خرید و دانلود فایل پاورپوینت کامل ماهیت مبارزه با تروریسم

تحولی در ارائه‌ها با فایل پاورپوینت کامل ماهیت مبارزه با تروریسم!

اگر به دنبال یک روش ساده اما حرفه‌ای برای ارائه‌ی مطالب خود هستید، فایل پاورپوینت کامل ماهیت مبارزه با تروریسم بهترین انتخاب شما خواهد بود. فایل پاورپوینت کامل ماهیت مبارزه با تروریسم از پایه بر اساس اصول طراحی مدرن ساخته شده و تضمین می‌کند که اسلایدهای شما جذاب، منظم و آماده‌ی استفاده باشند.

فایل پاورپوینت کامل ماهیت مبارزه با تروریسم شامل 64 اسلاید است که با ترکیب بصری زیبا و چیدمانی حرفه‌ای، ارائه‌ی شما را به سطحی بالاتر می‌برد.

چرا باید از فایل پاورپوینت کامل ماهیت مبارزه با تروریسم استفاده کنید؟

✔ طراحی حرفه‌ای: هر اسلاید فایل پاورپوینت کامل ماهیت مبارزه با تروریسم با دقت بالا تنظیم شده تا بیشترین تأثیر را روی مخاطبان بگذارد.

✔ صرفه‌جویی در زمان: نیازی نیست ساعت‌ها وقت خود را برای طراحی پاورپوینت بگذارید، همه چیز آماده است.

✔ استفاده‌ی آسان: بدون نیاز به ویرایش‌های پیچیده، کافی است فایل را باز کنید و ارائه دهید.

✔ فایل پاورپوینت کامل ماهیت مبارزه با تروریسم قابل استفاده در هر محیطی: چه در دانشگاه، چه در جلسات کاری، فایل پاورپوینت کامل ماهیت مبارزه با تروریسم حرفه‌ای نیاز شما را کاملاً برآورده خواهد کرد.

متمایز باشید!

دیگر نگران بهم‌ریختگی یا طراحی‌های غیرحرفه‌ای نباشید. فایل پاورپوینت کامل ماهیت مبارزه با تروریسم به شما این امکان را می‌دهد که بدون دغدغه روی محتوای خود تمرکز کنید و ارائه‌ای تأثیرگذار داشته باشید.

همین حالا دریافت کنید و تجربه‌ای متفاوت از ارائه‌های حرفه‌ای را داشته باشید!

بخشی از متن فایل پاورپوینت کامل ماهیت مبارزه با تروریسم :

اینترنت

چکیده: بررسی ماهیت تروریسم و نیز تبیین ریشه های مبارزه با تروریسم و تعیین نسبت میان تروریسم و مبارزه با تروریسم محورهای اساسی این نوشتار به شمار می رود نکته اساسی در ماهیت تروریسم آنست که نابرابری های دهشتناک اجتماعی ریشه اصلی تروریسم است نه بنیادگرایی و مبارزه با تروریسم هم دروغی بیش نیست دروغی به منظور چیرگی بر جهان

.

تروریسم پدیده کریه و شومی است که رشته های عصبی و اطلاعاتی آن در تار و پود اندیشه بنیادگرایی تغذیه می شود. شاید هم تروریسم زیباترین چیزی است که آگاهی از نابرابری ها را در قرن بیستم پدیده آورده است. تروریسم پدیده شومی است؛ زیرا آمریکاییان تروریسم را بد و شوم می دانند و شاید ازاین رو که زشتی ها را برملا می کند

.

القاعده یک جنبش تروریستی و انتگریستی و یک جنبش تبهکارانه در آستانه قرن بیستم بود؛ جنبشی که جز خشونت و نسل کشی راه حلی نمی شناخت. زیرا آمریکاییان به مدد پیچیده ترین و جذاب ترین تکنولوژی رسانه ای و به مدد صدها انتلکتوئل حرفه ای به جهانیان آموخته اند که جز نسل کشی و ضدیت با مدنیت، چیزی از آنها و از همه جنبش های بنیادگرا نبینند

.

تروریسم ناپسندترین چیزی است که بشر به خود دیده است. زیرا تروریست ها زنان و کودکان را هدف قرار می دهند. آیا حقیقت در خانه اول و به همین آسانی به پایان می رسد. آیا آمریکایی ها و هر دولت دیگر مبارزه با تروریسم را به دلیل ماهیت انتگریستی و خشونت آمیز پدیده ترور پی می گیرند. آیا آمریکائیان و همه دولت ها ازاین رو با تروریسم مخالف اند که با حقوق بشر موافق هستند. اگر آمریکائیان و دولت های دیگر به دلیل حقوق بشر، دموکراسی، مبارزه با خشونت و مردم بی گناهی که قربانی تروریسم کور می شوند با تروریسم مخالف اند، چرا مبارزه با تروریسم همه روزه گسترش روزافزون تری به خود می گیرد. چه کسی است که باور نکند که حجم عملیات تروریستی و انتحاری پس از تصرف و اشغال افغانستان و عراق، بیش از کل حجم عملیات تروریستی است که از ابتدای تولد وظهور تروریسم تا همین چند سال اخیر بوده است. آیا آمریکائیان هیچ نشانه و دلیلی می توانند ارائه دهند که در مبارزه با این پدیده، خشونت و ترور را کاهش داده اند

.

حقیقت این است که مبارزه با تروریسم علاوه بر انگیزه خصوصی که تک تک صاحبان قدرت و ثروت دارند، وسیله ای برای تصرف مابقی جهان بیش نیست. آیا تروریسم تنها ناشی از اندیشه هایی است که به طور ذاتی و مادرزادی انتگریستی به دنیا آمده اند. آیا بر روی رونوشت های کروموزومی آنها الفبای ژنتیکی ترور کدگذاری شده است. آیا تروریست ها همان لمپن ها و بزه کارانی هستند که در سطوح سیاسی عمل می کنند. آیا تروریست ها جنایت کارانی فطره ای هستند که به آسانی ابزار زورپرستان می شوند. آیا تروریست ها دین دارانی هستند که به حکم دستورات دینی دست به زورگویی و یا جنایت می زنند. کدام دین و کدام تفسیر دینی مجوز کشتار جمعی بی گناهان را به آنها می دهد. دنیای آنها چگونه است. مناظر ادراکی و احساسی شان چیست. آیا اگر جهان را از چشم و دل تروریست ها نگاه و احساس کنیم، هم چنان دست به اقدامات مشابهی نخواهیم زد

.

یکی از انتقادات مهمی که به علم مدرن وجود دارد این است که علم مدرن تنها به تفسیر جهان بسنده می کند. علم مدرن از فهمیدن جهان و تغییراتی متناسب با این فهم به کلی عاجز است. انتقاد ادگار مورن به دنیای مدرن از این جهت است که چرا ما فقط به تفسیرهایی از جهان که حاصل آن، توسعه و پیشرفت غیرمتوازن است بسنده کرده ایم

.

وی اضافه می کند که پیشرفت بس است. چرا نخواسته ایم به جای تفسیر جهان، آن را فهم کنیم. شاید اگر به جای توصیف و تفسیر تروریسم و حتی به جای تبیین آن از نوعی روابط علّی که از روابط مشهود به دست می آید، به درک و فهم نظام احساسی و ادراکی کسانی که دست به عملیات تروریستی می زدند می پرداختیم، مبارزه با تروریسم صورت و ماهیت مجانس تری با حقیقت و انسانیت پیدا می کرد. اگر می خواهید فهم خود را نسبت به پدیده تروریسم نزدیک گردانید، چشمان خود را از دنیای مجازی که به عنوان

«

واقعیت ناب» شناسانده شده اند ببندید و به دنیای واقعی که از آن با عنوان «مجازهای شاق» یاد می کنیم باز کنید. خواهید دید تروریسم محصول نابرابری های دهشتناکی است که حتی پاره سنگ های بی جان را از درد به سخن گفتن وامی دارد

.

آیا همه علائم نشان نمی دهد که فرهنگ و مدنیت غرب هر قدر از ایده های انقلابی و تروریسم (به زعم خودشان) فاصله می گیرد، بیشتر در دام خشونت های بزه کارانه می افتد. اما خشونت به دو رویکرد خوب و بد تقسیم نمی شود. حقیقت این است که خشونت از هر نوعی که باشد ماهیت قدرت مدارانه و زورپرستانه دارد، خواه از جنس تروریسم و خواه از اینترتامنتیسم، همان طور که هیچ بزه کاری نمی یابید که حداقل در لحظه بزه دارای کنش آزاد باشد و هیچ تروریستی نیست که عمل تروریستی خود را بتواند بر اساس کنش آزاد و خودانگیخته توجیه کند. واقعیت این است که تروریسم الگوی نمادین شده نظامی است که جز واکنش سازی، فرآورده دیگری ندارد. ژان بودریا زیباترین بیان این حقیقت را در اثر خود فاش نموده است. او در کتاب خود به نام در سایه اکثریت خاموش به جای اصطلاح واکنش سازی از «الگوی وانمادین» استفاده می کند. به عقیده وی «مبادله نمادین» تا پیش از دوران حاضر، اصل سازمان دهنده جامعه های مدرن محسوب می شد؛ اما در حال حاضر این الگو کارکرد خود را از دست داده است

.

منظور او از الگوی نمادین و یا نظم نمادین، تأویل و تفسیر و یا برگرداندن هر چیز به یک مدل یا یک نظریه و یا یک پارادایم (نظریه راهنما) بود. زیرا در این تفاسیر هر چیز به اموری چون اقتصاد (در نظریه مارکسی) یا نظریه لیبدوسکسوآلیسم (در نظریه فرویدی

)

و یا به اموری چون فرهنگ (نظریه ماکس وبر) و یا هر چیز دیگری که می توانست نماد چیزهای دیگر باشد، تبدیل می شد

.

به عقیده ژان بودریا در دنیای حاضر به جای «طرح واره نمادین»، طرح واره ای از وضعیت اجتماعی به وجود می آید که مبتنی بر نابودی ارزش ها و وارونگی الگوها و روایت هایی است که تاکنون نظم زندگی را سامان می دادند. ازاین رو او به جای الگوی نمادین از الگوهای وارونه شده ای چون «طرح واره وانمادین» استفاده می کند. بودریا از واژه دیگری به نام «حاد واقعیت» و یا به زبان خود او «هیپررئالیسم» یاد می کند که مراد بودریا در استفاده از این واژه، به نظر نگارنده، نوعی ذوب شدن در «امر واقع» است؛ نوعی چسبیدن در امر واقعی است که منجر به واپس نمایی خود امر واقعی نسبت به چیزها می شود. به گفته او، دیگر نه ایدئولوژی ها و روایت ها، بلکه این «وانموده ها

»

هستند که الگوسازی می شوند. «حاد واقعیت» برگردان چنین نظمی است: «نظمی که دیگر نه نظم امر واقعی، بلکه نظم امر حاد واقعی است و تنها در این نظم است که نظریه ها که خود ناحتمی و در سیلان اند، می توانند ناقوس مرگ واقعیت را به صدا دربیاورند». از یک نظر «حاد واقعیت» چیزی جز مضمحل شدن و حل شدن در واقعیت نیست؛ حل شدن و اضمحلالی که به محو شدن و نابودی خود امر واقعی منجر می شود؛ چیزی مانند توده ای شدن و یا محو شدن توده ها، که در حقیقت «الگوی وانمادین» امر واقعی را نشان می دهند

.

نظام لیبرال دموکراسی مدعی بود که نظام های تمامت خواه با برنامه ریزی و استانداردهای ایدئولوژیک، جامعه ها را به الگوی توده ای شدن تبدیل می کنند

.

جامعه هایی که از خود هویتی مستقل ندارند و تنها انبوهه ای از ذراتی هستند که در هویت ایدئولوژیک شخصیت می گیرند، جامعه های توتالیتر، اجتماعاتی فاقد کنش آزادی هستند. اما بودریا به درستی همین اتهام را به نظام های دموکراسی لیبرال برمی گرداند. جامعه هایی که از «الگوی وانمادین» پیروی می کنند، با خنثی کردن معنا و وارونه کردن امر واقعی، الگوی توده ای شدن را به سیاق جدیدی به نمایش می گذارند

.

توده ها نمونه آشکاری از ایدئولوژی وانمادین هستند؛ زیرا مفاهیم در آنها وارونه نشان داده می شوند. توده ها چونان سیاه چالی می مانند که امر اجتماعی و امر سیاسی را در خود دفن می کنند. ازاین روست که الگوی بازنمایی مرگ نیز به شمار می روند. از نقطه نظر بودریا، توده ها مخزن جذب و انجمادسازی انرژی های محرک جامعه هستند؛ مانند سیستم نیمه جانی می مانند که بیش از اتمام انرژی شان، نیرو دریافت می کنند و چون رسوباتی از ته مانده اطلاعات می مانند که به شیوه ای حیرت آور هرگونه اطلاعاتی را به

«

تفاله اطلاعات» تبدیل می کنند. نظام رسانه ای کوشش می کند تا با تزریق اطلاعات و انرژی، توده ها را به شکلی که خود می خواهد دربیاورد. اما این نظام از این حقیقت غفلت می کند که هم نظام تبلیغاتی او و هم تکنولوژی سرگرمی هایی که تولید می کند، توده ها را به سیاه چال اطلاعات و انرژی های همین نظام تبدیل کرده است. توده ها پیام ها را دریافت می کنند، اما آن را گسترش نمی دهند؛ بلکه پیام را در خود جذب و هضم می کنند و یا حداکثر، چون خود الگوی وانمادین هستند، پاسخ های وارونه می دهند

.

سرانجام توده ها با خنثی بودن خود و خنثی کردن چیزها، هم سوژه و هم ابژه را با یکدیگر نفی می کنند. به نظر بودریا هر کوششی برای تبدیل توده ها به یک سوژه شناسنده بی اثر می ماند؛ چه آنکه توده ها هر چیز را، خواه سوژه واقعی و خواه سوژه اسطوره ای باشد، امکان ناپذیر می سازند. همچنین هر کوششی برای ابژه ساختن توده ها به عنوان چیزی که بتوان آن را تحلیل کرد یا به عنوان ماده ای بی شعور که از قوانین عینی

(

ابژکتیو) پیروی کند، به مثابه چیزی که بتوان در آن دخل و تصرف کرد یا به دلخواه آن را شکل داد، ناممکن است. توده ها همیشه نقشه دخل و تصرف کنندگان خود را خنثی می کنند

.

ژان بودریا در ادامه به مشابهت میان جامعه های توده ای و تروریسم می پردازد. او ابتدا وضعیت ناسازه ای که بستر ظهور تروریسم است شرح می دهد. بدین ترتیب، توده ها در وضعیت ناسازواره ای