خرید و دانلود فایل پاورپوینت کامل اصول اسلامی حاکم بر دیپلماسی با کفار

فایل پاورپوینت کامل اصول اسلامی حاکم بر دیپلماسی با کفار؛ انتخابی مطمئن برای ارائه‌ای حرفه‌ای

اسلایدهایی آماده برای استفاده:

فایل فایل پاورپوینت کامل اصول اسلامی حاکم بر دیپلماسی با کفار شامل 65 اسلاید با طراحی دقیق و ساختاری استاندارد است که برای ارائه‌های رسمی یا چاپ، کاملاً مناسب و آماده استفاده می‌باشد.

ویژگی‌هایی که فایل فایل پاورپوینت کامل اصول اسلامی حاکم بر دیپلماسی با کفار را متمایز می‌کند:

• طراحی بصری حرفه‌ای:فایل پاورپوینت کامل اصول اسلامی حاکم بر دیپلماسی با کفار با بهره‌گیری از رنگ‌بندی هوشمندانه و چیدمان اصولی جهت انتقال بهتر مفاهیم ارائه.
• سهولت در اجرا: تمامی اسلایدها از پیش تنظیم شده‌اند و بدون نیاز به ویرایش، قابل استفاده هستند.
• وضوح بالا و نظم ساختاری: کیفیت بالای عناصر گرافیکی و هماهنگی کامل در نمایش، تجربه‌ای بدون نقص را فراهم می‌سازد.

استاندارد بالا در تولید محتوا:

فایل فایل پاورپوینت کامل اصول اسلامی حاکم بر دیپلماسی با کفار با رعایت اصول حرفه‌ای طراحی شده و عاری از هرگونه ایراد گرافیکی یا ناهماهنگی در نمایش می‌باشد.

نکته مهم:

در صورت مشاهده نسخه‌هایی با کیفیت پایین‌تر، توجه داشته باشید که ممکن است نسخه‌های غیررسمی باشند. نسخه اصلی فایل فایل پاورپوینت کامل اصول اسلامی حاکم بر دیپلماسی با کفار تنها از طریق منبع معتبر در دسترس است.

هم‌اکنون فایل فایل پاورپوینت کامل اصول اسلامی حاکم بر دیپلماسی با کفار را دریافت کرده و ارائه‌ای حرفه‌ای و متمایز تجربه نمایید

بخشی از متن فایل پاورپوینت کامل اصول اسلامی حاکم بر دیپلماسی با کفار :

اشاره:

این نوشتار، به بررسی روابط مسلمانان با کفار بر اساس ضوابط اسلامی می پردازد. دیپلماسی اسلامی بر اساس وحی، قواعدی را حاکم بر روابط مسلمانان و کفار می داند. برخی از این قواعد عبارتند از:

قاعده نفی سبیل، قاعده شدت بر کفار، قاعده ذلت کفار، قاعده عدم دوستی با کفار، قاعده برخورد انسانی با کفار، قاعده استدلال بر کفار، قاعده استقلال و عدم تشبّه به کفار.

در این شماره، تعدادی از این قواعد بر اساس وحی الهی و علم امامان، مورد بحث قرار می گیرد و دنباله بحث در شماره های آینده، پی گیری خواهد شد.

مقدّمه:

به طور کلی، دین اسلام یک دین اجتماعی و فردی است که به جهات اجتماعی بودن بر اساس روابط انسان ها با هم، شکل گرفته است و در مورد روابط مسلمین با دیگران، به بیان نظر و ایده پرداخته است.

مسلمین، روابطی دارند که در بین خودشان است و رابطه مسلمین را با هم مشخص می کند که بر اساس رحمت، برادری، مهربانی، دلسوزی، ایثار، اتحاد و یکپارچگی شکل گرفته است. در مقابل آن، مسلمین روابطی خواه ناخواه با کفار خواهند داشت که در این تحقیق به بررسی آن می پردازیم.

در ابتدا ما باید تعریفی از «کافر»، مشخص کنیم تا به بیان دیپلماسی اسلام و کفر بپردازیم:

«کافر، یعنی کسی که منکر خداست، یا برای خدا شریک قرار می دهد یا پیغمبری حضرت خاتم الانبیا محمد بن عبداللّه صلی الله علیه و آله را قبول ندارد و یا در یکی از اینها شک دارد و نیز کسی که ضرورت دین، بعنی چیزی مثل نماز و روزه را که جز دین اسلام است، منکر شود^(۱)».

در حقوق اسلام، غیرمسلمانان انواعی دارند. برخی بت پرست و مشرک می باشند ولی برخی دیگر، اعتقاد به کتاب آسمانی (غیر از قرآن) دارند. برخی از کفار در جنگ با مسلمانان می باشند و برخی چنین نیستند و کفار حربی و ذمّی، فرق دارند^(۲).

با این تعریف، اهل کتاب نیز جزء کافران محسوب می شوند و به آنها «کافر کتابی» گفته می شود که البته احکام متفاوتی با کفار مشرک دارند. سران غرب و کشورهای غربی نیز، سران کفر و بلاد کفر محسوب می شوند و بنابراین در این تحقیق، واژگان غرب و کفر، از رابطه نزدیکی برخوردارند و گهگاه نیز جایگزین هم می شوند.

در این تحقیق، به بیان قواعدی که بر کفار، به طور عام و یا خاص، حاکم است، با استناد به آیات قرآن و احادیث و مسایل فقهی می پردازیم و نمونه های آن را در امروزِ مسلمین بررسی کرده و به بیان راه حل می پردازیم.

۱. رفتار، طبق دستورات اسلام

در رفتار با کفار، مسلمانان، طبق دستورات صریح و محکمی که در آیات قرآن و روایات و احادیث آمده با کفار برخورد می کنند نه طبق خواهش های نفسانی و روش های انتقام جویانه و یا حتی اصول پذیرفته شده سیاسی در عصرما.

به طور خلاصه، مسلمین وظیفه دارند، همان گونه که در همه امور، ابتدا نظر اسلام را جویا شوند و سپس بر طبق آن عمل کنند؛ در دیپلماسی با کفار نیز باید همین کار را انجام دهند. هرچند برخلاف اصولی باشد که دیگران آن را پذیرفته اند.

موارد زیادی این بحث را تأیید می کنند که از آن جمله اند:

الف. محمد بن جمال الدین مکّی (شهید اول) در کتاب «لمعه» می گوید: «قَسَمی که احقاق حق از مدعی یا رافع دعوا می کند، غیر از اسم خداوند متعال به چیز دیگری جایز نیست، که فرقی هم نمی کند، قسم خورنده، کافر باشد یا مسلمان».

متأسفانه در دنیای امروز، روابط و دیپلماسی مسلمین با کفار، بر طبق دستورات دین مبین اسلام نیست و حتی دین، نقش تعیین کننده بر دیپلماسی با کفار را ندارد و آنچه شیوه عملکرد ما را مشخص می کند، اصول حاکم بر دیپلماسی جهانی است که مبتنی بر دموکراسی غربی و بر پایه تشنّج زدایی و دورویی و نفاق و ریا می باشد. در جهان امروز، اصولی وجود دارند که چگونگی رابطه با سایر کشورها را مشخص می کنند که این اصول نه تنها از اسلام سرچشمه نگرفته اند، بلکه منشأ آن، نظریات کفار و غرب بوده است که در ادامه بحث، مثال هایی از آن آورده خواهد شد.

شهید ثانی به این حرف او اشکال وارد کرده است که:

«اگر کافر، خدا را قبول ندارد و به خدا اعتقاد ندارد، چگونه قسم او معتبر است؛ در حالی که او وجود خداوند را منکر است. پس قسم خوردن به خدا برای او سختی ندارد». ولی در آخر اشکال می فرمایند: «ما، قسم کافر را به خدا می پذیریم به خاطر اینکه نصّ، بر آن وارد شده است، هرچند دلیل دیگری بر آن نداشته باشیم^(۳)».

ب. در سوره نساء نیز آمده است: «…و لا تقولوا لِمَنْ ألْقی الَیْکُمُ السَّلامَ لَسْتَ مُؤْمِنا تَبْتَغونَ عَرَضَ الحَیوهِ الدُّنْیا…^(۴)». «و به کسی که نزد شما اظهار اسلام کرده است، نگویید تو مؤمن نیستی، تا به این وسیله، متاع زندگی دنیا را بجویید».

در آیه فوق، اولاً قرآن چگونگی برخورد با کافران را تبیین کرده است و آن را به عهده خود مسلمانان واگذار نکرده است. ثانیا گفته شده است که هرکس نزد شما اظهار اسلام کرد، شما حق اینکه به او کافر بگویید ندارید؛ حتی اگر بدانید او این حرف را به زبان گفته و در دل قبول ندارد.

متأسفانه در دنیای امروز، روابط و دیپلماسی مسلمین با کفار، بر طبق دستورات دین مبین اسلام نیست و حتی دین، نقش تعیین کننده بر دیپلماسی با کفار را ندارد و آنچه شیوه عملکرد ما را مشخص می کند، اصول حاکم بر دیپلماسی جهانی است که مبتنی بر دموکراسی غربی و بر پایه تشنّج زدایی و دورویی و نفاق و ریا می باشد. در جهان امروز، اصولی وجود دارند که چگونگی رابطه با سایر کشورها را مشخص می کنند که این اصول نه تنها از اسلام سرچشمه نگرفته اند، بلکه منشأ آن، نظریات کفار و غرب بوده است که در ادامه بحث، مثال هایی از آن آورده خواهد شد.

قاعده نفی سبیل

یکی از مهم ترین مقاصد اسلامی، ایجاد استقلال در تمامی زمینه های فرهنگی، سیاسی، اقتصادی و نظامی برای جامعه اسلامی است:

«…و لَنْ یَجْعَلَ اللّهُ لِلْکافِرینَ عَلَی المُؤْمِنینَ سَبیلاً^(۵)».

«و خداوند هرگز برای کافران، راه تسلط نسبت به اهل ایمان، باز نکرده است».

فقهای بزرگ اسلامی با استفاده از آیه فوق و مدارک دیگر، یک قاعده کلّی به نام «قاعده نفی سبیل» استنباط کرده اند و مفهوم آن این است که هر معامله و رابطه ای که موجب شود غیرمسلمان بر مسلمان تسلّط یابد، باطل و حرام است. امام خمینی قدس سره در کتاب تحریرالوسیله، بر این اساس، بسیاری از روابط تجاری، سیاسی و… را با کشورهای استعمارگر رد می نمایند و می فرمایند:

«اگر در روابط تجاری و غیرتجاری، ترس تسلط سیاسی و غیرسیاسی اجانب بر اسلام و سرزمین های مسلمین باشد که موجب استعمار آنها و استعمار کشورهایشان شود، هرچند این استعمار معنوی باشد، بر تمامی مسلمانان واجب است از آن دوری کنند و این روابط، حرام است^(۶)».

در تفسیر آیه فوق نیز آمده است:

«یعنی کافران نه تنها از نظر منطق، بلکه از نظر سیاسی و نظامی و فرهنگی و اقتصادی و خلاصه از هیچ نظر بر افراد باایمان، چیره نخواهند شد. و اگر امروز، پیروزی آنها را بر مسلمانان در میدان های مختلف با چشم خود می بینیم، به

«و خداوند هرگز برای کافران، راه تسلط نسبت به اهل ایمان، باز نکرده است».

خاطر آن است که بسیاری از مسلمانان، مؤمنان واقعی نیستند. نه خبری از اتحاد و اخوّت اسلامی در میان آنان است و نه علم و آگاهی لازم که اسلام، آن را از لحظه تولّد تا لحظه مرگ بر همه لازم شمرده است دارند؛ و چون چنیند، طبعا چنانند^(۷)».

نکته دیگر اینکه هرچند این آیه به زبان امر نیست، ولی وظیفه مسلمین را به آنها گوش زد می کند. مسلمین باید در روابط خود با اجانب، این اصل را رعایت کنند و در راه اعتلای کلمه حق، تلاش کنند تا اسلام را از زیر سلطه کفار آزاد کنند. مثلاً در زمینه علم و تکنولوژی، چنان پیشرفت کنند که وابسته کفار نباشند، چراکه وابستگی، خود به خود موجب تسلط خواهد شد. هم چنین است در زمنیه اقتصادی و سیاسی و سایر زمینه ها.

علاّمه طباطبایی قدس سره در تفسیر آیه فوق می فرمایند:

«خطاب این آیه، متوجه مؤمنین است، هرچند که کفار و منافقین را در برمی گیرد و اما اینکه فرمود: و خدای متعال هرگز کفار را مافوق مؤمنین و مسلط بر آنها قرار نمی دهد، معنایش این است که حکم از امروز به نفع مؤمنین است و علیه کافرین و تا ابد نیز چنین خواهد بود و هرگز به عکس نمی شود و این خود، اعلامی است به منافقین که دیگر برای ابد از اینکه به هدف شوم خود برسند، مأیوس باشند و به حکم این آیه در همه دوره ها بالاخره فتح و پیروزی، با مسلمین است.

احتمال هم دارد که نفی سبیل، اعم از تسلط در دنیا باشد، یعنی اینکه کفار نه در دنیا مسلط بر مؤمنین می شوند و نه در آخرت و مؤمنین، به اذن خدا، دائما غالبند، البته مادامی که ملتزم به ایمان باشند. همچنانکه در جای دیگری، این وعده را صریحا داده و فرموده: «و لا تَهِنوا و لا تَحْزَنوا و أنْتُمُ الأعْلَوْنَ إنْ کُنْتُم مؤمِنینَ^(۸)». «اگر مؤمنید، سستی نکنید و غمگین نشوید که شما برترید^(۹)».

۲. شدت عمل بر کفار

«محمّدٌ رَسولُ اللّهِ و الَّذینَ مَعَهُ أشِدّاءُ عَلَی الکُفّارِ رُحَماءُبَیْنَهُمْ….^(۱۰)».

«محمد صلی الله علیه و آله ، پیامبر خداست و کسانی که با اویند، بر کافران، سخت گیر و با همدیگر مهربانند».

در ادامه این آیه، که آیه آخر سوره مبارکه فتح است، خداوند، ویژگی های یاران پیامبر اسلام صلی الله علیه و آله و خصوصیات آنان و وعده الهی را نسبت به آنان بازگو می کند. اما در ابتدای این آیه به این اشاره شده است که محمد صلی الله علیه و آله و یارانش نسبت به کافران با شدت برخورد می کنند و در مقابل آنها از کرنش، نرمش و تواضع، خبری نیست. درست است که اسلام دین رأفت و محبت است، اما نسبت به مؤمنان و نه نسبت به کافران. چنانچه در ادامه، با جمله «رحماء بینهم»، بر این نکته، تأکید شده است که مؤمنین نسبت به هم در کمال مهربانی و رحمت هستند و جمله «اشدّاء علی الکفار» را مقیّد کرده به جمله «رحماء بینهم» تا توهّمی که ممکن بود بشود، دفع کرده باشد و دیگر کسی نپندارد که شدت و بی رحمی نسبت به کفار، موجب می شود که مسلمانان، به طور کلّی و حتی نسبت به خودشان هم، سنگدل شوند. این دو جمله مجموعا افاده می کند که سیره مؤمنین با کفار، شدّت و با مؤمنین، رحمت است^(۱۱).

هم چنین در تفسیر آیه ۵ از سوره توبه، چنین آمده است:

«فإذا انسَلَخَ الأشْهُرُ الحُرُم فَاقْتُلُوا المُشْرِکینَ حَیْثُ وَجَدّْتُموهُم و خُذوهُم و احصروهم و اقعدوا لهم کلّ مَرْصَدٍ فإن تابوا و اقاموا الصلوه و آتوا الزکوه فَخَلُّوا سبیلَهم إنّ اللّهَ غفورٌ