهای مهم تاریخ جهان، جنگهای صلیبی است.این جنگها که در حدود دویست سال به طول انجامید، میان مسیحیان اروپایی و مسلمانان صورت گرفت.علل اصلی به وجود آمدن این جنگها مربوط به اوضاع قاره اروپا بود، اما میدانهای جنگ، در فلسطین، مصر و شام یعنی قلمرو مسلمانان قرار داشت.بنابراین آثار تخریبی این جنگها و ویرانی سرزمینها، بر مسلمانان زیان فراوانی وارد می کرد.این جنگها اگر چه سر انجام با پیروزی سیاسی و نظامی مسلمانان به پایان رسید و مسلمانان توانستند سرزمینهای خود را حفظ کنند، اما اروپاییان نیز از آن، بهره های اقتصادی، تمدنی و فرهنگی فراوان بردند، زیرا جنگهای صلیبی موجب آشنایی اروپاییان با مشرق زمین و بخصوص تمدن با شکوه اسلامی شد.آنان از این تمدن و دانش مسلمانان بهره های بسیار گرفتند.همین امر در تحولاتی که بعدها منجر به پیشرفت اروپا گردید، نقش مهمی داشت.در حقیقت جنگهای صلیبی زمینه ساز انتقال دستاوردهای تمدن اسلامی به اروپا گردید.

چرا جنگهای صلیبی آغاز شد؟

در جنگهای صلیبی، گروه کثیری از مسیحیان اروپایی به قصد تصرف بیت المقدس، به سوی سرزمینهای مسلمانان لشکرکشی کردند.آنان مدعی بودند که بیت المقدس مزار عیسی (ع) است و مسیحیان برای زیارت نمی توانند به آسانی به آن شهر مسافرت بکنند.مسلمانان در زمان خلیفه دوم بیت المقدس را از دست روم شرقی آزاد ساختند.این شهر در زمان حیات حضرت محمد (ص) برای مدتی قبله اول مسلمانان بود و به همین جهت برای مسلمین احترام و اهمیت بسیار داشت.در نزد پیروان سایر ادیان الهی چون یهود و مسیحیت نیز، این شهر محترم شمرده می شود.پس از آن که بیت المقدس به تصرف مسلمانان در آمد، آنان به کلیه پیروان ادیان الهی به خصوص مسیحیان آزادی عمل دادند.مسیحیان نه تنها در این شهر بلکه در سراسر جهان اسلام با آزادی کامل زندگی می کردند، اما در حدود سال ۱۰۰۰ میلادی، در حالی که عده ای از مسیحیان منتظر ظهور حضرت عیسی در بیت المقدس بودند، اخباری توأم با اغراق در اروپا در مورد آزار و اذیت زائران اروپایی بیت المقدس انتشار یافت.در آن زمان، بر اثر جنگهای میان سلجوقیان و فاطمیان اوضاع شام و فلسطین سخت نا امن بود، اما هیچ دلیلی برای آزار رساندن به زائرین اروپایی وجود نداشت.از جمله کسانی که در اروپا اخبار آزار مسیحیان را منتشر می ساختند، شخصی به نام پتروس ^(۱۶) راهب بود.او در شهرهای اروپا سفر می کرد و علیه مسلمانان تبلیغ می نمود؛ در نتیجه، جمعیت انبوهی گرد او جمع شدند و پاپ اوربان دوم ^(۱۷) نیز با آنان همصدا شد و فرمان جنگهای صلیبی را در سال ۴۸۹ ه./۱۰۹۶ م.صادر کرد ^(۱۸).جمعیت فراوانی که متعاقب فرمان پاپ برای جنگهای صلیبی گرد آمدند، هیچ چیز از جهان اسلام نمی دانستند و صرفا در آرزوی مهاجرت از اروپا و رفتن به سرزمین دیگر بودند.آوازه ثروت و تجارت سرزمینهای اسلامی که به وسیله زائران مسیحی در اروپا منتشر شده بود، آنان را به هیجان می آورد.در آن زمان افزایش جمعیت، کمبود زمین، جنگهای میان فئودالها و به طور کلی فقر عمومی بسیاری از اروپاییان را در تنگنا قرار داده بود.کسانی که برای جنگهای صلیبی آماده می شدند، امیدوار بودند که بدین وسیله از این مشکلات رهایی یابند.بدین جهت گروه کثیری بدون نظم و برنامه ای دقیق، از آلمان و فرانسه به سمت شرق اروپا به حرکت در آمدند تا با عبور از قلمرو روم شرقی (بیزانس) خود را به فلسطین و بیت المقدس برسانند .این عده در مسیر خود بسیاری از شهرها و روستاهای اروپا و حتی کلیساها را غارت کردند .بسیاری از آنان در بین راه تلف شدند.در قلمرو دولت روم شرقی به خاطر وحشتی که از صلیبیون وجود داشت، مردم نگران شدند و امپراتور روم، به قصد دور کردن خطر، آنان را بدون هیچ طرح و نقشه ای به سوی جهان اسلام فرستاد. ^(۱۹) اینان چون بر روی سینه و یا سپر خود نقش صلیب را رسم کرده بودند به صلیبیون ^(۲۰) معروف شده اند.جنگهای آنان نیز به جنگهای صلیبی مشهور شده است.

فاطمیان و نخستین جنگهای صلیبی

صلیبیون پس از آن که از خاک بیزانس عبور کردند، مدتی را در مرزهای دولت سلجوقیان به سرگردانی گذراندند.در این مدت، آنان متحمل تلفات بسیار شدند، تا آن که توانستند در امتداد سواحل شرقی مدیترانه یعنی از حاشیه ساحلی کشورهای ترکیه، سوریه و لبنان فعلی عبور کنند .صلیبیون با تصرف نواحی ساحلی به سمت جنوب و به سوی فلسطین پیشروی کردند.در این زمان دو دولت بزرگ جهان اسلام یعنی سلجوقیان و فاطمیان ضعیف شده بودند.این دو دولت از مدتها قبل برای تصرف شام و فلسطین با هم می جنگیدند.سلجوقیان در سال ۴۶۳ ه. ^(۲۱) بیت المقدس را تصرف کردند.این امر پس از سالها کشمکش صورت گرفت.پس از آن نیز تلاش فاطمیان موجب ادامه کشمکش شد و سرانجام در سال ۴۹۰ ه. ^(۲۲)

موفق به باز پس گیری این شهر شدند.جدال در بیت المقدس و نواحی مجاور آن، توان اقتصادی و نظامی مسلمانان را سخت ضعیف کرده بود.سه سال ازتصرف مجدد بیت المقدس به دست فاطمیان نگذشته بود که صلیبیون از راه رسیدند و آن شهر را به محاصره گرفتند.دولت فاطمیان نتوانست نیروی کمکی ارسال نماید و مدافعین شهر، پس از مدتی مقاومت از پای در آمدند.صلیبیون با ورود به بیت المقدس کشتار، غارت و تخریب را آغاز کردند.عده زیادی از ساکنان به مسجد بزرگ شهر پناهنده شدند اما آنجا نیز تبدیل به کشتارگاهی شد که حتی نویسندگان اروپایی از وقوع آن ابراز انزجار کرده اند.صلیبیون با تصرف بیت المقدس، مسلمانان را سرکوب نمودند و بر خلاف مسلمانان که در دوران حاکمیت خود، به همه ادیان الهی آزادی فعالیت داده بودند، با تعصب تمام با مسلمانان رفتار نمودند.یهودیان نیز از تعصب و تجاوزگری صلیبیون بی نصیب نماندند.

جنگ اول صلیبی با تصرف بیت المقدس پایان یافت.صلیبیونی که طی این جنگ به پیروزی رسیده بودند، در هر یک از شهرهای تصرف شده در سواحل سوریه و لبنان و نیز در فلسطین دولتهایی مجزا و مستقل برای خود تشکیل دادند.این دولتها عبارت بودند از دولت بیت المقدس، دولت ادسا، دولت طرابلس و غیره.اینان خیلی زود بر سر منافع سیاسی، ارضی و اقتصادی به جدال و کشمکش با هم مشغول شدند.حتی در شهر بیت المقدس، صلیبیون چند دسته شدند و به رقابت و دشمنی با هم پرداختند.

جنگ اول صلیبی سر آغاز یک رشته طولانی از جنگهای دیگر شد، زیرا از یک طرف خبر پیروزی صلیبیون، در اروپا با شور و شعف مواجه شد و دسته های جدیدی از صلیبیون عازم شام و فلسطین شدند، و از طرف دیگر تصرف سرزمینهای مسلمین و بخصوص بیت المقدس، موجب ناراحتی و نگرانی بسیار مسلمانان شد، از این رو دولتهای مسلمان در صدد جبران بر آمدند.از جمله دولت فاطمیان که هنوز قسمتهایی از مصر و شام را در اختیار داشت، به جنگ در برابر صلیبیون ادامه می داد .در منطقه شام، سرداران مسلمانی که طرفدار فاطمیان بودند، دولتی به نام آل زنگی تشکیل دادند و یکی از رهبران آنان به نام ایلغازی حملات سختی به صلیبیون نمود.پس از چندی آل زنگی توانستند دولت صلیبی «ادسا» را شکست دهند و آن شهر را تصرف کنند.اگر چه داوطلبان جدیدی از اروپا به کمک صلیبیون شتافتند، اما به خاطر اختلافات داخلی آنها و نیز به دلیل بیداری و هوشیاری مسلمانان، کاری از پیش نبردند.صلیبیون که در اصل به فکر اموال و املاک متصرفی خود بودند، حتی از ورود داوطلبان اروپایی چندان رضایتی نداشتند زیرا حضور شریک و رقیب را بدتر از دشمن رویاروی می دانستند.

ایوبیان در برابر صلیبیون ایستادگی می کنند.

در حالی که دولت آل زنگی با همراهی نمودن با فاطمیان، ضربات سختی بر صلیبیون وارد می کرد، دولت فاطمیان همچنان در سراشیبی ضعف و زوال بود؛ در نتیجه با وجود آن که صلیبیون از سمت شمال (دولت آل زنگی در شام) در فشار بودند، از سمت جنوب (دولت فاطمیان از مصر) اقدام قابل توجهی علیه آنان بخصوص برای بازپس گیری بیت المقدس صورت نمی گرفت.برای رفع این نقیصه، یکی از سرداران آل زنگی به نام صلاح الدین ایوبی به مصر اعزام شد تا نیروی نظامی فاطمیان را سر و سامان داده، آماده حمله سازد.

صلاح الدین در مصر آشفتگی و ناتوانی دولت فاطمیان را مشاهده کرد، بنابراین در صدد بر آمد با سرنگون ساختن آن، دولت جدیدی به وجود آورد.او در سال ۵۶۷ ه. ^(۲۳) فاطمیان را برکنار و دولت ایوبیان را تأسیس کرد.صلاح الدین کرد و ایرانی بود و از قهرمانان جهان اسلام به شمار می آید.

صلاح الدین در سال ۵۸۳ ه. ^(۲۴) با پیروزی بر صلیبیون، شهر بیت المقدس را باز پس گرفت.او در شرایطی به این پیروزی بزرگ