خرید و دانلود فایل پاورپوینت کامل برخورد گزینشی با واقعیت ها

بخشی از متن فایل پاورپوینت کامل برخورد گزینشی با واقعیت ها :

گفت وگو با کاظم سجادپور

ایران، ۲۲/۹/۸۲

چکیده: «گفت وگوی تمدن ها» ایده ای واکنشی در مقابل تفکر و اندیشه «برخورد تمدن ها» ست، قابلیت عملیاتی شدن دارد و در راستای تحقق صلح و سازش، نوعی برخورد گزینشی واقعیت ها دارد . اما، به دلیل وجود مصلحت هایی، چون جلوگیری از اتلاف جان انسان ها، بی اشکال و حتی سودمند است .

گفت وگوی تمدن ها، ایده و پاسخی در برابر برخورد تمدن ها به عنوان یک اندیشه و تفکر بود . هانتینگتون مدعی است که با طرح ایده جنگ تمدن ها به عنوان حادثه پیش بینی شده در جهان آینده، از آن پیش گیری می کند . لیکن با طرح این نظریه در مقطع زمانی پایان جنگ سرد و در فارین افیرز که نشریه ای راهبردی و تاثیرگذار در سیاست خارجی آمریکاست، به نظر می رسد که این نظریه تنها یک ایده نیست; بلکه سیاستی است که برخورد خونین و جنگ میان تمدن ها را در پی خواهد داشت .

گفت وگوی تمدن ها به عنوان ایده ای در مقابل برخورد تمدن ها از موقعیتی جهان پسند برخوردار است و در عمل و در عرصه دیپلماسی نیز می تواند ظاهر شود و تاثیرگذار باشد; به دلیل تبدیل شدن به یکی از گفتمان های مطرح و همراه شدن با ادبیات فضاسازی، از صورت یک پروژه ایرانی خارج شده است; اکنون در دنیا، ده ها مرکز و مؤسسه سیاسی و تحقیقاتی روی آن کار می کنند و برخی کشورها، همچون استرالیا و مالزی، به صورتی جدی، در عرصه دیپلماسی، به این ایده توجه دارند .

من تشریح جهان از منظر برخورد تمدن ها را از زاویه توطئه تحلیل نمی کنم; چرا که نگاه کردن به مسائل از منظر توطئه، نه چارچوب می خواهد و نه استدلال . ولی این زمینه وجود داشت که با پایان گرفتن جنگ ایدئولوژیک میان شرق و غرب و از میان رفتن شوروی، جانشینی برای این صحنه پیدا می شد و بنابراین، عده ای، روابط بین المللی را بر مبنای تخاصم فرهنگی ببینند . شاید شما نام این روش را توطئه بگذارید; ولی من به آن از زاویه تداوم ذهنیت و چارچوب غالب فکری دوران جنگ سرد که تبدیل به یک عادت غربی ها شده بود نگاه می کنم . یعنی می توان گفت که وقتی تصمیم می گیرید تا ایده ای به نام برخورد تمدن ها را برگزینید، دنبال واقعیت هایی می گردید که این ایده را به لحاظ استدلالی و اثباتی پشتیبانی کند . همان طور که در انتخاب گفت وگوی تمدن ها نیز به برخورد گزینشی واقعیت ها دست خواهد زد .

اما، باید گفت که بحث گفت وگوی تمدن ها، هم سطح بحث برخورد تمدن ها نیست; چون هنوز مقاله ای همچون مقاله هانتینگون در زمینه گفت وگوی تمدن ها نوشته نشده است . گفت وگوی تمدن ها در حد یک ایده کلان و ستودنی و مورد نیاز و به صورت یک ایده واکنشی، نه به عنوان یک راهبرد منسجم، مطرح شده است; و اگر هم با انتخاب گزینشی از میان واقعیت های موجود مطرح می شود، به این دلیل است که وقتی می خواهیم از برخورد و تنازع بین تمدن ها جلوگیری کنیم، تنها به دنبال طرح یک ایده در جهان ذهنیات نیستیم، بلکه از ایده ای سخن می گوییم که صلح آمیز و ضدجنگ است . و طبیعی است که واقعیت ها هم، شاید، به صورت گزینشی انتخاب شوند و سودمند هم باشند .

علت اینکه مقاله ای هم سنگ با برخورد تمدن ها، از طرف مدعیان گفت وگوی تمدن ها عرضه نشده است، از سویی به ماهیت گفت وگوی تمدن ها برمی گردد که ابهام ساختاری دارد . یعنی با تعریف مشخصی روبه رو نیست و این، نقطه ضعف تلقی می شود . ولی موضوعیت آن هنوز از بین نرفته است و نشان می دهد که از ظرفیت لازم برای تفسیر صلح آمیز جهان پس از جنگ سرد برخوردار است .

اینکه مقامات ایران از گفت وگوی تمدن ها سخن رانده اند، با اینکه خود، درگیر جنگی درون تمدنی نه بین تمدنی اند، می تواند نقطه قوت باشد . یعنی، ایران، به رغم پشت سر گذاشتن چنین مشکلاتی در منطقه ای ناآرام که یکی از کاندیداهای برخورد تمدن ها در مقاله هانتینگتون است، از گفت وگوی تمدن ها سخن می گوید . حضور این کشور با چنین گفتمانی، می تواند به نوعی تحلیل های هانتینگتونی نسبت به تمدن اسلامی و ایران را با علامت سؤال جدی روبه رو سازد .

با اینکه ایران، خاستگاه گفت وگوی تمدن ها و این ایده، فضا و ادبیات جدیدی را در عرصه روابط بین الملل به وجود آورده است، در داخل ایران، چتر این ادبیات گسترده نشده است و برخی جریانات و نیروهای سیاسی، همان طور که در دهه های پیشین رایج بود، به غرب با نگاه رویارویی و ستیزه جویانه می نگرند . اگر ملاک، زبان دیپلماسی باشد، باید گفت زبان دیپلماسی و بیان مقامات رسمی کشور، مبتنی بر گفت وگوی تمدن ها بوده است و وجود تفکراتی که از برخورد تمدن ها دفاع می کند، تاثیری بر گفتمان غالب در روابط دیپلماسی ندارد .

اگر فرض کنیم که در کشور، هنوز فضای گفت وگو بین اندیشه ها و نگاه های سیاسی متفاوت به صورت کامل شکل نگرفت