خرید و دانلود فایل پاورپوینت کامل نامه ها (۲)

بخشی از متن فایل پاورپوینت کامل نامه ها (۲) :

بسمه تعالی

(۲۰/۱۱/۱۳۵۰ه.ش)

۲۳/ذیحجه/ ۱۳۹۱

احمد عزیزم

نامه شما را خانم الان برای من خواندند از سلامت شماها مسرور شدم خداوند همگی را با سلامت و سعادت قرین کند از سلامت خودتان بطور مداوم اطلاع دهید.ماها بحمد الله تعالی سلامت هستیم خداوند تعالی امور را اصلاح فرماید.از حضرت آقای عمو ^(۱) اطلاعی ندارم از سلامت ایشان و سایرین مطلعم نمائید به آقای اعرابی ^(۲) پس از سلام بگویید ۵۰ تومان واصل شد از شما امید دعای خیر دارم.

و السلام

پدرت

بسمه تعالی

(۳/۱/۱۳۵۱/ه.ش

۷/صفر. ۱۳۹۲

احمد عزیزم

انشاء الله تعالی سلامت باشید ماها بحمد الله تعالی سلامت هستیم از اینکه حضرت آقای اخوی با تنهائی می گذرانند نگران هستم نگذارید به ایشان بد بگذرد نمی دانم قضیه منزل ^(۳) برای محرم و صفر است یا امری حادث شده است در نوشته های خود احتیاط کنید و امضاء نکنید و شما مشغول تحصیل و تهذیب نفس باشید و دخالت در امری نکنید ^(۴) خدمت حضرت حجه الاسلام و المسلمین آقای اخوی سلام برسانید به دخترها و مخدره اهل بیت سلام برسانید.

و السلام علیکم

پدرت

خانم مهمان دارند و نمی رسند چیزی بنویسند بحمد الله تعالی سالم هستند و همین طور سایرین .

پاکت جوف را به وسیله مطمئنی زود برسانید.

بسمه تعالی

(۲۷/۱/۱۳۵۱ ه.ش)

۲/ربیع الاول/ ۱۳۹۲

احمد عزیزم

مرقوم جمع شما واصل از اینکه دور هم جمع و بحمد الله تعالی سلامت هستید و خوش و خرم مسرور هستم انشاء الله خداوند تعالی به همه شماها سلامت و سعادت عنایت فرماید اینجانب سلامت هستم بحمد الله تعالی، ولی نگرانیهای روحی بسیار است.دعا کنید خداوند اصلاح فرماید، از سلامت خودتان و دیگران مطلعم نمائید.نمی دانم درس را به کجا رساندی و حالا مشغول چه هستید از وضع درس و مدرس ^(۵) بنویسید.از خداوند تبارک و تعالی توفیق و تائید شما را خواهانم خدمت حضرت آقای عم بزرگوار سلام برسانید و نگذارید به ایشان بد بگذرد.

و السلام علیکم

پدرت

بسمه تعالی

(۲۲/۹/۱۳۵۱ ه.ش)

۶/ذیقعده/ ۱۳۹۲

پسر عزیزم

انشاء الله تعالی با سلامت و سعادت به سر برید ماها بحمد الله تعالی سلامت و از آمدن خانم خوشحال، امید است روزی هم همه با هم باشیم از سلامت خودتان مطلعم نمائید انشاء الله حالا درس خارج رفته اید درسها را بروید و هر کدام به فهم شما نزدیک است انتخاب نمائید راجع به اسم بچه من نمی دانم شما چه وسواسی دارید یک اسم اختیار کنید البته اسماء دور از اذهان نباشد حسن بسیار خوب است اگر مایل باشید در هر صورت اسم را بگذارید و هر نحو شما و اهل منزل انتخاب کنید ما هم قبول داریم خدمت ایشان هم سلام برسان نور چشم را می بوسم.

و السلام

پدرت

بسمه تعالی

۱۵/۱۰/ ۱۳۵۶

و الصلوه علی محمد و اله الطاهرین و لعنه الله علی اعدائهم اجمعین

چون با کمال تأسف فرزند بزرگم که وصی بود به رحمت ایزدی پیوست لهذا وصی خود نمودم در حال صحت و سلامت در تاریخ بیست و پنجم ماه محرم الحرام ۱۳۹۸ فرزند خود نور چشم مکرم حاج سید احمد خمینی ایده الله تعالی را که پس از فوت و تجهیز به نحو متعارف به اموری که توصیه می کنم اقدام و عمل نماید و از خداوند تعالی توفیق و سلامت و تایید او را خواهانم .

۱ کلیه وجوهی که در منزل و نزد آقای خلخالی و در قم نزد آقای اخوی موجود است وجوه شرعیه و سهم مبارک امام علیه السلام و سهم سادات عظام است و یک فلس آنها از ورثه نیست و تکلیف آنها را در وصیت علیحده تعیین نموده ام و وارث اینجانب حق معاوضه با اوصایی که امر وجوه شرعیه را به آنها واگذار نموده ام ندارند و اگر نزد وکلای من در هر جا وجوهی به اسم من بوده باید برسانند به اوصیاء یا به مرجع عادل.

۲ کتب و اثاثی را که از کتابخانه اینجانب و منزل، دولت ایران به غارت برده است اگر برگردانند آنچه اهدائی آقای آقا نجفی مرعشی بوده به کتابخانه ایشان برگردانند و بقیه به همین کتابخانه یا سایر کتابخانه ها واگذار شود و کتبی که از خود اینجانب غارت شده است اگر برگشت و کتبی که در نجف دارم در اختیار وصی است هر چه مورد احتیاج اوست یا مورد احتیاج نور چشمی حسین پسر مرحوم مصطفی رحمه الله تعالی بردارند و باقی را به یک کتابخانه واگذار کنند.

۳ منزل شخصی که در قم دارم نزدیک باغ قلعه و جزئی ملکی که در کمره دارم و نمی دانم چی است و چه قدر است و آقای پسندیده اطلاع دارند بین ورثه کما فرضه الله تقسیم شود ولی ورثه موظفند مادامی که مادرشان در قید حیوه است اگر مایل باشد در آنجا اقامت کند با او مزاحمت نکنند و به عبارت دیگر سکنی و منافع آن تا زمان حیوه حق ایشان و واگذار به ایشان نمودم و کسی حق مزاحمت ندارد. اثاث البیت غیر از کتاب که ذکر شد واگذار نمودم پس از موت به مادر فرزندانم و کسی حق مزاحمت ندارد.

۵ دو سه سال احتیاطا نماز و روزه از قبل اینجانب قضاء شود اگر در کمره ملکی دارم یا منافع شخصی در آن بدهند والا احمد تبرع کند و مختار است در این تبرع.

۶ کتب خطی اینجانب را در صورت امکان طبع کنند و اگر کسی خواست طبع کند در اختیار او بگذارند به طوری که ضایع نشود خصوصا کتب اخلاقی را.

۷ فرزندان من عموما و احمد خصوصا موظفند از مادر خود اطاعت کنند و با احترام با او رفتار کنند و رضای او را به دست آورند که خیر دنیا و آخرت آنها در آن است و اگر خواست مستقلا زندگی کند در صورت امکان اسباب آن را فراهم کنند.

۸ آخرین وصیت من آن است که فرزندان من با صلح و صفا و مهر و وفا عمل کنند و با فرزندان و عیال مرحوم مصطفی رحمه الله با کمال مهر و محبت رفتار نمایند و احمد از همراهی با آنها حتی المیسور و المقدور مضایقه نکند.از خداوند تعالی توفیق و تأیید همه را خواستار و امید است که خداوند تعالی همه را از شرور خصوصا در آلودگی به دنیا و زخارف آن محفوظ نگهدارد و امید آن دارم که پدر آلوده و عاصی و آثم خود را که با بار گران و گرفتاری فراوان دنیا را ترک و به سوی حضرت قابل التوب و غافر الذنوب کوچ نموده، از دعای خیر و طلب مغفرت فراموش نکنند.

انه خیر معین و الحمد لله اولا و آخرا و ظاهرا و باطنا

و السلام علیکم

روح الله الموسوی الخمینی

بسم الله الرحمن الرحیم

الحمد لله رب العالمین و الصلوه و السلام علی محمد و آله الطاهرین و لعنه الله علی أعدائهم أجمعین.

اشهد ان لا اله الا الله وحده لا شریک له و اشهد أن محمدا عبده و رسوله و ان علیا امیر المؤمنین و اولاده المعصومین صلوات الله علیهم خلفائه و ان ما جاء به رسول الله صلی الله علیه و آله حق، و ان القبر و النشور و الجنه و النار حق، و ان الله یبعث من فی القبور

وصیتی است از پدری پیر که عمری به بطالت گذرانده و توشه ای برای زندگی ابدی برنداشته و قدمی خالص برای خداوند منان نگذاشته و از هواهای نفسانی و وساوس شیطانی نجات نیافته، لکن از فضل و کرم خداوند کریم مأیوس نیست و به عفو و عطوفت او دل بسته و همین تنها زاد راه او است، به فرزندی که از نعمت جوانی بر خوردار است و فرصت برای تهذیب نفس و خدمت به خلق خدا در دست دارد و امید است چنانچه پدر پیرش از او راضی است خداوند بزرگ از او راضی باشد و توفیق خدمت به محرومان که شایستگان ملتند و مورد سفارش اسلامند، هر چه بیشتر به او مرحمت فرماید.

فرزندم، احمد خمینی! رزقک الله هدایته جهان چه ازلی و ابدی باشد یا نه و چه سلسله های موجودات غیر متناهی باشند یا نه، همه فقیرند چون هستی، ذاتی آنان نیست، اگر با احاطه عقلی جمیع سلسله های غیر متناهی را بنگری آوای فقر ذاتی و احتیاج در وجود و کمال آنها به وجودی که بالذات موجود است و کمالات ذاتی آن است، می شنوی و اگر به مخاطبه عقلی خطاب به سلسله های فقیر بالذات نمائی که «ای موجودات فقیر چه کسی قادر است رفع احتیاج شما را نماید؟» همه با زبان فطرت هم صدا فریاد می زنند که ما محتاجیم به موجودی که خود، همچون ما فقیر نباشد در هستی و کمال هستی، و این فطرت نیز از خود آنان نیست

فطرت الله التی فطر الناس علیها لاتبدیل لخلق الله ^(۶) فطرت توحید از خداوند است و مخلوقات فقیر بالذات مبدل نمی شوند به غنی بالذات و امکان ندارد چنین تبدیلی، و چون بالذات فقیر و محتاجند جز غنی بالذات.کسی رفع فقر آنان را نخواهد کرد و این فقر که لازم ذاتی آنان است همیشگی است، چه این سلسله ابدی باشد یا نباشد، ازلی باشد یا نباشد و از هیچکس جز او کارگشائی نخواهد شد و هر کس هر کمال و جمالی دارد از خود نیست بلکه جلوه کمال و جمال اوست،

و ما رمیت اذرمیت و لکن الله رمی ^(۷) در هر چیز و هر فعل و هر گفتار و کردار صادق است و هر کس این حقیقت را دریابد و ذوق کند، به کسی جز او دل نبندد و از کسی جز او حاجت نخواهد.سعی کن در خلوات، در این بارقه الهی فکر کنی و به طفل قلبت تلقین کن و تکرار کن تا به زبان آید و در ملک و ملکوت وجودت این جلوه خودنمائی کند، و به غنی مطلق بپیوند تا از هر کس جز او غنی شوی و از او توفیق و وصول بخواه تا تو را از همه کس و خودی خودت ببرد و تشریف حضور دهد و اذن دخول.

پسر عزیزم او جل و علا اول و آخر و ظاهر و باطن است «هو الاول و الاخر و الظاهر و الباطن ^(۸) ایکون لغیرک من الظهور ما لیس لک حتی یکون هو المظهر لک متی غبت حتی تحتاج الی دلیل یدل علیک و متی بعدت حتی تکون الاثار هی التی توصل و الیک عمیت عین لا تراک علیها رقیبا ^(۹) غایب نبوده ای که تمنا کنم ترا*پنهان نئی زدیده که پیدا کنم ترا ^(۱۰)

او ظاهر است و هر ظهوری ظهور اوست و ما خود حجاب هستیم.انانیت و انیت ماست که ما را محجوب نموده، «تو خود حجاب خودی حافظ از میان برخیز» ^(۱۱) به او پناه ببریم و از او تبارک و تعالی با تضرع و ابتهال بخواهیم که ما را از حجابها نجات دهد: الهی هب لی کمال الانقطاع الیک و انر ابصار قلوبنا بضیاء نظرها الیک حتی تخرق ابصار القلوب حجب النور فتصل الی معدن العظمه و تصیر ارواحنا معلقه بعز قدسک، الهی و اجعلنی ممن نادیته فاجابک و لاحظته فصعق لجلالک ^(۱۲)

پسرم! ما هنوز در قید حجابهای ظلمانی هستیم و پس از آنها حجابهای نور است و ما محجوبان هنوز اندر خم یک کوچه ایم.

پسرم! سعی کن اگر از اهل مقامات معنوی نیستی انکار مقامات روحانی و عرفانی را نکنی که از بزرگترین حیله های شیطان و نفس اماره که انسان را از تمام مدارج انسانی و مقامات روحانی باز می دارد، و اداری اوست به انکار و احیانا به استهزاء سلوک الی الله که منجر به خصومت و ضدیت با آن شود و آنچه تمام انبیاء عظام صلوات الله علیهم و اولیاء کرام سلام الله علیهم و کتب آسمانی، خصوصا قرآن کریم کتاب جاوید انسان ساز، برای آن به وجود آمده اند در نطفه خفه شود.قرآن این کتاب معرفه الله و طریق سلوک به او، با دست دوستان جاهل از طریق خود به انحراف و انزوا کشیده شد و آراء انحرافی و تفسیرهای به رأی که آن همه ائمه اسلام علیهم السلام از آن نهی فرمودند، در آن راه یافت و هر کس با نفسانیت خود در آن تصرف نمود.این کتاب عزیز در محیطی و عصری نازل شد که تاریک ترین محیط و عقب افتاده ترین مردم در آن زندگی می کردند و به دست کسی و قلب الهی کسی نازل شد که زندگی خود را در آن محیط ادامه می داد، و در آن حقایق و معارفی است که در جهان آن روز چه رسد به محیط نزول آن سابقه نداشت و بالاترین و بزرگترین معجزه آن همین است، آن مسائل بزرگ عرفانی که در یونان و نزد فلاسفه آن سابقه نداشت و کتب ارسطو و افلاطون بزرگترین فلاسفه آن عصرها از رسیدن به آن عاجز بودند، و حتی فلاسفه اسلام که در مهد قرآن کریم، بزرگ شدند و از آن استفاده ها نمودند به آیاتی که صراحت زنده بودن همه موجودات جهان را ذکر کرده، آن آیات را تأویل می کنند و عرفاء بزرگ اسلام که از آن ذکر می کنند همه از اسلام اخذ نموده و از قرآن کریم گرفته اند و مسائل عرفانی به آن نحو که در قرآن کریم است در کتاب دیگر نیست و اینها معجزه رسول اکرم است که با مبداء وحی آن طور آشنائی دارد که اسرار وجود را برای او بازگو می نماید و خود با عروج به قله کمال انسانیت حقایق را آشکارا و بدون هیچ حجاب می بیند و در عین حال در تمام ابعاد انسانیت و مراحل وجود، حضور دارد و مظهر اعلای «هو الاول و الاخر و الظاهر و الباطن» ^(۱۳) می باشد و می خواهد همه انسانها به آن برسند و چون نرسیده اند گوئی رنج می برد و شاید

طه ما انزلنا علیک القرآن لتشقی ^(۱۴) اشاره لطیفه ای به آن باشد و شاید

ما اوذی نبی مثل ما اوذیت ^(۱۵) نیز مربوط به همین معنی باشد.آنانکه به این مقام یا شبیه به آن رسیده اند اعتزال از خلق و انزوا اختیار نمی کنند، بلکه مأمور به آشنا نمودن و آشتی دادن گمراهان، با این جلوه ها هستند، اگر چه کم توفیق یافته اند و آنانکه با رسیدن به بعض مقامات و نوشیدن جرعه ای از خود بی خود شدند و در صعق باقی مانده اند گرچه به کمالاتی بزرگ راه یافته اند لکن به کمال مطلوب نرسیده اند.موسی کلیم صلوات (الله) و سلامه علیه که از تجلی حق به حال صعق افتاد با عنایت خاصه افاقه یافت و مأمور خدمت شد و رسول الله خاتم با رسیدن به مرتبه عالی انسانیت و آنچه در و هم کس نیاید، به مظهریت اسم جامع اعظم با خطاب

یا ایها المدثر قم فانذر ^(۱۶) مأمور هدایت شد.

پسر عزیزم! آنچه اشاره کردم با آنکه خود، هیچم و از هیچ، هیچ تر، برای آن است که اگر به جائی نرسیدی انکار مقامات معنوی و معارف الهی را نکنی و از کسانی باشی که دوستدار صالحین و عارفین باشی هر چند از آنان نیستی و با دشمنی دوستان خدای متعال از این جهان رخت نبندی.

فرزندم! با قرآن این بزرگ کتاب معرفت آشنا شو، اگر چه با قرائت آن، و راهی از آن به سوی محبوب باز کن و تصور نکن که قرائت بدون معرفت اثری ندارد که این وسوسه شیطان است، آخر، این کتاب از طرف محبوب است برای تو و برای همه کس و نامه محبوب، محبوب است اگر چه عاشق و محب، مفاد آنرا نداند و با این انگیزه حب محبوب که کمال مطلوب است به سراغت آید و شاید دستت گیرد.ما اگر در تمام لحظات عمر به شکرانه اینکه قرآن کتاب ما است به سجده رویم از عهده برنیامده ایم.

پسرم! دعاها و مناجاتهایی که از ائمه معصومین علیهم السلام به ما رسیده است بزرگترین راهنماهای آشنائی با او جل و علا است و والاترین راهگشای عبودیت و رابطه بین حق و خلق است و مشتمل بر معارف الهی و وسیله انس با او است و ره آورد خاندان وحی است و نمونه ای از حال اصحاب قلوب و ارباب سلوک است.وسوسه های بی خبران تو را از تمسک به آنها، و اگر توانی از انس با آنها، غافل نکند.ما اگر تمام عمر به شکرانه آنکه این وارستگان و واصلان به حق، ائمه ما و راه نمایان مایند به نیایش برخیزیم از عهده بر نخواهیم آمد .

از وصیتها (ی) من که در آستان مرگ، و نفسهای آخر را می کشم به تو که از نعمت جوانی بر خورداری، آن است که معاشران خود و دوستان خویش را از اشخاص وارسته و متعهد و متوجه به معنویات و آنانکه به حب دنیا و زخارف آن گرایش ندارند و از مال و منال به اندازه کفایت و حد متعارف پا بیرون نمی گذارند و مجالس و محافلشان آلوده به گناه نیست و از اخلاق کریمه برخوردارند، انتخاب کن که تأثیر معاشرت در دو طرف صلاح و فساد اجتناب ناپذیر است و سعی کن از مجالسی که انسان را از یاد خدا غافل می کند پرهیز نمایی که با خود گرفتن به این مجالس ممکن است از انسان سلب توفیق شود، که خود مصیبتی است جبران ناپذیر.

بدان که در انسان اگر نگویمم در هر موجود به حسب فطرت، حب به کمال مطلق است و حب به وصول به کمال مطلق، و این حب محال است از او جدا شود و کمال مطلق محال است دو باشد و مکرر باشد و کمال مطلق حق جل و علا است، همه او را می خواهند و دلباخته به اویند، گرچه خود نمی دانند و در حجب ظلمت و نورند و با این حجب، پندارند چیزهای دیگری می خواهند و به هر کمال یا جمال یا قدرت یا مکانت که رسیدند به آن حد قانع نیستند و گم شده خود را در آن نمی یابند، قدرتمندان و ابر قدرتان به هر قدرتی برسند دنبال قدرت فوق آن می گردند و علم طلبان به هر مرتبه از علم برسند ما فوق آنرا می خواهند و گم شده خود را که خود غافل از آنند در آن نمی یابند.اگر به قدرت طلبان، قدرت تسلط و تصرف در همه عالم مادی، از زمینها و منظومه های شمسی و کهکشانها و هر آنچه فوق آنها است، بدهند و بگویند: «قدرت دیگری فوق اینها و عالمی یا عوالمی دیگر فراتر از اینها است، آیا می خواهی به آنها برسی؟» محال است تمنای آنرا نداشته باشند، بلکه به لسان فطرت می گویند: «ای کاش به آنها نیز دست یابیم» و به همین گونه است طالب علوم، بلکه اگر شک کند که مقام دیگری فوق آنچه داری هست، فطرت مطلق جوی او گوید ای کاش بود و من هم قدرت تصرف در آن داشتم یاسعه علم من آن را نیز شامل بود.آنچه همه را مطمئن می کند و آتش فروزان نفس سرکش و زیادت طلب را خاموش می نماید وصول به او است، و ذکر حقیقی او جل و علا چون جلوه او است استغراق در آن آرامش بخش است.

الا بذکر الله تطمئن القلوب ^(۱۷) گوئی فرماید: توجه توجه! به ذکر او فرو رو، تا قلبت که سرگشته و حیرت زده از این سو به آن سو و از این شاخه به آن شاخه پرواز می کند طمأنینه حاصل کند.

پس ای فرزند عزیزم! که خداوند تو را با ذکر خود مطمئن القلب فرماید نصیحت و وصیت پدر سرگشته و حیرت زده ات را بشنو و به این در و آن در برای رسیدن به مقام و شهرت آنچه مورد شهوات نفسانیه است مزن، که به هر چه برسی از نرسیدن به مافوق او متأثر می شوی و حسرت بالاتر را می بری و ناراحتیهای روحیت افزون می شود، اگر گویی: تو خود چرا به خود این نصیحت را نکنی؟ گویم: انظر الی ما قال، لا الی من قال ^(۱۸) این حرف صحیح است، اگر چه از مجنونی یا مفتونی صادر شود، در قرآن کریم پس از آنکه می فرماید : «آنچه مصیبت در زمین و در نفوس شما وارد می شود قبلا ثبت است در کتاب، گوید:

لکیلا تأسوا علی ما فاتکم و لا تفرحوا بما اتاکم و الله لا یحب کل مختال فخور ^(۱۹) انسان در این عالم در معرض تحولات است، گاهی مصیبتهائی بر او وارد می شود و گاهی دنیا به او رو می آورد و به مقام و جاه و مال (و) منال و قدرت و نعمت می رسد و این هر دو پایدار نیست، نه آن کم و کاستیها و مصیبتها تو را محزون کند که عنان صبر از دستت برود، که گاه شود آنچه مصیبت و کمبود است برای تو خیر و صلاح باشد:

عسی ان تکرهوا شیئا و هو خیر لکم ^(۲۰) و در اقبال دنیا و رسیدن به آنچه شهوات افتضاء می کند خود را مباز و تکبر و فخر بر بندگان خدا مکن که بسا باشد که آنچه را خیر می دانی شر باشد برای تو.

پسرم! آنچه مورد نکوهش و سرمایه و اساس شقاوتها و بدبختیها و هلاکتها و رأس تمام خطاها و خطیئه ها است حب دنیا است که از حب نفس نشأت می گیرد.عالم ملک مورد نکوهش نیست بلکه مظهر حق و مقام ربوبیت او است و مهبط ملائکه الله و مسجد و تربیت گاه انبیا و اولیا علیهم سلام الله است و عبادتگاه صلحا و محل جلوه حق بر قلوب شیفتگان محبوب حقیقی، و حب به آن اگر ناشی از حب به خدا باشد و به عنوان جلوه او جل و علا باشد، مطلوب و موجب کمال است و اگر ناشی از حب به نفس باشد رأس همه خطیئه ها است، پس دنیای مذموم در خود تو است، علاقه ها و دلبستگی ها به غیر صاحب دل موجب سقوط است.همه مخالفتها با خدا و ابتلاء به معصیتها و جنایتها و خیانتها از حب خود است، که حب دنیا و زخارف آن و حب مقام و جاه و مال و منال از آن نشأت می گیرد در عین حال که هیچ دلی به غیر صاحب دل به حسب فطرت بستگی نتواند داشت لکن این حجابهای ظلمانی و نورانی که ما را و همه را از صاحب دل غافل دارد و به گمان و اشتباه خود غیر صاحب دل را دلدار می داند، ظلمات فوق ظلمات است.ما و امثال ما به حجابها (ی) نورانی نرسیدیم و در حجابهای ظلمانی اسیر هستیم.آنکه گوید: «هب لی کمال الانقطاع الیک وانر ابصار قلوبنا بضیاء نظرها الیک حتی تخرق ابصار القلوب حجب النور فتصل الی معدن العظمه ^(۲۱) از حجابهای ظلمانی گذشته است شیطان که در مقابل امر خدا ایستاد و به آدم خضوع نکرد، در حجاب ظلمانی خود بزرگ بینی بود و

خلقتنی من نار و انا خیر منه ^(۲۲) گویان از ساحت ربوبی مردود شد و ما نیز تا در حجاب خودی هستیم و خودبین و خود خواه هستیم، شیطانی هستیم و از محضر رحمن مطرود و چه مشکل است شکستن این بت بزرگ که ما در بتها است، ^(۲۳) و ما تا خاضع او و فرمانبردار او هستیم خاضع برای خدا و فرمانبردار او جل و علا نیستیم و تا این بت شکسته نشود حجابهای ظلمانی دریده و برداشته نشود.اول باید بدانیم که حجاب چیست که اگر ندانیم، نخواهیم توانست در صدد رفعش یا لا اقل تضعیفش برآییم و یا لا اقل هر روز به غلظت و قوت آن نیفزائیم.در حدیثی است که «بعض اصحاب رسول الله صلی الله علیه و آله خدمت ایشان بودند صدائی به گوششان رسید، سؤال کردند: چه صدائی است؟ فرمودند صدای سنگی بود که هفتاد سال قبل از لب جهنم حرکت کرده بود و حال به قعر جهنم رسید، آنگاه مطلع شدند که کافری هفتاد ساله مرده است» ^(۲۴) اگر حدیث صادر شده باشد، شاید آن بعض از اهل حال بوده یا با تصرف رسول خدا صلی الله علیه و آله به گوششان رسیده، برای تنبیه غافلان و هشیار جاهلان، اگر هم حدیث که الفاظش را یاد ندارم صادر نشده باشد لکن مطلب همین است، ما یک عمر رو به جهنم سیر می کنیم .و یک عمر نماز که بزرگترین یادگاه خدای متعال است پشت به حق و خانه او جل و علا و رو به خود و خانه نفس به جا می آوریم و چه دردناک است که نماز ما که باید معراج ما باشد و ما را به سوی او و بهشت لقاء او برد به سوی خود ما و تبعیدگاه جهنم برد.

پسرم! این اشارتها نه برای آن است که امثال من و شما راهی برای معرفت الله و عبادت الله به آن گونه که حق او است، پیدا کنیم با آنکه از اعرف موجودات به حق تعالی و حق عبادت و بندگی او جل و علا نقل شده است:

ما عرفناک حق معرفتک و ما عبدناک حق عب