خرید و دانلود فایل پاورپوینت کامل انگلیس پشت پرده!

فایل پاورپوینت فایل پاورپوینت کامل انگلیس پشت پرده!؛ راهکاری شایسته برای ارائه‌های موفق

اگر به‌دنبال یک فایل ارائه‌ی آماده با کیفیت بالا و طراحی حرفه‌ای هستید، فایل فایل پاورپوینت کامل انگلیس پشت پرده! انتخابی مناسب برای شماست. این مجموعه شامل 80 اسلاید استاندارد و دقیق است که با هدف ارتقاء کیفیت ارائه‌های شما تهیه شده‌اند.

دلایل انتخاب فایل فایل پاورپوینت کامل انگلیس پشت پرده!:

• طراحی ساختارمند و چشم‌نواز: هر اسلاید با دقت بالا و توجه به اصول طراحی گرافیکی تهیه شده است تا محتوای شما به‌خوبی دیده و درک شود.
• آمادگی کامل برای ارائه: نیازی به ویرایش مجدد نیست؛ فایل فایل پاورپوینت کامل انگلیس پشت پرده! آماده‌ی استفاده در کلاس، جلسه یا کنفرانس است.
• سازگاری کامل با پاورپوینت: نمایش صحیح اسلایدها در تمامی نسخه‌های PowerPoint بدون بهم‌ریختگی یا مشکل ظاهری تضمین شده است.

تولید شده با رویکرد حرفه‌ای:

تمامی بخش‌های فایل پاورپوینت کامل انگلیس پشت پرده! با هدف ایجاد یک تجربه کاربری روان و بی‌نقص طراحی شده‌اند. جزئیات با دقت بالا تنظیم شده‌اند تا ارائه‌ای حرفه‌ای و تأثیرگذار داشته باشید.

توجه:

تنها نسخه رسمی فایل فایل پاورپوینت کامل انگلیس پشت پرده! از کیفیت کامل برخوردار است. نسخه‌های غیرمجاز ممکن است شامل اشکالات طراحی باشند و توصیه نمی‌شود از آن‌ها استفاده شود.

با تهیه فایل فایل پاورپوینت کامل انگلیس پشت پرده!، سطح ارائه‌های خود را ارتقاء دهید و مخاطبان خود را تحت تأثیر قرار دهید

بخشی از متن فایل پاورپوینت کامل انگلیس پشت پرده! :

مناسبات امپراطوری استعمارگر انگلیس با ایران، جزو مباحث اصلی تاریخ سیاسی ایران معاصر است که در دوره های مختلف تاریخ معاصر با اشکال گوناگونی رقم خورده است. هر چند که جنگ جهانی دوم این استعمارگر پیر را کاملاً ضعیف کرد و از نفس انداخت، اما چنگال های نفوذ و دخالتش را در سرزمین های تحت نفوذ و سلطه همچنان باقی گذاشت. ایران با وجود این که پس از کودتای ۲۸ مرداد ۱۳۳۲ جولانگاه سیاست های امپریالیستی امریکا شده بود و حضور پررنگ استعمار بریتانیا را لمس نمی کرد، اما هنوز هم از پی جویی مطامع سیاسی اقتصادی آنها در ایران آزار می دید. گویی امریکای جوان، احترام پدر خویش را بر سر این سفره رنگین نگاه می داشت و راضی به حذف کامل او نبود. رگه های دخالت و نفوذ انگلستان در امور سیاسی اقتصادی ایران همچنان باقی بود؛ تا این که وقوع انقلاب اسلامی زمینه جولان استعمارگران گستاخ قدیم و جدید را از میان برد. مقاله زیر حاوی نکته ها و دیدگاه های مؤلف در باب روابط ایران و انگلیس بعد از کودتای ۲۸ مرداد ۱۳۳۲ می باشد که تقدیم خوانندگان گرامی می شود.

دولت انگلیس با سوابق استعماری و نفوذ طولانی در ایران، از دوران قبل از نهضت مشروطه، به عنوان یکی از دو قدرت بزرگ ذی نفوذ در ایران شناخته می شود. این کشور حتی در دوره رضاخان و بعد از کودتای سوم اسفند سال ۱۲۹۹ سلطه بلامنازع بر ساختار تصمیم گیری ایران داشت. با وجود این، تلاش زیادی صورت گرفت که نقش این دولت در ایران، بعد از کودتای ۱۳۳۲ کمرنگ جلوه داده شود و این طور القا شود که نه تنها کودتای ۲۸ مرداد ۱۳۳۲ یک کودتای صرفا امریکایی بوده، بلکه ایالات متحده، بعنوان ابرقدرت جدید، به جای دولت انگلیس در صحنه سیاست ایران صاحب سلطه و نفوذ کامل شده است؛ در حالی که شرایط تاریخی و مدارک و اسناد نشان می دهد که نه تنها کودتای ۲۸ مرداد کودتایی صرفا امریکایی نبود، بلکه انگلیس نقشی مهم و کلیدی در به ثمر رسیدن این کودتا داشت. علاوه بر این، در تمام دوران بعد از کودتا، ساختار سیاسی ایران همچنان از طریق شبکه فراماسونری تحت نفوذ و سلطه انگیس قرار داشت و این دولت به عنوان شریک اصلی و در مواردی شریک برتر در حفظ منافع امپریالیستی خود با ایالات متحده امریکا در ایران عمل می کرد. بعد از اشغال ایران توسط متفقین در شهریور ۱۳۲۰، دولت های اتحاد جماهیر شوروی و ایالات متحده امریکا به صحنه سیاست ایران وارد شدند و در جهت حفظ منافع خود، رقیبی جدی برای دولت انگلیس شدند. تحقق عینی این رقابت و تضاد منافع که تا قبل از کودتای ۲۸ مرداد ۱۳۳۲ ادامه داشت را می توان درغائله آذربایجان و امتناع مسکو از تخلیه نیروهای خود از این منطقه بعد از پایان جنگ دوم جهانی و همچنین نهضت ملی شدن صنعت نفت در ایران، مشاهده کرد. دولت انگلیس در عین حال که اقتدار نظامی خود را پس از جنگ تا حد زیادی از دست داده بود، سعی می کرد با تکیه بر سیاست قدیمی موازنه قوا میان دو ابرقدرت نوظهور، همچنان منافع خود در ایران بویژه انحصار امتیازات نفتی را حفظ کند و به رقبای جدید اجازه ورود ندهد.

مهمترین اهرم سلطه و نفوذ دولت انگلیس در این دوره، تجربه طولانی سیاست استعماری در ایرن و برخورداری از شبکه ای فوق العاده قدرتمند و ذی نفوذ در هیات حاکمه کشور بود. طبیعتاً چنانچه انگلیس اجازه می داد که رقبا این اهرم را از دست وی خارج کنند، دیگر امکان و توان رقابت و، درعین حال، حفظ منافع خود را نمی داشت. این کشور دیگر نه دارای قدرت نظامی قوی بود نه توان اقتصادی لازم را برای اعمال نفوذ داشت؛ در حالی که رقبای آن از این لحاظ از توانایی بیشتری برخوردار بودند. انگلیس قبل از کودتای ۲۸ مرداد تلاش زیادی کرد که با تکیه بر همین ابزار و اعمال سیاست موازنه قوا، از دادن هر نوع امتیازی به رقبای خود جلوگیری کند؛ ولی شرایط سیاسی اجتماعی در ایران و تحولات نظام بین الملل، این دولت را مجبور کرد تا نه تنها از بخشی از امتیازات خود در ایران صرف نظر کند، بلکه از ادامه سیاست موازنه قوا خودداری کرده و به عنوان شریکی جدی با ایالات متحده امریکا عمل کند.^(۱) به همین دلیل بود که سیاست موازنه منفی دکتر مصدق که با تکیه بر تضاد منافع امریکا و انگلیس پیش می رفت، ناگهان به شکست انجامید و زمینه کودتای ۲۸ مرداد رافراهم کرد. در طراحی کودتا، انگلیسی ها ابتدا اجرای آن را راساً بر عهده گرفته و تصمیم داشتند که در هشتم اسفند ۱۳۳۱ با خروج شاه از ایرن کودتای معروف به «عملیات چکمه» را به مرحله اجرا درآورند. این عملیات با دخالت آیت ا… کاشانی و جلوگیری از خروج شاه خنثی شد و انگلیس ناچار با امریکایی ها به تفاهم رسید و مشترکاً عملیات معروف به «آژاکس» را طراحی و به مرحله اجرا در آوردند.^(۲) «آنتونی ایدن»، وزیر امور خارجه انگلیس، در خاطرات خود می نویسد:

«… به نظر من این طور رسید که بهتر است شخص دیگری به جای مصدق بیاید و پس از مطالعه در صحت عقیده های خود با علی سهیلی، سفیر ایران در لندن، که یکی از دوستان خوبم بود، مشورت کردم. نظریات مرا تصدیق کرد و قول داد شخصاً هر قدر که بتواند به ما کمک کند.»

این مقارن با زمانی بود که بنا به سندی محرمانه، در ماه مه ۱۹۵۳، محمدرضا شاه توسط «لوی هندرسن» رسما از طریق «سر.ز.ماکینز» نظر وزارت امور خارجه انگلیس را در مورد بقای سلطنت خود در ایران جویا می شود. بنابراین کرمیت روزولت، ژنرال نورمن شوارتکسف، لوی هندرسن، ژرژ لنچافسکی، ملبورن، اشرف پهلوی و دیگر عوامل در سوئیس گرد هم آمدند و طرح کودتایی را ریختند و آنگاه شاه را مطلع ساختند.^(۳) سی. ام. وودهاوس در این باره گفته است:

«محمدرضا شاه کاری بدون توصیه دولت بریتانیا انجام نمی داد و دولت بریتانیا نیز بدون حمایت امریکا مایل به اجرای برنامه ای نبود. من یک لیست پانزده نفری از سیاستمداران ایرانی تهیه کردم که هریک برای نخست وزیری از نظر ما انگلیسی ها قابل قبول بودند و حالا مساله این بود که برای امریکایی ها هم قابل قبول باشند.»^(۴)

بی تردید نقش انگلیس در فراهم کردن نیروهای عمل کننده در داخل کشور از جمله برادران رشیدیان (اسدا…، سیف ا… و قدرت ا…) انکارناپذیر است و امریکایی ها بدون کمک عوامل انگلیس قادر نبودند کودتا را به مرحله اجرا درآورند.^(۵) در عین حال، نباید فراموش کرد که با توجه به نفرتی که از سیاست انگلیس در ایران وجود داشت، آنها ترجیح می دادند که سیاست معروف به «موش مرده» را از این تاریخ در پیش گیرند تا ضمن حفظ منافع خویش، از ایجاد سر و صدا و جار و جنجال علیه خود پرهیز کنند. به همین دلیل، زمانی که کرمیت روزولت پس از کودتای ۲۸ مرداد در مسیر بازگشت خود به واشنگتن در لندن با چرچیل، نخست وزیر انگلیس، ملاقات کرد، ضمن تشریح چگونگی اجرای عملیات کودتا، از خدمات ارزنده دولت انگلیس در تحقق کودتا قدردانی کرد و اعلام داشت که در بازگشت به واشنگتن تصمیم به نوشتن خاطرات خود دارد. چرچیل از وی خواست که مطلقاً نامی از دولت انگلیس نبرد و تمام اعتبار این موفقیت را برای واشنگتن نگه دارد؛ اما وقتی در اولین چاپ کتاب (خاطرات کرمیت روزولت) نقش شرکت سابق نفت ایران و انگلیس مطرح شد، دولت انگلیس نه تنها نویسنده و ناشر را مورد اعتراض قرار داد، بلکه کلیه نسخه های آن را نیز جمع آوری کرد.^(۶)

بعد از کودتا

مروری بر حوادث و تحولات بعد از ۲۸ مرداد ۱۳۳۲ نشان می دهد هیچ گونه تغییری در ساختار سیاسی کشور و هیات حاکمه به وجود نیامده و همان گروه وابسته به سیاست انگلیس همچنان بر اریکه قدرت باقی ماندند؛ انتخاب فضل ا… زاهدی به عنوان نخست وزیر که از نزدیکان رضاخان بود و در به قدرت رسیدن او نقش کلیدی داشت و به دنبال او انتخاب استادان اعظم فراماسونری همچون حسین علا، منوچهر اقبال، شریف امامی و… به نخست وزیری نشان می دهد که هیچ نیروی تازه نفسی به ساختار سیاسی ایران وارد نشد؛ در حالی که معمولاً در کودتاها نیروهای جدیدی که تا قبل از آن در مطرح نبودند، به قدرت رسیده و سیاست های جدیدی را اتخاذ می کنند.^(۷) با انتشار خاطرات حسین فردوست ^(۸) معلوم شد که امریکایی ها علاقه مند بودند از ژنرال های جوان و تازه نفس مانند تیمور بختیار استفاده کنند؛ ولی تلاش بی وقفه و هوشیارانه دولت انگلیس، در حفظ شبکه معروف به «انگلوفیل»، همه این تلاش ها را خنثی کرد.^(۹) علاوه بر آن، انگلستان در کسب امتیازات نفتی، نظامی و اقتصادی در مقایسه با غول جدید، یعنی امریکا، از دست بالاتری برخوردار بود؛ به عنوان مثال، در عقد قرارداد کنسرسیوم شرکت سابق نفت ایران وانگلیس که از آن به بعد «بریتیش پترولیوم» نامیده می شد نه تنها ۴۰% از سهام کنسرسیوم را به خود اختصاص داد، بلکه از طریق شرکت انگلیسی هلندی رویال داچ شل نیز، ۱۴% از سهام این کنسرسیوم را به دست آورد. در مجموع، دولت انگلیس با توجه به اخذ خسارات هنگفت از کنسرسیوم نفتی جدید، بیشترین سهم از منافع را به خود اختصاص داد.^(۱۰)

قرارداد بین ایران و کنسرسیوم بین المللی نفت در ۲۸ شهریور ۱۳۳۳ در فضای ترس و ارعاب، توسط دکتر امینی ^(۱۱) و هوارد پیچ امریکایی، رئیس گروه نمایندگی کمپانی های نفتی در تهران، امضا شد. این قرارداد، کارتل بین المللی نفت را قادر ساخت تا طی بیست سال، بیش از ۲۴ میلیارد بشکه از نفت ایران را به بهای ناچیز صادر کند تا از این رهگذر سود کلانی عاید خزانه داری بریتانیا شود. ضمناً کنسرسیوم، میزان تولید نفت را کنترل می کرد و نمی گذاشت از مقدار معینی تجاوز کند.^(۱۲) دولت انگلیس همچنین برای حفظ منافع سیاسی و اقتصادی خود و جلوگیری از تکرار حوادثی همچون جریان ملی شدن صنعت نفت و نهضت های آزادی بخش در رژیم های تحت سلطه خود در خاورمیانه درصدد برآمد که دست به اقدامی اساسی بزند؛ از این رو، انعقاد پیمان نظامی بغداد را میان کشورهای ایران، ترکیه، عراق و پاکستان مطرح کرد. این پیمان در ظاهر حرکتی امریکایی و در چارچوب ایجاد کمربند امنیتی در مقابل تهاجم شوروی و نفوذ کمونیسم و حلقه پیوندی میان ناتو و سیتو تلقی می شد، ولی این واقعیت که امریکا هرگز به آن نپیوست، بیانگر این امر است که هدف از ایجاد این پیمان تداوم سلطه ونفوذ انگلیس در این کشورها بود.^(۱۳) برای انگلیسی ها امضای پیمان بغداد، پیروزی ای بزرگ و مکمل پیروزی در کودتای ۲۸ مرداد تلقی می شد. از آنجا که شیوه حکومت استبدادی، یک جانبه و خارج از دموکراسی در ایران، انعکاس منفی در خارج از کشور و مطبوعات و محافل سیاسی داشت، محمدرضا شاه به خواست انگلیسی ها و طبق الگوی بریتانیا، نظامی دو حزبی (حزب ملّیون و حزب مردم )را در سال ۱۳۳۶ ایجاد کرد تا ایران نیز همچون انگلستان، دو حزب اکثریت و اقلیت وفادار داشته باشد. سفر غیر رسمی شاه به انگلستان در اردیبهشت ماه سال ۱۳۳۸ و بازدید ملکه الیزابت دوم از ایران در اسفند ماه سال ۱۳۳۱ به امضای عهدنامه بازرگانی، اقامت و دریانوردی بین دو کشور منتهی شد. علاوه بر این، انعقاد قرارداد فرهنگی در اسفند ماه سال ۱۳۳۷، موافقتنامه حمل ونقل هوایی در اردیبهشت ماه سال ۱۳۳۸ وافزایش حجم مبادلات ایران وانگلیس از جمله وقایع و اقداماتی بود که به تداوم سلطه بریتانیا در ایران کمک می کرد.^(۱۴)

در اوائل دهه ۱۹۶۰ میلادی، با روی کار آمدن جان. اف. کندی در ایالات متحده امریکا و طرح نظریه «اتحاد برای پیشرفت» که در واقع حرکتی جدی برای مقابله با کودتاها و نهضت های مردمی در جهان سوم بویژه در خاورمیانه محسوب می شد، رژیم شاه تحت فشار جدی برای ایجاد تحولات در زمینه مسائل سیاسی، اقتصادی و فرهنگی قرار گرفت. در واقع امریکایی ها بر این باور بودند که لازمه ایجاد تغییرات اصلاحی و رفرمیستی در این کشورها، تحول اساسی در ساختار نظام حاکم وتغییر جدی هیات حاکمه است. این خواسته قهراً با سیاست های انگلیس که همچنان بر حفظ ساختار سیاسی موجود و تداوم حضور همان مهره ها اصرار می ورزید، تعارض جدی داشت. انگلیس با تکیه بر سیاست موج سواری، سعی کرد که اقدامات مورد نظر امریکایی ها را با استفاده از مهره های وابسته به خود به مرحله عمل درآورد و در عین حال جلوی ورود نیروهای غیرخودی را بگیرد. به همین دلیل بود که نیروهای ملی گرا در این مرحله از دست یازی به قدرت، باز هم محروم ماندند.

قیام پانزده خرداد ماه سال ۱۳۴۲ و تلاش انگلستان برای سوءاستفاده