خرید و دانلود فایل پاورپوینت کامل ظرفیت شناسی ؛ قومیت و مذهب، پیچیدگی های جامعه ی افغانستان

تحولی در ارائه‌ها با فایل پاورپوینت کامل ظرفیت شناسی ؛ قومیت و مذهب، پیچیدگی های جامعه ی افغانستان!

اگر به دنبال یک روش ساده اما حرفه‌ای برای ارائه‌ی مطالب خود هستید، فایل پاورپوینت کامل ظرفیت شناسی ؛ قومیت و مذهب، پیچیدگی های جامعه ی افغانستان بهترین انتخاب شما خواهد بود. فایل پاورپوینت کامل ظرفیت شناسی ؛ قومیت و مذهب، پیچیدگی های جامعه ی افغانستان از پایه بر اساس اصول طراحی مدرن ساخته شده و تضمین می‌کند که اسلایدهای شما جذاب، منظم و آماده‌ی استفاده باشند.

فایل پاورپوینت کامل ظرفیت شناسی ؛ قومیت و مذهب، پیچیدگی های جامعه ی افغانستان شامل 82 اسلاید است که با ترکیب بصری زیبا و چیدمانی حرفه‌ای، ارائه‌ی شما را به سطحی بالاتر می‌برد.

چرا باید از فایل پاورپوینت کامل ظرفیت شناسی ؛ قومیت و مذهب، پیچیدگی های جامعه ی افغانستان استفاده کنید؟

✔ طراحی حرفه‌ای: هر اسلاید فایل پاورپوینت کامل ظرفیت شناسی ؛ قومیت و مذهب، پیچیدگی های جامعه ی افغانستان با دقت بالا تنظیم شده تا بیشترین تأثیر را روی مخاطبان بگذارد.

✔ صرفه‌جویی در زمان: نیازی نیست ساعت‌ها وقت خود را برای طراحی پاورپوینت بگذارید، همه چیز آماده است.

✔ استفاده‌ی آسان: بدون نیاز به ویرایش‌های پیچیده، کافی است فایل را باز کنید و ارائه دهید.

✔ فایل پاورپوینت کامل ظرفیت شناسی ؛ قومیت و مذهب، پیچیدگی های جامعه ی افغانستان قابل استفاده در هر محیطی: چه در دانشگاه، چه در جلسات کاری، فایل پاورپوینت کامل ظرفیت شناسی ؛ قومیت و مذهب، پیچیدگی های جامعه ی افغانستان حرفه‌ای نیاز شما را کاملاً برآورده خواهد کرد.

متمایز باشید!

دیگر نگران بهم‌ریختگی یا طراحی‌های غیرحرفه‌ای نباشید. فایل پاورپوینت کامل ظرفیت شناسی ؛ قومیت و مذهب، پیچیدگی های جامعه ی افغانستان به شما این امکان را می‌دهد که بدون دغدغه روی محتوای خود تمرکز کنید و ارائه‌ای تأثیرگذار داشته باشید.

همین حالا دریافت کنید و تجربه‌ای متفاوت از ارائه‌های حرفه‌ای را داشته باشید!

بخشی از متن فایل پاورپوینت کامل ظرفیت شناسی ؛ قومیت و مذهب، پیچیدگی های جامعه ی افغانستان :

مقدمه

قومیت و مذهب، دو متغیر اساسی در شناخت و تحلیل جامعه ی افغانستان است. هیچ سیاستمدار و حاکمی بدون درک صحیح این دو عنصر و تعیین استراتژی خود براساس آنها، قادر به حکومت کردن (به معنای واقعی آن و براساس عدالت) بر این جامعه نیست و هیچ محققی نیز بدون شناخت دقیق و تحلیل عمیق این دو، قادر به درک کاملی از این جامعه نخواهد بود. پیچیدگی و درهم تنیدگی قومیت و مذهب به اندازه ای است که بدون شناخت عینی و ملموس آن، تحلیل صحیح امکان پذیر نیست. از این رو تاکنون کم تر محققی توانسته تصویری دقیق، از جامعه ی افغانی و ویژگی های خاص آن، ارائه دهد.

آنچه باعث درگیری های خونین دهه ها و بلکه قرن های گذشته ی این کشور بوده و مانع اساسی در راه همزیستی مسالمت آمیز بین مردم این کشور به شمار می رفته، همین دو عامل قومیت و مذهب است. در بسیاری از مسایل سیاسی اجتماعی، اقتصادی و فرهنگی، می توان ریشه های عوامل قومی و مذهبی را به خوبی مشاهده نمود.

این نکته بسیار مهم است که در مورد افغانستان هرگز نباید قومیت و مذهب را دو مقوله ی جدا از یکدیگر تلقی نمود. اگر چه در بیش تر کشورهای دنیا این دو مقوله جدای از یکدیگرند، اما در افغانستان این دو درهم تنیده و حتی در برخی موارد حالت «این همانی» را پیدا کرده است؛ برای نمونه، مذهب شیعه، غالب در قوم «هزاره» است و مذهب «حنفی»، غالب در «پشتون»؛ از این روست که در این کشور کلمه ی «هزاره» مترادف «شیعه» است و کلمه ی «پشتون» عموما مترادف «حنفی». اگر چه در مورد اول عموما مذهب، غلبه بر قومیت و در مورد دوم قومیت، بر مذهب غلبه داشته است. از این رو در هویت شناسی اقوام افغانی و در تحلیل عملکرد آنها باید به این دوگانگی توجه خاص داشت. بنابراین توجه به این درهم تنیدگی در تحلیل جامعه شناختی افغانستان امری بسیار ضروری است. از سوی دیگر، توجه به پیچیدگی های درون قومی و درون مذهبی را نباید از نظر پنهان داشت. در این مقاله، ابتدا نگاهی گذرا به وضعیت اقوام در افغانستان می افکنیم. سپس اشاره ای مختصر به ادیان و مذاهب موجود در این کشور خواهیم نمود و در پایان مطالب ارائه شده جمع بندی از مطالب ارائه می شود.

الف. آرایه های قومی

از آن جا که سرزمین افغانستان تقریبا در مرکز قاره ی آسیا قرار گرفته و حدفاصل دو نژاد عمده ی بشری، یعنی نژاد زرد و آریا می باشد، طبیعی است که ساکنان این کشور از این دو نژاد تشکیل یافته باشند، زیرا در شرق و شمال افغانستان تماما نژاد آریایی زندگی می کنند. از نظر تجانس قومی و نژادی، افغانستان سی وهفتمین کشور جهان به حساب می آید. آمار دقیقی که مجموعه ی کل اقوام افغانستان را ارائه دهد وجود ندارد، ولی آمارهایی در دست هستند که بعضی از گروه های تحقیقاتی انجام داده اند. برای نمونه، اقوامی را که اریوال فهرست کرده، به شرح زیر می باشند؛

«عرب، ایماق، بلوچ، براهویی، اشکاشمی، فارسیوان، فیروزکوهی، گاورباتی، غربت، گوجار، هزاره، هندو، جلالی، جمشیدی، جت، جوگی، قرقیز، کوتانا، ملکی، ماوری، میش، مست، مغول، تاجیک، مونجانی، نورستانی، اورسوری، پرچی، پشه ای، پشتون، قرلیق، پیکراج، قزاق، قبچاق، قزلباش، روشانی، سنگلچی، سیک، تاتار، تایمنی، تیموری، تیره هی، ترکمن، ازبک، واخی، یهودی و زوری».()

البته در فهرست مذکور، برخی از زیر مجموعه ها و شاخه های قومی در ردیف اقوام قرار داده شده اند؛ برای نمونه، در حالی که ایماق، پژوهه / شماره /

فیروزکوهی، جمشیدی و تایمنی در عرض هم فهرست می شوند، بیش تر مردم شناسان و پژوهشگران همه ی این تقسیمات فرعی را زیر مجموعه ی قوم ایماق محسوب می کنند.() این مطلب در دیگر اقوام نیز تا حدی صدق می کند. مورخ شهید عصر عبدالرحمان خان، فیض محمد کاتب، ادعا می کند که تعداد اقوام و طوایف ساکن افغانستان با شعب و زیر مجموعه های خود، تقریبا به قوم و طایفه می رسد.()

از میان این گروه ها، چهار گروه قومی پشتون، تاجیک، هزاره و ازبک در اکثریت می باشند. هم اکنون، هیچ آمار دقیقی از میزان جمعیت هر یک از این چهار قوم اصلی وجودندارد که نشان بدهد رده بندی اقوام، از نظر جمعیت، چگونه است. در این قسمت به معرفی چند قوم بزرگ می پردازیم:

. پشتون ها

این قوم حدود پنجاه درصد از جمعیت افغانستان را تشکیل می دهند و بزرگ ترین گروه قومی این کشور به شمار می روند.() پشتون ها بیش تر در شرق و جنوب و بعضا با قدرت گرفتن، در طول سال گذشته در شمال و غرب کشور نیز ساکن شده اند. از نظر ساختمان درون قومی، به سه طایفه ی درانی (ابدالیان)، غلزاییان و گرانیان یا گورانیان، تقسیم می شوند. غیر از این سه تیره، تیره های کوچک تری در تشکیل دادن قوم پشتون نقش دارند. بین درانی ها و غلزاییان همواره بر سر قدرت سیاسی رقابت وجود داشته است. درانی ها، که خود به دو تیره ی «سدوزایی» و «پارک زایی» تقسیم می گردند، در دوران معاصر انحصار قدرت سیاسی را در دست داشته اند. برعکس، طایفه ی غلزایی هر چند در ساختار قدرت سیاسی شریک بوده اند، اما هیچ گاه حاکمیت انحصاری را همچون رقیب خود در دست نداشته اند.()

آنها در شش استان قندهار، زابل، پکتیا، ننگرهار و هیلمنددر اکثریت اند و شمار فراوانی از آنان نیز در استان های فراه، نیمروز، غزنی، ارزگان، لوگر، لغمان و کابل زندگی می کنند. حکومت های گذشته آنها را در باقی مراکز استان ها (به جز بامیان، بدخشان، پروان و تخار) اسکان داده اند یا در محل زندگی شان استان بنا نهاده اند. پشتون ها، از نظر مذهبی، سنی حنفی می باشند، ولی در میان پشتون های شمال پاکستان تعداد کثیری شیعه ی دوازده امامی وجود دارد. این قوم همواره حاکمیت سیاسی را، در افغانستان، در دست داشته و بر سایر اقوام حکومت کرده است. هم اکنون نیز در دولت کنونی، پشتون ها بیش ترین سهم کابینه را آن خود کرده اند و چهارده وزارت خانه ی مهم در اختیار گرفته اند، در حالی که به دیگر اقوام، وزارت خانه های نه چندان مهمی واگذار شده است.()

. هزاره ها

آنها تقریبا درصد از جمعیت را تشکیل می دهند و دومین گروه قومی افغانستان به شمار می روند(). (اگر چه برخی تعداد تاجیک ها را بیش تر دانسته و هزاره ها را سومین گروه قومی افغانستان دانسته اند.) آنها بیش تر در مرکز افغانستان، در دامن کوهپایه های افغانستان مرکزی و ارتفاعات هندوکش سکونت دارند. هزاره ها بیش تر پیرو مذهب امامیه ی اثناعشری هستند. در افغانستان، «هزاره» عموما مترادف «شیعه» تلقی می شود و البته خود آنها نیز این تلقی را کاملاً پذیرفته اند؛ اگر چه همواره تلاش هایی در راه تفکیک این دو از یکدیگر و سعی در تبیین هویتی جدید بر اساس قومیت «هزارگی» صرف ونه هزاره به معنای شیعه وجود داشته و دارد.() این قوم به دلایل متعدد، که مهم ترین آن شیعه بودن آنهاست، همواره مورد ظلم و ستم قرار داشته و تبلیغات منفی علیه آنها بسیار زیاد بوده است، تا حدی که آنها را قومی بیگانه، متجاوز و تحمیلی به افغانستان شمرده اند که باید به سرزمین اولیه شان (ایران) بازگردند. گاهی آنها را از نسل چنگیز خان مغول، روزگاری جزو ترک نژادان و زمانی آنها را ایرانی ودست پرورده ی ایران می خوانند و به انحای مختلف سعی در تضعیف این گروه دارند.() آنها به زبان فارسی دری تکلم می کنند. بسیاری از آنها در زمان درگیری های داخلی به ایران و پاکستان مهاجرت کرده اند. از نظر سیاسی، همواره در انزوا قرار داشته و کم ترین سهم را در ساختار قدرت داشته اند. در دوران جدید و پس از شکل گیری حزب وحدت، هزاره ها تا حدودی توانستند خود را بازسازی نموده و نقشی در ساختار قدرت ایفا نمایند، اما این روند نیز از زمان پیروزی مجاهدان تا کنون سیر نزولی را طی نموده است.

. تاجیک ها

یکی دیگر از اقوام پر جمعیت افغانستان تاجیک ها می باشند که زندگی قبایلی را رها کرده و بیش تر شهرنشین شده اند. آنها حدود بیست درصد از جمعیت افغانستان را تشکیل می دهند.() تاجیک، در افغانستان، بیش تر به ساکنان کوهستان و کوه دامن پنچشیر گفته می شود. گاهی اوقات نیز به تمامی فارسی زبانان، غیر از هزاره ها و شیعیان، اطلاق می شود. این مردم در قسمت های شمال شرقی، غرب و جنوب شرقی مانند بدخشان، کابل هرات، غزنی، غور و… زندگی می کنند و در استان های بدخشان، تخار، پروان، کاپیساوپروان تقریبا در اکثریت اند. همچنین در استان های بغلان، قندوز، بلخ، غزنی، و کابل نیز حضور چشم گیری دارند.() آنچه بر اهمیت این قوم افزوده این است که ایماقی ها و تیموریان، که در استان های غور و هرات اکثریت دارند، در افغانستان تاجیک به حساب می آیند، زیرا همه به زبان فارسی سخن می گویند و از طرفی همه مذهب سنی حنفی دارند.

تاجیک ها، در طول تاریخ، از لحاظ سهم در حکومت یا تحمل ضرر از سوی حکومت ها، وضعی متوسط داشته اند. در قرن اخیر، صدمات جانی نسبتا کم تری را از ظلم حکومت ها تحمل کرده اند، ولی به لحاظ صدمات مالی دست کمی از سایر اقوام غیر پشتون نداشته اند.() قبل از حکومت خاندان آل یحیی(نادرخان، ظاهرشاه و داودخان)، یک نفر از تاجیک ها به نام حبیب الله، پسر سقا، نه ماه در کابل حکومت کرد. دومین نفر از تاجیک ها، که در این سال به حکومت رسید، برهان الدین ربانی بود که در زمان حکومت مجاهدان به قدرت رسید. احمدشاه مسعود و محمد قاسم فهیم، از دیگر افراد مشهور این قوم هستند.

تاجیک ها، از نظر مذهبی، سنی حنفی می باشند و تعداد کم ونامعلومی از آنها، که در مناطق غزنی، کجران، بدخشان بامیان، گزاب و چوره زندگی می کنند، پیرو مذهب تشیع می باشند. تاجیک ها، از نظر نژادی، آریایی هستند.

. ازبک ها

ازبک ها مردمانی ترک تبارند که حدود ده درصد از جمعیت افغانستان را تشکیل می دهند. آنها در نواحی شمالی هندوکش (واقع در شمال کشور)، که به ترکستان افغانستان معروف است و بیش تر در ولایات مانند قندوز، بغلان، سمنگان، بلخ، جوزجان، سرپل و فاریاب، سکونت دارند. ازبکان تاریخ بسیار غنی و پرفزار و نشیبی دارند؛ قرن ها در بخارا، بلخ و ترکستان حکومت کرده اند و در مجموع از فرهنگ تاریخ غنی و پرباری بهره مند می باشند.

ازبکان نیز همانند سایر اقوام تحت فشار و تجاوز قرار داشته و از گزند ظلم حکومت های مستبد در امان نبوده اند. مناطق ازبک نشین گرچه غنی و دارای زمین های پرحاصل می باشند، ولی به خاطر سیاست های غلط حکومت ها، بسیار فقیرند.()

قبل از تأسیس کشوری به نام افغانستان، ازبک ها حکومت های محلی داشتند، اما بعد از تسلط پشتون ها، در افغانستان، این قوم نه تنها در حکومت سهیم نشدند، بلکه قربانی غیر پشتون زدایی و قتل عام گردیدند. (به ویژه در دوران عبدالرحمان خان، م). با این حال از سال م، با سرنگونی حکومت داود و روی کار آمدن کمونیست ها وضع به کلی دگرگون شد و ازبک ها از قدرت بیش تری برخوردار شدند. با سرنگونی حکومت کمونیستی، در سال ش، نیروهای ازبک، که در سرنگونی حکومت کمونیستی نقش به سزایی داشتند، از قدرت دوچندان برخوردار شدند و ژنرال عبدالرشید دوستم، از این قوم، در شمال کشور صاحب قدرت گردید. ازبک ها، از نظر مذهبی، سنی حنفی و از نظر نژادی، زرد می باشند.()

. ترکمن ها

آنها در طول کرانه ی جنوبی آمودریا و مرزهای شمال غربی افغانستان به سر می برند. ترکمن ها یا ترکمان از نژاد زرد هستند.()

. بلوچ ها

بلوچ ها در جنوب غربی افغانستان، در سه کشور ایران، پاکستان و افغانستان و در سرزمینی نسبتا وسیع و گرم زندگی می کنند. تعدادی از آنها نیز در ترکمنستان به سر می برند. سرزمین بلوچ ها، بیابانی و عموما کم حاصل است. مجموع قبایل بلوچ از سه تا چهار میلیون تخمین زده می شوند، ولی جمعیت بلوچ های افغانستان به اندازه ی جمعیت بلوچ های پاکستان و ایران نیست و بیش تر در ولایت نیمروز و چهار فرمانداری و بخش داری دیگر از استان های هلمند، فراه و قندهار زندگی می کنند.() حکومت های گذشته، تعداد آنها را در آمارها خیلی کم جلوه داده و در حدود هفتاد هزار نفر گفته اند. حکومت، به دلیل این که بلوچ ها و نورستانی ها در همسایگی و اختلاط با پشتون ها هستند، اکثریت آنان را به نام پشتون قلمداد می کند. زبان بلوچی از زبان آریایی سرچشمه می گیرد. بلوچ ها از نظر نژ