خرید و دانلود فایل پاورپوینت کامل جنگ رسانه ها، علل، اهداف و راه حلها / گفتگو با حمید مولانا

در این گفتگو، پرفسور مولانا ضمن اشاره به تاریخ جنگ رسانه ای، به عوامل مساعد رشد این پدیده اشاره می نماید و اهداف و نیز ابعاد این فرایند را بررسی می کند و با بحث در مورد جنگ روانی و کیستی بعضی پدیدآوردندگان آن، به راهکارهای مقابله با آن در جامعه اسلامی می پردازد.

جنگ رسانه ای از تاریخ باستان تا امروز وجود داشته و جزء لاینفک سیاست ابرقدرتها بوده است و آنچه که امروز کیفیت و کمیت این جنگها را عوض کرده، توسعه زیرساختهای رسانه ای و تکنولوژی در یک قرن اخیر است. از جنگ جهانی دوم به بعد، این جنگ رسانه ای به یک رشته علمی و استراتژیک تبدیل شد که شاکله اصلی قدرت نظامی، اقتصادی، فرهنگی و سیاسی کشورهایی مثل آمریکا را تشکیل می دهد. جنگ رسانه ای را در دنیای اسلام، معاویه علیه امام علی علیه السلام آغاز نمود که ضررش بیش از آنکه به امام علیه السلام برسد، به اسلام رسید. کودتاهایی که آمریکایی ها علیه ایران و گواتمالا و… راه انداختند و نیز دخالت واشنگتن در انتخابات کشورهای غربی و ژاپن و… بدون جنگ رسانه ای عملی نبود; ولی انقلاب اسلامی ایران، پیروزی رسانه های سنت و شکست رسانه های غربی در چارچوب مدرن آن بود که از اقتدار و مشروعیت شخص امام قدس سره، یارانش و مردم ایران و رسانه های سنتی نشات گرفت، نه مطبوعات و رسانه هایی که دهه ها در نقش سکولار عامل سیاستهای بیگانه بوده اند.

از اهداف جنگ رسانه ای می توان «تغییر و آلودگی محیط به نفع مهاجم »، «نفوذ در افکار عمومی و گمراهی آن »، «بسیج فکری مردم »، «شخیصت کشی و شخصیت سازی »، «کوشش در شکست اراده مقاومت »، «نفاق و تفرقه انگیزی میان نخبگان و جناحهای مختلف »، «مشغول کردن دولتمردان و سردمداران و روزنامه نگاران به مسائل جزئی و منحرف کردن آنان از مسائل اساسی » و «فراهم کردن محیط برای زد و خوردهای داخلی و خارجی » را نام برد که نتیجه این جنگ، هم ابعاد خارجی و هم ابعاد داخلی دارد. از آنجا که در کشورهایی مثل ایران اکثر مطبوعات جناحی هستند، نردبانی برای رساندن بازیگران سیاسی به مقامات مورد نظر می شوند; در نتیجه ظرفیت اطلاع رسانی و تحلیل گرایی مستند آنها بسیار کم است و بیشتر صدای جنجالی آنها در جامعه به گوش می رسد. در طول تاریخ عوامل بیگانه از این وضع استفاده بسیار کرده اند و حمایت آنها به هرج و مرج مطبوعات کمک کرده است که این ائتلاف مطبوعات خارج و داخل را می توان در ادوار مشروطه، هنگام اشغال ایران به دست متفقین و نیز ملی شدن صنعت نفت و قبل از کودتای ۲۸ مرداد به خوبی مطالعه کرد. رسانه های جنگی همیشه با واژه های عامه پسند «آزادی مطبوعات »، «تکثر عقاید»، «اصلاحات » و… همراه بوده اند; ولی هدفی دیگر داشته اند; همچنان که مطبوعات خارجی تبلیغات خود را به عنوان خبر به مردم تحمیل کرده اند.

امتیازات مطبوعاتی نیز باعث آفرینش یک طبقه انحصاری می شود که جواز هرج و مرج آفرینی را در دست دارند و بدون اینکه پاسخگوی مردم باشند، در جنگ و جنجال رسانه ای شرکت می کنند و تعطیلی آنها نیر علاوه بر فزونی بخشیدن به تبلیغات دشمن، در اثر مصالحه دشمن با این طبقه انحصارگر باعث تشویق آنان به تاخت و تاز ناسالم