خرید و دانلود فایل پاورپوینت کامل در جستجوی اندیشه سیاسی

ارائه‌ی فایل پاورپوینت کامل در جستجوی اندیشه سیاسی – تجربه‌ای خاص و متمایز!

پاورپوینتی حرفه‌ای و متفاوت:

فایل فایل پاورپوینت کامل در جستجوی اندیشه سیاسی شامل 120 اسلاید جذاب و کاملاً استاندارد است که برای چاپ یا ارائه در PowerPoint آماده شده‌اند.

ویژگی‌های برجسته فایل فایل پاورپوینت کامل در جستجوی اندیشه سیاسی:

• طراحی خلاقانه و حرفه‌ای: فایل فایل پاورپوینت کامل در جستجوی اندیشه سیاسی به شما این امکان را می‌دهد که مخاطبان خود را با یک طراحی خیره‌کننده جذب کرده و پیام خود را به بهترین شکل انتقال دهید.
• سادگی در استفاده: اسلایدهای فایل پاورپوینت کامل در جستجوی اندیشه سیاسی به گونه‌ای طراحی شده‌اند که استفاده از آن‌ها بسیار آسان باشد و نیاز به تنظیمات اضافی نداشته باشید.
• آماده برای ارائه: تمامی اسلایدهای فایل پاورپوینت کامل در جستجوی اندیشه سیاسی با کیفیت بالا و بدون نیاز به ویرایش، آماده استفاده هستند.

کیفیت تضمین‌شده با دقت بالا:

فایل فایل پاورپوینت کامل در جستجوی اندیشه سیاسی با رعایت بالاترین استانداردهای طراحی تولید شده است. بدون نقص یا بهم‌ریختگی، تمامی اسلایدها آماده برای یک ارائه بی‌نقص و حرفه‌ای هستند.

نکته مهم:

هرگونه تفاوت احتمالی در توضیحات ممکن است به دلیل نسخه‌های غیررسمی باشد. نسخه اصلی فایل پاورپوینت کامل در جستجوی اندیشه سیاسی با دقت و حرفه‌ای تنظیم شده است.

همین حالا فایل فایل پاورپوینت کامل در جستجوی اندیشه سیاسی را دانلود کنید و ارائه‌ای حرفه‌ای و تأثیرگذار داشته باشید!

بخشی از متن فایل پاورپوینت کامل در جستجوی اندیشه سیاسی :

از چندی پیش پژوهشکده اندیشه سیاسی اسلام وابسته به مرکز مطالعات و تحقیقات اسلامی، پژوهشی در خصوص جمع آوری اندیشه های سیاسی علما و بزرگان گذشته و تبیین معارف و آموزه های سیاسی اسلام را آغاز کرده است. نتیجه تلاش اسن عزیزان، مجموعه کتابهای اندیشه سیاسی است که هر یک به بررسی و مطالعه آثار و تظریات سیاسی یکی از مشاهیر تاریخ ایرانی – اسلامی می پردازد. به نظر می رسد هدف اصلی از ارائه پژوهش فوق، پاسخ به مدعای گروهی است که وجود اندیشه سیاسی در تاریخ این سرزمین را نفی کرده و تولید هر نوع آگاهی و نر سیاسی را به محدوده تفکر انسان غربی منحصر می دانند. بد نیست با ما همراه شوید تا ضمن بررسیی قرضیه فوق گذری جستجوگر در کتابهای اندیشه سیاسی، کاری از پژوهشکده اندیشه سیاسی اسلام در مرکز مطالعات و تحقیقات اسلامی داشته باشیم.

اندیشه سیاسی و تقسیمات تاریخی

علوم انسانی برخلاف ملموسات تجربی و یا حتی ریاضیات بیش از هر چیز با کیفیتها سروکار داشته و همان طور که از نام این بخش از علم برمی آید، انسان و بررسی حالات، رفتار و افکار او ماهیت اصلی علوم انسانی را شکل می دهد.

مطالعه جوامع، فرهنگها و تمدنها نیز از آن جهت که افراد بشر هسته اصلی تمام آنها هستند در حوزه نقد و بررسی این علم قرار می گیرد. از سوی دیگر در بین انسانها به عنوان موضوع بحث می باید نقش و اهمیت ویژه

‎

ای برای نخبگان فکری و اندیشه وران بزرگ در نظر داشت چرا که همواره گستره بزرگی از زیست بوم اجتماعی، فرهنگی، سیاسی و … یک جامعه تحت تاثیر افکار و تولیدات فکری افراد معدودی واقع است. رهگیری روند نفوذ اندیشه فردی و حضور آن در بستر زمان معمولا جداکننده هر دوره تاریخی از مراحل و مقاطع قبلی و بعدی درنظر گرفته می شود، تا جایی که شاید بتوان تاریخ را از حیث حضور محققان و بزرگان فکر به برهه های خاص تقسیم کرد. کما اینکه در بسیاری از بخش های علم و دانش ملاک تقسیم تاریخی، صرفا دوره زندگی بزرگان آن علم درنظر گرفته می شود. درهمین زمینه اگر بخواهیم دامنه بحث را ملموس و کوچک تر نماییم ادبیات الگوی مناسبی خواهد بود. امروزه از مدارس گرفته تا دانشگاه ها تمام دوره های تاریخ ادبیات با نام بزرگان و ادیبان آن دوره شناسایی شده و هر نوع تقسیم بندی دیگری ناگزیر یا بر اساس آرا و افکار و یا مبتنی بر تالیفات همین عده خواهد بود. اما اگر تقسیم تاریخی هر علمی بر اساس بزرگان و آثار آنان میسر است، امری که اساسا خود تاریخ را تجزیه و جزءجزء کرده و تا حدود زیادی موجب تسهیل در ادراک و دریافت آن می گردد چیزی جز سیاست نیست. سیاست حتی در تعریف بسیار کلی از آن به مثابه «اعمال قدرت» نیز بر این قانون منطبق است. تاریخ چنان با نام حاکمان، سلسله ها و وقایع مربوط به آنان عجین شده است که به سختی بتوان تلقی دیگری از این علم حتی در ذهن خواص ایجاد کرد. مهم اینکه شیوه های اعمال نفوذ و حاکمیت در طول تاریخ یا بر اندیشه خاص از پیش طرح شده استوار بوده و یا اینکه طرز حکومت به تدریج اندیشه ای خاص را در این خصوص شکل داده است. وجه سومی نیز مفروض است، به این مفهوم که امکان دارد نوع خاصی از تفکر و اندیشه سیاسی نه از حکومتها گرفته شده و نه به آنها منجر گردد بلکه همواره در قالب ایده الهای مطلوب باقی بماند. هرچند چنین حکومتی در عالم خارج به طور کامل وجود ندارد اما ممکن است اجزایی از آن مورد استفاده قرار گیرد. با این توضیحات به نظر می رسد بتوان قانون سه وجهی فوق را به تاریخ اندیشه سیاسی تسری داد.

جبر موانع

این حقیقت را نباید از نظر دور داشت که در سطوح جزیی تر و با متدولوژی علمی تحلیل، اصل فوق با پیچیدگیهایی مواجه است. از یکسو در مقاطعی از تاریخ گذشته بنا به دلایل متعدد و گاه منحصر به فرد اندیشمندان و علما از پرداختن به سیاست و اندیشه سازی اجتناب کرده اند که نتیجه عینی آن ضعف اندیشه سیاسی در این برهه های تاریخی است. همچنین امکان دارد بسیاری از آرا و اندیشه ها که بالطبع در گذشته به صورت نسخ و کتب خطی موجود بوده به دست ما نرسیده باشد. حوادث، بی توجهی و گاه تعمدها سبب نابودی بسیاری از این گونه آثار شده است. از سوی دیگر به این علت که اندیشه سیاسی در ادوار گذشته معمولا تابعی از فلسفه به طور اعم و فلسفه سیاسی به طور اخص تلقی می گردید؛ شناسایی و استقلال مباحث اندیشه سیاسی در آرا و افکار بزرگان با مشکلات عمده ای روبروست. به عنوان مثال حتی متفکرین و اندیشمندانی چون فارابی و ابن سینا نیز نظرات سیاسی را در طول و تداوم فلسفه کلی خود در نظر داشته و معمولا گفتار سیاسی ایشان مشروط و مندرج در گفتار فلسفی آنان می باشد. به نحوی که درک فلسفه سیاسی و به تبع آن اندیشه های سیاسی این عده بدون شناخت مبادی و اصول فلسفه آنان، تقریبا غیرممکن به نظرر می رسد. یکی دیگر از مشکلات در این بین نگارش نسخ قدیمی اندیشه سیاسی به زبان عربی می باشد. متاسفانه ترجمه این کتابها در دسترس نیست و یا از ترجمه دقیق و منطبق با واژگان فرهنگ سیاسی فارسی برخوردار نیستند. نهایتا اینکه در بسیاری موارد، آرای سیاسی ارزشمندی در لابلای نسخ و متون قدیمی مدفون شده اند که شاید گمنامی پدیدآورندگان یکی از عوامل اصلی این امر باشد. با این وجود تمام واقعیتهای فوق هرگز نمی تواند از قدر و اهمیت پرداختن به مطالعه، استخراج و کارشناسی اندیشه ها و آرای سیاسی گذشتگان بکاهد. اگر علوم مختلف امروزی را میراث دار انباشت و تجربیات تاریخی آنها بدانیم علوم سیاسی نیز بر همین اساس از گذشته خود جدا نیست. با یک بررسی دقیق و تفصیلی می توان دریافت که اندیشه های سیاسی در حال حاضر از نظریات قدیمی خصوصا دوره پس از ورود اسلام به ایران بهره برداریهای فراوانی نموده است. هرچند توضیح اینکه ماهیت، بخشها و تعریف اندیشه سیاسی چیست از مجال این بحث خارج است اما رجوع هرچند گذرا به تاریخ جهت مشاهده صحت فرضیه عدم انقطاع این سرزمین از اندیشه های سیاسی امری پذیرفته شده و بدیهی می باشد.

سوالات جدید و تقسیمات رویکردی

پس از دوره مشروطه به آهستگی در کنار آشنایی ایرانیان با اندیشه های سیاسی غرب و سعی در اتخاذ و اجرای آنان سوالاتی در محافل فکری و حتی در بین عموم مطرح شد که تا حدود زیادی ریشه در تحولات سریع و عمیق این دوره داشت؛ آیا اصولا ایران در دوره اسلامی و چه در دوره باستان دارای شکل خاص یا انواعی از اندیشه سیاسی بوده است و یا اینکه تنها در مقاطعی خاص و صرفا کوتاه مدت و به صرف ظهور اندیشمندان بزرگ و نادر تفکرات این چنینی مجال ظهور یافته اند؟ آیا چیزی که ما به نام اندیشه سیاسی در تاریخ ایران می شناسیم هیچ تطبیقی با تعریف نوین و غربی آن دارد؟ و…

در پاسخ به این پرسشها بود که تقسیمات رویکردی نسبت به آرای سیاسی گذشتگان شکل گرفت. در یکسو کسانی قرار دارند که آشکارا پس از فرض اندیشه سیاسی به عنوان یکی از تولیدات ذهنی انسان غربی معتقدند فقط پارادایم حاکم بر نحوه اندیشه ورزی انسان غربی در گذشته و خصوصا در حال خواهد توانست به شکل گیری اندیشه سیاسی منجر گردد. در نگاه این گروه انسان شرقی حتی در نوع عالم و اندیشه ورز آن استبدادزده، جبری مسلک و فاقد هرگونه نگاه و ایده سیاسی است، که هرچه به دوران معاصر نزدیک تر شویم این حالت پررنگ تر و برجسته تر خواهد بود. در رویکرد دوم گذشته ایرانی اسلامی به دلیل وجود فیلسوفان بزرگ و شهیر هرگز از اندیشه ورزی در ساحت سیاست تهی نیست چراکه حکومت داری و تدوین سیاست مدن همواره جزیی از پیکره و ساختار تفکرات فلاسفه اسلامی را به خود مشغول می داشته است. با این حال این عده معتقدند استخراج فکر و اندیشه سیاسی از بدنه فلسفه سیاسی هیچ گاه در گذشته ایران رخ نداده و تقریبا هیچ عالمی را نمی توان یافت که مستقلا به طرح و بررسی مقولات سیاسی پرداخته باشد درصورتیکه چنین موردی نیز یافت شود، تاثیر شدید پیش فرضهای اخلاقی، اجتماعی و… در آن قابل رویت است. با این نگاه تاریخ اندیشه سیاسی بغرنج

‎

ترین و تاریک ترین بخش از تاریخ عمومی اندیشه در دوران اسلامی درنظر گرفته می شود. نتیجه اولیه این تحلیل آنست که این سرزمین نه تنها بدون اندیشه سیاسی مستقل، بلکه فاقد علم اجمالی بر اهمیت آگاهی و ضرورت پرداختن به آن نیز می باشد. در این گیرودار با نگرش دیگری نیز مواجهیم که اندیشه سیاسی را به صرف تقسیم تاریخی متعلق به دوره قدیم (کلاسیک) دانسته و معتقد است ایران در دوره مدرن برخلاف ادوار گذشته فاقد هرگونه اندیشه سیاسی و حتی ناتوان از تجزیه و تحلیل طبیعت و ماهیت دوران جدید می باشد. در این تعریف ضعف کنونی ما در خصوص تولید اندیشه سیاسی بیش از هر چیز به دلیل غیبت تجدد به معنای تفکر درباره طبیعت و ماهیت دوران جدید و درک مفهومی از آن در اندیشه ماست. در اینصورت و با قبول این رویکرد نمی توان هیچ سنخیتی بین مدینه فاضله فارابی با هیچ کدام از اتوپیاهای محصول دوره مدرن یافت، همچنین سیاستنامه های متعدد گذشته ایران هیچ ربطی به اندیشه و تفکر سیاسی نداشته و تنها نوعی دستورالعمل ایدئولوژی ساز جهت بقا و تداوم نوع خاصی از حکومت فرض می شود. در این منظر ما هرچه به قرون جدید نزدیک تر شویم فاصله ما از اندیشه سیاسی بیشتر خواهد بود. به عنوان مثال و با اتکا به این رویکرد انقلاب مشروطه نه برپایه تفکر و اندیشه نوین بلکه صرفا بر پایه ایدئولوژیها استوار شد و نه تنها شکست خورد بلکه منجر به تعطیلی تفکر و قطع کامل ارتباط ما از دوره گذشته گردید. لذا براین اساس برای درک دوره کنونی باید حتما لوازم و شرایط آن را درک کرد و در صورت عدم موجودیت در اجتماع ایرانی اسلامی باید در جای دیگر به دنبال کسب آن بود. طرفداران این رویکرد معتقدند؛ اندیشه سیاسی قدیم ایرانی اسلامی نمی تواند لوازم و الزامات دوران جدید را درک و پرسشهای آن را پاسخ دهد. در مقابل این گروه، عده ای باور دارند ایران در بیشتر دوره های تاریخی خود دارای فلسفه و اندیشه سیاسی بوده و نخبگان برجسته ای در این خصوص به نظریه پردازی مشغول بوده اند. حتی اگر بخواهیم آرای این عده را تا حدود زیادی متاثر از زمانه خویش بدانیم باز هم نمی توانیم منکر وجود آنها شویم. ثانیا ساحت فکر و اندیشه اصالتا تابع تاریخ و محیط پیرامونی نیست و می تواند به تولید امور انتزاعی نیز بپردازد. پرسش از چیستی و ماهیت انسان، جامعه، حق، عدالت، برابری، آزادی و حکومت مطلوب، انقلاب و تحولات اجتماعی از جمله اصول جاودانه و بادوام اندیشه سیاسی است که هر عصر و دوره ای هرگز از آن تهی نخواهد بود و این اصول تابع حضور لوازم و پیش زمینه های خاصی نیستند و انسان همواره نسبت به آنها دلمشغولیهایی بروز می دهد. بر همین اساس محال است بتوان دوره ای را از این حیث فاقد فکر و اندیشه سیاسی دانست. از سوی دیگر این گروه در توجیه نظریه خود از فرهنگ پایدار ایرانی و اسلامی استفاده کرده و مولفه های فرهنگ ایرانی و دین اسلام را همواره زمینه ساز پردازش نوعی تفکر و اندیشه سیاسی می دانند. در باور این گروه با وجود تمایز در آرا و افکار، از فارابی و خواجه نصیر، گرفته تا محقق سبزواری و از محقق مسکویه گرفته تا شهید مطهری و امام خمینی(ره) همه در یک چیز مشترکند و آن پرداختن به اندیشه سیاسی است.

در تعقیب نظرات نظرات و رویکردهای فوق چه بسیار کتابها و مقالات به طبع رسیده و در اختیار محققین قرار گرفته است و در کنار آن مراکز علمی و پژوهشی در کشور هر یک طبق باور و اعتقاد خود مشغول امر مقدس پژوهش و تحقیق می باشند. در قسمت بعد برای جمع بندی مبحث و جهت آشنایی خوانندگان گرامی با افکار گروه اخیر باورمندان به تداوم حضور اندیشه سیاسی در طول تاریخ اسلامی ایران ضمن معرفی یکی از مراکز مرتبط با این عقیده و برداشت، تا حد امکان به معرفی آثار و تولیدات فکری و تحقیقی آنان خواهیم پرداخت.

مرکز مطالعات و تحقیقات اسلامی

پژوهشکده اندیشه سیاسی اسلام

این پژوهشکده در سال ۱۳۷۴ و همان گونه که از عنوانش پیداست جهت پژوهش در حوزه اندیشه سیاسی اسلام در مرکز مطالعات و تحقیقات اسلامی تشکیل گردیده است. پژوهشکده فوق به سه گروه پژوهشی؛ فلسفه سیاسی، فقه سیاسی و علم سیاست تقسیم شده است. برخی از اهداف کلی پژوهشکده اندیشه سیاسی اسلام عبارتست از؛

تبیین معارف و آموزه های سیاسی اسلام

تولید و توسعه اندیشه سیاسی اسلامی در عرصه

‎

های مختلف معرفت سیاسی

پاسخگویی به شبهات موجود در عرصه اندیشه سیاسی

در بخش سیاستها نیز توجه به اصول زیر مدنظر بوده است:

تاکید بر مبانی اصیل اسلامی و پرهیز از التقاط و تحجر در حوزه سیاست

توجه به مخاطب و تلاش در جهت تطبیق محتوا و روش پژوهش با ویژگیها و نیازهای مخاطبان

توجه به مسایل نظری و عملی انسان امروز در حوزه سیاست

رعایت استانداردهای علمی و معیارها و مبانی دینی در پژوهشهای سیاسی اجتماعی

استفاده از زبان و ادبیات روزآمد و تاثیرگذار در حوزه سیاست

استفاده از دست آوردهای علوم و معارف بشری در حوزه اندیشه سیاسی همراه با نگرش انتقادی نسبت به کاستیها و ناهماهنگیهای آن

نگاهی آسیب شناسانه و نقادانه به اندیشه سیاسی اسلام و نظرات اندیشمندان و پرهیز از هرگونه مطلق سازی و شخصیت پرستی

رعایت امانت داری در حوزه پژوهشها و تحقیقات علمی

تلاش در جهت همکاری با موسسات پژوهشی دینی

پرهیز از تحقیقات تکراری و موازی در جامعه علمی ایران

همچنین پژوهشکده اندیشه سیاسی اسلام در چارچوب کلی فعالیت در مرکز مطالعات و تحقیقات اسلامی موارد ذیل را از اهم وظایف خود می داند:

شناسایی ضرورتهای پژوهشی، خلاها و مشکلات فکری سیاسی و برنامه ریزی مناسب در جهت پاسخگویی به آنها

تحقیق و بازکاوی تاریخ اندیشه سیاسی مسلمین و جایگاه سیاست در تمدن اسلامی

مطالعه تطبیقی اندیشه سیاسی اسلام با سایر مکاتب سیاسی معاصر

آسیب شناسی فرهنگ و اندیشه سیاسی اسلامی

ارایه روشهای نوین مطالعاتی در حوزه اندیشه سیاسی

شناسایی و جذب محققان کارآمد و زمینه سازی برای پرورش و ارتقای محققان موجود

ایجاد زمینه های گفت وگو و مباحثات علمی در حوزه اندیشه سیاسی اسلامی

حضور فعال در فرآیند مباحث اندیشه سیاسی مطرح در جامعه

آماده سازی پژوهشهای علمی پژوهشکده جهت انتشار

آثار

همان گونه که پیشتر اشاره شد پژوهشکده اندیشه سیاسی اسلام با تاکید بر وجود اندیشه سیاسی در گذشته و حال فرهنگ ایرانی اسلامی سعی دارد جهت تایید مدعای خود نمونه هایی ارایه دهد. در همین راستا این مرکز ضمن شناسایی چهره های تاریخی و معاصر که به نوعی دارای فکر و اندیشه سیاسی می باشند اقدام به تهیه مجموعه کاملی از این دست نموده است. این پژوهشکده تاکنون توانسته نزدیک به هشتاد و دو شخصیت ایرانی و اسلامی را جهت بررسی اندیشه های سیاسی آنان مشخص نماید. لازم به ذکر است قسمت اعظم مطالعات در خصوص این عده به صورت مجموعه کتابهای اندیشه سیاسی به طبع رسیده و مدتی است که در اختیار علاقمندان و پژوهشگران حوزه مطالعات سیاسی قرار دارد. ضمن اینکه توجه شما را به معرفی مختصری از آثار این پژوهشکده جلب می نماییم، بهتر آن دیدیم که جهت آشنایی هرچه بیشتر شما عزیزان با اهداف و علت این پژوهش، قسمتی از مقدمه مشترک مجموعه فوق را که توسط پژوهشکده اندیشه سیاسی اسلام مرکز مطالعات و تحقیقات اسلامی تهیه شده است در اختیارتان قرار دهیم:

«در شرایطی که هر روز با اثر جدیدی در زمینه تاریخ اندیشه بیگانگان روبه رو هستیم متاسفانه نسل امروز ما هنوز منابع درخوری برای آشنایی با اندیشه گذشتگان و سازندگان هویت اسلامی و ایرانی خویش در اختیار ندارد و غالبا از ریشه و پیشینه خود بی اطلاع است؛ تا آن جا که می بینیم حتی برخی از فارسی نویسان به تقلید از نویسندگان غربی سیر اندیشه در فلسفه و علوم را پس از دوره یونان و روم باستان در دوره مسیحی و سپس در دوره مدرن دنبال می کنند و به یک باره دوره اسلامی یعنی دوره تاریخی مهمی که مرکز ثقل علوم مختلف عقلی و تجربی در سرزمینهای اسلامی بوده است و به ویژه دانشمندان ایرانی نقش موثری در شکوفایی علوم داشته اند به دست فراموشی سپرده می شود.

در این میانه شاید سرنوشت اندیشه های سیاسی اسف بارتر از شاخه

‎

های دیگر علوم باشد؛ همین امر زمینه

‎

ساز برخی پیش داوریهای ناروا نسبت به تطور تاریخی اندیشه سیاسی مسلمین و بالندگیهای آن گردیده است. لذا گروه پژوهشی تاریخ اندیشه سیاسی مسلمانان، احیای میراث سیاسی اسلامی را وجهه همت خود قرار داده است و به مدد توفیق الهی هر بار با معرفی اندیشه های یکی از عالمان بزرگ اسلامی برگی از این دفتر گرانبها را تقدیم اهل نظر می نماید».

اندیشه سیاسی فارابی

این کتاب توسط محسن مهاجرنیا در سال ۱۳۸۰ و در ۴۰۷ صفحه تالیف شده است. همان گونه که از عنوان کتاب برمی آید نویسنده در اثر خود سعی کرده به ابعاد اندیشه سیاسی فارابی به عنوان معلم ثانی بپردازد. اهمیت این اثر تا حدود زیادی به جایگاه ویژه و منحصربه فرد فارابی در تاریخ اندیشه ایران و جهان اسلام بازمی گردد. معمولا محققینی که در حوزه اندیشه سیاسی اسلام پژوهش می کنند با نام و آرای این فیلسوف و معلم بزرگ برخورد خواهند کرد. نگارنده این کتاب سعی دارد در پژوهش خود ضمن پرداختن به تفکر سیاسی فارابی به توصیف و تحلیل اندیشه سیاسی وی نیز بپردازد. در این اثر سعی شده تا حد امکان پاسخی برای سوالات اصلی در خصوص اندیشه سیاسی فارابی یافت شود. اینکه اوضاع سیاسی قرون هم عصر فارابی چه تاثیری در شکل گیری اندیشه و شخصیت سیاسی وی داشته است؟ اصول و مبانی فلسفه سیاسی معلم ثانی کدامند؟ و نهایتا این سوال که سازمان سیاسی و حکومت در اندیشه فارابی چه جایگاهی دارد؟… نکته بسیار قابل توجه در خصوص هر پژوهشی پیرامون ابعاد فکر و زندگی فارابی، وجود انبوهی از مطالب و منابع در این خصوص می باشد. این امر هرچند به طور کلی بسیار پرفایده است اما از سوی دیگر نگارنده را با معضل گزینش و پیرایش مطالب و مستندات مواجه خواهد ساخت. با این وجود به نظر می رسد آقای مهاجرنیا به خوبی توانسته است به مقصود خود در قالب پاسخ به پرسشهای فوق در چهارده فصلی که طراحی نموده نایل شود. این فصول: در جای خود در قالب ۳ بخش کلی جهت تجسم بهتر موضوعات ، سازماندهی شده است که عبارتست از:

بخش نخست: زندگی و زمانه فارابی شامل فصلهای : ۱ اوضاع سیاسی اجتماعی عصر فارابی ۲ اوضاع فرهنگی و مذهبی عصر فارابی ۳ زندگی علمی، سیاسی و فرهنگی فارابی.

بخش دوم: اصول و مبانی فلسفه سیاسی فارابی شامل فصول: ۴ روش شناسی ۵ معرفت شناسی ۶ هستی شناسی ۷ غایت

‎

شناسی

بخش سوم: فلسفه و نظام سیاسی فارابی در برگیرنده فصلهای: ۸ فلسفه سیاسی فارابی ۹ فرد و اجتماع مدنی ۱۰ نظام سیاسی ۱۱ و ۱۲ و ۱۳ ساختار نظام سیاسی فارابی ۱۴ نظامهای سیاسی غیر فاضله.

یکی از نقاط قوت این اثر ارایه آرا و تقسیم بندی فارابی از نظامهای مطلوب و یا غیرفاضله بر اساس نمودارها و جداول دقیق می باشد که این شیوه خوانندگان را در اندک زمانی با طرح کلی تقسیمات متعدد و در برخی موارد دیرفهم فارابی آشنا می سازد.

اندیشه سیاسی شیخ طوسی

این اثر نیز که در سال ۱۳۸۰ توسط انتشارات دفتر تبلیغات اسلامی منتشر شده است پیرامون اندیشه سیاسی شیخ طوسی می باشد. کار نگارش این کتاب بر عهده سیدمحمدرضا موسویان بوده که وی آن را در ۱۵۲ صفحه نگاشته است. یکی از نکات قابل توجه و مهم این اثر در مذهب شیخ طوسی نهفته است. از آنجا که ابوجعفر محمدبن

‎

حسن بن علی الطوسی معروف به شیخ طوسی از بزرگان و علمای نخستین فقه و کلام شیعه به شمار می آید، آشنایی با نظام اندیشه سیاسی وی بسیار جالب و مفید می باشد. این امر هنگامی بیشتر مورد توجه خواهد بود که دریابیم در باور تعدادی از محققین شرقی و غربی فقهای شیعه فاقد اندیشه سیاسی در نظر گرفته می شوند. برخلاف نظر اخیر، نویسنده معتقد است، شیخ طوسی دارای اندیشه سیاسی خاصی بوده که هرچند متاثر از فقه و کلام شیعی است اما توانست به بسیاری از بحرانهای سیاسی عصر خویش پاسخ گوید. آقای موسویان در کتاب خویش پس از توضیح اوضاع سیاسی و اجتماعی زمانه شیخ طوسی و تشریح زندگی و شخصیت علمی وی به مقوله مواجهات طوسی با حکومت می پردازد. مهم ترین مباحث مورد نظر در این زمینه عبارتند از: ضرورت حکومت، رابطه دین و سیاست و خاستگاه حکومت و مشروعیت سیاسی که به فراخور بحث نویسنده در حوادثی آنها به ارایه توضیحات و نظرات خویش پرداخته است.