خرید و دانلود فایل پاورپوینت کامل مشعشعین؛ نهضتی سیاسی – مذهبی از غلات شیعه در ایران

دانلود و استفاده از فایل پاورپوینت کامل مشعشعین؛ نهضتی سیاسی – مذهبی از غلات شیعه در ایران – تجربه‌ای بی‌نظیر در ارائه!

پاورپوینتی شیک و استاندارد:

فایل فایل پاورپوینت کامل مشعشعین؛ نهضتی سیاسی – مذهبی از غلات شیعه در ایران شامل 56 اسلاید طراحی‌شده با دقت بالا است که کاملاً آماده برای ارائه یا چاپ در PowerPoint می‌باشد.

چرا فایل فایل پاورپوینت کامل مشعشعین؛ نهضتی سیاسی – مذهبی از غلات شیعه در ایران گزینه‌ای عالی است؟

• گرافیک حرفه‌ای و جذاب: اسلایدهای فایل پاورپوینت کامل مشعشعین؛ نهضتی سیاسی – مذهبی از غلات شیعه در ایران با طراحی مدرن و چشم‌نواز، پیام شما را به بهترین شکل منتقل می‌کنند.
• کاربری آسان: ساختار این پاورپوینت به‌گونه‌ای است که استفاده از آن بدون نیاز به تغییرات پیچیده ممکن باشد.
• آماده استفاده: تمامی اسلایدهای فایل پاورپوینت کامل مشعشعین؛ نهضتی سیاسی – مذهبی از غلات شیعه در ایران از قبل تنظیم‌شده و بدون نیاز به ویرایش، قابل استفاده هستند.

تضمین کیفیت و دقت بالا:

این مجموعه بر اساس بالاترین استانداردهای طراحی ساخته شده است و کاملاً منسجم و بدون اشکال، مناسب برای ارائه‌های حرفه‌ای می‌باشد.

نکته قابل توجه:

برخی نسخه‌های غیررسمی ممکن است تغییراتی داشته باشند. این نسخه اصلی فایل پاورپوینت کامل مشعشعین؛ نهضتی سیاسی – مذهبی از غلات شیعه در ایران با دقت و کیفیت بالا طراحی شده است.

همین حالا فایل فایل پاورپوینت کامل مشعشعین؛ نهضتی سیاسی – مذهبی از غلات شیعه در ایران را دریافت کنید و یک ارائه بی‌نظیر داشته باشید!

بخشی از متن فایل پاورپوینت کامل مشعشعین؛ نهضتی سیاسی – مذهبی از غلات شیعه در ایران :

«غلو» معمولاً به افراط در اعتقاد یا محبت ورزیدن به یک شخص و ارائه شخصیتی مافوق وجود واقعی از وی اطلاق می گردد. هر چند از نظر تاریخی، این افراط تنها مختص برخی گروه های شیعی نبوده است، اما در درون شیعیان نیز گروه هایی به غلو در شأن ائمه اطهار(علیهم السلام)می پرداختند.

«مشعشعین([۱])» به عنوان حرکتی از غلات شیعه، که در اعتراض به حاکمیت ترکمان ها در ایران شکل گرفت، از نقطه نظر فکری، معتقد به منشأ یگانه انبیا و اولیا بود و به عقیده حلولیه گرایش داشت. «آل مشعشع» جنبشی مبتنی بر نیروی روحانیت علوی بر پا نمودند که در شخص سیدمحمدبن فلاح، سلسله جنبان این نهضت، تجلّی یافته بود. آنان در حلقه ای می نشستند و ذکر «علی اللهی و غیره باطل» می گفتند. با تعلیمات سیدمحمد، نیروی معنوی آن ها فزونی می یافت و منجر به حالت روانی تازه ای می شد که می توانسنتد اعمالی خلاف عادت انجام دهند.([۲])

از این زمان، سادات مشعشع به عنوان یکی از معروف ترین والیان خوزستان، قریب پنج قرن بخشی از حوادث تاریخ ایران را در این خطه به خود اختصاص دادند.

در این نوشتار، سعی شده است به اختصار، چگونگی شکل گیری و نیز گوشه هایی از تاریخ سیاسی این نهضت مورد بررسی قرار گیرد.

در اواخر قرن نهم و اوایل قرن دهم هجری (پانزدهم میلادی)، ایران یک واحد سیاسی یکپارچه نبود؛ در قسمتی از شرق ایران، ضعف قدرت بازماندگان تیمور مشهود و در قسمتی دیگر از غرب ایران، توسعه حکومت ترکمانان قراقوینلو و آق قوینلو آشکار بود. در چنین اوضاع و احوالی، احتمال نضج گرفتن نهضت های مذهبی سیاسی در نواحی گوناگون ایران فراوان می نمود؛ از جمله، در حدود سال ۸۴۰ ق./ ۱۴۳۷ نهضتی سیاسی مذهبی از غلات شیعه در خوزستان([۳]) شکل گرفت که دامنه آن به اعصار بعد نیز کشیده شد. این از جمله نهضت هایی بود که ]از نظر اظهار مهدویت[ بعدها در کنار نقطویه و شیخیه، تأثیر بسزایی بر جنبش بابیه گذارد.چنان که گذشت، آغازگر این جنبش شخصی است به نام سیدمحمدبن فلاح، مشهور به «المشعشع»، از شاگردان خاص و به نام شیخ احمد بن فهد الحلّی یکی از فقهای بزرگ امامی قرن نهم هجری([۴]) (م. ۸۴۱ / ۱۴۳۸) که او را صوفی و صاحب ذوق و حال دانسته اند.([۵]) محفل ژشیخ احمد در حلّه، پر رونق و محضر تعدادی از طلاب و فقهای برجسته مکتب امامی زمان بود. وی دارای «علوم غریبه» بود و کتاب کم حجمی نیز در این خصوص داشته([۶]) که بعدها می خواسته آن را از میان بردارد. ابن فهد، که مادر بیوه سیدمحمد را به همسری برگزیده بود، چندی بعد دختر خویش را به ازدواج او درآورد.([۷]) بنابراین، سید محمد علاوه بر شاگردی، نسبت دامادی استاد خویش را نیز دارا بود.ابن فلاح نزد استاد، در علوم اسلامی و به خصوص شیعی، سرآمد گشت، اما به تدریج، جوانب صوفیانه در عقاید وی پدیدار شد و حرکت خود را نخست با اعتکاف در کوفه آغاز نمود و مریدانی پیدا کرد. وی در سال ۸۴۰ / ۱۴۳۷، به «کسیر»([۸]) رفتوخود را از ذریّه پیامبر(صلی الله علیه وآله)خواند([۹]) و سپس ادعای مهدویّت نمود. بدین روی، موجد طریقت ویژه ای شد و در اندک زمانی، با شگفت کاری هایش، پیروان بسیاری یافت. چنان که نقل کرده اند، وی موفق شد بر اثری از ابن فهد در مورد علوم غریبه دست یابد([۱۰]) که می توانست تسریع بخش جنبه غالیانه افکار وی باشد. از سوی دیگر، شیخ احمد سعی در مهار افراطورزی سیدمحمد نمود، اما از سوی وی محکوم شد.([۱۱])سیدمحمد به زودی، هوادران زیادی از میان قبایل عرب، در اراضی باتلاقی جنوب عراق محلی که سال ها در آن جا آواره بود و از جمله، در سال ۸۰۰ / ۱۳۹۸، برای پیش نمازی و نیز رسیدگی به بنای قبر الحامدللّه علوی، یکی از مقدسین محلی، اقامت کوتاهی در قهستان، مرکز اسماعیلیه داشت([۱۲]) و بعد در حویزه اقامت گزید پیدا نمود. البته جلب و گرایش قبایل عرب جنوب عراق به نهضت وی، مسأله قابل تأمّلی است.

بخشی از موفقیت نهضت سیدمحمد به دلیل دوری خوزستان از قدت مرکزی در بغداد و تبریز بود. همچنین تبلیغات مولی علی، پسر وی، نیز به افزایش مریدان پدر، کمک شایانی نمود.

ابن فلاح در حدود سال ۸۸۴ / ۱۴۴۱، در پی جنگ و غارت و فروش اموال، نیروی خویش را با تجهیزات جنگی بیاراست و قدرتی به هم رساند و آن گاه نام «مشعشع» برخویش گذارد. در این جا، باید متذکر شد دلایلی مبنی بر این که نهضت مشعشع، یک جنبش جدایی طلب و ملّی گرا بوده، در دست نیست.واضح است که شهرت سیدمحمد موجبات نگرانی و بیم دست نشاندگان محلی حکومت تیموری را فراهم نمود تا آن جا که درصدد سرکوبی وی برآمدند؛ از جمله، لشکری از شیراز در سال ۸۴۵ / ۱۴۴۱، عازم خوزستان شد([۱۳]) و با وجود رشادت های اولیه مشعشعین، با دخالت حکّام محلی ترکمان، سرانجام، پراکنده گردیدند.اما مدتی نگذشت که سیدمحمد موفق به تأسیس دولتی در ناحیه حویزه([۱۴]) شد و مشعشعیان در سال ۸۵۷ / ۱۴۵۳، مقدمات تسخیر شهر نجف را فراهم نمودند.ابن فلاح پس از تثبیت موقعیت خویش در جنوب عراق، بر آن شد تا با حکّام قراقوینلوی بغداد که آن ها را برای خویش و علیه حاکم تیموری فارس مفید یافته بود رابطه دوستی ایجاد نماید. به هر روی، هنگامی که نهضت آل مشعشع از کنترل خارج گردید، به خصوص زمانی که قوای ایشان تحت رهبری مولا علی راه های زیارتی را در جنوب عراق متصرف شدند و نیز در سال ۸۶۰ / ۱۴۵۶، موجبات تسخیر شهر بغداد را فراهم نمودند، ترکمانان قراقوینلو در صدد کنترل آن ها برآمدند و با اعزام لشکری در سال ۸۶۱ / ۱۴۵۷، در نبردی که درگرفت، مولا علی را کشتند.سیدمحمد چند سال بیش تر از پسرش زیست و در سال ۸۶۶ / ۱۴۶۲ (و به قولی ۸۷۰)، در گذشت. نظرات افراطی مذهبی وی در کتابی به نام کلام المهدی([۱۵]) بیان شده که شامل آیین های رمزی نهضت مشعشعیان است.

سیدمحمد ذیل گفتاری در این اثر، درباره آغاز کار خود چنین می گوید: «… کیست که آزمایش خدا را بیش از این سید دیده باشد؟ پانزده سال گذشت که مردم او را نفرین فرستاده، دشنام می دادند و فرمان کشتن او را می دادند و او از شهری به شهری می گریخت… زمینی نماند که گنجایش او کند و ناگزیر به کوهستان گریخت. کوهستانیان نیز همگی پی کشتن او شدند و رهایی از دست ایشان نیافت، مگر پس از نومیدی. سپس به عراق بازگشت و در آن جا هم مغول (کسان عبدالله سلطان، نوه شاهرخ حاکم تیموری فارس) جستجوی او می کردند و هر آن که دوست بود، دشمن گردید… و جایی که او را پناه دهد نماند و زمین بر او تنگ گردید و از دست دشمنان آن کشید که به شمار نیاید… .»

کسروی در کتاب تاریخ پانصدساله خوزستان، سیدمحمد را دروغگویی ستیزه رو دانسته که جز پیشوایی و فرمان روایی آرزویی نداشته و همچون بسیاری از هم جنسان خود، به راهنمایی برخاسته، ولی راهی برای نمودن به مردم نداشته است؛ دورویی که هر دم سخن خود را عوض می نموده و با آن خون های فراوانی که از بی گناهان ریخته و گزندهای بی شماری که به مردم رسانیده، جز یک مشت سخنان رنگارنگ و بی سر و بن بر زبان نداشته و جز به فریب مردم نمی کوشیده است و یک رشته بدعت های زشتی را ازغلو و تناسخ و مانند این ها رواج می داده است.([۱۶])

پس از سید محمد، پسرش سیدمحسن، معروف به مولی محسن «شیخ المشرکین»،([۱۷]) به فرمان روایی رسید. رنج را سیدمحمد و مولاعلی بردند و خون بی گناهان را به گردن گرفتند، سود را سید محسن برد که بیش از چهل سال، آسوده فرمان روایی کرد.

مولی محسن پس از این که از سوی اوزون حسن آق قوینلو فرمان حکومت خوزستان را گرفت، در دوره نسبتاً ناآرامی، که پس از مرگ رهبر بزرگ آق قوینلوها به وقوع پیوست، به عنوان یکی از جنگجویان منطقه، در سال ۸۸۳ / ۱۴۷۹، شهر بغداد را غارت کرد. اما زمانی که سلطان یعقوب، پسر اوزون حسن جانشین پدر گردید، سپاهی علیه سیدمحسن اعزام داشت که در سال ۸۸۹ / ۱۴۸۴ همگی تار و مار شدند. سلطان یعقوب آق قوینلو سرانجام با اختلافی که میان مولی محسن و پسر معیوبش، سیدمحسن، ایجاد نمود، با مهارت، جنوب را در اختیار گرفت و سیدمحسن اجباراً پسرش را به عنوان گروگان به دربار او در تبریز فرستاد.([۱۸]) با مرگ مولی محسن در سال ۸۹۳ / ۱۴۸۹، نهضت مشعشعین تا حدّی از نفس افتاد.