خرید و دانلود فایل پاورپوینت کامل آیا ایدئولوژیک شدن دین، ممکن و مطلوب است؟

دانلود و استفاده از فایل پاورپوینت کامل آیا ایدئولوژیک شدن دین، ممکن و مطلوب است؟ – تجربه‌ای بی‌نظیر در ارائه!

پاورپوینتی شیک و استاندارد:

فایل فایل پاورپوینت کامل آیا ایدئولوژیک شدن دین، ممکن و مطلوب است؟ شامل 52 اسلاید طراحی‌شده با دقت بالا است که کاملاً آماده برای ارائه یا چاپ در PowerPoint می‌باشد.

چرا فایل فایل پاورپوینت کامل آیا ایدئولوژیک شدن دین، ممکن و مطلوب است؟ گزینه‌ای عالی است؟

• گرافیک حرفه‌ای و جذاب: اسلایدهای فایل پاورپوینت کامل آیا ایدئولوژیک شدن دین، ممکن و مطلوب است؟ با طراحی مدرن و چشم‌نواز، پیام شما را به بهترین شکل منتقل می‌کنند.
• کاربری آسان: ساختار این پاورپوینت به‌گونه‌ای است که استفاده از آن بدون نیاز به تغییرات پیچیده ممکن باشد.
• آماده استفاده: تمامی اسلایدهای فایل پاورپوینت کامل آیا ایدئولوژیک شدن دین، ممکن و مطلوب است؟ از قبل تنظیم‌شده و بدون نیاز به ویرایش، قابل استفاده هستند.

تضمین کیفیت و دقت بالا:

این مجموعه بر اساس بالاترین استانداردهای طراحی ساخته شده است و کاملاً منسجم و بدون اشکال، مناسب برای ارائه‌های حرفه‌ای می‌باشد.

نکته قابل توجه:

برخی نسخه‌های غیررسمی ممکن است تغییراتی داشته باشند. این نسخه اصلی فایل پاورپوینت کامل آیا ایدئولوژیک شدن دین، ممکن و مطلوب است؟ با دقت و کیفیت بالا طراحی شده است.

همین حالا فایل فایل پاورپوینت کامل آیا ایدئولوژیک شدن دین، ممکن و مطلوب است؟ را دریافت کنید و یک ارائه بی‌نظیر داشته باشید!

بخشی از متن فایل پاورپوینت کامل آیا ایدئولوژیک شدن دین، ممکن و مطلوب است؟ :

ایران، ۱۴ و ۱۶/۸/۷۹

چکیده: نویسنده در این مقاله عمدتا به بررسی ویژگی های ایدئولوژی ها پرداخته و هفت خصلت مهم برای آنها برشمرده و دین را نیز واجد هر هفت خصلت دانسته است. به نظر وی ایدئولوژیک کردن دین ممکن نیست; زیرا خودش ایدئولوژیک هست.

عموم نویسندگان و متفکرانی که در کشور ما از ایدئولوژیک کردن دین یا دین ایدئولوژیک صحبت کرده اند، از لفظ ایدئولوژی، معانی ای را مراد کرده اند که غیر از معانی متعارف در عرف فلسفی و سیاسی غرب است. این واژه حتی برای نویسندگان خود ما نیز به یک معنا نبوده است. گاهی مساله از این هم مغشوش تر می شود و در نوشته های یک فرد واحد هم بعضا به چند معنا به کار می رود. به گفته آن حکیم چینی همه ظلمهایی که در جهان رخ داده است، ابتدا ظلم بر کلمات بوده است; زیرا آشفتگی در کلمات، خاستگاه سوءتفاهم و ایجاد تخاصم است.

منتقدان شریعتی از این آفت زیاد بهره برده اند و ایدئولوژی را گاهی به معنای نظریه انقلاب گرفته اند و گاهی به معنای دنیوی شدن. اما به گمان من شریعتی دین را ایدئولوژیک نکرده است; زیرا دین خودش ذاتا ایدئولوژیک است. البته برخهی ویژگی ها در ایدئولوژی هست که در دین نیست و به این معنا شریعتی هم دین را ایدئولوژیک نکرده است.

با همه این احوال یک نقطه مشترک وجود دارد و آن بار منفی عاطفه ای است که سبت به ایدئولوژ و دین ایدئولوژیک وجود دارد. این بار منفی در فضای فرهنگی غرب نیز وجود دارد. با وجود توافق همگان بر بار منفی ایدئولوژی، هر کس این بار منفی را از زاویه خاص در نظر می گیرد. من این موارد منفی را دسته بندی کرده ام و توانسته ام هفت خصلت با بار منفی تشخیص دهم:

یکم: ایدئولوژی عقیده ای است که پذیرش آن بدون دلیل است. البته این نکته نیز غیرقابل انکار است که بسیاری عقاید ما هیچ دلیلی ندارد. دین به این معنی ایدئولوژیک است. هیچ انسان دینی را نمی توان پیدا کرد که بتواند برای مجموعه عقاید و اعتقادات خود، دلیل و استدلال داشته باشد. دین از آن جهت که دین است، نمی توان برای تمامی گزاره هایش، استدلال منطفی و عقلی ارائه کرد.

دوم: ایدئولوژی معمولا جزمیت دارد. جزمیت یعنی پس از اتخاذ یک رای، گوشی برای شنیدن رای مخالف نداشته باشیم. جزمیت، نوعی نفی مطلق تجدید نظر در آرا و عقاید و کارگر نیفتادن استدلالهای دیگران در مورد آرا و عقاید یک فرد. همه ادیان به این معنی ایدئولوژیک هستند; زیرا همه ادیان اصول عقایدی دارند که عدول از آنها را ممکن نمی دانند.

سوم: ایدئولوژی ها به دلیل جزمیتی که دارند، معمولا به تغییر، روی خوش نشان نمی دهند و اگر هم به تغییر، روی خوش نشان بدهند، پس از مجادلات و شکستهای زیاد و مکرر و از سر اجبار است. به این معنی دین هم ایدئولوژیک است. تلقی های سنت گرایانه و بنیادگرایانه به هیچ وجه با مقوله تغییر کنار نمی آیند. اگر هم اندک تغییری پذیرفته می شود و دگرگونی ها را استقبال می کنند از جانب تلقی های تجددگرایانه دینی است.

چهارم: ایدئولوژی ها بعضا در پی ارضای منافع گروهی خاص قدم برمی دارند. ایدئولوژی ها در واقع دو کار انجام می دهند. اولا طرز برخورد یک گروه را با جهان منعکس می کنند و ثانیا منافع این گروه خاص را در جهان، تامین و ارضا می کنند. به همین دلیل است که ایدئولوژی معمولا مضاف الیه دارد. مانند ایدئولوژی جنسیت، ایدئولوژی سرمایه داری و… . اما علم مطلق است و نمی توان گفت فیزیک بورژوایی، شیمی اسلامی و… هر دینی از آن جهت که به هر حال منافع گروهی خاص را تامین یا تحکیم می کند، خصلت ایدئولوژیک دارد و کسی نمی تواند آن را ایدئولوژیک کند.

پنجم: پنجمین مؤلفه مذموم ایدئولوژی آرزواندیشی است. در آرزواندیشی، فرد چیزهایی را می پذیرد که از آنها خوشش می آید و می گوید «الف ب است چون من خوش دارم که الف، ب باشد». این استدلال گاهی به شکل ناآگاهانه صورت می پذیرد. آرزواندیشی در دین هم وجود دارد و یکی از رمزهای جاودانگی دین است. ادیان عواطف انسانی را نوازش می کنند.

ششم: ایدئولوژی ها عموما اترپیایی اند; یعنی خیال پردازانه و رؤیا گونه هستند. رؤیاپرور بودن روی دیگر سکه اش، غیر عملی بودن است. ایدئولوژی ها از انسان چیزی می خواهند که فوق وسع انسان است. ادیان هم به اترپیا توجه دارند. اگر در این ۱ هم نباشد، در دین ۲ و ۳ به وضوح وجود دارد. نوعی خلاف واقع بینی در احکام و عقاید دینی وجود دارد که آدمی را وسوسه می کند فکر کند که این احکام و عقاید برای انسانی غیر از انسان واقعا موجود وضع شده است.

هفتم: ایدئولوژی ها انسانها را به جان هم می اندازند، مرزبندی می کنند، مخالفت زا هستند و نه مخالفت زدا. نوعی دشمن تراشی دارند. علم این گونه نیست، اما دین مرزبندی می کند. هر یک از ادیان خود را برحق و دیگر ادیان را برباطل می دانند. بر ذهن دینداران، و یا لااقل اغلب دینداران، نوعی نگاه طردگرایانه و حذف گرایانه غالب است. به همین دلیل دین ذاتا ایدئولوژیک است و کسی نمی تواند آن را ایدئولوژیک کند.

نقد و بررسی

۱. یکی از ویژگی های مثبت آثار آقای ملکیان روشن گویی و پرهیز از ابهام است. در اینجا نیز این ویژگی به چشم می خورد و به روشنی مراد خود را از ایدئولوژی بیان کرده اند. اما جای این سؤال وجود دارد که آیا ایدئولوژی ها تنها دارای ویژگی های منفی هستند و هیچ ویژگی مثبتی ندارند؟ همگان قبول دارند که باطل محض، طرفدار پیدا نمی کند و ایدئولوژی ها واجد خصیصه های مثبتی نیز هستند که توانسته اند طرفدار پیدا کنند و تا حدود زیادی ماندگار باشند. حال که چنین است، انصاف حکم می کرد همه ویژگی های آنها، اعم از مثبت و منفی ذکر می شد، تا به داوری منصفانه تری در باب ایدئولوژی ها و سپس تطبیق ویژگی های آنها بر ادیان دست می یافتیم.

۲. همچنان که آقای ملکیان گفته اند خاستگاه این مباحث غرب است. روشنفکران ما نیز در این بحثها پیرو همان بحثهایی هستند که فیلسوفان غربی مطرح کرده اند. بنابراین برای فهم درست مساله باید به زمینه فرهنگی آن نیز توجه داشت. هنگامی که در آنجا از ایدئولوژی و تطبیق آن بر دین سخن به میان می آید، فرهنگ مسیحی به صورت پیش زمینه بحث حضور دارد. اما در جامعه ما هنگامی که از دین سخن به میان می آید، الگوی اسلام در اذهان متبادر می شود. از این روست که باید به تفاوتهای این دو دین و در نتیجه به تفاوتهای پیش زمینه های بحث توجه جدی داشت. یکسان انگاری اسلام و مسیحیت تنها از سوی ناآشنایان به این دو دین صورت می پذیرد.

۳. ویژگی های هفت گانه ای که برای ایدئولوژی ها ذکر شده است، بعضا قابل تطبیق بر مسیحیت هستند (مثلا موارد یکم، دوم، سوم و هفتم) اما هیچ یک از آنها قابل تطبیق بر اسلام نیستند. در ادامه، نظری کوتاه به تک تک موارد یادشده می اندازیم و آنها را با اسلام مقایسه می کنیم.

۴. اگر ایدئولوژی عقیده ای است بی دلیل، اسلام دینی است که پذیرش آن از روی دلیل است. البه مقصود از دلیل، تنها دلیل فلسفی و برهانی نیست، بلکه هر نوع دلیلی است که در عرف عقلا به عنوان یک روش معرفت بخش به رسمیت شناخته شده باشد; خواه دلیل منطقی باشد یا دلیل تجربی و یا تاریخی. اگر پایه های اصلی اعتقادات دینی مدلل باشند و با ادله کافی حجیت و اعتبار وحی به اثبات برسد، آنگاه دیگر لازم نیست برای تک تک آنچه در قرآن آمده است دلیل آورد. هنگامی که ثابت می شود که قرآن از جانب خدایی آمده است که همه چیز را می داند و به مصالح ما آگاهی کامل دارد و خیر ما را بهتر از خود ما می خواهد، آنگاه با اطمینان کامل و عقلایی می توان به آن اعتماد کرد و سخنان آنان را پذیرفت. برای عقلایی بودن یک گزاره لازم نیست که حتما مستقیما برخود آن استدلال کنیم. کافی است آن را از کسی بشنویم که هم صادق القول باشد و هم خطا نکند. بنابراین انسان دینی برای مجموعه عقاید خود دلیل دارد، ولی نه به معنای دلیل مستقیم بر تک تک گزاره های دینی، که چنین چیزی نه لازم است و نه ممکن.

۵ . اسلام دینی است که پیروان خود را همواره به تعقل و تفکر و علم ورزی تشوی