خرید و دانلود فایل پاورپوینت کامل تأسیس حکومت اموی در اندلس

ارائه‌ی فایل پاورپوینت کامل تأسیس حکومت اموی در اندلس – تجربه‌ای خاص و متمایز!

پاورپوینتی حرفه‌ای و متفاوت:

فایل فایل پاورپوینت کامل تأسیس حکومت اموی در اندلس شامل 50 اسلاید جذاب و کاملاً استاندارد است که برای چاپ یا ارائه در PowerPoint آماده شده‌اند.

ویژگی‌های برجسته فایل فایل پاورپوینت کامل تأسیس حکومت اموی در اندلس:

• طراحی خلاقانه و حرفه‌ای: فایل فایل پاورپوینت کامل تأسیس حکومت اموی در اندلس به شما این امکان را می‌دهد که مخاطبان خود را با یک طراحی خیره‌کننده جذب کرده و پیام خود را به بهترین شکل انتقال دهید.
• سادگی در استفاده: اسلایدهای فایل پاورپوینت کامل تأسیس حکومت اموی در اندلس به گونه‌ای طراحی شده‌اند که استفاده از آن‌ها بسیار آسان باشد و نیاز به تنظیمات اضافی نداشته باشید.
• آماده برای ارائه: تمامی اسلایدهای فایل پاورپوینت کامل تأسیس حکومت اموی در اندلس با کیفیت بالا و بدون نیاز به ویرایش، آماده استفاده هستند.

کیفیت تضمین‌شده با دقت بالا:

فایل فایل پاورپوینت کامل تأسیس حکومت اموی در اندلس با رعایت بالاترین استانداردهای طراحی تولید شده است. بدون نقص یا بهم‌ریختگی، تمامی اسلایدها آماده برای یک ارائه بی‌نقص و حرفه‌ای هستند.

نکته مهم:

هرگونه تفاوت احتمالی در توضیحات ممکن است به دلیل نسخه‌های غیررسمی باشد. نسخه اصلی فایل پاورپوینت کامل تأسیس حکومت اموی در اندلس با دقت و حرفه‌ای تنظیم شده است.

همین حالا فایل فایل پاورپوینت کامل تأسیس حکومت اموی در اندلس را دانلود کنید و ارائه‌ای حرفه‌ای و تأثیرگذار داشته باشید!

بخشی از متن فایل پاورپوینت کامل تأسیس حکومت اموی در اندلس :

اسپانیای مسلمان (اندلس) از آغاز تا پایان

سال (هجری) /دستگاه خلافت/اندلس/رخدادها

۹۳ ۹۱/خلافت بنی امیه/حکام اموی/فتح اندلس به دست طارق بن زیاد

۱۱۴/در دمشق از ۴۱ ه./در اندلس/نبرد تور در فرانسه و عقب نشینی مسلمانان

۱۳۲///

۱۳۸///تأسیس دولت امویان اندلس به وسیله عبد الرحمن

//دولت اموی/عبد الرحمن سوم خود را خلیفه نامید.

۳۱۷/اندلس/اوج قدرت مسلمانان در اسپانیا

۴۰۷///شروع ملوک الطوایف (دولت شهرها) در اندلس

۴۲۲///

۵۴۰///مرابطون/مرابطون به دعوت بنی عباد به اندلس می روند.پیروزی مرابطون در جنگ زلاقه (۴۹۷)

۶۳۲//موحدون/موحدون اندلس را تصرف می کنند.

////شکست موحدون در جنگ حصن العقاب و خروج از اندلس

///بنی هود امرای لبله امرای بلنسیه امرای مینورکا بنی نصر

۶۵۶//ملوک الطوایف دوم/سقوط خلافت عباسی بغداد به دست مغولان

۸۵۷/بنی عباس در مصر / جنگهای بنی نصر با مسیحیان

پیشروی مسیحیان در اندلس

پایان حضور مسلمانان در اندلس

پس از تأسیس سلسله عباسیان، نخستین جایی که از مرکزیت جهان اسلام جدا شد، اندلس بود .خواندید که اندلس در اواخر قرن اول هجری به وسیله سپاهی مرکب از عربها و بربرهای مسلمان شمال افریقا فتح شد.در جریان فتح اندلس، قبایل ویزیگوت ساکن اسپانیا که از حکومت خود ناراضی بودند، با مسلمانان همکاری کردند.به همین جهت اگر چه ریاست و رهبری اسپانیای مسلمان با عربهای مسلمان بود، اما رؤسای بربر و گوت هم دارای قدرت فراوان بودند.قدرت تقریبا مساوی عربها، بربرها و گوتها مانع از به قدرت رسیدن یک دولت کاملا قدرتمند مسلمان در اندرس می شد.چنانکه گوتها همگی مسلمان نشدند و عده زیادی از آنها مسیحی باقی ماندند .فتح نواحی مسیحی نشین شمال اسپانیا و گسترش اسلام در تمامی آن سرزمین نیز ناتمام ماند .بنی امیه برای حفظ حاکمیت خود بر اندلس، یکی از رؤسای عرب ساکن آنجا را عامل خود قرار می دادند، اما این شخص در برابر نافرمانی بربرها و گوتها قدرت چندانی نداشت و همراهی قبایل عرب با وی، معمولا برای حفظ موقعیت خودشان در برابر اقوام دیگر بود.در حالی که اندلس دارای چنین اوضاعی بود، بنی عباس موفق به سرنگونی حکومت بنی امیه شدند.در پی این واقعه، تعقیب امویان و قلع و قمع آنان آغاز شد و در نتیجه هر یک از بنی امیه در جستجوی یافتن پناهگاه به سویی گریختند.در این میان شخصی به نام عبد الرحمن از نوادگان هشام بن عبد الملک (دهمین خلیفه اموی) از چنگ عباسیان جان سالم بدر برد و به اندلس گریخت .او در سال ۱۳۷ ه.ق ^(۱) وارد اندلس شد (۵ سال پس از تأسیس خلافت عباسی) و توانست تعدادی از قبایل عرب آنجا را با خود همراه سازد.در شرایطی که تعدادی از مسلمانان اندلس بی طرف بودند، نیروهای متمایل به عباسیان متحمل شکست شدند و عبد الرحمن توانست قدرت را در دست گیرد.فاصله زیاد اندلس تا مرکز خلافت عباسیان، مانع از اقدام سریع و مؤثر بنی عباس برای تصرف اندلس شد و هنگامی که نیروهای عباسیان به آنجا اعزام شدند، عبد الرحمن توانست همراهی گوتها و بربرها را با خود جلب کند.آنان در این مرحله حکومت عبد الرحمن را عامل حفظ استقلال سیاسی خود تلقی می کردند.بدین ترتیب عبد الرحمن سلسله اموی اندلس را تأسیس کرد.

عبد الرحمن و جانشینانش تا حدود صد سال بعد از تأسیس سلسله اموی اندلس، خود را امیر می نامیدند.حکومت آنان جنبه دینی نداشت و عناصر کشوری و لشکری آنان، ترکیبی از مسلمانان ومسیحیان بود.به همین دلیل نمی توانستند عنوان خلافت را که مفهومی صرفا اسلامی داشت، برای خود برگزینند.این امر اگر چه موجب آرامش داخلی قلمرو آنان می شد، لیکن مقابله با دولتهای مسیحی مستقل شمال اسپانیا را مشکل می ساخت.بنابراین به دلیل هجوم مسیحیان به مرزهایشان، از اوایل قرن چهارم هجری سیاست دینی مشخص تری انتخاب کردند.در این زمان عبد الرحمن سوم حکمران اندلس، خود را خلیفه نامید.او با بهره گیری از غیرت دینی مسلمانان، توانست مسیحیان شمال اسپانیا را شکست دهد.علاوه بر این، او در دریا نیز عرصه را بر مسیحیان تنگ کرد.در این زمان امویان اندلس، پا را از آن سرزمین فراتر نهاده قسمتی از شمال افریقا را هم تصرف کردند.این به معنای به مبارزه طلبیدن خلفای عباسی بود.عباسیان نیز با دادن اختیارات به حکمرانان خود در شمال افریقا کوشیدند با امویان مقابله کنند.اما این اقدام سرانجام موجب کاهش هر چه بیشتر تسلط آنان بر شمال افریقا شد.

بعد از سقوط امویان، اندلس از تسلط عباسیان بیرون شد. در آنجا نیز مثل بیشتر بلاد اختلاف مصری و یمانی در میان بود.

به سال ۱۲۵ ابوالخطار یمانی بر اندلس تسلط یافت و صمبل بن حاتم که مصری بود بر او بشورید و از ولایتداری خلع کرد و یکی از مصریان را به ولایتداری رسانید یمنیان میخواستند ابوالخطار را به مقام خویش باز برند اختلاف بالا گرفت و اندلس چهار ماه تمام ولایتدار نداشت عاقبت همگی بر ولایتداری یوسف بن عبدالرحمن فهری اتفاق کردند که مصری بود و به سال ۱۲۹ ولایت اندلس را بدو دادند و بنا شد یکسال ولایت بدست او باشد و سال بعد کار را بدست یمنیان دهد تا هر که را خواهند ولایتدار کنند و چون سال بگذشت یمنیان خواستند یکی از خویشتن را بولایت رسانند اما صمبل مقاومت کرد و گروه بسیار از ایشان را بکشت و باز بر ولایت یوسف اتفاق شد و کس بر او اعتراض نکرد تا عبدالرحمن اموی بر اندلس تسلط یافت.

چون دولت اموی سقوط کرد و عباسیان به تعقیب و کشتار ایشان برخاستند یکی از بزرگان اموی عبدالرحمن پسر معاویه بن هشام از چنگ عباسیان به اندلس گریخت و دولت اموی اندلس را بنیان نهاد.

جدایی اندلس از دولت عباسیان مایه ضعف ایشان بود اما منصور با همه کوششها که کرد نتوانست قدرت خویش را بر آن دیار استقرار دهد و به ناچار از در ملایمت درآمد.

وقتی منصور از مسالمت کاری نساخت به پپین پادشاه فرنگ متوسل شد تا از او بر ضد عبدالرحمن کمک گیرد و فرستادگان بدربار او روان کرد که سالی چند در آنجا مقیم بودند و با فرستادگان وی بنزد منصور بازآمدند و باز بدربار پپین رفتند و برای وی هدیه های گرانبها بردند اما این گفتگوها ثمری نداشت جز آنکه عبدالرحمن از هجوم فرنگیان بکشور خویش بیمناک شد و هرگز بصدد جنگ عباسیان نیفتاد بنابراین منصور در مانور سیاسی خویش به نسبت زیاد توفیق یافت و سیاست عباسیان را درباره اندلس پایه نهاد.

بدوران مهدی همه دولتها از عباسیان حساب میبردند که این دولت بنهایت قدرت و وسعت رسیده بود اما آن اختلاف که میان خلیفه بغداد و اندلس بود مایه اضطراب بغداد بود که مهدی چون پدر قدرت امویان اندلس را بدیده حسد مینگریست و میخواست این دولت را از میان بردارد اما لشکر کشی به آن دیار میسر نبود که راه دراز بود و گذر دادن سپاه از صحراهای آفریقا کاری دشوار مینمود و هم قوت عبدالرحمن اموی به حساب بود که وی در اندیشه بود دیار شام را از امویان بگیرد و اگر اوضاع اندلس اجازه میداد بدینکار اقدام کرده بود بدینجهت دو خلیفه در بغداد و اندلس بدشمنی و کینه قانع شدند و کوشش عملی بر ضد همدیگر کمتر کردند . ابن اثیر گوید: «مهدی عبدالرحمن بن حبیب فهری را باندلس فرستاد و او از آفریقا گذشت دریا را پیمود و بسلیمان بن یقطان که ولایت بارسلن داشت نامه نوشت و او را به اطاعت خلیفه بغداد خواند اما سلیمان دعوت وی را نپذیرفت و فهری خشمگین با گروهی از بربران به قلمرو او هجوم برد اما سلیمان ویرا بشکست و عبدالرحمن باقیمانده نیروی وی را تار و مار کرد و کشتیهای او را بسوخت که فرار نتواند کرد فهری در ناحیه والانس موضع گرفت و محصور شد اما مقاومتی سخت کرد و ترس وی بدلها افتاد و عبدالرحمن هزار دینار جایزه برای سرش معین کرد و یکی از بربران ویرا بکشت و سرش را به نزد خلیفه اندلس برد.

بدینگونه سیاست مهدی که میخواست اندلس را به قلمرو عباسیان باز آر